II SA/Wa 1936/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. w przedmiocie czynności Ministra Obrony Narodowej postanawia: odrzucić skargę Wnioskiem z dnia 6 kwietnia 2011 r. mjr. rez. M. M. wystąpił do Ministra Obrony Narodowej o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w sprawie waloryzacji emerytury wojskowej od dnia [...] marca 2011 r. Dyrektor Departamentu Spraw Socjalnych, Ministerstwa Obrony Narodowej pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr. 98, poz. 1071 ze zm.), przekazał powyższy wniosek według właściwości Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego w [...]. Pismami z dnia [...] marca i [...] maja 2010 r. skarżący wystąpił do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] nr [...] z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie waloryzacji emerytury wojskowej. Dyrektor Departamentu Spraw Socjalnych MON kolejnym pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] na podstawie art. 65 § 1 kpa, przekazał do rozpoznania Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] wspomniane pisma z dnia [...] marca i [...] maja 2010 r. M. M. złożył kolejny wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] marca 2009 r. Dyrektora WBE w [...] o waloryzacji emerytury wojskowej. Wniosek ten, Dyrektor Departamentu Spraw Socjalnych MON pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...], na podstawie art. 65 § 1 kpa, przekazał do rozpatrzenia Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego w [...]. Następnie wymieniony, pismem z dnia [...] maja 2011 r. w związku z pismem Dyrektora Departamentu Spraw Socjalnych MON nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. wniósł o ponowne rozpatrzenie kwestii właściwości organu administracji. Kolejnym pismem z dnia [...] maja 2011 r. wymieniony polemizował z pismem Dyrektora Departamentu Spraw Socjalnych MON nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. Natomiast pismem z dnia [...] maja 2011 r., odniósł się do zawiadomienia Dyrektora Departamentu Spraw Socjalnych MON, nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., o przekazaniu na podstawie art. 65 § 1 kpa wniosku z dnia [...] lipca 2010 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora WBE w [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. odmawiającej ponownego ustalenia od dnia [...] lipca 2004 r. podstawy wymiaru emerytury wojskowej. Odpowiadając na podania z dnia [...],[...] i [...] maja 2011 r. Dyrektor Biura Skarg i Wniosków MON pismem z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] ponownie wskazał, że nie jest organem właściwym w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, a także podtrzymał stanowisko Ministra Obrony Narodowej dotyczące braku podstaw prawnych do zwrotu zasądzonych kosztów zastępstwa procesowego. Odpowiedzią na wspomniane pismo Dyrektora Biura Skarg i Wniosków MON, był kolejny wniosek M. M. z dnia [...] czerwca 2011 r. do którego Dyrektor Biura Skarg i Wniosków MON odniósł się pismem nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r., podtrzymując zgodnie z art. 239 kpa wyrażone wcześniej stanowisko. M. M. pismem z dnia 25 lipca 2011 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na jak stwierdził, bezpodstawne działania Ministra Obrony Narodowej. Wniósł o stwierdzenie bezskuteczności z mocy art. 58 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks cywilny (Dz. U. z 1964, Nr 16, poz. 93 ze zm.) i unieważnienie czynności prawnych Ministra Obrony Narodowej określonych w pismach: nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na to, że nie jest organem właściwym do rozpatrywania spraw z zakresu zaopatrzenia emerytalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne rozpatrują sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Zakres tych spraw wymienia art. 3 § 2 i 3 powołanej ustawy, który określa akty prawne poddane kontroli w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi są to: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego, akty jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz inne sprawy, które na mocy przepisów ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. W ocenie Sądu, będące przedmiotem zaskarżenia, czynności przekazania podań według właściwości podjęte na podstawie art. 65 § 1 kpa nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 6, poz. 18) znowelizowany został art. 65 § 1 kpa. Celem nowelizacji było uniknięcie zbędnego przedłużania postępowania administracyjnego (por. uzasadnienie projektu nowelizacji ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – prawo o postępowaniu przed, Sejm RP VI kadencji, Nr 2987). Zgodnie ze znowelizowanym art. 65 § 1 kpa, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Przekazanie podania organowi właściwemu nie wymaga wydania w tym przedmiocie decyzji administracyjnej, postanowienia czy też innego aktu z zakresu administracji publicznej. Powyższe następuje w formie czynności materialno-technicznej, o podjęciu której organ ma obowiązek zawiadomić wnoszącego podanie. Przekazanie podania jako czynność materialno - techniczna, nie podlega zaskarżeniu, a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.