I FSK 474/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Adam Bącal, , , po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej K. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 grudnia 2011 r. sygn. akt I SA/Lu 568/11 w sprawie ze skargi K. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 11 lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: styczeń - marzec, maj - lipiec, wrzesień - grudzień 2006 r. postanawia: 1) umorzyć postępowanie kasacyjne, 2) zwrócić K. T. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 103 zł (słownie: sto trzy złote). Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2011 r. sygn. akt I SA/Lu 568/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę K. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 11 lipca 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące styczeń-marzec, maj-lipiec, wrzesień-grudzień 2006 r. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku K. T. wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Lublinie oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Pismem z dnia 24 października 2012 r. (data wpływu do NSA: 26 października 2012 r.) K. T. cofnął skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.“, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest zdanie pierwsze art. 60 w związku z art. 193 p.p.s.a. Również zdanie drugie art. 60 p.p.s.a. ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym. Natomiast zdanie trzecie tego przepisu, traktujące o uznaniu cofnięcia skargi za niedpopuszczalne, nie może być stosowane w odniesieniu do skargi kasacyjnej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., Warszawa 2009, str. 572 – 573). Skoro bowiem NSA na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak“ skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, i to bez zgody strony przeciwnej. W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.