VI SA/Wa 1232/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant ref. staż. Katarzyna Smaga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi L. S.A. z siedzibą w G. na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej L. S.A. z siedzibą w G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów działając na podstawie art. 84c ust. 10 i art. 84c ust. 16 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. 2010 r., Nr 220, poz. 1447), art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. 2009 r. Nr 151, poz. 1219) po rozpatrzeniu zażalenia L. S.A. z siedzibą w G., skarżącej w niniejszej sprawie, na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia [...] marca w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych wobec skarżącej w prowadzonym przez nią sklepie [...] w [...] utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. L. S.A. złożyła skargę na postanowienie z dnia [...] marca 2011 r. zarzucając naruszenie art. 15 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, art. 80 ust. 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przez błędne zastosowanie, art. 9 tej ustawy oraz naruszenie art. 7, 8 kpa przez nieuwzględnienie wskazanych zasad przy prowadzeniu postępowania mające wpływ na wynik. Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie ww. postanowień. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Ochrony Konsumentów i Konkurencji wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Właściwość sądów administracyjnych określa ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy wyznacza zakres tej kontroli, stanowiąc, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z mocy prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) aktów organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Art. 3 § 3 powołanej ustawy rozszerza właściwość sądów administracyjnych stanowiąc, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej normuje w art. 77 ust. 1 zakres przedmiotowy kontroli stanowiąc o kontroli działalności gospodarczej. Zakres tej kontroli wynika z regulacji ustaw szczególnych normujących działalność gospodarczą. Jednakże, jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 grudnia 2010 r. sygn. akt I OSK 1030/10 podkreślił, że przedmiotem kontroli w trybie procedury kontrolnej określonej w powołanej ustawie jest wyłącznie ustalenie stanu faktycznego. Postępowanie kontrolne jest postępowaniem odrębnym od postępowania administracyjnego. Zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego przedmiotem postępowania administracyjnego jest ustalenie stanu faktycznego będącego podstawą do autorytatywnej konkretyzacji normy materialnego prawa administracyjnego w celu rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach jednostki. Postanowienia podejmowane w postępowaniu kontrolnym nie są wydawane w postępowaniu administracyjnym, nie kształtują uprawnień lub obowiązków jednostki, a jedynie w następstwie może nastąpić ukształtowanie uprawnień lub obowiązków. Odesłanie do stosowania w zakresie nieuregulowanym w postępowaniach kontrolnych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie daje podstaw do nadania im charakteru prawnego postępowania administracyjnego. Nie można zatem, zdaniem NSA (wyrażonym w ww. wyroku), tylko z przyznania w art. 84c pkt 10 powołanej ustawy prawa zażalenia od postanowienia wyprowadzić dopuszczalności drogi przed sądem administracyjnym. Art. 3 § 2 pkt 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi bowiem expressis verbis o zaskarżalności postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, a postanowienie o kontynuowaniu czynności kontrolnych w takim postępowaniu nie zostało wydane. Postanowienie o kontynuowaniu czynności kontrolnych, sprowadzające się do ustalenia stanu faktycznego w zakresie przestrzegania przepisów prawa nie stanowi też aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, gdyż nie kształtuje bezpośrednio uprawnień lub obowiązków materialnoprawnych wynikających z przepisów prawa. Tym samym nie podlega ono zaskarżeniu na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani też na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 tej ustawy i jako takie nie jest objęte właściwością sądu administracyjnego. Sąd podzielając zatem stanowisko NSA wyrażone w w/powołanym postanowieniu uznał, iż skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z przepisem art. 58 § 1 pkt 1 ppsa sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą nie podlega właściwości sądu administracyjnego. W tym stanie sprawy Sąd na podstawie powołanego przepisu orzekł, jak w pkt 1 postanowienia, a w pkt 2 po myśli art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.