II OZ 474/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ł. L. i innych na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 2187/11 odrzucające skargę kasacyjną Ł.L. i innych od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 2187/11 wydanego w sprawie ze skargi Ł. L. i innych na uchwałę Rady Miasta Legionowo z dnia 8 sierpnia 2011 r., nr XI/129/2011 w przedmiocie referendum lokalnego postanawia oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 2187/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Ł. L., i innych od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 2187/11 wydanego w sprawie ze skargi Ł.L. i innych na uchwałę Rady Miasta Legionowo z dnia 8 sierpnia 2011 r., nr XI/129/2011 w przedmiocie referendum lokalnego. W uzasadnieniu wskazano, że WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 29 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 2187/11, oddalił skargę Ł. L. i innych na uchwałę Rady Miasta Legionowo z dnia 8 sierpnia 2011 r., nr XI/129/2011 w przedmiocie referendum lokalnego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżących P.P. w dniu 26 stycznia 2012 r. Następnie w dniu 24 lutego 2012 r. złożono osobiście do Sądu skargę kasacyjną od powyższego wyroku sporządzoną przez pełnomocnika skarżących – adw. M. W. W skardze kasacyjnej podniesiono, że zaskarżony wyrok doręczony został skarżącemu w dniu 26 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekając zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2012 r. wskazał, że zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o referendum lokalnym (Dz. U. Nr 88, poz. 985 ze zm.), na uchwałę organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego odrzucającą wniosek mieszkańców w sprawie przeprowadzenia referendum, a także na niedotrzymanie przez ten organ terminu określonego w art. 18, inicjatorowi referendum służy skarga do sądu administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia uchwały lub upływu terminu do jej podjęcia. Sąd administracyjny rozpatruje skargę w terminie 14 dni od dnia wniesienia skargi. Skargę kasacyjną wnosi się w terminie 14 dni (art. 20 ust. 2 tej ustawy). W niniejszej sprawie czternastodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu, o którym mowa w art. 20 ust. 2 ustawy o referendum lokalnym, upłynął w dniu 9 lutego 2012 r. Tymczasem skargę kasacyjną wniesiono do Sądu dopiero w dniu 24 lutego 2012 r. Skoro, zgodnie z art. 85 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czynność w postępowaniu sądowym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna, a strona nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu, to skargę kasacyjną Ł.L. i innych należało uznać za spóźnioną. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 20 ust. 2 wskazanej wyżej ustawy o referendum lokalnym, orzekł jak w sentencji postanowienia. W zażaleniu na powyższe postanowienie działający w imieniu skarżących pełnomocnik zawarł argumentację, która in meriti dotyczy postawionego Sądowi I instancji zarzutu naruszenia przepisu art. 6 w zw. z art. 140 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez uznanie, że skarga kasacyjna w sprawie z sygn. II SA/ Wa 2187/11 została wniesiona po terminie, podczas gdy w piśmie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2012 r. (pt. doręczenie odpisu wyroku) wysłanym do strony skarżącej wraz z wyrokiem i uzasadnieniem, wprowadzono w błąd stronę skarżącą, bowiem zawarto tam błędne pouczenie, że termin na wniesienie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego wynosi 30 dni od daty doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem, co spowodowało, że strona skarżąca była przekonana, że związana jest tym 30 dniowym terminem do wniesienia skargi kasacyjnej, wynikającym przecież wprost z pouczenia Sądu. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia WSA i rozpatrzenie skargi kasacyjnej strony skarżącej jako wniesionej w terminie. W odpowiedzi na zażalenie działająca z pełnomocnikiem Rada Miasta Legionowo wniosła o oddalenie zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o referendum lokalnym (Dz. U. Nr 88, poz. 985 ze zm.), na uchwałę organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego odrzucającą wniosek mieszkańców w sprawie przeprowadzenia referendum, a także na niedotrzymanie przez ten organ terminu określonego w art. 18, inicjatorowi referendum służy skarga do sądu administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia uchwały lub upływu terminu do jej podjęcia. Sąd administracyjny rozpatruje skargę w terminie 14 dni od dnia wniesienia skargi. Skargę kasacyjną wnosi się w terminie 14 dni (art. 20 ust. 2 tej ustawy). Niespornym jest, że przesyłka sądowa zawierająca wyrok Sądu pierwszej instancji z dnia 29 listopada 2011 r. wraz z uzasadnieniem została doręczona ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi skarżących w dniu 26 stycznia 2012 r. Stosownie do unormowań zawartych w art. 67 § 1 p.p.s.a., od tej daty należy liczyć czternastodniowy termin do zaskarżenia wyroku, który upływał w tej sprawie z dniem 9 lutego 2012 r. Mając powyższe na uwadze nie sposób przyjąć, że składając skargę kasacyjną 24 lutego 2012 r. zachowano zakreślony ustawą termin. Prawidłowo zatem ustalił Sąd pierwszej instancji, że termin do złożenia skargi kasacyjnej został uchybiony. Skoro zaś czynność, jaką było wniesienie skargi kasacyjnej po terminie nie mogła odnieść zamierzonego skutku procesowego, to Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo postanowił o odrzuceniu skargi kasacyjnej w oparciu o przepis art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 20 ust. 2 ustawy o referendum lokalnym. Wobec powyższego i odnosząc się do zawartej w zażaleniu argumentacji dotyczącej błędnego pouczenia strony co do terminu wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wskazać należy, że nie może ona stanowić podstawy czyniącej zasadnym wniesione zażalenie. Może ona natomiast stanowić podstawę (nawet jeżeli błędne pouczenie zostało skierowane do profesjonalnego pełnomocnika) złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Należy natomiast zauważyć, że błędne pouczenie strony o przysługujących środkach odwoławczych, nie może powodować, że stronie przysługuje inny środek odwoławczy niż wynika to z przepisów ustawy. Jeżeli natomiast na skutek błędnych działań sądu administracyjnego strona uchybi terminowi do złożenia środka odwoławczego, to jest uprawniona do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej, co pozwoli na uniknięcie negatywnych konsekwencji uchybień powstałych bez winy strony. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.