I SA/Lu 576/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk (sprawozdawca), Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Szpringer, WSA Małgorzata Fita, Protokolant Referent stażysta Paulina Zając, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu zażalenia "A" Sp. z o.o. w W. na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego nr [...], w sprawie zaliczenia wpłaty w wysokości 2.000 zł z dnia 12.04.2011r. na poczet zaległości podatkowych oraz odsetek za zwłokę – utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Z uzasadnienia rozstrzygnięcia oraz akt sprawy wynika, że w dniu 23.03.2011r. "A" Sp. z o.o. w W., na wezwanie organu podatkowego, złożyła wyjaśnienia co do rozbieżności w ilości automatów do gry pomiędzy deklaracją POG-4, POG-4/R za miesiące styczeń, luty kwiecień, maj oraz sierpień 2010r., a ilością automatów podanych w miesięcznych informacjach o osiągniętych przychodach z gier na automatach o niskich wygranych za ww. okresy. Spółka korzysta z zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie automatów o niskich wygranych na terenie woj. lubelskiego, m.in. automatu o nr fabrycznym [...] (poz. 73 zał. do zezwolenia). W miesiącu maju 2010r. w złożonej Naczelnikowi Urzędu Celnego deklaracji na podatek od gier Spółka nie wykazała podatku od tego automatu "z powodu błędnych założeń w systemie Spółki". Podatek od tego automatu został wykazany i uiszczony na konto Izby Celnej w K. w terminie wynikającym z przepisów prawa podatkowego. Po złożeniu przez Spółkę deklaracji korygujących w dniu 23.03.2011r. w obu ww. Urzędach Celnych, Urząd Celny na wniosek Spółki o przerachowanie dokonanej wpłaty kwoty 2000zł przekazał tę wpłatę na konto właściwego organu podatkowego w dniu 12.04.2011r. W takim stanie faktycznym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011r. organ podatkowy zaliczył dokonaną wpłatę kwoty 2000 zł na poczet zaległości podatkowej w wysokości 1829 zł oraz odsetek za zwłokę od tej zaległości w wysokości 171 zł za okres od 11.06.2010r. do dnia 12.04.2011r. W zażaleniu na to postanowienie "A" Sp. z o.o. zarzucała nieprawidłowe rozpoznanie stanu faktycznego sprawy oraz naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędne zastosowanie art. 62 § 1 , § 4, § 5 oraz art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej. Spółka wskazywała, iż terminowo i we właściwej wysokości uiściła podatek, który wpłynął do budżetu państwa, a uiszczenie podatku w jednej z Izb Celnych na terenie kraju powoduje wygaśnięcie zobowiązania podatkowego, bowiem są to jednostki pośredniczące w gromadzeniu podatków na rzecz budżetu. Pozostała tylko kwestia technicznego przesunięcia kwot prawidłowo i terminowo zapłaconego podatku pomiędzy poszczególnymi Izbami Celnymi. W oparciu o te zarzuty Spółka wnosiła o uchylenie postanowienia organu I instancji. Dyrektor Izby Celnej nie podzielił argumentów zażalenia. W pierwszej kolejności wskazał na treść art. 5 Ordynacji podatkowej zawierającego definicję zobowiązania podatkowego oraz art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej zawierającego definicję zaległości podatkowej. Wskazał też na treść art. 53 § 1 Ordynacji podatkowej wywodząc, że odsetki za zwłokę nie są zobowiązaniem podatkowym w rozumieniu art. 5, jest to należność uboczna, związana ściśle z istnieniem zaległości podatkowej, bowiem obowiązek jej zapłaty powstaje z chwilą zaistnienia zaległości podatkowej i powinien być wykonany bez wezwania organu podatkowego. Wskazał też na art. 52 Ordynacji podatkowej i wywodził, iż powstanie zaległości podatkowej ustawodawca powiązał nie tylko z wysokością wykazanej przez podatnika nienależnej lub zawyżonej nadpłaty, ale również z rzeczywistym uzyskaniem przez niego korzyści z tego tytułu kosztem Skarbu Państwa. Wskazywał, że miejsce zapłacenia podatku związane jest z właściwością organów podatkowych. W zależności od sposobu dokonywania zapłaty podatku stanowi je kasa lub rachunek bankowy tego organu. Jeśli wpłata dokonywana jest z opóźnieniem zastosowanie znajduje art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej ( art. 62 § 4 ). W takiej sytuacji organ dokonuje zaliczenia wpłaty proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku w jakim w dniu wpłaty pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę, przy czym kwotę odsetek oblicza organ podatkowy. Dalej organ wskazał, iż z art. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540) obowiązującej od 1 stycznia 2010r. wynika, że podatnicy są obowiązani, bez wezwania do obliczenia oraz wpłacenia podatku od gier na rachunek właściwej izby celnej, za okresy miesięczne, w terminie do dnia 10 miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy rozliczenie. Rozliczenie następuje na druku wg wzoru zamieszczonego w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 października 2009r. w sprawie wzoru deklaracji/.../ (Dz. U. Nr 181, poz. 1411). Z deklaracji tej wynika podstawa prawna, termin składania rozliczenia, miejsce składania miesięcznego rozliczenia podatku od gier. Z ustaleń faktycznych sprawy wynika, iż "A" Sp. z o.o. w dniu 11.06.2010r. dokonała wpłaty podatku od gier na konto Izby Celnej Następnie w dniu 23.03.2011r. złożyła w Urzędzie Celnym. korektę deklaracji w podatku od gier za maj 2010r. wraz z wnioskiem o przerachowanie kwoty 2000zł na konto Izby Celnej w Kwota nadpłaty przekazana została w dniu 12.04.2011r. na konto właściwego organu podatkowego. Jednocześnie podatnik posiadał zaległość podatkową za miesiąc maj 2010r. w kwocie 2000zł na koncie właściwego miejscowo organu podatkowego, która częściowo uregulowana została "wpłatą" z dnia 12.04.2011r. W takiej sytuacji, w ocenie organu podatkowego, przepis art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej nie miał w sprawie zastosowania, bowiem podatnik pozostawał do 12.04.2011r. dłużnikiem Izby Celnej na rachunek której powinien uiścić przedmiotowy podatek od gier (art. 60 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej). Dla ustalenia momentu wygaśnięcia zobowiązania podatkowego decydujące jest uznanie rachunku wierzyciela, a nie data wystawienia polecenia. Polecenie przelewu stanowi udzieloną bankowi, zgodnie z art. 63c Prawa bankowego dyspozycję dłużnika obciążenia jego rachunku określoną kwotą i uznania tą kwotą rachunku wierzyciela. W takiej sytuacji podnoszone w zażaleniu zarzuty organ odwoławczy uznał za bezzasadne, a zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego "A" Sp. z o.o. w W. zarzucała wydanie zaskarżonego postanowienia z naruszeniem przepisów art. 59 § 1, 62 § 1 , § 4, § 5 oraz art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej oraz art. 75 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych polegającym na błędnej ich wykładni i niewłaściwym zastosowaniu i w oparciu o te zarzuty wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Podkreślała, iż pierwotna deklaracja w podatku od gier i zapłata wynikającego z niej podatku nastąpiła w terminie, zgodnie z art. 75 § 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, stąd wygasło zobowiązanie podatkowe za miesiąc maj 2010r. zgodnie z art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Późniejsza korekta deklaracji POG 4 zgodnie z art. 81 Ordynacji podatkowej nie zmieniła sensu zastosowania przepisów art. 47 § 3 Ordynacji podatkowej. "Korekta deklaracji przesunęła wielkość zobowiązania w podatku od gier między poszczególnymi urzędami celnymi, ale wysokość podatku nie zmieniła się i podatek został już terminowo uiszczony". Spółka nie miała możliwości przyspieszenia przekazania kwoty podatku między poszczególnymi Izbami Celnymi. Korekta deklaracji spowodowała już tylko techniczne przesunięcie kwot należnych i zapłaconych dla budżetu państwa, na rzecz którego działają poszczególne Izby Celne. Zapłata podatku powoduje wygaśnięcie zobowiązania podatkowego. Organ podatkowy wąsko zinterpretował wskazane przepisy prawa i nie podjął kroków w celu interpretacji przepisów na korzyść podatnika, lecz sztucznie zinterpretował przepis art. 75 § 1 pkt 2, jako klucz do rozwiązania stanu faktycznego. Izby spowodowały powstanie na koncie Izby Celnej nadpłaty, jednocześnie generując na koncie Izby Celnej salda ujemnego, nie szukając najprostszego rozwiązania w postaci przesunięcia kwot pomiędzy poszczególnymi Izbami. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wnosił o jej oddalenie i podtrzymał w całości argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżone postanowienie prawa nie narusza. W niniejszej sprawie, w bezspornym stanie faktycznym przedstawionym w zaskarżonym postanowieniu, spór sprowadza się do kwestii, czy wpłata podatku od gier za maj 2010r. od automatu o nr fabrycznym [...] dokonana przez skarżącą Spółkę jako podatnika tego podatku na rachunek niewłaściwej Izby Celnej ( w K., a nie w B. stanowi zaległość podatkową w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej. Bezsporna jest okoliczność, iż w zakresie spornego zobowiązania podatkowego w 2010r. właściwym pozostawał Dyrektor Izby Celnej Prawidłowo zatem wskazał Dyrektor Izby Celnej w zaskarżonym postanowieniu, iż złożenie deklaracji za miesiąc maj 2010r. oraz wpłata wynikającej z niej kwoty podatku należnego do Izby Celnej, tj. niewłaściwego organu podatkowego, nie spowodowała w dniu wpłaty wygaśnięcia zobowiązania podatkowego w rozumieniu art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Z żadnego przepisu prawa nie wynika bowiem, że dokonanie wpłaty na rachunek dowolnego organu podatkowego zwalniać miałoby podatnika z obowiązków nałożonych ustawą (por. wyrok NSA OZ w Białymstoku z dnia 25.09.2002r. ISA/Bk 1305/00 (niepubl) oraz wyrok NSA z dnia 3.11.2005r. FSK 2315/04 publ. orzeczenia. nsa.gov.pl ). Trafnie wskazał organ odwoławczy, iż zgodnie z art. 5 Ordynacji podatkowej zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego. Już z tej regulacji prawnej wynika, iż jednym z elementów zobowiązania podatkowego – konkretyzacji obowiązku podatkowego, jest miejsce świadczenia pieniężnego. Miejsce zapłaty podatku od gier wynika, z art. 75 ust 1pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201. poz. 1540), zgodnie z którym podatnicy, z wyłączeniem podatników w pokerze rozgrywanym w formie turnieju gry pokera, są obowiązani, bez wezwania, do: 1) składania właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklaracji podatkowych dla podatku od gier, według ustalonego wzoru, 2) obliczania oraz wpłacania podatku od gier na rachunek właściwej izby celnej - za okresy miesięczne, w terminie do 10. dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy rozliczenie. Brzmienie obu ww. przepisów wskazuje, że istotnym składnikiem ciążącego na podatniku obowiązku jest miejsce jego wykonania, stąd przepis art. 51 Ordynacji podatkowej należy interpretować przez pryzmat powołanych wyżej przepisów. Zgodnie z art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności. Zaległość podatkowa jest przy tym kategorią obiektywną, niezależną od winy podatnika. Skoro zatem obowiązkiem skarżącej Spółki była zapłata należnego podatku w wysokości i miejscu wynikających z przepisów prawa podatkowego, niewykonanie tego obowiązku doprowadziło do powstania zaległości podatkowej w rozumieniu art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej, od której naliczane są odsetki za zwłokę. Organ podatkowy dokonując interpretacji powołanych przepisów prawa nie dokonał ani zbyt wąskiej ich interpretacji, ani na niekorzyść podatnika, lecz zgodnie z ich brzmieniem nadanym przez ustawodawcę. To nie organ podatkowy, lecz podatnik nie wykonując w sposób zgodny z przepisami prawa swoich obowiązków doprowadził do powstania zaległości podatkowej, od której należą się odsetki za zwłokę. Organ podatkowy nie ma obowiązku dochodzić, czy wpłata podatku do niewłaściwego organu nie stanowi przypadkiem zaległości podatkowej we właściwości innego organu podatkowego i dokonać jej "przesunięcia" na konto organu właściwego, bowiem takiego sposobu zapłaty podatku nie przewiduje żaden przepis prawa. Podnoszone w skardze zarzuty są więc bezpodstawne, a zaskarżone postanowienie zgodne jest z obowiązującymi przepisami prawa, które legły u podstaw jego wydania. W tych okolicznościach faktycznych i prawnych skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu, co mając na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.