I OZ 60/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska – Macioch po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2011 r. sygn. akt IV SAB/Wr 65/11 oddalające wniosek Z. R. o sprostowanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 października 2011 r. sygn. akt IV SAB/Wr 65/11 oddalającego wniosek skarżącego o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów NSA: Henryka Ożoga, Tadeusza Kuczyńskiego, Jolanty Sikorskiej, Mirosławy Rozbickiej – Ostrowskiej oraz sędziów WSA: Lidii Serwiniowskiej, Wandy Wiatkowskiej – Ilków i Alojzego Wyszkowskiego w sprawie ze skargi Z. R. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we Wrocławiu w przedmiocie wypłacenia zasiłku i świadczeń należnych osobie ze statusem bezrobotnego postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem dnia 1 grudnia 2011 r. sygn. akt IV SAB/Wr 65/11 oddalił wniosek Z. R. o sprostowanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 października 2011 r. sygn. akt IV SAB 65/11 oddalającego wniosek Z. R. o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów NSA: Henryka Ożoga, Tadeusza Kuczyńskiego, Jolanty Sikorskiej, Mirosławy Rozbickiej – Ostrowskiej oraz sędziów WSA: Lidii Serwiniowskiej, Wandy Wiatkowskiej – Ilków i Alojzego Wyszkowskiego w sprawie ze skargi Z. R. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we Wrocławiu w przedmiocie wypłacenia zasiłku i świadczeń należnych osobie ze statusem bezrobotnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 2 sierpnia 2011 r. zaadresowanym do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i zatytułowanym "zażalenie na skład sędziowski" Z. R. wniósł o rozpoznanie sprawy przez inny sąd z tego względu "że sędziowie tutejszego sądu wydziału IV brali udział w ponad pięćdziesięciu sprawach na moje skargi, odrzucając mi je". Na rozprawie w dniu 5 października 2011 r. wyznaczono skarżącemu siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku złożonego wniosku poprzez podanie imion i nazwisk sędziów, których domaga się wyłączenia wraz ze wskazaniem przyczyn uzasadniających ich wyłączenie. W piśmie z dnia 11 października 2011 r. skarżący wskazał imiennie sędziów, których wyłączenia się domaga. Postanowieniem z dnia 7 października 2011 r. sygn. akt IV SAB/Wr 65/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek Z. R. o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów NSA: Henryka Ożoga, Tadeusza Kuczyńskiego, Jolanty Sikorskiej, Mirosławy Rozbickiej – Ostrowskiej oraz sędziów WSA: Lidii Serwiniowskiej, Wandy Wiatkowskiej – Ilków i Alojzego Wyszkowskiego. Pismem z dnia 26 października 2011 r. skarżący złożył wniosek o sprostowanie postanowienia z dnia 7 października 2011 r., domagając się zmiany wyrażenia "z wniosku skarżącego o wyłączenie od rozpoznania sprawy następujących sędziów..." na "Na zażalenie z 2 sierpnia 2011 r., wniesione do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na skład sędziowski w sprawie na Bezczynność Dyrektora MOPS we Wrocławiu, w którym skarżący domaga się przeniesienia i rozpoznania sprawy przez inny sąd miejscowo. W związku z tym, że tutejszy sąd wielokrotnie rozpoznawał jego skargi na bezczynność organów administracyjnych, odrzucając je.". Odmawiając sprostowania postanowienia z dnia 7 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wskazał, że świetle treści art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a." możliwość sprostowania orzeczenia zachodzi wówczas, gdy błąd ma charakter oczywistej omyłki, np. prosty błąd rachunkowy, oczywiste przejęzyczenie. Sąd stwierdził, że pismo skarżącego nazwane "zażaleniem na skład sędziowski" w istocie było wnioskiem o wyłączenie wskazanych sędziów orzekających w Wydziale IV. Taki charakter złożonego pisma, potwierdził sam skarżący w kolejnych pismach, w których – na wezwanie Sądu – sprecyzował wniesione żądanie i wskazał imiennie sędziów, których wyłączenia się domagał. Zawarte zatem w postanowieniu z dnia 7 października 2011 r. oznaczenie przedmiotu rozpoznania jako wniosku o wyłączenie określonych sędziów nie ma charakteru oczywistej omyłki pisarskiej wymagającej sprostowania. W zażaleniu na powyższe postanowienie Z. R. podniósł, że pismo z 2 sierpnia 2011 r. adresowane było prawidłowo do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który przekazał je do rozpoznania, do wydziału IV. Podniósł, że Sąd wymusił na nim wyjawienie nazwisk sędziów biorących udział w dotychczasowych postępowaniach. Składając skargę dokładnie wskazał przedmiot skargi, a na Sądzie ciążył obowiązek wywiedzenia przedmiotu postępowania z treści pisma do Prezesa Sądu. A więc nie tylko dla Sądu ma być zrozumiała treść orzeczenia, ale przede wszystkim dla skarżącego. Z tych wszystkich względów domaga się sprostowania i uzupełnienia postanowienia z dnia 7 października 2011 r. co do całości żądania zgłoszonego w skardze. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jednak sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Niedopuszczalność sprostowania prowadząca do zmiany rozstrzygnięcia odnosi się zarówno do zmiany pod względem podmiotowym, jak i przedmiotowym. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być zatem niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania. Nie podlega również sprostowaniu mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem. Kwestia czy prostowana okoliczność jest w rzeczywistości poparta dokumentami znajdującymi się w aktach postępowania jest bez znaczenia dla oceny możliwości dokonania sprostowania. W niniejszej sprawie skarżący domagał się sprostowania sentencji postanowienia z dnia 7 października 2011 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w zakresie przedmiotu rozpoznania poprzez zmianę wyrażenia "z wniosku skarżącego o wyłączenie od rozpoznania sprawy następujących sędziów..." na "Na zażalenie z 2 sierpnia 2011 r., wniesione do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na skład sędziowski w sprawie na Bezczynność Dyrektora MOPS we Wrocławiu, w którym skarżący domaga się przeniesienia i rozpoznania sprawy przez inny sąd miejscowo. W związku z tym, że tutejszy sąd wielokrotnie rozpoznawał jego skargi na bezczynność organów administracyjnych, odrzucając je". Należy jednak uznać, że taka ingerencja w treść sentencji orzeczenia w rzeczywistości zmienia to postanowienie co do istoty. Tym samym zmiany, których domaga się skarżący, nie stanowiłyby sprostowania oczywistej omyłki, ale dotyczyłby merytorycznej treści wyroku, co należy uznać za niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.