II SA/Wr 799/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II dniu 5 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi H. Ż. na postanowienie Prezydenta W. z dnia 21 września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę pawilonu handlowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 24 października 2011 r. H. Ż. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Prezydenta W. z dnia 21 września 2011 r., którym to organ odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę pawilonu handlowego. Prezydent W. przekazując skargę wskazał, że pomimo iż nosi ona znamiona zażalenia, które wnosi się do Wojewody D. jako organu II instancji, przesyła skargę do sądu administracyjnego, ze względu na zawarty w niej wniosek i żądanie strony. Jednocześnie skarżony organ podtrzymał swoje stanowisko w sprawie oraz poinformował, że skargę wniesiono z pominięciem terminu ustawowego - postanowienie jest ostateczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziane w ustawie. Oznacza to, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego możliwe jest dopiero wówczas, gdy strona wyczerpie środki zaskarżenia służące jej na etapie postępowania administracyjnego. Jednocześnie, przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być jedynie akt wydany przez organ wyższego stopnia po rozpoznaniu środka odwoławczego. Wskazany obowiązek wyczerpania trybu zaskarżenia na drodze administracyjnej wynika z zasady pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Natomiast tryb administracyjny właściwy do rozstrzygania spraw indywidualnych w drodze decyzji administracyjnych (postanowień) oparty jest na zasadzie dwuinstancyjności postępowania określonej w art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej k.p.a., która daje stronie prawo domagania się dwukrotnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia jej sprawy. W przypadku zrezygnowania przez stronę z prawa do wniesienia środka zaskarżenia od decyzji (postanowienia) w administracyjnym toku instancji, stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., niemożliwe jest poddanie działalności organu administracji kontroli sądowej. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że zaskarżone postanowienie o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego, jest aktem organu pierwszej instancji. Zgodnie z art. 149 § 3 i 4 k.p.a. na postanowienie odmawiające wznowienia postępowania służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, którym w sprawie zgodnie z dokonanym pouczeniem jest Wojewoda Dolnośląski. O prawie oraz terminie do wniesienia zażalenia skarżący został prawidłowo pouczony w zaskarżonym postanowieniu. Pomimo pouczenia skarżący nie wniósł jednak zażalenia, lecz z przekroczeniem terminu do jego wniesienia złożył do tut. Sądu skargę na postanowienie organu pierwszej instancji. Stosownie zatem do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. uznać trzeba, że przed wniesieniem skargi do tut. Sądu skarżący nie wyczerpał przewidzianego w ustawie środka zaskarżenia. Z tego też względu wniesioną skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę w przypadku, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 - 5 p.p.s.a. Za niedopuszczalne uznać natomiast należy wniesienie skargi na postanowienie organu pierwszej instancji, bez uprzedniego wyczerpania administracyjnego trybu zaskarżenia. W tym stanie rzeczy, orzeczono jak w sentencji.