II FZ 425/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Lu 503/11 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi E. L. i R. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 17 czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. postanawia oddalić zażalenie. Wyrokiem z 30 listopada 2011 r., I SA/Lu 503/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę E. L. i R. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z 17 czerwca 2011 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. Wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku złożył R. L. osobiście. E. L. nie składała przedmiotowego wniosku. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną w imieniu skarżących E. L. i R. L. złożył pełnomocnik. Postanowieniem z 30 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę kasacyjną E. L. W uzasadnieniu sąd zaznaczył, że w niniejszej sprawie legitymowanym do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 listopada 2011 r. był jedynie R. L., a konkretnie działający w jego imieniu pełnomocnik, gdyż tylko skarżący złożył w terminie stosowny wniosek o sporządzenie i doręczenie mu uzasadnienia wyroku. E. L. nie składała wniosku o uzasadnienie wyroku, w związku z czym nie można przyjąć, iż jest osobą legitymowaną do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie. Na postanowienie to E. L. wniosła zażalenie, podnosząc, iż dotychczasowy przebieg postępowania jednoznacznie wskazuje, że stroną postępowania są małżonkowie L. i dla skutecznego wniesienia przez skarżącą skargi kasacyjnej wystarczający był wniosek tylko jednego z małżonków o sporządzenie uzasadnienia od wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Uzasadniając to rozstrzygnięcie w pierwszej kolejności należy wskazać na treść art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: "P.p.s.a."), stosownie do którego, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Oznacza to, że skarga kasacyjna nie może być skutecznie wniesiona bez uprzedniego wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Podmiot, który nie wystąpi o uzasadnienie orzeczenia, nie może skutecznie wnieść skargi kasacyjnej. W rozpoznawanej sprawie, jak słusznie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w zaskarżonym postanowieniu, E. L. wniosła bezskutecznie skargę kasacyjną, gdyż nie poprzedziła tej czynności stosownym wnioskiem o sporządzenie i doręczenie jej uzasadnienia orzeczenia. Skarga kasacyjna E. L. była zatem niedopuszczalna. W tej sytuacji sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował przepis art. 178 ustawy P.p.s.a. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.