IV SA/Wa 1395/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec, Sędzia WSA Marian Wolanin (spr.), Protokolant ref. staż. Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2011r. sprawy ze skargi E. M. i J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] marca 2011 r. o ustaleniu na wniosek G. Sp. z o.o. warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym, kotłownią gazową (lub na olej opałowy o mocy cieplnej max. 420 kW) wraz z infrastrukturą techniczną i zjazdem na ul. [...] na terenie dz. ew. nr [...] i [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w miasta W. [...] uchylając te decyzję w części orzekającej o ustaleniu warunków zabudowy dla budowy zjazdu na ul. [...] i umorzyło w tym zakresie postępowanie pierwszej instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przedstawiono stan faktyczny sprawy i w odniesieniu do zarzutów odwołania złożonego m.in. przez E. i J. M. przytoczono stosowne regulacje prawne stwierdzając, iż zarzuty te nie znajdują uzasadnienia w ustalonych okolicznościach sprawy. W skardze do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie na powołaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. E. i J. M. zarzucili naruszenie art. 7, art. 77 §1 i art. 80 kpa, polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie czy wobec stwierdzenia, że planowana inwestycja znajduje się na skraju zabudowy jednorodzinnej, obszar analizowany został wyznaczony prawidłowo. W skardze zarzucono również naruszenie art. 8 i art. 107 §3 kpa przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonego decyzji, w szczególności nieustosunkowania się do zarzutów skarżących dot. naruszenia ładu przestrzennego otoczenia oraz wybiórczego wskazania przez organ pierwszej instancji tych elementów układu przestrzennego w okolicy planowanej inwestycji, które są zgodne z wnioskiem G. sp. z o.o. W uzasadnieniu skargi rozszerzono argumentację mającą uzasadniać uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie przytaczając motywy zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn, niż w niej podniesione. Zgodnie bowiem z art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, iż Sąd zobowiązany jest dokonać oceny legalności zaskarżonej decyzji niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze. Z treści decyzji organów obu instancji wynika, iż jedną ze stron tych decyzji organy orzekające uczyniły "P. [...] " sp. z o.o. - organ odwoławczy rozpatrzył nawet odwołanie tej spółki od decyzji organu pierwszej instancji. W aktach administracyjnych znajduje się wypis z ewidencji gruntów i budynków datowany na 2010. r., w którym wykazano powołana wyżej spółkę, jako właściciela działek ew. nr [...] i [...] graniczących z działką gruntu nr ew. [...], dla której ustalone zostały warunki zabudowy zaskarżoną decyzją. W aktach administracyjnych znajduje się także wypis z aktu notarialnego Repertorium A [...] sporządzonego w Kancelarii Notarialnej P. S. i P. K. w dniu [...] listopada 2010 r., na mocy którego działki nr ew. [...] i [...] stały się własnością "P. " sp. z o.o. Odpis tego aktu w dniu [...] listopada 2010 r. wpłynął do Biura Geodezji i Katastru Urzędu miasta W. Ewidencja gruntów i budynków nie służy ustalaniu stanu prawnego nieruchomości, lecz jedynie rejestrowaniu tego stanu na podstawie dokumentów źródłowych, m.in. na podstawie aktów notarialnych, co wynika z §12 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Wydając decyzję dopiero w dniu 16 marca 2011. r. organ pierwszej instancji powinien był zweryfikować informacje uzyskane z ewidencji gruntów i budynków co do właściciela działek gruntu nr ew. [...] i [...], ponieważ w dniu orzekania przez ten organ, i w konsekwencji w dniu orzekania także przez organ odwoławczy "P." sp. z o.o. nie miała tytułu prawnego do wskazanych działek gruntu, co wykluczałoby te spółkę z kręgu stron postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją. Nie wynika jednak z akt, czy spółce tej przysługuje tytuł prawny do innych działek gruntu o takim położeniu wobec terenu, dla którego ustalone zostały warunki zabudowy zaskarżoną decyzją, aby wskutek tego pozostawać stroną zaskarżonej decyzji. Nie jest więc jasne, czy organ odwoławczy rozpoznając m.in. odwołanie "P." sp. z o.o. mógł w ten sposób skierować swoją decyzję do tej spółki, jako do podmiotu nie będącego stroną w sprawie, co stanowiłoby 2 wadliwość z art. 156 §1 pkt 4 kpa skutkującą nieważnością tej decyzji. Ta okoliczność wymaga zatem wyjaśnienia przy ponownym rozpatrywaniu sprawy przez organ orzekający. Brak natomiast udokumentowania przysługiwania "P. [...] " sp. z o.o. interesu prawnego w dotychczas prowadzonym postępowaniu stanowi naruszenie art. 61 §4 kpa mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, skoro spółka ta kształtowała sytuację procesową pozostałych stron postępowania zakończonego zaskarżoną decyzję poprzez złożenie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, które zostało rozpatrzone przez organ drugiej instancji. Należy przy tym dodać, iż jakkolwiek "P." sp. z o.o. przeniosła swój majątek - obejmujący m.in. działki gruntu nr ew. [...] i [...] - powołanym wyżej aktem notarialnym z dnia [...] listopada 2011 r. na rzecz "P. " sp. z o.o., gdzie obie spółki były reprezentowane przez prezesa i wiceprezesa zarządu, które to funkcje w obu spółkach wykonywały w owym czasie te same osoby, to jednak forma prawna obu podmiotów oznacza, iż prawo własności do wskazanych działek gruntu odnoszone jest do tych spółek, a nie do osób sprawujących funkcje zarządzające w tych spółkach. Mając na uwadze dopuszczalność wydania decyzji administracyjnej przez organ orzekający jedynie przy zachowaniu ustawowych wymogów procesowych, Sąd nie ocenił zaskarżonej decyzji w zakresie ewentualnych naruszeń prawa zarzuconych w skardze, ponieważ zarzuty te - jakkolwiek dotyczące wymogów procesowych - nie miały znaczenia w niniejszej sprawie, skoro w pierwszej kolejności organ orzekający zobowiązany jest prawidłowo ustalić krąg wszystkich stron prowadzonego postępowania administracyjnego, aby następnie podejmować kolejne czynności, które zostały zakwestionowane w skardze. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W zwrocie kosztów postępowania nie orzeczono wobec braku wniosku w tym względzie. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ orzekający ustali krąg wszystkich stron postępowania udokumentowując to w aktach sprawy. 3