III SA/Łd 1027/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant Tomasz Porczyński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2011 r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów oddala skargę. Decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) - zwanej dalej k.p.a., art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), Ł. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] o odmowie wprowadzenia do operatu ewidencji gruntów jednostki ewidencyjnej miasto K., obręb [...]zmiany polegającej na włączeniu części działki ewidencyjnej nr [...] stanowiącej rów melioracji szczegółowej, do działek ewidencyjnych o numerach [...] położonych przy ulicy [...], będących własnością [...], wchodzących w skład nieruchomości [...] Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie następującego stanu faktycznego i prawnego. B. W. wnioskiem z dnia [...] r. wystąpiła o dokonanie z urzędu aktualizacji w operacie ewidencyjnym stanu władania ze stanem istniejącym na gruncie, tj. o włączenie do działek o numerach ewidencyjnych [...], wchodzących w skład nieruchomości [...], przylegającej do tych działek części działki nr [...] stanowiącej rów melioracyjny. Prezydent Miasta K. pismem z dnia [...] r. zwrócił się do wnioskodawczyni o uzupełnienie wniosku o kopię aktu notarialnego nr [...], którym nabyła ona działki nr [...] oraz dokument, który mógłby potwierdzić prawo własności do gruntu pod rowem melioracyjnym. W odpowiedzi wnioskodawczyni podała, iż odpowiednie wydziały Urzędu Miasta K. winny w trybie obligatoryjnym wpisać rów do działek nr [...] do rejestru gruntów zgodnie z Prawem wodnym, bez przedstawiania przez nią jakichkolwiek dokumentów. Podniosła, że rów ten został włączony do powierzchni działek o nr [...] będących w posiadaniu Państwa S. oraz nr [...] będących w posiadaniu Państwa S., przez który również przebiega. Natomiast nie został włączony w odniesieniu do działek o nr [...]. Zgodnie ze stanem faktycznym istniejącym na gruncie przedmiotowy rów o nr [...] znajduje się we władaniu właścicieli działek, przez które przebiega, odprowadzając z ich powierzchni nadmiar nagromadzonej wody jeszcze przed 1927 rokiem. Każdy z właścicieli we własnym zakresie zajmuje się wykaszaniem oraz konserwacją własnej części rowu, dlatego winna być dokonana aktualizacja stanu władania zgodnie ze stanem istniejącym na gruncie. Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...] odmówił wprowadzenia do operatu ewidencji gruntów jednostki ewidencyjnej miasto K., obręb ewidencyjny [...] zmiany polegającej na włączeniu części działki ewidencyjnej nr [...], stanowiącej rów melioracji szczegółowej, do działek ewidencyjnych o numerach [...] położonych przy ulicy [...], będących własnością B. W., wchodzących w skład nieruchomości [...] W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że przeprowadzono analizę dokumentów zgromadzonych w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, Miejskim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej oraz w V Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w K. Obecne działki ewidencyjne nr [...] położone w obrębie G. przed zmianą granic administracyjnych miasta K. były położone we wsi S. W aktach księgi wieczystej KW [...] znajdują się następujące dokumenty dotyczące własności przedmiotowych działek: akt notarialny nr [...] z dnia [...] r., którym J. K. kupił dla siebie i swojej przyszłej żony J. M.K. działkę gruntu we wsi S. powiatu kutnowskiego oznaczoną nr [...] o przestrzeni [...], czyli [...]; akt notarialny nr [...] r., którym J. i J. M. K. sprzedali 3 morgi gruntu, czyli [....] ha "od strony gruntów W." żonie S. W. – W. W. W dniu [...] r. została sporządzona warunkowa umowa sprzedaży (akt notarialny nr [...]), na podstawie której J. i J. M. K. sprzedali zabudowaną nieruchomość o powierzchni [...] ha (pozostałość po transakcji opisanej w pkt: [...] ha), położoną we wsi S. i częściowo na terenie K. przy ulicy O. J. D. W. Notariusz ustalił, że prawo własności sprzedawanej nieruchomości wynika z aktów notarialnych wymienionych w punktach 1 i 2, zaś sprzedawana nieruchomość jest oznaczona nr działki [...]i ma powierzchnię [...]ha, co potwierdza wyrys z ewidencji gruntów sporządzony przez Powiatowe Biuro Geodezji i Urządzeń Rolnych w K. Według wykazu gruntów zamieszczonego na tym wyrysie działka nr [...] nie zawierała użytku gruntowego "rowy". Umowa przeniesienia własności została zawarta w dniu [...] r. (akt notarialny nr [...]). Ponieważ nieruchomość nie miała urządzonej księgi wieczystej, akt notarialny zawierał również wniosek o jej urządzenie; akt notarialny nr [...] z dnia [...] r., którym J. D.W.sprzedał D. B.W. nieruchomość opisaną w pkt 3. Jednocześnie J. D. W.oświadczył powołując się na wypis z rejestru gruntów wydany przez Wydział Gospodarki Gruntami i Rolnictwa Urzędu Miejskiego w K. w dniu [...] za nr [...], że nieruchomość ta jest obecnie oznaczona nr działek [...] o łącznej powierzchni [...] ha. Działka nr [...] została z księgi wieczystej [...] wykreślona w konsekwencji ujawnienia jej podziału na działki nr [...] (operat nr [...]), przy czym z rowem melioracyjnym (działka nr [...]) graniczy działka nr [...]. W Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. znajduje się dokumentacja z założenia ewidencji gruntów dla wsi S. Zawiera ona między innymi mapę, na której uwidoczniona jest działka nr [...]zakupiona przez J. K. (transakcja opisana wyżej w pkt 1). Przez działkę tę oraz działki przyległe przebiega rów. Z analizy dokonanej poprzez wpasowanie w programie do prowadzenia części graficznej ewidencji gruntów EWMAPA i porównanie z aktualną mapą ewidencji gruntów można stwierdzić, że przebieg i szerokość rowu na mapie archiwalnej są zbliżone do obecnych. Na rysunku mapy archiwalnej granice działki nr [...] wyraźnie przecinają rów, co oznacza, że nie był on osobną działką, ale używając aktualnej terminologii stanowił użytek gruntowy w działce nr [...]. Archiwalna mapa posłużyła jako podkład do pomiaru granic i ustalenia stanu władania, przy czym nie wskazano daty jej sporządzenia. Wpisana data 1956 rok jest datą wykonania pomiarów. Operat założenia ewidencji gruntów zawiera roboczą wersję rejestru gruntów z 1958 roku, w którym pod numerem gospodarstwa [...] jest wpisany J. K. jako posiadacz działki nr [...]. W działce tej poza gruntami ornymi są również wykazane wodocieki o powierzchni 0,07 ha. W ostatecznej wersji rejestru gruntów z 1962 roku J. K. jest wykazany jako władający działką nr [...] o powierzchni [...] ha, przy czym w działce są wykazane użytki rolne: rola II i III, nie zawiera gruntów pod wodami (wodocieków). Na mapie ewidencji gruntów działka nr [...] jest przecięta rowem i obie jej części są oznaczone tym samym numerem. Rów jest wykazany jako odrębna działka, oznaczona numerem [...] o powierzchni [...] ha. W rejestrze gruntów jako posiadacz jest wpisany Referat Wodno-Melioracyjny Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K. W takim stanie działka nr [...] została włączona w obszar miasta K. W Miejskim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej znajduje się rejestr gruntów części wsi S. włączonej do miasta K.oraz dokumentacja modernizacji ewidencji gruntów. W trakcie modernizacji ewidencji gruntów w mieście K., zakończonej w 1988 r., wymienione wyżej działki znalazły się w obrębie ewidencyjnym G.., rów został wykazany jako odrębna działka o numerze ., natomiast części działki nr . położone po obu stronach rowu otrzymały numery ewidencyjne [...]. W chwili obecnej rów figuruje w ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna o nr [...] o powierzchni [...] ha, wpis dotyczący własności - właściciel nieustalony. Działka nr [...] została w 2010 r. podzielona na działki nr [...] i [...]. Z działką rowu graniczą działki [...] stanowiące własność B. W. Z Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł., Terenowy Inspektorat w K. organ uzyskał informację, że jednostka ta nie zajmuje się utrzymaniem rowów melioracji szczegółowej. B. W. w piśmie z dnia [...] r. przywołała m.in. odpowiedź z dnia [...] r., udzieloną przez sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi, dotyczącą interpelacji posła [...] w sprawie regulacji stanów prawnych gruntów zajętych pod rowy melioracyjne. W piśmie tym m.in. wskazano, że grunty zajęte pod urządzenia melioracji wodnych szczegółowych nie stanowią odrębnych nieruchomości rolnych w rozumieniu art. 461 Kodeksu cywilnego, a są jedynie ich częścią, użytkiem gruntowym ze wszystkimi skutkami związanymi ze sposobem ich oznaczania i wykazywania w rejestrach publicznoprawnych, tzn. ewidencji gruntów i budynków oraz księgach wieczystych. W przypadkach błędnej kwalifikacji grunty zajęte pod te urządzenia, w tym rowy, winny być obecnie w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków z urzędu włączane do działek przyległych jako ich użytek, bez względu na to, jaki jest obecnie stan prawny tych gruntów przyległych. Docelowo rowy będące urządzeniami melioracji wodnych szczegółowych, nie powinny być wykazywane w ewidencji gruntów jako odrębne działki. Organ I instancji stwierdził, że powyższe stanowisko nie może być podstawą rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, gdyż jest jedynie opinią, a nie przepisem prawa. Zgodnie z art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Ponadto w opinii tej mowa jest o sposobie uregulowania stanu prawnego gruntów zajętych pod rowy melioracyjne w ramach przeprowadzanych modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Tymczasem w przedmiotowej sprawie zmiana w ewidencji miałaby być wprowadzona na wniosek nie poparty żadnym dokumentem. Do pisma wnioskodawczyni dołączyła kopię odrysu działki nr [...] położonej we wsi S. (działki graniczącej od strony północno-wschodniej z działką nr 31). Działka nr [...] jest przecięta rowem, a sposób prezentacji rowu wskazuje, że biegł on dalej przez działkę nr [...]. Odrys został sporządzony w 1927 roku, na podstawie mapy z 1908 roku. Opisana wcześniej archiwalna mapa zamieszczona w operacie z założenia ewidencji gruntów dla wsi S. była wykorzystana jako podkład do pomiaru granic i ustalenia stanu władania. Zgodność numeracji działek z odrysem przedłożonym przez B. W. może wskazywać na to, że z oryginału tej mapy powstał odrys przedłożony przez wnioskodawczynię. Oba dokumenty wskazują bezspornie, iż rów melioracyjny powstał na początku XX-go wieku. Organ I instancji wskazał, że z analizy dowodów zgromadzonych w rozpatrywanej sprawie wynika, iż stan prawny działek nr [...] oraz działki nr [...] jest odmienny. Jest bezsporne, że na podstawie wpisu w dziale II księgi wieczystej [...] właścicielką działek nr [...] jest B. W. W przypadku działki nr [...] w ewidencji gruntów i budynków widnieje zapis "właściciel nieustalony". Z przytoczonej wcześniej analizy dokumentów wynika, że przedmiotowy rów melioracyjny istniał w chwili sporządzania aktu notarialnego wymienionego w pkt 1 uzasadnienia faktycznego i należy przyjąć, iż grunt pod nim został wydzielony z działki nr 31. Ówczesna działka nr [...] pomniejszona o część sprzedaną aktem notarialnym opisanym w pkt 2 uzasadnienia faktycznego składa się z obecnych działek ewidencyjnych: [...] oraz części działki nr [...]. Sprzedana aktem notarialnym opisanym w pkt 2 uzasadnienia faktycznego część działki nr [...] to obecne działki ewidencyjne: [...]. Ponieważ sprzedaży opisanej w pkt 3 i 4 uzasadnienia faktycznego podlegały działki bez rowu należy przyjąć, że na podstawie aktu notarialnego nr [...] r. właścicielami części działki nr [...] przylegającej do działek [...], zajętej przez rów melioracyjny są nadal J. i J. M.K. - właściciele działki nr [...]. Ponadto organ I instancji wskazał, że rejestr ewidencji gruntów jest odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego nieruchomości, ma charakter deklaratoryjny a nie konstytutywny, czyli nie kształtuje nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny ustalony wcześniej. Od powyższej decyzji odwołała się B. W., wnosząc o stwierdzenie jej nieważności z uwagi na rażące naruszenie prawa, ewentualnie o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Odwołująca zarzuciła: naruszenie art. 7, art. 11, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. przez brak wszechstronnego rozpoznania sprawy i należytej oceny zgromadzonych dowodów; naruszenie § 12 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie poprzez odmowę dokonania zmiany w ewidencji gruntów dla działki oznaczonej nr [...] podczas gdy z akt sprawy nie wynika jakakolwiek podstawa prawna wyodrębnienia tejże działki gruntu pod rowem melioracyjnym, jej odłączenia od gruntu oznaczonego pierwotnie numerem [...], następnie [...] a w konsekwencji brak podstawy wpisania nieustalonej osoby jako właściciela tego gruntu; naruszenie § 54 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków przez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy między treścią ewidencji obejmującej działkę gruntu pod rowem melioracyjnym, oznaczoną numerem [...], a treścią aktów notarialnych (umów sprzedaży nieruchomości) z dnia [...] występuje istotna sprzeczność - umowy sprzedaży przenosiły własność nieruchomości gruntowej jako całości bez wyodrębnienia na nim rowu melioracyjnego. Zatem także w stosunku do działki gruntu pod rowem melioracyjnym, która nie powinna być odrębnie ewidencjonowana, zmienił się właściciel. Ponadto odwołująca wniosła o załączenie wyrysów z posiadanych map uwzględniających urządzenia melioracji wodnej położone w K. przy ulicy [...] na działce gruntu pierwotnie oznaczonej nr [...] następnie [...]; wypisów z ewidencji wód, urządzeń melioracji wodnych i obszarów zmeliorowanych miasta K. w obrębie ulicy [...] dla działki gruntu pierwotnie oznaczonej nr [...], następnie [...]. W piśmie z dnia [...] r. ustanowiony w toku postępowania pełnomocnik podniósł, że Prezydent Miasta K. nie przedstawił jakiegokolwiek dokumentu, żadnej decyzji administracyjnej, żadnego orzeczenia sądowego, które stanowiłby podstawę prawną do wyłączenia działki nr [...] (rowu melioracyjnego) z granic przestrzennych działki nr [...]należących do skarżącej. W ocenie pełnomocnika Prezydent Miasta K. nie ma racji, jakoby właścicielami nieruchomości oznaczonej jako działka gruntu nr [...] byli nadal małżonkowie K. W umowie bowiem w żaden sposób nie wyłączyli choćby części swej nieruchomości spod sprzedaży. Podobnie w umowie sprzedaży z dnia [...] między D. W. a D. W.nie ma żadnego wyłączenia choćby części nieruchomości spod sprzedaży, a D. W. sprzedał D. W. nieruchomość w takim kształcie, w jakim nabył ją od małżonków K. Powierzchnia nieruchomości oznaczonej dawniej jako działka nr [...] powinna wynosić [...] i taki rachunek otrzymamy po zsumowaniu: [...] i powierzchnia ta zgadza się z rejestrem pomiarowo - klasyfikacyjnym z 1964 r. Decyzja z dnia [...] r. Ł. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ II instancji, powołując się na § 12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, prawa osób i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 2 oraz w § 11 ust. 1 pkt 1 i 2, do gruntów, budynków i lokali - wskazał, że D. W. domagając się wprowadzenia żądanej przez siebie zmiany w ewidencji gruntów i budynków winna przedstawić dokument, z którego jednoznacznie wynikałoby prawo własności skarżącej do części działki [...]. Przedmiotem niniejszego postępowania nie jest natomiast wykazanie rowu jako odrębnej działki ewidencyjnej nr [...] w ewidencji gruntów i budynków o odmiennym stanie prawnym w stosunku do działek nr [...] jak wynikałoby z odwołania. Organ II instancji stwierdził, że odwołująca nie jest właścicielem części rowu przebiegającego pomiędzy działkami nr [...], co potwierdza zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Zgodnie z danymi zawartymi na wyrysie z ewidencji gruntów sporządzonym przez Powiatowe Biuro Geodezji i Urządzeń Rolnych w K. z dnia [...] r. działka nr [...]ma powierzchnię [...] ha i na powierzchnię tą składają się: [...] Zgodnie z tym wyrysem w skład działki nr [...]nie wchodzi rów przecinający tę działkę. Dane na wyrysie są zgodne z rejestrem pomiarowo-klasyfikacyjnym z 1964 roku. Dla takiej działki nr [...] o powierzchni [...] (tj. bez fragmentu rowu przecinającego tę działkę) w dniu [...] r. założono księgę wieczystą nr [...] Rów jest osobną działką o numerze [...]. Rów ten ma powierzchnię [...] ha, ale na powierzchnię tego rowu nie składa się tylko odcinek przebiegający przez działkę nr [...], lecz również przez działki nr [...]. Pełnomocnik odwołującej błędnie wskazał, że powierzchnia działki nr [...] wraz z odcinkiem rowu przebiegającym przez tę działkę wynosiłaby w sumie [...] ha ([...]). Powierzchnia ta wynosiłaby równo [...] ha, co wynika z rejestru pomiarowo-klasyfikacyjnego z roku 1956, gdzie na działce nr [...]wskazany jest użytek "wodocieki" o powierzchni [...] ha. Na mapie wsi S. z dnia 26 czerwca 1956 r. rów melioracyjny istotnie nie stanowi odrębnej działki. Potwierdza to również pierwszy rejestr pomiarowo-klasyfikacyjny z roku 1956. Rów został wyodrębniony w późniejszym okresie - wg rejestru pomiarowo-klasyfikacyjnego z roku 1964 jest osobną działką nr [...] wpisaną pod pozycją nr [...] - Referat Wodno-Melioracyjny Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K. Pełnomocnik do wyliczeń powierzchni działki nr [...] przyjął aktualną powierzchnię rowu melioracyjnego (działki nr [...]), tj[...] ha, podczas gdy rów ten (działka nr [...] nie przebiega tylko na odcinku pomiędzy działkami nr [...], lecz ponadto pomiędzy działkami nr [...] jak i działkami nr [...]. Rów na odcinku pomiędzy działkami nr [...], o czym była już mowa wyżej ma powierzchnię [...] ha (jest to powierzchnia obliczona zgodnie z ówcześnie obowiązującymi przepisami na terenach wiejskich to jest do 1 ara). Suma powierzchni działek nr [...] ha, to jest powierzchnię działek nr [...] wskazaną w akcie notarialnym z dnia 10 stycznia 1997 r. (działki nr [...] odpowiadały poprzedniej działce nr [...] o powierzchni [...] ha sprzed modernizacji ewidencji gruntów zakończonej w roku 1988). Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego włączenia tego samego rowu melioracyjnego do działek gruntu okalających, czyli potraktowania jako części składowe nieruchomości organ wyjaśnił, iż przedmiotowe postępowanie dotyczy tylko fragmentu rowu na odcinku pomiędzy działkami nr [...] (ujawnienia skarżącej jako właściciela i włączenia go do nieruchomości skarżącej). Przedmiotem postępowania nie jest wyjaśnianie zmian podmiotowych (stanu prawnego), jakie miały miejsce w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do innych odcinków tego rowu. Tym niemniej należy wskazać, że tak jak w przedmiotowej sprawie, tak w przypadku każdego innego odcinak tego, czy innego rowu (urządzenia melioracji wodnych szczegółowych) możliwość włączenia takiego rowu, poprzez stosowny wpis do ewidencji gruntów i budynków, do przylegającej nieruchomości dopuszczalna jest tylko w sytuacji, gdy grunt zajęty pod rów melioracyjny cechuje się takim samym stanem prawnym jak przyległa do niego działka ewidencyjna - inaczej mówiąc rów jak i działka przyległa są własnością tego samego podmiotu (osoby). Wówczas takiego włączenia można dokonać w trakcie modernizacji ewidencji gruntów i budynków poprzez ustalenie w trakcie tego postępowania, z której działki ewidencyjnej został pierwotnie wydzielony grunt zajęty pod rów melioracyjny. W każdej innej sytuacji tj., kiedy rów wykazany jest w ewidencji gruntów i budynków jako odrębna nieruchomość o odmiennie uregulowanym stanie prawnym, bądź bez wskazania jego właściciela, włączenie takiego rowu do przylegającej nieruchomości byłoby faktycznie rozstrzygnięciem o własności nieruchomości jaką stanowi ten rów. Organy ewidencyjne nie posiadają uprawnień do rozstrzygania, poprzez wpisy do ewidencji gruntów i budynków, o własności nieruchomości. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji lub ewentualne jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w ramach weryfikacji danych ewidencyjnych zgodnie z § 54 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a.; naruszenie § 12 i § 54 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Skarżąca podniosła, że Ł. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie udowodnił, iż nie jest właścicielem rowu melioracyjnego, wyłączonych dla odrębnej działki, nie wiadomo kiedy, jaką decyzją i przez kogo podjętą. Skoro pierwsi właściciele terenu (pp. K. dawno nie żyjący) sprzedali teren J.W., bez wydzielenia terenu działek, a J.W. sprzedał go skarżącej, także bez wydzielenia osobnej działki dla rowu melioracyjnego, to sprawa własności wydaje się oczywista. Z aktów notarialnych, wypisów z ksiąg wieczystych w ogóle nie wynika, aby rów melioracyjny stanowił odrębną własność, nie wiadomo do kogo należącą - przeciwnie wynika z nich jasno, iż rów melioracyjny stanowi integralną część działek [...]. Ponadto skarżąca podniosła, że w 2011 r. organ I instancji był zobowiązany do przeprowadzenia weryfikacji danych ewidencyjnych, ponieważ w operacie ewidencyjnym występują istotne nieprawidłowości w porównaniu ze stanem faktycznym na gruncie, dotyczące nie tylko wpisu prawa własności, ale również niezgodności treści mapy ewidencyjnej ze stanem faktycznym na gruncie. Mapa ewidencyjna wskazuje, że grunt pod rowem jest, pozostałym terenem wyłączonym, a nie rowem melioracyjnym, użytkiem gruntowym działek [...]. Organ przeprowadzając modernizację ewidencji na podstawie zarządzenie nr [...] Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nie zastosował się do § 68 ust.1 pkt 7 rozporządzenia, zgodnie z którym rowy melioracyjne wchodzą w skład użytków rolnych. Ponadto skarżąca powołała się na załączniki graficzne (udostępnione przez sąsiadów jej działek) przedstawiające stan (wg map) na dzień 19 lutego 2011 r. oraz na pismo Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, w którym zawarte zostały wyjaśnienia dotyczące postępowania w sprawach wykazywania stanów prawnych gruntów pod rowami melioracyjnymi. Skarżąca powołała się na instrukcję techniczną G-5 – obowiązującą geodetów, w tym na § 59 ust. 1, zgodnie z którym w przypadku braku dowodów określających właściciela nieruchomości w ewidencji wykazuje się osoby lub jednostki organizacyjne, które tą nieruchomością władają na zasadach samoistnego posiadania. W ocenie skarżącej w niniejszej sprawie organy z urzędu, w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego, winny dokonać kontroli dokumentów wchodzących w skład zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W odpowiedzi na skargę Ł.Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. wnosił o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 cyt. ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodna z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd stwierdził, iż w niniejszej sprawie organy administracji publicznej nie naruszyły przepisów prawa w sposób, który obligowałoby do uchylenia zaskarżonej decyzji, bądź stwierdzenia jej nieważności. Kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, wymaga wskazania regulacji dotyczących postępowania przed organami ewidencji gruntów. Podstawę prawną rozstrzygnięcia w sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454). W niniejszej sprawie postępowanie administracyjne zostało wszczęte wnioskiem D.W. z dnia [...] r. Kwestią sporną jest odmowa wprowadzenia przez Prezydenta Miasta K.do operatu ewidencji gruntów jednostki ewidencyjnej miasto K., obręb ewidencyjny [...] zmiany polegającej na włączeniu części działki ewidencyjnej nr [...], stanowiącej rów melioracji szczegółowej, do działek ewidencyjnych o numerach [...] położonych przy ul[...] będących własnością D. W., wchodzących w skład nieruchomości [...]. Z akt sprawy wynika, że w rejestrze ewidencji gruntów i budynków dla działki nr [...], położonej przy ul. [...], w jednostce ewidencyjnej miasto K., obręb [...] o powierzchni [...] ha, oznaczonej jako użytek rolny – W, na podstawie decyzji [...], wpisany jest właściciel nieznany. Skarżąca we wniosku podała, że częścią działki nr [...], będącą rowem melioracyjnym, włada od 1997 r., rów ten przebiega przez teren jej działek, tj. działki nr [...] i odprowadza nadmiar wody nagromadzonej z tych terenów. Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne w przepisie art. 2 pkt 8 definiuje ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości) jako jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Podmiotowy i przedmiotowy zakres informacji objętych ewidencją gruntów i budynków określają przepisy art. 20 ustawy. Zgodnie z art. 20 ust. 1, ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące: 1) gruntów – ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty: 2) budynków – ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych; 3) lokali – ich położenia, funkcji użytkowych oraz powierzchni użytkowej. W ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także: 1) właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych – inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty lub ich części; 2) miejsce zamieszkania lub siedziby osób wymienionych w pkt 1; 3) informacje o wpisaniu do rejestru zabytków; 4) wartość nieruchomości (art. 20 ust. 2 powołanej ustawy). Zamieszczony w Rozdziale 10 ustawy zawierającym przepisy przejściowe i końcowe, art. 51 stanowi, że w ewidencji gruntów i budynków, założonej na podstawie dekretu z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 6, poz. 32), oprócz właściciela, do czasu uregulowania tytułu własności, wykazuje się także osobę władającego. Stosownie do treści art. 22 ust. 1 powołanej ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów prowadzą starostowie. Nośnikiem informacji o gruntach, budynkach i lokalach, zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne jest tzw. operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów. Zarazem przepisy art. 23, 37 ust. 2 ustawy wskazują właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne jako podmioty obowiązane do przesyłania staroście (jako organowi prowadzącemu ewidencję gruntów - art. 22 ust. 1 ustawy) odpisów prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisów aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów. Również na właścicielach oraz - w oznaczonym ustawą zakresie (art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51) - na władających gruntami ciąży obowiązek zgłaszania wszelkich zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków, a na żądanie starosty osoby zgłaszające zmiany są obowiązane (art. 22 ust. 3) dostarczyć dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne wydane zostało rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Przepisy powyższego rozporządzenia regulując zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz zasady wymiany danych ewidencyjnych, posługują się kategorią aktualizacji operatu ewidencyjnego poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do danych ewidencyjnych. Przy czym aktualizacja nastąpić może z urzędu lub na wniosek (§ 45 ust 1, 46 ust 1). Zgodnie z postanowieniami § 46 ust. 2 pkt 2 podstawę wprowadzenia zmian stanowić może również zmiana wynikająca z opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian ewidencyjnych. Postępowanie ewidencyjne jest postępowaniem rejestrowym, co oznacza, że nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, budynków, lokali, ani nie nadaje tych praw, rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. W przypadku regulacji dotyczących ewidencji gruntów chodzi o naniesienie do ewidencji prawidłowych danych o gruntach, budynkach i lokalach, co ma charakter informacyjny. Ewidencja gruntów jest tylko zbiorem informacji wynikających z odpowiedniej dokumentacji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 1998 r. sygn. akt II SA 1094/98, LEX nr 41305). Z przepisu § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków wynika natomiast, że ewidencja obejmuje dane dotyczące właścicieli nieruchomości. W przypadku braku danych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w ewidencji wykazuje się dane osób i jednostek organizacyjnych, które tymi nieruchomościami władają (§ 10 ust. 2). O wykazaniu w ewidencji osób i jednostek organizacyjnych, które nieruchomościami władają, orzeka starosta w drodze decyzji (§ 12 ust. 2 rozporządzenia). Przepisy § 10 ust. 2 oraz § 12 ust. 2 powołanego rozporządzenia należy odnieść tylko do gruntów państwowych i samorządowych, zgodnie z powołanym wyżej art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zauważyć bowiem należy, iż rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków wydane zostało na podstawie delegacji zawartej w art. 26 ust. 2 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne. W myśl tego przepisu, minister właściwy do spraw administracji publicznej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi, określi, w drodze rozporządzenia, sposób zakładania i prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz szczegółowy zakres informacji objętych tą ewidencją, sposób i terminy sporządzania powiatowych, wojewódzkich i krajowych zestawień zbiorczych danych objętych tą ewidencją, a także rodzaje budynków i lokali, które nie będą wykazywane w ewidencji, oraz zakres informacji objętych rejestrem cen i wartości nieruchomości, zapewniając informację o gruntach, budynkach, lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych, władających tymi gruntami, budynkami i lokalami, a także szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych. Z powyższego wynika upoważnienie dla ministra do określenia w drodze rozporządzenia m.in. szczegółowego zakresu informacji objętych ewidencją gruntów i budynków, zapewniającego informacje o gruntach i budynkach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych, władających tymi gruntami. Z art. 26 ust. 2 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne nie można wyprowadzić uprawnienia do rozszerzenia zakresu informacji objętych ewidencją gruntów i budynków dla ministra, który wydał rozporządzenie z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Podkreślić też należy, iż zgodnie z art. 20 ust. 4 powołanej ustawy, Rada Ministrów może rozszerzyć, w drodze rozporządzenia, zakres informacji objętych ewidencją gruntów i budynków, uwzględniając zadania administracji publicznej. Kompetencję do wydania aktu wykonawczego w określonym zakresie ustawodawca wyraźnie zastrzegł więc dla Rady Ministrów. A zatem nie można tej kompetencji przypisać, w drodze interpretacji, innemu organowi, w tym wypadku Ministrowi Rozwoju Regionalnego i Budownictwa, którego upoważnienie do wydania aktu wykonawczego wynika z art. 26 ust. 2 ustawy. Według powyższego, skoro według art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, w ewidencji gruntów i budynków wykazuje się jedynie władających gruntami państwowymi i samorządowymi, to nie można przepisów § 10 ust. 2 oraz § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków traktować jako podstawy prawnej do wykazania w ewidencji gruntów i budynków władających również innymi gruntami, niż grunty państwowe i samorządowe. W myśl § 12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, prawa osób i jednostek organizacyjnych (zmiany podmiotowe w ewidencji gruntów) uwidacznia się na podstawie: 1) wpisów dokonanych w księgach wieczystych, 2) prawomocnych orzeczeń sądowych, 3) umów zawartych w formie aktów notarialnych, dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości, z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali, 3) ostatecznych decyzji administracyjnych, 5) dyspozycji zawartych w aktach normatywnych, 6) umów dzierżawy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 2. W świetle powyższych uregulowań istota prowadzenia ewidencji gruntów i budynków sprowadza się do ciągłej aktualizacji w operacie ewidencyjnym zbioru informacji podmiotowych i przedmiotowych, na podstawie dokumentów powstałych w zasadzie poza postępowaniem ewidencyjnym (decyzji administracyjnych, orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, aktów normatywnych), czy wytworzonych w toku postępowania ewidencyjnego w związku z obowiązkiem utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu prowadzącego ewidencję dokumentami i materiałami źródłowymi (§ 44 pkt 2). Z przepisu § 84 rozporządzenia wynika, że określone nim zasady aktualizacji mają zastosowanie do operatów ewidencyjnych założonych i prowadzonych przed jego wejściem w życie w takim zakresie, w jakim umożliwia tę aktualizację, system informatyczny obsługujący bazę danych ewidencyjnych. Zawarty w Rozdziale 3 powołanego rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, regulującym prowadzenie ewidencji gruntów i budynków i wymianę danych ewidencyjnych, przepis § 46 ust. 1 stanowi, że dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek, osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 i 11. Oznacza, to że postępowanie ewidencyjne w celu zmiany (aktualizacji) danych ewidencyjnych może być wszczęte, tylko na wniosek oznaczonego kręgu osób. Jest to regulacja zgodna z art. 20 ust.1 pkt 2 powołanej ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, która w odniesieniu do podmiotów ewidencji (a więc podmiotów, o których rejestruje się dane), ogranicza się tylko do właścicieli, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - także do informacji o osobach fizycznych i prawnych, które władają tymi gruntami państwowymi i samorządowymi. Taka regulacja oznacza, że w ewidencji, na podstawie stosownego aktu (orzeczenia sądu, decyzji czy aktu notarialnego itp.) oznaczona działka figuruje już jako własność państwa lub samorządu, a tylko włada nią podmiot inny niż właściciel. Powołany § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia stanowi, że ewidencja obejmuje dane dotyczące właścicieli nieruchomości, a według ust. 2 w przypadku braku danych o właścicielu, dane osób i jednostek, które władają nieruchomościami. Przepis § 11 daje podstawę do wykazywania w ewidencji gruntów: użytkowników wieczystych gruntów; użytkowników gruntów państwowych i samorządowych; jednostek organizacyjnych sprawujących zarząd lub trwały zarząd nieruchomościami; państwowych osób prawnych, którym Skarb Państwa powierzył w stosunku do jego nieruchomości wykonywanie prawa własności lub innych praw rzeczowych; organów administracji publicznej, które gospodarują zasobami nieruchomości Skarbu Państwa lub zasobami podmiotów samorządu terytorialnego. Uwidocznieniu podlegają także dane osób i jednostek organizacyjnych władających gruntami na podstawie umów dzierżawy zawartych w trybie przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników. Wzajemna relacja powołanych przepisów art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy i przepisów § 46 ust 1, § 10 ust. 1 pkt 1 pkt 2 i ust. 2, oraz § 11 ust. 1 pkt 1 i 2 prowadzi do wniosku, iż wskazanie kręgu podmiotów na wniosek, których możliwe jest wszczęcie postępowania w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji, zarazem wyznacza krąg podmiotów, które mogą mieć interes prawny uczestnictwa w postępowaniu ewidencyjnym. Wobec powyższego wskazać należy, że zmiany w ewidencji gruntów, po stronie podmiotowej, wpisuje się tylko na podstawie tytułów prawnych wykazanych w odpowiednich dokumentach. Organy ewidencji gruntów nie mogą samodzielnie rozstrzygać uprawnień wnioskodawcy do gruntu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2001 r. sygn. akt II SA 2099/00, LEX nr 82005). Zauważyć też należy, iż w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych obok właściciela wpisuje się też inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich część. Przez władającego, w nowych wpisach, należy rozumieć osobę fizyczną lub prawną, która ma odpowiedni tytuł prawny do władania gruntem pochodzącym od jego właściciela (por. wyżej powołany wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2001 r. sygn. akt II SA 2099/00, LEX nr 82005). W niniejszej sprawie Prezydent Miasta K. nie mógł wydać decyzji o zmianie w ewidencji gruntów i budynków wpisu dotyczącego podmiotu ewidencyjnego poprzez wskazanie D. W. jako osoby władającej działką nr [...], położoną w obrębie [...], jednostce ewidencyjnej K., gdyż po pierwsze, działka ta nie jest gruntem państwowym ani samorządowym, po drugie, skarżąca nie dostarczyła odpowiedniego tytułu prawnego do władania gruntem pochodzącym od właściciela. Wykluczyć też należy możliwość dokonania wpisu skarżącej jako osoby władającej przedmiotową działką na podstawie art. 51 powołanej ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 16 listopada 1999 roku, sygn. akt II SA 1260/99, LEX nr 46220 wyraził pogląd, który należy w pełni podzielić, że art. 51 ustawy z 1989 roku – Prawo geodezyjne i kartograficzne odnosi się do stanu prawnego i faktycznego, w którym władający był wpisany do ewidencji gruntów na podstawie uprzednio obowiązujących przepisów, a obecnie podjął czynności zmierzające do uregulowania – wykazania – tytułu własności. Wyżej wymieniony przepis został zamieszczony w rozdziale przepisy przejściowe i końcowe cyt. ustawy i w okresie przejściowym wprowadzenia w życie instytucji określonej w tej ustawie stanowi gwarancję dla władającego, o którym mowa wyżej, iż do czasu uregulowania prawa własności – gruntu nie stanowiącego własności państwowej lub samorządowej – będzie wykazany jako podmiot w ewidencji gruntów. Z powyższych względów, art. 51 powołanej ustawy też nie mógł stanowić podstawy do wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów, w zakresie o jakim mowa wyżej. Skarżąca nie była bowiem wpisana do ewidencji jako władająca przed 1 lipca 1989 roku. W toku postępowania administracyjnego skarżąca wnosiła także o wykazanie jej jako właściciela części działki nr [...], tj. części rowu melioracyjnego, oznaczonego symbolem W. Wskazać należy, że na podstawie aktu notarialnego z dnia [...] skarżąca nabyła od D. W. zabudowaną nieruchomość rolną położoną przy ul. [...] W tym miejscu zauważyć należy, że z ww. aktu wynika, że sprzedający D.W.nabył nieruchomość o powierzchni [...] ha. Natomiast sprzedał D. W. działki o nr nr [...]. Jak wynika z treści akt notarialnego został on sporządzony na podstawie wypisu z rejestru gruntów wydanego przez Wydział Gospodarki Gruntami i Rolnictwa Urzędu Miejskiego w K. z dnia [...] W tym miejscu podkreślić należy, że w rejestrze ewidencji gruntów jest wpis dotyczący działki nr [...], która oznaczona jest symbolem – W. Zgodnie z § 68 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów użytki rolne dzielą się na rowy, oznaczone symbolem - W. Natomiast stosownie do treści załącznika nr 6 ust. 1 pkt 7 do ww. rozporządzenia, zatytułowanym "Zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych", do gruntów pod rowami zalicza się grunty zajęte pod otwarte rowy pełniące funkcje urządzeń melioracji wodnych dla gruntów wykorzystywanych do produkcji rolniczej. Skoro przedmiotowy akt notarialny został sporządzony m.in. na podstawie wypisu z ewidencji gruntów, to gdyby skarżąca nabyła część działki nr [...] wynikałoby to z tego aktu. Natomiast w akcie brak jest zapisu, iż skarżąca nabyła część rowu melioracyjnego, czyli część działki nr [...]. Z odpisu księgi wieczystej nr[...] wynika, że D.W. jest właścicielką działki nr [...]. Ponadto z ww. księgi wynika, że przed Sądem Wojewódzkim Wydział Cywilny w P. toczyło się postępowanie z powództwa J.W. przeciwko D. W. o stwierdzenie nieważności aktu notarialnego dotyczącego zbycia przedmiotowej nieruchomości, sygn. [...] brak jest natomiast informacji, że skarżąca jest właścicielem działki nr [...]. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika więc, że część działki nr [...], będąca rowem melioracyjnym, jest własnością D. W. Zdaniem skarżącej zmiana w ewidencji gruntów i budynków winna być dokonana na podstawie § 54 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, Zgodnie z tym przepisem starosta zapewnia przeprowadzenie okresowych weryfikacji danych ewidencyjnych w zakresie: 1) zgodności tych danych z treścią dokumentów źródłowych stanowiących podstawę wpisu do ewidencji, 2) zgodności treści mapy ewidencyjnej ze stanem faktycznym w terenie. W ocenie Sądu powyższe stanowisko jest błędne. Zmiana wpisu w ewidencji gruntów co do osoby władającego lub właściciela nie może być wprowadzona na podstawie § 54 ust. 1 pkt 1 powołanego rozporządzenia bez zmian w dokumentach źródłowych stanowiących podstawę wpisu do ewidencji. Przepisy te nie stanowią podstawy do wzruszania prawomocnych decyzji o dokonaniu wpisu, jeżeli po dacie dokonania wpisu nie nastąpiły żadne zmiany w dokumentach źródłowych uzasadniające zmianę treści wpisu. Zmiana wpisu w rejestrze gruntów może być dokonana na podstawie zmiany w dokumentach źródłowych. A takich dokumentów skarżąca nie przedstawiła. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę.