II OSK 2170/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Małgorzata Stahl sędzia del. WSA Małgorzata Miron Protokolant asystent sędziego Justyna Rosińska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 2160/11 w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2160/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A.K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wyrok ten został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Decyzją z dnia [...] maja 2011 r., na wniosek, Starosta Ostrołęcki zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...] S.A., pozwolenia na budowę inwestycji pod nazwą: "Rozbudowa składowiska odpadów paleniskowych [...] w [...] S.A.", na działkach nr ew. [...],[...],[...] w obrębie [...][...], gm. [...]. Kategoria obiektu XXII. Organ ustalił, że obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623), obejmuje nieruchomości o nr ew.: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...][...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...][...],[...],[...],[...],[...], w miejscowości [...][...] oraz [...] w miejscowości [...]. W uzasadnieniu decyzji Starosta wskazał, że inwestor złożył wniosek o pozwolenie na rozbudowę istniejącego paleniska wraz z wymaganymi dokumentami i opiniami. Podniósł również, że planowana rozbudowa polega na nadbudowie istniejących obwałowań zewnętrznych składowiska oraz wbudowaniu obwałowań działowych wewnętrznych składowiska. Nadbudowa ma być realizowana dwuetapowo: I etap - nadbudowa do rzędnej 104,2 m n.p.m. (składowanie do rzędnej 103,7 m n.p.m.) obejmuje: - budowę nowych wałów zewnętrznych z zagęszczonej mechanicznie mieszanki popioło-żużli z domieszką piasku, w celu polepszenia ich parametrów geotechnicznych, aby stworzyć dodatkową pojemność składowania, - budowę nowych grobli dzielących składowisko na mniejsze pola, ze względów technologicznych związanych z procesem hydraulicznym wypełniania i osuszania popioło-żużli, - przebudowę układu odprowadzającego wodę nadosadową do istniejących osadników wtórnych zlokalizowanych na zewnątrz składowiska (studnie przelewowe, rurociągi, wewnętrzny rów wody nadosadowej, pomosty komunikacyjne), - wykonanie uszczelnienia dna składowiska i skarp zewnętrznych obwałowań I etapu przy użyciu podwójnej warstwy geomembrany, - budowę żelbetowego szczelnego zbiornika odwodnień dla rurociągów pulpy, - wykonanie ciągów drenażowych nad geomembraną dla potrzeb osuszania poszczególnych pól składowiska w celu umożliwienia wywozu popiołu do zagospodarowania, - wykonanie instalacji odprowadzającej wody drenażowe do istniejącego układu wody nadosadowej, - przebudowa układu rurociągów do wypełniania magazynu pulpą, - budowa stałych dróg transportowych w obrębie składowiska, - budowę rurociągu zasilającego dołączane zestawy zraszające, - wykonanie urządzeń kontrolno - pomiarowych i monitoringu środowiska, - wykonanie napraw istniejącego systemu melioracyjnego od strony północnej, - wykonanie nasadzeń uzupełniających roślinnością ochronną i izolacyjną, - wykonanie brodzika dla mycia kół i podwozi samochodów transportowych. II etap - nadbudowa do rzędnej 107,0 m n.p.m. (składowanie do rzędnej 106,5m n.p.m.) obejmuje: - budowę nowych wałów zewnętrznych z zagęszczonej mechanicznie mieszanki popioło-żużli z domieszką piasku, w celu polepszenia ich parametrów geotechnicznych aby stworzyć dodatkową pojemność składowania, - budowę nowych grobli dzielących składowisko na mniejsze pola, ze względów technologicznych związanych z procesem hydraulicznym wypełniania i osuszania popioło-żużli, - przebudowę układu odprowadzającego wodę nadosadową do istniejących osadników wtórnych zlokalizowanych na zewnątrz składowiska (studnie przelewowe, rurociągi, wewnętrzny rów wody nadosadowej, pomosty komunikacyjne), - wykonanie uszczelnienia dna składowiska i skarp zewnętrznych obwałowań II etapu przy użyciu podwójnej warstwy geomembrany, - wykonanie ciągów drenażowych nad geomembraną dla potrzeb osuszania poszczególnych pól składowiska w celu umożliwienia wywozu popiołu do zagospodarowania, - wykonanie instalacji odprowadzającej wody drenażowe do istniejącego układu wody nadosadowej, - przebudowa układu rurociągów do wypełniania magazynu pulpą, - budowa stałych dróg transportowych w obrębie składowiska, - budowę rurociągu zasilającego dołączane zestawy zraszające, - wykonanie urządzeń kontrolno - pomiarowych i monitoringu środowiska, - wykonanie napraw istniejącego systemu melioracyjnego od strony północnej, - wykonanie nasadzeń uzupełniających roślinnością ochronną i izolacyjną, - wykonanie brodzika dla mycia kół i podwozi samochodów transportowych. Wypełnienie składowiska odbywać się będzie hydraulicznie z wykorzystaniem istniejącego zamkniętego obiegu wody nadosadowej. Podczas wypełniania poszczególnych kwater składowiska oraz po jego wypełnieniu poddawane ono będzie procesowi osuszania poprzez zaprojektowany układ ujęć wody nadosadowej, a także układ drenażowy wewnątrz składowiska. Po osuszeniu składowanego materiału przewiduje się częściowe mechaniczne urabianie zmagazynowanych popioło-żużli i ich wywóz do dalszego zagospodarowania przez odbiorców zewnętrznych. Planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy L. zatwierdzonego uchwałą Nr VII/41/03 Rady Gminy L. z dnia 28 sierpnia 2003 r. (Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego Nr 253 z 2003 r., poz. 6691) i znajduje się na terenie objętym symbolem T02 - teren istniejącego składowiska odpadów paleniskowych [...] z [...]. Zdaniem organu, projekt spełnia wymogi zawarte w art. 32, 33, 34 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623). Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397), inwestycja zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko i decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Podstawą do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia był raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz uzgodnienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie i Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie. Zarówno składowisko [...], jak i tereny sąsiadujące zostały włączone w obszar Natura 2000 Dolina Dolnej Narwi jako obszar specjalnej ochrony ptaków. Według danych przedstawionych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko przedmiotowej inwestycji przeprowadzone obliczenia rozprzestrzeniania zanieczyszczeń pyłowych ze składowiska po rozbudowie wykazały, że obliczeniowe stężenie średnioroczne pyłu zawieszonego PM 10 na granicy składowiska od pojedynczych kwater osiągają wartości niższe od normy 40ug/m³ oraz obliczeniowy opad pyłu na granicy składowiska od pojedynczych kwater osiąga wartości niższe od normy 200g/m/rok. Stężenie średnioroczne pyłu PM 10 jak i wartości opadu pyłu w miarę oddalania się od składowiska maleją z odległością i na terenach zamieszkałych są znacznie mniejsze od wartości dopuszczalnych. Na etapie eksploatacji składowisko odpadów nie będzie powodować znaczącego negatywnego oddziaływania na siedliska oraz gatunki roślin, dla których wyznaczony został obszar Natura 2000 Dolina Dolnej Narwi. Eksploatacja składowiska nie będzie powodować emisji hałasu ze względu na zachowanie istniejącej metody mokrego transportu z zamkniętym obiegiem wody nadosadowej. Przewiduje się, iż składowisko po rozbudowie będzie całkowicie uszczelnione, przez co wyeliminowana zostanie infiltracja wód do podłoża i zmniejszeniu ulegnie negatywny wpływ na środowisko wodne. Nadto organ wskazał, że wniesione przez mieszkańców uwagi dotyczyły głównie obecnego stanu, związanego z bieżącą eksploatacją istniejącego już składowiska odpadów paleniskowych, natomiast rozwiązania techniczne zawarte w dokumentacji mają na celu zmniejszenie w przyszłości uciążliwości poprzez uszczelnienie dna i skarp, stałe zraszanie, budowę stanowiska do obmywania kół samochodowych, dokonanie nasadzeń roślinności ochronnej, wykonanie napraw istniejącego systemu melioracyjnego. Planowana inwestycja jest zgodna z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia oraz miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy L. Ponadto inwestor prowadzi stały monitoring i pomiary zapylenia, z których wynika, że wartości i częstotliwość okresowego pylenia mieszczą się w normach określonych prawem. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 82 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, po rozpatrzeniu odwołań z dnia 10 czerwca 2011 r.: G.K., E.W., A.K., U. i W.K., W. i Z.T., A. i J.T., J.P., F.P., S.W.( [...]), T. R., T.P., W. i J.K., I.P., P.G., D.P., od wyżej opisanej decyzji Starosty Ostrołęckiego z dnia [...] maja 2011 r., Wojewoda Mazowiecki utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w jego ocenie inwestor spełnił warunki wymagane w procedurze ubiegania się o pozwolenie na budowę, stosownie do treści art. 32, 33, 34 ustawy Prawo budowlane. Inwestor do wniosku o wydanie pozwolenia budowlanego przedstawił projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Dodatkowo wskazano, że składowisko popiołu i żużla "[...]" zlokalizowane jest na prawobrzeżnych terenach zalewowych rzeki Narwi na północny wschód od O. w odległości około 3 km od miasta i w odległości ok. 1 km od terenu głównego [...] S.A. Od północy do składowiska przylegają grunty wsi [...],[...],[...] i [...]. Od wschodu przylegają grunty wsi [...], a od południa koryto rzeki Narew. Przedmiotem inwestycji jest rozbudowa pionowa istniejącego składowiska odpadów paleniskowych, a planowana do wykonania inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy L. Nadto zauważono, że w wydanej dla przedsięwzięcia decyzji środowiskowej Wójt Gminy L. wskazał m.in., że dla ochrony powierzchni ziemi inwestycja realizowana będzie w całości na terenie istniejącego składowiska odpadów paleniskowych "[...]", co wyeliminuje konieczność zajmowania dodatkowych terenów. Do rozbudowy składowiska (skarpy podwyższonych kwater) wykorzystane zostaną popioły dotychczas zdeponowane na składowisku [...]. Jako wariant najmniej oddziałujący na obszar Natura 2000 wskazano rozbudowę pionową powierzchni składowiska, przewidziano zmniejszenie wpływu na środowisko gruntowo-wodne poprzez uszczelnienie dna i skarp podwyższonych kwater składowiska, zmniejszenie wpływu na krajobraz poprzez nasadzenia zieleni izolacyjnej na istniejących skarpach składowiska oraz na wydzielonym pasie 50 m korony składowiska, ograniczenie pylenia wtórnego z powierzchni składowiska poprzez zastosowanie szeregu działań minimalizujących (obsiew podwyższonych skarp, zraszanie itp.), emisja zanieczyszczeń pyłowych do środowiska po rozbudowie pionowej zbliżona ma być do stanu obecnego oraz ograniczona do terenu inwestora. Zachowanie dotychczasowej technologii składowania, a tym samym pozytywnej funkcji składowiska, jaką jest miejsce odpoczynku dla gatunków ptaków migrujących oraz miejsce żerowania dla gatunków ptaków lęgowych. Powyższa decyzja Wójta Gminy L. była badana w postępowaniu odwoławczym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r., znak [...] utrzymało ją w mocy. Projekt budowlany rozbudowy przedmiotowej inwestycji został wykonany zgodnie ze wskazaniami zawartymi w decyzji środowiskowej. W treści opisu do projektu budowlanego autor opracowania wskazał, że wypełnienie składowiska odbywać się będzie hydraulicznie z wykorzystaniem istniejącego zamkniętego obiegu wody nadosadowej. Podczas wypełniania poszczególnych kwater składowiska, oraz po jego wypełnieniu poddawane ono będzie procesowi osuszania poprzez zaprojektowany układ ujęć wody nadosadowej, a także układ drenażowy wewnątrz składowiska. Po osuszeniu składowanego materiału przewiduje się częściowe mechaniczne urabianie zmagazynowanych popiołów - żużli i ich wywóz do dalszego zagospodarowania przez odbiorców zewnętrznych. W decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorowi pozwolenia na budowę, organ pierwszej instancji podał m.in., że "według danych przedstawionych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko przedmiotowej inwestycji przeprowadzone obliczenia rozprzestrzeniania zanieczyszczeń pyłowych ze składowiska po rozbudowie wykazały, że obliczeniowe stężenia średnioroczne pyłu zawieszonego PM 10 na granicy składowiska od pojedynczych kwater osiągają wartości niższe od normy 40ug/m³ oraz obliczeniowy opad pyłu na granicy składowiska od pojedynczych kwater osiągają wartości niższe od normy 200g/m/rok. Stężenie średnioroczne pyłu PM 10 jak i wartości opadu pyłu w miarę oddalania się od składowiska maleją z odległością i na terenach zamieszkałych są znacznie mniejsze od wartości dopuszczalnych /.../. Na etapie eksploatacji składowisko odpadów paleniskowych [...] nie będzie powodować znaczącego negatywnego oddziaływania na siedliska oraz gatunki roślin, dla których wyznaczony został obszar Natura 2000 Dolina Dolnej Narwi. Eksploatacja składowiska nie będzie powodować emisji hałasu ze względu na zachowanie istniejącej metody mokrego transportu z zamkniętym obiegiem wody nadosadowej. Przewiduje się, że składowisko po rozbudowie będzie całkowicie uszczelnione, przez co wyeliminowana zostanie infiltracja wód do podłoża i zmniejszeniu ulegnie negatywny wpływ na środowisko wodne". Rozpatrując zarzuty zawarte w odwołaniach, a dotyczące braku rzetelnego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji całego materiału dowodowego, organ odwoławczy stwierdził, że nie zasługują one na uwzględnienie. Zdaniem Sądu z uzasadnienia prawnego i faktycznego zaskarżonej decyzji wynika, że pozwolenie na budowę ww. inwestycji wydane zostało w oparciu o ustalenia zawarte w decyzji środowiskowej, a proponowane rozwiązania projektowe i technologiczne znacząco poprawią jego dotychczasowy stan. Rozwiązania techniczne zawarte w dokumentacji mają na celu zmniejszenie w przyszłości uciążliwości poprzez uszczelnienie dna i skarp, stałe zraszanie, budowę stanowiska do obmywania kół samochodowych, dokonanie nasadzeń roślinności ochronnej, wykonanie napraw istniejącego systemu melioracyjnego. Składowisko [...], jak i tereny sąsiadujące zostały włączone w obszar Natura 2000 Dolina Dolnej Narwi, jako obszar specjalnej ochrony ptaków. Z uwagi na powyższe, w decyzji środowiskowej, organ wydający decyzję wskazał m.in., że "na etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia będzie prowadzony stały monitoring wpływu prac na awifaunę łęgową i przelotną. W odniesieniu do każdego roku kalendarzowego będzie sporządzony raport uwzględniający wyniki monitoringu przyrodniczego i kontroli wpływu prac realizowanych na składowisku na cele ochrony obszaru Natura 2000 oraz zawierający propozycję korekt planowanych w harmonogramie działań na rok następny". Dalej organ stwierdził, że projekt budowlany wykonany został zgodnie z ustaleniami zawartymi m.in. w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Decyzje oraz uzgodnienia, pozwolenia lub opinie właściwych organów, wymagane przepisami szczególnymi, dotyczące zamierzenia budowlanego stanowią realizację władztwa administracyjnego tych organów i są podstawą dla organu administracji architektoniczno-budowlanej do wydania pozwolenia na budowę. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł A.K. Zakwestionowanej decyzji zarzucił: 1. naruszenie przepisów art. 7, 77 i 107 § 3 K.p.a. - poprzez pominięcie dowodów przedłożonych przez odwołującego, niepodjęcie przez Wojewodę Mazowieckiego wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, niezbadania i nierozpatrzenia całości materiału dowodowego, co skutkowało nieuwzględnieniem jego słusznego interesu; 2. naruszenie przepisów art. 8 i 80 K.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób skutkujący utratą zaufania obywateli do organów Państwa, w szczególności poprzez brak rzetelnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, 3. naruszenie art. 136 K.p.a. poprzez brak ustalenia, czy Starosta Ostrołęcki zgromadził i ocenił całokształt materiału dowodowego w sprawie, co uniemożliwiło organowi drugiej instancji prawidłową ocenę zaskarżonej decyzji. W konsekwencji wskazano na naruszenie prawa materialnego, a to: 4. art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane poprzez uznanie, że planowana inwestycja nie będzie powodować znaczącego negatywnego oddziaływania na siedliska oraz gatunki roślin, dla których został wyznaczony obszar Natura 2000 Dolina Dolnej Narwi, oraz że projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 5. art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane poprzez uznanie, że planowana inwestycja (projekt budowlany) jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 6. art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane poprzez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i decyzji ją poprzedzającej. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że wniesiona skarga nie jest zasadna. W uzasadnieniu Sąd przytoczył przepis art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane i zaznaczył, że w jego ocenie, organ prawidłowo wywiązał się z obowiązku wynikającego z tego przepisu. Odnosząc się do zarzutu niezgodności planowanej inwestycji z obowiązującym na terenie gminy miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, Sąd wskazał, że działki podlegające zagospodarowaniu o nr ew. [...],[...],[...] położone są na terenie istniejącego składowiska odpadów paleniskowych objętym symbolem T02. Przepis § 30 ust. 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ustala zasady funkcjonowania i zagospodarowania terenów TO: uciążliwość, bądź szkodliwość dla środowiska wywołana funkcjonowaniem obiektów i urządzeń nie może wykraczać poza granice wyznaczonych na ten cel terenów, potrzeba monitorowania elementów środowiska w rejonie składowisk odpadów. O tym, że oddziaływanie projektowanej rozbudowy składowiska odpadów paleniskowych zamknie się w granicach działek inwestycyjnych przesądził raport oddziaływania na środowisko, sporządzony w toku postępowania prowadzonego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, które prowadzone było przez Wójta Gminy L., a zakończone decyzją z dnia [...] maja 2009 r. Poza tym inwestycja została uzgodniona w zakresie przepisów o ochronie środowiska z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska i Państwowym Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym w Warszawie. Z decyzji środowiskowej Wójta Gminy L. z dnia [...] maja 2009 r. wynika, że rozbudowa składowiska popiołu, zatwierdzona kwestionowaną decyzją o pozwoleniu na budowę, nie spowoduje zwiększenia zanieczyszczeń pyłowych, których poziom po rozbudowie ma być zbliżony do stanu istniejącego. Tym samym zapylenie ma być ograniczone do terenu inwestora. Decyzja Wójta Gminy L. z dnia [...] maja 2009 r. była badana w postępowaniu odwoławczym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. utrzymało tę decyzję w mocy. W ocenie Sądu projekt budowlany został wykonany zgodnie ze wskazaniami zawartymi w decyzji środowiskowej. Technologia wypełniania składowiska i jego osuszania ma zapewnić utrzymanie dotychczasowego poziomu zapylenia. Według danych przedstawionych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko przedmiotowej inwestycji przeprowadzone obliczenia rozprzestrzeniania zanieczyszczeń pyłowych ze składowiska po rozbudowie wykazały, że obliczeniowe stężenia średnioroczne pyłu zawieszonego PM 10 na granicy składowiska od pojedynczych kwater osiągają wartości niższe od normy 40ug/m³ oraz obliczeniowy opad pyłu na granicy składowiska od pojedynczych kwater osiągają wartości niższe od normy 200g/m/rok. Stężenie średnioroczne pyłu PM 10 jak i wartości opadu pyłu w miarę oddalania się od składowiska maleją z odległością i na terenach zamieszkałych są znacznie mniejsze od wartości dopuszczalnych. Nie stwierdzono również w toku postępowania środowiskowego znaczącego negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000 Dolina Dolnej Narwi. W tym kontekście twierdzenia skarżącego o naruszeniu przepisów planu miejscowego, w ocenie Sądu, były bezzasadne, skoro możliwość zlokalizowania na tym terenie przedmiotowej rozbudowy została przesądzona we wcześniej prowadzonym postępowaniu przed Wójtem Gminy L. Także, zdaniem Sądu, dalsze zarzuty dotyczące naruszenia przez organy przepisów postępowania administracyjnego, braku pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy są bezzasadne. Organ odniósł się do kwestii zapylenia, analizował ją w odniesieniu do dokumentacji jaką przedłożył inwestor oraz wniosków raportu o oddziaływaniu na środowisko przedmiotowej inwestycji, gdzie obliczono wartości zanieczyszczeń pyłowych jakie będą emitowane ze składowiska po jego rozbudowie. Argumentacja skarżącego, przedkładane informacje prasowe oraz inne twierdzenia z których wynika, że aktualnie emisja zanieczyszczeń pyłowych przekracza wszystkie normy, w ocenie Sądu, nie mogła stanowić podstawy do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę, skoro inwestor przedłożył prawem przewidziane dokumenty do uzyskania pozwolenia na budowę. Dalej Sąd wyjaśnił, że na mocy kwestionowanej decyzji inwestor jest zobowiązany do zachowania dopuszczalnych stężeń emisji pyłu zawieszonego. Natomiast ich ewentualne przekroczenie powinno być podstawą do podejmowania stosownych działań przez organy ochrony środowiska. Dlatego też nie podważając prawdziwości twierdzeń skarżącego, że występują również sytuacje gdy pylenie ze składowiska jest drastyczne i powoduje ograniczenie widoczności do kilkudziesięciu metrów, dokumentacja przedłożona w toku postępowania budowlanego nie dawała podstaw do jej zakwestionowania, a tym samym brak było możliwości odmowy udzielenia pozwolenia budowanego. Zatem w tych okolicznościach Sąd pierwszej instancji oddalił wniesioną skargę w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wywiódł skarżący zaskarżając go w całości. Zakwestionowanemu wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego, tj. 1. art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. z 2010 r. Dz. U. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), poprzez przyjęcie, że planowana inwestycja pn. "Rozbudowa składowiska odpadów paleniskowych w [...]" nie będzie powodować znaczącego negatywnego oddziaływania na siedliska oraz gatunki roślin, dla których został wyznaczony obszar Natura 2000 Dolina Dolnej Narwi oraz że projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; 2. art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że planowana inwestycja (projekt budowlany) jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; 3. art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, iż nie doszło do naruszenia tej normy pomimo niezastosowania przez organ orzekający w pierwszej instancji, podczas gdy wobec stwierdzonych naruszeń właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę; a nadto naruszenie prawa procesowego, tj.: 4. art. 134 P.p.s.a. poprzez nierozpoznanie zarzutów skarżącego naruszenia przepisów postępowania administracyjnego przez organ orzekający w sprawie, w szczególności zarzutów naruszenia przepisów art. 7, 8, 77, 80 i 107 § 3 oraz 136 K.p.a., a także 5. art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez zaniechanie wyjaśnienia podstawy prawnej wydanego w sprawie orzeczenia, tj. wskazania, dlaczego Sąd nie uwzględnił zarzutów skargi dotyczących naruszenia prawa procesowego, tj. przepisów art. 7, 8, 77, 80 i 107 § 3 oraz 136 K.p.a.; 6. art. 7, 77 i 107 § 3 K.p.a. poprzez pominięcie dowodów przedłożonych przez odwołującego, niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, niezbadanie i nierozpatrzenie całości materiału dowodowego w sprawie; 7. art. 8 i 80 K.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób skutkujący utratą zaufania obywateli do organów Państwa, w szczególności poprzez brak rzetelnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i rzetelnego wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej zaskarżonego rozstrzygnięcia; Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o: 1/ uzupełnienie materiału dowodowego o dowód z dokumentu - pisma [...] z dnia 15 listopada 2011 r. na okoliczność wykazania faktu, iż inwestor już w zeszłym roku wypłacał mieszkańcom odszkodowania z tytułu szkód powstałych na skutek podtapiania gruntów przyległych do składowiska, a tym samym faktu wykraczania planowanej inwestycji poza granice działek należących do skarżącego; 2/ uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania w sprawie na rzecz skarżącego, w tym kosztów zastępstwa prawnego wedle norm przepisanych. W uzasadnieniu przedstawiono argumenty mające na celu potwierdzić zasadność podniesionych podstaw kasacyjnych. Zdaniem skarżącego przedmiotowa inwestycja jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, albowiem – wbrew zapisowi tego planu – swoją uciążliwością wykracza poza granice działki. Tymczasem zarówno organy, jak i Sąd przyjęły odmiennie. Zdaniem skarżącego wnioski te są nieprawidłowe. Skoro bowiem Sąd stwierdza, że dochodzi do pylenia poza granice działki, to potwierdza fakt, że uciążliwość inwestycji wykracza poza granice terenu inwestycji. Również z raportu wynika, że pylenie na teren zamieszkały jest niższe, niż przewidują normy, a zatem powyższe jednoznacznie wskazuje, że zapylenie występuje jednak poza granicami działki inwestycyjnej. Dalej skarżący wskazał, że wprawdzie Sąd dał wiarę skarżącemu, że ze składowiska dochodzi do pylenia, a mimo to wadliwie uznał, że inwestycja swoją uciążliwością nie wykracza poza granice działki. Uzasadniając zaś zarzuty naruszenia przepisów postępowania skarżący wskazał na art. 7 i 77 § 1 K.p.a. i podniósł, że organy w ogóle nie wzięły pod uwagę tego, że używanie zraszaczy w celu zmniejszenia pylenia powoduje podtapianie gruntów przylegających do składowiska. Z tego tytułu inwestor wypłaca właścicielom działek sąsiednich odszkodowania za poniesione straty. Okoliczność ta nie była przedmiotem analizy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W ocenie skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dokonał analizy sprawy. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone bez należytej wnikliwości, staranności i rzetelności, a istotne okoliczności zostały pominięte. Bezsprzecznie bowiem po rozbudowie paleniska stan uciążliwości dla nieruchomości sąsiednich jeszcze się pogłębi, bowiem – zdaniem skarżącego – dojdzie do jeszcze większego pylenia, co będzie wymagało coraz większego zużycia wody w celu zraszania, co w konsekwencji spowoduje jeszcze większe podtopienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.". Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się zaistnienia enumeratywnie wymienionych w § 2 tego przepisu przesłanek nieważności, zatem przedmiotową skargę kasacyjną należało rozpoznać w granicach zakreślonych podniesionymi w jej treści zarzutami. Zaś tak rozpoznawana skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie. Przystępując do wyjaśnienia przesłanek oddalenia skargi kasacyjnej zauważyć na wstępie należy, iż granice skargi kasacyjnej wyznaczają między innymi wymienione w art. 176 P.p.s.a. podstawy kasacyjne, które zgodnie z art. 174 P.p.s.a. mogą stanowić: 1) naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W podstawach skargi kasacyjnej należy powołać wyraźnie normę prawa materialnego lub procesowego (wskazać właściwy artykuł lub paragraf, a także konkretny ustęp czy punkt, jeżeli w danym przepisie one występują). Niezbędne jest ponadto określenie rodzaju zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, uzasadnienie zarzutu naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego wskazanie dodatkowo, że wytknięte uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Sąd kasacyjny nie jest bowiem uprawniony do samodzielnego konkretyzowania zarzutów lub stawiania hipotez co do tego, jakiego zakresu dotyczy podstawa skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny nie bada ponownie legalności zaskarżonej decyzji w takim zakresie, w jakim może (i powinien) to czynić Sąd pierwszej instancji. Nawet wówczas, gdy wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wadliwy, Naczelny Sąd Administracyjny nie może tej wadliwości usunąć, jeżeli w skardze kasacyjnej nie zostały postawione i uzasadnione zarzuty konkretnych norm prawa materialnego i procesowego, chyba że zachodzi nieważność postępowania, o której mowa w art. 183 § 2 P.p.s.a. Uwagi te zostały uczynione, albowiem skarga kasacyjna w odniesieniu do zarzutów naruszenia prawa materialnego nie zawiera prawidłowo skonstruowanych zarzutów wobec wyroku Sądu pierwszej instancji. Zarzuty te nie określają czy dotyczą one naruszenia prawa materialnego poprzez ich wadliwą wykładnię czy też nieprawidłowe zastosowanie, co niewątpliwie utrudnia prawidłowe rozpoznanie wniesionej skargi kasacyjnej. Niemniej jednak wskazana wadliwość nie uzasadniała pominięcia tak przywołanych zarzutów naruszenia prawa materialnego. Przede wszystkim, jak podniesiono w motywach skargi kasacyjnej, trafnie Sąd pierwszej instancji zauważył, iż podstawowy zarzut skargi sprowadzał się do niezgodności planowanej inwestycji z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy L. zatwierdzonego Uchwałą Nr VII/41/03 Rady Gminy L. z dnia 28 sierpnia 2003 r. (Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego Nr 253 z 2003 r., poz. 6691). Niemniej jednak, w ocenie skarżącego, wadliwe jest stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż takiej niezgodności w tej sprawie nie ma. Jednakże zarzutów skarżącego w tym zakresie nie można podzielić. Nieusprawiedliwiony są bowiem zarzuty naruszenia art. 32 ust. 1 pkt 1 oraz art. 35 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane zarówno poprzez ich wadliwą wykładnię czy też niewłaściwe ich zastosowania w tej sprawie. Zgodnie z normą art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Planowana rozbudowa istniejącego składowiska odpadów paleniskowych [...] polega na nadbudowie istniejących obwałowań zewnętrznych składowiska oraz wbudowaniu obwałowań działowych wewnętrznych składowiska. Nadbudowa ma być realizowana dwuetapowo. Prace zaprojektowano wyłącznie w ramach istniejącego składowiska odpadów paleniskowych [...] w [...] S.A. Tym samym, jak wynika z analizy akt sprawy, jego rozbudowa prowadzona ma być w tych samych granicach co istniejące składowisko. Jest to, jak potwierdzają wydane w sprawie decyzje, rozbudowa pionowa. Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko przedmiotowa inwestycja zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko i decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia przeprowadzone zostało przez Wójta Gminy L. Decyzja Wójta Gminy L. z dnia [...] maja 2009 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgodny na realizację przedsięwzięcia utrzymana została w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r., na co słusznie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji. Decyzje te pozostają w obrocie prawnym i wiązały organ architektoniczno-budowlany wydający decyzję w tym postępowaniu. Podstawą do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia był raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz uzgodnienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie i Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie. Zarówno składowisko [...], jak i tereny sąsiadujące zostały włączone w obszar Natura 2000 Dolina Dolnej Narwi jako obszar specjalnej ochrony ptaków. W decyzji środowiskowej zawarto szereg uwarunkować mających na celu ochronę spornego terenu Natura 2000. Tym samym, w rozpoznawanej sprawie, ocena oddziaływania inwestycji na środowisko została przeprowadzona w ramach postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgodny na realizacje inwestycji. Pozwolenie na budowę wydano więc zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Zarzuty skarżącego w tym zakresie są całkowicie chybione. Z kolei norma art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane statuuje, iż przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budową lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane). Przepisy powyższe określają zakres merytorycznej oceny wniosku o pozwolenie na budowę bądź wniosku o wydanie odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego. Przede wszystkim ocenie organu podlega zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego bądź decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także wymogami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje inwestycji, jak też z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (art. 35 ust. 1 pkt 2 omawianej ustawy). W sytuacji zaś stwierdzenia naruszeń w powyższym zakresie organ nakłada postanowieniem na wnioskodawcę obowiązek usunięcia w określonym terminie stwierdzonych uchybień. W rozpoznawanej sprawie brak było potrzeby wydawania postanowienia w trybie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, albowiem przedstawiony wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę wraz z projektem architektoniczno-budowlanym nie wymagał uzupełnień wobec swej kompletności. Nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż planowana do wykonania inwestycja jest wbrew twierdzeniom skarżącego, zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy L. zatwierdzonego Uchwałą Nr VII/41/03 Rady Gminy L. z dnia 28 sierpnia 2003 r., (Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego Nr 253 z 2003 r., poz. 6691), albowiem znajduje się na terenie objętym symbolem T02 - teren istniejącego składowiska odpadów paleniskowych [...] z [...]. Z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, iż na terenach gospodarki odpadami - oznaczonych symbolem TO - uciążliwość bądź szkodliwość dla środowiska wywołana funkcjonowaniem obiektów i urządzeń nie może wykraczać poza granice wyznaczonych na ten cel terenów - § 30 ust. 2 pkt 1 planu. Prawidłowo Sąd pierwszej instancji podniósł, iż działki podlegające zagospodarowaniu o nr ew. [...],[...],[...] położone są na terenie istniejącego składowiska odpadów paleniskowych objętym symbolem T02. Zaś odnosząc się do zapisu § 30 ust. 2 wskazanego wyżej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ustalającego zasady funkcjonowania i zagospodarowania terenów TO wyjaśniono, że o tym, iż oddziaływanie projektowanej rozbudowy składowiska odpadów paleniskowych zamknie się w granicach działek inwestycyjnych przesądził raport oddziaływania na środowisko, sporządzony w toku postępowania prowadzonego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, które prowadzone było przez Wójta Gminy L., a zakończone decyzją z dnia [...] maja 2009 r. Natomiast przypomnieć należy, iż zarówno składowisko [...], jak i tereny sąsiadujące zostały włączone w obszar Natura 2000 Dolina Dolnej Narwi jako obszar specjalnej ochrony ptaków. Według danych przedstawionych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko przedmiotowej inwestycji przeprowadzone obliczenia rozprzestrzeniania zanieczyszczeń pyłowych ze składowiska po rozbudowie wykazały, że obliczeniowe stężenie średnioroczne pyłu zawieszonego PM 10 na granicy składowiska od pojedynczych kwater osiągają wartości niższe od normy 40ug/m³ oraz obliczeniowy opad pyłu na granicy składowiska od pojedynczych kwater osiąga wartości niższe od normy 200g/m/rok. Stężenie średnioroczne pyłu PM 10 jak i wartości opadu pyłu w miarę oddalania się od składowiska maleją z odległością i na terenach zamieszkałych są znacznie mniejsze od wartości dopuszczalnych. Jednocześnie bardzo istotne jest to, że na etapie eksploatacji składowisko odpadów nie będzie powodować znaczącego negatywnego oddziaływania na siedliska oraz gatunki roślin, dla których wyznaczony został obszar Natura 2000 Dolina Dolnej Narwi. Eksploatacja składowiska nie będzie powodować emisji hałasu ze względu na zachowanie istniejącej metody mokrego transportu z zamkniętym obiegiem wody nadosadowej. Przewiduje się w tej sprawie, iż składowisko po rozbudowie będzie całkowicie uszczelnione, przez co wyeliminowana zostanie infiltracja wód do podłoża i zmniejszeniu ulegnie negatywny wpływ na środowisko wodne, na co zwracał uwagę skarżący we wniesionym środku zaskarżenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego planowana inwestycja jest zgodna z planem zagospodarowania przestrzennego gminy L. i jej oddziaływanie zamknie się w granicach planowanego zamierzenia. Z analizy akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji, wydane zostało w oparciu o ustalenia zawarte w decyzji środowiskowej, a proponowane rozwiązania projektowe i technologiczne znacząco poprawią jego dotychczasowy stan. Natomiast uwagi wnoszone przez skarżącego jak i materiały, których dopuszczenia jako dowodu z dokumentów domagał się, dotyczą dotychczasowego stanu związanego z bieżącą eksploatacją istniejącego już składowiska odpadów paleniskowych, natomiast rozwiązania techniczne zawarte w dokumentacji mają na celu zmniejszenie w przyszłości uciążliwości poprzez uszczelnienie dna i skarp, stałe zraszanie, budowę stanowiska do obmywania kół samochodowych, dokonanie nasadzeń roślinności ochronnej, wykonanie napraw istniejącego systemu melioracyjnego. Zatem w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie można skutecznie powoływać się na naruszenie przez Sąd pierwszej instancji podniesionych w skardze kasacyjnej przepisów prawa materialnego. Jednocześnie nieusprawiedliwione są w tej sprawie zarzuty naruszenia prawa procesowego związane z wadliwym i niepełnym zebraniem materiału dowodowego. Organy obu instancji w sposób prawidłowy przeprowadziły postępowanie wyjaśniające i zgodnie z podstawowymi zasadami postępowania administracyjnego, zebrały cały materiał dowodowy, który został w pełni rozpatrzony, co znalazło wyraz w wyczerpującym uzasadnieniu kontrolowanej decyzji. Wysunięte przez organ z tej oceny wnioski w zakresie ustaleń faktycznych sprawy nie mają charakteru dowolnego, przeciwnie pozostają w zgodzie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego zatem odpowiadają normie art. 80 K.p.a. Sąd pierwszej instancji trafnie, w tych okolicznościach, uznał, że zarzuty braku pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy podnoszone w skardze są bezzasadne. To stanowisko należy w pełni podzielić a więc nie są usprawiedliwione przywołane w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia w postępowaniu administracyjnym przepisów art. 7, 8, 77 § 1, 80 i 107 § 3 K.p.a. Wbrew stanowisku skarżącego Sąd pierwszej instancji przeprowadził prawidłową kontrolę legalności zaskarżonej decyzji. Przedstawione wyżej rozważania uzasadniają przyjęcie stanowiska, że także zarzut naruszenia art. 134 § 1 P.p.s.a., wedle którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, jest niezasadny. Nie jest usprawiedliwiony także zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. dotyczący uzasadnienia wyroku. Norma ta stanowi, że uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowiska pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania. Wadliwość uzasadnienia wyroku może stanowić przedmiot skutecznego zarzutu kasacyjnego z art. 141 § 4 P.p.s.a. w sytuacji, gdy sporządzone jest ono w taki sposób, że niemożliwa jest kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku. Funkcja uzasadnienia wyroku wyraża się bowiem i w tym, że jego adresatem, oprócz stron, jest także Naczelny Sąd Administracyjny. Tworzy to więc po stronie wojewódzkiego sądu administracyjnego obowiązek wyjaśnienia motywów podjętego rozstrzygnięcia w taki sposób, który umożliwi przeprowadzenie kontroli instancyjnej zaskarżonego orzeczenia w sytuacji, gdy strona postępowania zażąda, poprzez wniesienie skargi kasacyjnej, jego kontroli. Zaskarżony wyrok odnosi się do zasadniczych kwestii, istotnych dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, w tym do podstawowego zarzutu skargi dotyczącego sprzeczności planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jak też związanego z nim zarzutu dotyczącego wadliwości postępowania administracyjnego w zakresie wyjaśnienia pełnego stanu faktycznego sprawy, a przede wszystkim pozwala Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na przeprowadzenie kontroli instancyjnej. Wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia nie musi szczegółowo odnosić się do wszystkich argumentów powołanych w skardze, jeśli argumentacja sądu przesądza łącznie o ich bezzasadności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2007 r. sygn. akt II GSK 326/06, LEX nr 317349). Dotychczasowe rozważania prowadzą do wniosku, iż skarga kasacyjna jako nieposiadająca usprawiedliwionych podstaw nie zasługiwała na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.