III SAB/Wr 12/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Guziński Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak (sprawozdawca) Protokolant Jolanta Ryndak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 8 lipca 2010 r. sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata [...] - [...] oddala skargę. Pismem Nr [...] z dnia [...] r. wydanym na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 978. poz. 1071 ze zm., zwanej w dalszej części uzasadnienia w skrócie k.p.a.). Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. pozostawił bez rozpoznania wniosek M. P. o przyznanie płatności rolno środowiskowej na rok [...]. Powyższe zapadło w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] roku M. P. (zwany w dalszej części uzasadnienia skarżącym) złożył do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok [...]. Wniosek obejmował m.in. deklarację realizacji w gospodarstwie pakietu 2 "Rolnictwo ekologiczne". Wniosek skarżącego nie zawierał zgłoszenia, o którym mowa w § 19 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262 ze zm. zwanego w dalszej części uzasadnienia w skrócie "rozporządzeniem rolnośrodowiskowym"), a także zawierał inne braki formalne. W dniu [...] r. Kierownik BP ARiMR we W. wezwał skarżącego do usunięcia braków wniosku. Wezwanie zostało doręczone A. W. działającej jako pełnomocnik skarżącego w dniu [...] r. Wezwanie zawierało pouczenie, że w przypadku nieusunięcia braków wskazanych w wezwaniu wniosek zostanie pozostawiony bez rozpoznania zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. W ostatnim dniu terminu do uzupełnienia braków skarżący osobiście w siedzibie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. złożył korektę do wniosku, jednakże nie usunął braku polegającego na niedołączeniu załącznika w postaci kopii zgłoszenia działalności w rolnictwie ekologicznym wymaganego na podstawie § 19 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego . W dniu [...] r. (data nadania w polskiej placówce pocztowej to [...] r.) wpłynęła kopia zgłoszenia podjęcia działalności w rolnictwie ekologicznym podpisana przez skarżącego opatrzona datą [...] r. Pozostawiając wniosek skarżącego bez rozpatrzenia Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we W. wskazał, że zgłoszenie podjęcia działalności w rolnictwie ekologicznym dostarczone przez skarżącego w dniu [...] r. podpisane i opatrzone datą [...] r. (data znajdująca się na zgłoszeniu to [...] r.) nie funkcjonowało w obiegu prawnym w czasie, kiedy skarżący złożył wniosek o dopłaty rolnośrodowiskowe. W tym czasie obowiązywała ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. z 2004 r. Nr 93, poz. 898 ze zm.) na podstawie której obowiązywał inny wzór zgłoszenia podjęcia działalności w rolnictwie ekologicznym FZ-01/04 i takie zgłoszenie powinno zostać dostarczone jako załącznik do wniosku rolnośrodowiskowego zgodnie z ww. § 19 ust.1 pkt 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego. W związku z zaistniałą sytuacją nie można było uznać, zdaniem organu pierwszej instancji, że dostarczonego przez stronę zgłoszenia podjęcia działalności w rolnictwie ekologicznym jako dokumentem wymaganym przepisami i tym samym stanowi uzupełnienie podania zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. W dniu [...] r. skarżący złożył do D. D. O. R. ARiMR we W. zażalenie na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. wskazując, iż organ nie dokonał w sprawie o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych za rok [...] żadnych czynności od 3 miesięcy - nie wydał decyzji ani też nie podał przyczyn zwłoki i nie wyznaczył nowego terminu na załatwienie sprawy. Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] organ drugiej instancji działając na podstawie art. 37 § 1 i § 2 k.p.a. uznał, że zażalenie skarżącego na bezczynność organu – Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. w sprawie wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych na rok [...] jest bezzasadne i nie zachodzą przesłanki do wyznaczenia w trybie nadzorczym dodatkowego terminu załatwienia sprawy przez ten organ administracji. W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W. stwierdził, że zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Organ drugiej instancji przywołał w uzasadnieniu komentarz do Kodeksu postępowania administracyjnego i podkreślił, że z treści przepisu art. 64 § 2 k.p.a. wynika a contrario, że tylko podanie nie dotknięte brakami formalnymi jest zdolne do wywołania skutków w postaci wszczęcia postępowania w sprawie. Podanie zawierające natomiast wadę określoną w art. 64 § 2 k.p.a. jest bezskuteczne z mocy prawa i obliguje organ administracji publicznej (w drodze sporządzenia odpowiedniej adnotacji) do pozostawienia go bez rozpoznania. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy wyjaśnił, że jednym z braków, o którym mowa w art. 64 § 2 k.p.a. jest brak zgłoszenia, którego złożenia wraz z pierwszym wnioskiem wymaga regulacja § 19 ust.1 pkt 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego. Z tego powodu, w opinii organu drugiej instancji, wezwanie do uzupełnienia tego braku było zasadne, natomiast niezłożenie wymaganego przepisami zgłoszenia, w terminie wskazanym w wezwaniu, musiało skutkować pozostawieniem pisma bez rozpoznania. Dyrektor Oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. wskazał, że złożone w dniu [...] r. przez skarżącego zgłoszenie podjęcia działalności w rolnictwie ekologicznym na druku, który został wprowadzony na podstawie ustawy obowiązującej od dnia 7 sierpnia 2009 r. podpisany przez skarżącego w dniu [...] r., nie może konwalidować braków wniosku, gdyż daty te wskazują, że zgłoszenia w formie i treści dostarczonej na wezwanie organowi strona nie mogła dokonać. Organ drugiej instancji zaznaczył, że poprzez takie działanie skarżący podjął umyślnie próbę wprowadzenia organu w błąd. Z powyższym stanowiskiem nie zgodził się skarżący i pismem z dnia [...] wywiódł skargę na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego: - § 19 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia środowiskowego, poprzez jego zastosowanie do całości wniosku mimo, że ma on zastosowanie wyłącznie do pakietu opisanego w § 4 ust 1 pkt 2 wskazanego rozporządzenia tj. Pakiet 2, Rolnictwo ekologiczne, natomiast wniosek strony z dnia [...] r. obejmował również pakiet opisany w § 4 ust. 1 pkt 3 wskazanego rozporządzenia tj. Pakiet 3. Ekstensywne trwałe użytki zielone, do którego § 19 ust. 1 pkt 1 nie ma zastosowania. W konsekwencji tego naruszenia organ nie rozpoznał wniosku skarżącego w zakresie pakietu 3 Ekstensywne trwałe użytki zielone. - § 19 ust. 1 rozporządzenia środowiskowego poprzez jego zastosowanie mimo, że wniosek strony z dnia [...] r. nie był jej pierwszym wnioskiem o płatności rolnośrodowiskowe, a [...]., - § 19 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia środowiskowego w związku z art. 28 ust. 1 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 poprzez przyjęcie, że wniosek o certyfikację nie mieści się kategorii dokumentów uznawanych za zgłoszenie działalności w rozumieniu art. 28 ust. 1 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 i konsekwencji uznanie, że przedłożenie tego dokumentu nie wyczerpywało obowiązku określonego w § 19 ust. 1 pkt 1 zd. 2 rozporządzenia ., - § 21 ust 2 i 3 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r. poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji nie wydanie decyzji w terminie w nim wskazanym, nie poinformowanie strony o przyczynach zwłoki oraz nie wyznaczenie nowego terminu załatwienia sprawy, - art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r. Nr 64, poz. 427 ze zm.) poprzez nie rozpoznanie zebranego w sprawie materiału dowodowego - w szczególności poprzez pominięcie dowodu z wykazu Jednostki Certyfikującej przekazywanego dla Prezesa ARiMR i w konsekwencji wymaganie od strony przedłożenia zgłoszenia działalności w rolnictwie ekologicznym mimo, iż organ dysponował informacjami zawartymi w zgłoszeniu i jego brak nie miał wpływu na możliwość rozpoznania wniosku, - art. 21 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. w związku z art. 8 k.p.a. poprzez nieudzielenie stronie informacji istotnych w sprawie, mimo że strona złożyła takie żądanie w uwagach do wniosku z dnia [...] r. oraz w załączonym do niego piśmie, jak również ustnie w dniu [...] r. w siedzibie urzędu organu. W konsekwencji w opinii skarżącego strona pozostawała w błędnym przeświadczeniu, że wymaga się od niej przedstawienia nie wymaganego prawem zgłoszenia z roku [...], a nie posiadanego z [...] r. Nadto skarżący zarzucił naruszenia przepisów postępowania: - art. 8 k.p.a. w związku z art. 21 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. poprzez nieudzielenie informacji o konieczności przedłożenia zgłoszenia z roku [...] mimo wiedzy, że strona pozostaje w błędzie w tym zakresie i uważa że ma przedłożyć zgłoszenie z roku [...], a następnie wyzyskanie tego błędu dla niekorzystnego załatwienia jej sprawy., - - art. 8 k.p.a. poprzez wymaganie od strony przedłożenia zgłoszenia opisanego w § 19 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r., mimo znanej stronie praktyki organu polegającej na nie wymaganiu składania takich dokumentów w analogicznych sprawach dotyczących najbliższej rodziny strony, prowadzonych przez organ, - art. 77 §4 K.p.a. poprzez niewzięcie pod uwagę znanej organowi z urzędu okoliczności, że wniosek strony z dnia [...] r. jest [...] a nie pierwszym i w konsekwencji błędne zastosowanie prawa materialnego opisane w pkt 1 skargi. W konsekwencji skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wydania decyzji w terminie 21 dni od daty uprawomocnienia wyroku, zasądzenie kosztów postępowania, rozpoznanie wniosku w trybie uproszczonym. W uzasadnieni u skargi strona szczegółowo omówiła wskazane zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko w sprawie wnosząc o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zajął w tej sprawie następujące stanowisko; Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4, tj. decyzji lub postanowień, aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w normatywnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjął innej stosownej czynności. Bezczynność organu administracji publicznej występuje więc nie tylko wówczas, gdy nie podjął on – terminowo – żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je co prawda podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył postępowania wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Skarga dotyczyła niewydania przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. decyzji w sprawie wniosku skarżącego o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych na rok [...]. Uwzględniając przytoczone wcześniej zasady oceny dokonywanej przez sądy administracyjne (zaskarżalnych rozstrzygnięć lub aktów albo bezczynności przy ich wydawaniu) należy stwierdzić, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we W. prowadził postępowanie administracyjne wszczęte wnioskiem skarżącego z dnia [...] r. o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok [...]. W trakcie postępowania przed organem pierwszej instancji w pismach z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. Kierownik Biura Powiatowego wezwał skarżącego, na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. do uzupełnienie braków złożonego wniosku, w szczególności wezwał o dostarczenie kopii zgłoszenia do jednostki certyfikującej zamiaru prowadzenia działalności w zakresie rolnictwa ekologicznego zgodnie z treścią § 19 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego W pismach tych zawarto pouczenie, że nieusunięcie braków w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Z lektury akt sprawy wynika, że pismo z dnia [...] r. zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] r. Termin do uzupełnienia wniosku upłynął więc stronie w dniu [...] r. W wymaganym terminie skarżący przedłożył organowi zgłoszenie podjęcia działalności w rolnictwie ekologicznym (wzór F-7/PG-GNR-03 wydanie 3 z dnia 28 sierpnia 2009 r. opracowany na podstawie ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym [Dz. U. z 2009 r. Nr 116, poz. 975], która weszła w życie z dniem 7 sierpnia 2009 r.).Zgłoszenie to opatrzone było datą [...] r. Powstaje więc kluczowe – dla oceny ewentualnej bezczynności organu pierwszej instancji – zagadnienie, czy pozostawienie wniosku skarżącego o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej bez rozpoznania było uzasadnione w realiach tej konkretnej sprawy. Zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a., pozostawienie podania bez rozpoznania jest dopuszczalne w sytuacji, gdy podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa. W takiej sytuacji organ winien wcześniej wezwać wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie siedmiu dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Jak wynika z akt sprawy, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we W. wezwał o usunięcie braków wniosku, ze stosownym pouczeniem. Tryb przewidziany w art. 64 § 2 k.p.a. służy usuwaniu braków formalnych podania. Jest więc stosowany w wypadku niespełnienia przez zainteresowanego wymagań wskazanych w przepisach prawa. Ich nieusunięcie skutkuje tym, że podanie nie jest merytorycznie rozpatrywane. W przypadku wniosku dotkniętego tego typu wadą i zachowania przez organ reguł przewidzianych w przywołanym przepisie, nie można mówić o bezczynności organu, jeżeli – korzystając z przyznanych mu prerogatyw – pozostawi on podanie bez rozpoznania. Takim wymogiem, o którym mowa w art. 64 ust.2 k.p.a., jest niewątpliwie wynikająca z § 19 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego powinność producenta rolnego – beneficjenta programu rolnośrodowiskowego, dołączenia do wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej lub kolejnych płatności rolnośrodowiskowych – w przypadku dodania nowych pakietów w trakcie realizacji zobowiązania kopii zgłoszenia, o którym mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. Nr 93, poz. 898 oraz z 2007 Nr 80, poz. 541 i Nr 147, poz. 1033), do upoważnionej jednostki certyfikującej lub kopię zgłoszenia, o którym mowa w art. 28 ust. 1 lit a rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 – w przypadku realizacji pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 2. Z art. 6 ust. 1 i 2 ustawy o rolnictwie ekologicznym wynika, że producent zamierzający podjąć działalność w zakresie rolnictwa ekologicznego zgłasza zamiar prowadzenia takiej działalności wybranej upoważnionej jednostce certyfikującej i wojewódzkiemu inspektorowi jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, z zastrzeżeniem art.7. Zgłoszenie dokonuje się na formularzu opracowanym przez Głównego Inspektora, zawierającym informacje określone w załączniku IV do rozporządzenia, o którym mowa w art. 1 pkt 1. W tym miejscu uzasadnienia należy zaznaczyć, że przepis zawarty w art. 28 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. nie dotyczy sprawy rozpatrywanej, bowiem ma zastosowanie dla podmiotu gospodarczego, który produkuje, przygotowuje, przechowuje lub przywozi z kraju trzeciego produkty w rozumieniu art. 1 ust. 2 lub który takie produkty wprowadza na rynek. W niniejszej sprawie skarżący uzupełniając sporny wniosek dołączył kopię zgłoszenia podjęcia działalności w rolnictwie ekologicznym na wzorze oznaczonym F-7/PG-GNR-03 wydanie 3 z dnia 28 sierpnia 2009 r. podpisane datą [...] r. Wzór ten został opracowanym na podstawie ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. z 2009 r. Nr 116, poz. 975), ustawy, która weszła w życie w dniu 7 sierpnia 2009 r. i nie obowiązywała więc w dacie zgłaszania wniosku skarżącego o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok [...]. Podobnie zgłoszenie podjęcia działalności ekologicznej dostarczone przez skarżącego podpisane datą [...] r. nie funkcjonowało w obiegu prawnym w [...] r. W czasie, kiedy skarżący złożył sporny wniosek obowiązywała bowiem ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U z 2004 r. Nr 93, poz. 898 ze zm.). W tym czasie obowiązywał też inny wzór zgłoszenia podjęcia działalności rolnictwie ekologicznym FZ-01/04. Sąd orzekający w tej sprawie zgadza się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że uzupełnienie braków spornego wniosku zgodnie z przywołanym § 19 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego powinno nastąpić przez dostarczenie wzoru zgłoszenia podjęcia działalności w rolnictwie ekologicznym, który obowiązywał w dacie składania przez skarżącego wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej, to jest w dniu [...] r. Organ pierwszej instancji był więc uprawniony do wezwania o uzupełnienia tego braku, z pouczeniem o możliwości pozostawienia zarzutów bez rozpoznania, w trybie art. 64 § 2 k.p.a., co też uczynił. Bez znaczenia jest natomiast dla rozpatrywanej sprawy jest okoliczność podnoszona przez skarżącego, że jego wniosek o dopłaty rolnośrodowiskowe obejmował nie tylko pakiet 2 rolnictwo ekologiczne, ale także pakiet 3 – ekstensywne trwałe użytki zielone, do którego to pakietu wymogi określone w § 19 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego nie maja zastosowania, wobec czego ewentualne pozostawienie wniosku bez rozpoznania może dotyczyć tylko jego części obejmującego pakiet 2. Bezspornie bowiem, oba te pakiety były przedmiotem jednego wniosku (podania) skarżącego o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok [...], który w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. został poddany ocenie z godnie z treścią art. 64 § 2 k.p.a. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, podziela stanowisko organu odwoławczego co do tego, że wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej złożony przez skarżącego w dniu [...] r. był pierwszym wnioskiem rozpoczynającym uczestnictwo w działaniu "Program rolnośrodowiskowy" oraz, że rozporządzenie rolnośrodowiskowe dokładnie precyzuje dokument wymagany w przypadku realizacji pakietu rolnośrodowiskowego, jakim jest kopia zgłoszenia podjęcia działalności w rolnictwie ekologicznym, który to dokument skarżący był obowiązany dołączyć do wniosku o dopłaty rolnośrodowiskowe z dnia [...] r. Z tego powodu § 19 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego miał zastosowanie do wniosku skarżącego. Odnosząc się do kolejnego zarzutu skarżącego należy przywołać stanowisko organu odwoławczego, że przepis art. 28 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 nie dotyczy okoliczności rozpatrywanej sprawy, ma on bowiem zastosowanie wyłącznie dla podmiotu gospodarczego, który produkuje, przygotowuje, przechowuje lub przywozi z kraju trzeciego produkty w rozumieniu art. 1 ust. 2 lub, który takie produkty wprowadza na rynek. W rozpatrywanej sprawie, wbrew twierdzeniom skarżącego nie doszło również do naruszenia § 21 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego poprzez jego niezastosowania i niewydania w terminie decyzji, gdyż Kierownik Biura Powiatowego AR i MR we W. w dniu [...] r. pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania wobec nieuzupełnienia przez skarżącego braków tego podania zgodnie z § 19 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia. Nie doszło również do naruszenia, jak chce skarżący, art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.), gdyż organ pierwszej instancji w sposób wyczerpujący rozpatrzył materiał dowodowy zapewnił też stronie czynny udział w postępowaniu wzywając dwukrotnie skarżącego do uzupełnienia braków wniosku (pisma: z dnia [...] r. i z dnia [...] r.). Organ orzekający w sprawie prawidłowo wskazał, że zgodnie z treścią art. 21 ust. 3 przywołanej ustawy ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Należy również zgodzić się z twierdzeniem organu orzekającego, że powoływanie się skarżącego na inne postępowania toczące się w analogicznych sprawach, w których zdaniem skarżącego nie wzywano strony do przedłożenia kopii zgłoszenia działalności w rolnictwie ekologicznym nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, bowiem każda ze spraw administracyjnych jest rozpatrywana indywidualnie z uwzględnieniem okoliczności faktycznych i prawnych ustalonych w toku postępowania administracyjnego dla konkretnej rozpatrywanej sprawy. Okoliczności, mimo pozornego podobieństwa mogą się więc różnić w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie. W rozpatrywanej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności nie doszło do naruszenia zasady pogłębiania zaufania obywateli, bowiem skarżący brał czynny udział w postępowaniu, był informowany o konieczności uzupełnienia braków podania i o skutkach związanych z ich nieuzupełnieniem w zakreślonym terminie. W rozpatrywanej sprawie nie doszło również do naruszenia art. 77 § 4 k.p.a. poprzez niewzięci pod uwagę znanej organowi z urzędu okoliczności, że wniosek skarżącego jest [...], a nie pierwszym wnioskiem realizacji programu rolnośrodowiskowego. Organ pierwszej instancji trafnie wskazał, ze skarżący składając wniosek w dniu [...] r. po raz kolejny przystąpił do realizacji nowego pięcioletniego zobowiązania. Zobowiązania realizowanego w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy", a nie poprzedniego działania "Wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt" jest więc pierwszym wnioskiem nowego programu. Wobec powtarzających się zarzutów skarżącego jeszcze raz wymaga podkreślenia, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie prowadzone było w sposób praworządny z poszanowaniem praw strony i czynnym jej udziałem. Organ uzasadnił motywy rozstrzygnięcia odwołując się do konkretnych ustaleń faktycznych mających oparcie w zgromadzonych w sprawie dowodach. Zarówno ustalenia faktyczne jak i dokonana przez organy subsumcja norm prawa do tych ustaleń odpowiadają prawu i nie naruszają granic swobodnej oceny dowodów. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, ponoszą strony postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skarżącemu przysługują koszty od organu w przypadku uwzględnienia skargi (art. 200 p.p.s.a.), co jednak w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Dodatkowo należy wskazać, że zgodnie z art. 119 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w postępowaniu uproszczony. Sąd w niniejszej sprawie nie skorzystał z tego uprawnienia. Mając powyższe na względzie, skoro organ nie dopuścił się bezczynności, skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 powołanej na wstępie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.