III SA/Kr 1312/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na pismo Prezydenta Miasta z dnia 7 września 2011r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 23 czerwca 2011r. R. R. zwrócił się do Prezydenta Miasta z wnioskiem o wydanie decyzji stwierdzającej, że jest uprawniony do nabycia tytułu prawnego do zajmowanego lokalu nr [...] przy ul. B w K po zmarłej A. D. Pismem z dnia 8 lipca 2011r. nr [...] Prezydent Miasta poinformował R. R., iż brak jest podstaw prawnych do pozytywnego rozpatrzenia jego wniosku z dnia 23 czerwca 2011r., gdyż budynek przy ul. B w K nie wchodzi w skład mieszkaniowego zasobu Gminy. Pismem z dnia 4 sierpnia 2011r. R. R. wezwał Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa i wydania decyzji w przedmiocie jego wniosku z dnia 23 czerwca 2011r. W odpowiedzi Prezydent Miasta przesłał pismo z dnia 7 września 2011r. nr [...], w którym podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 8 lipca 2010r. Pismem z dnia 26 września 2011r. R. R. wniósł skargę na powyższe pismo Prezydent Miasta z dnia 7 września 2011r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.) określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżone niniejszą skargą pismo Prezydenta Miasta z dnia 7 września 2011r., stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, pozostaje poza wskazanym w art. 3 cytowanej ustawy zakresem kognicji sądu administracyjnego. Odpowiedź na wezwanie nie jest bowiem ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie jest ona również aktem prawa miejscowego ani też innym aktem podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej. Jak wynika z treści art. 52 § 3 i § 4 p.p.s.a. złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest jedynie czynnością warunkującą skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Ma ono na celu stworzenie organowi możliwości zmiany swojego stanowiska. Organ wezwany do usunięcia naruszenia prawa może uwzględnić wezwanie, podtrzymać swoje dotychczasowe stanowisko, albo pozostawić je bez odpowiedzi. Brak odpowiedzi organu nie stanowi przeszkody do wniesienia skargi, na co wskazuje regulacja zawarta w art. 53 § 2 p.p.s.a. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie jest rozstrzygnięciem wydanym w postępowaniu odwoławczym, bo wezwanie nie uruchamia trybu odwoławczego, nie zastępuje i nie ma mocy dokonania zmiany w treści aktu objętego wezwaniem. Należy zatem stwierdzić, iż odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że zaskarżone w niniejszej sprawie pismo organu nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego określonej w art. 3 p.p.s.a., a w związku z tym skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.