II SA/Wa 1508/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), Andrzej Góraj, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi A. N. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia zażalenia oddala skargę Wnioskiem z dnia [...] lutego 2011 r. A. N., działając przez ustanowionego adwokata, zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. o wznowienie postępowania dyscyplinarnego zakończonego prawomocnym orzeczeniem tego organu nr [...] z dnia [...] marca 2002 r. i uchylenie zarówno orzeczenia Komendanta [...] Policji nr [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. o uznaniu go winnym popełnienia zarzucanych czynów i wymierzeniu kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby, jak i orzeczenia Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. nr [...] z dnia [...] marca 2002 r., utrzymującego w mocy orzeczenie organu I instancji. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w R. odmówił wznowienia postępowania dyscyplinarnego z uwagi na złożenie wniosku o wznowienie z uchybieniem terminu określonego w art. 135r ust. 5 ustawy o Policji, tj. upływ 5 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego. Powyższe postanowienie wraz z pouczeniem zostało doręczone A. N. w dniu 5 kwietnia 2011 r., natomiast jego pełnomocnikowi w dniu 8 kwietnia 2011 r. za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. W dniu 20 kwietnia 2011 r. do Komendanta Głównego Policji wpłynęło zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożone przez adwokat A. O., reprezentującą A. N. Zażalenie to zostało przez pełnomocnika złożone w Urzędzie Pocztowym w dniu 15 kwietnia 2011 r. Komendant Główny Policji postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., działając na podstawie art. 135k ust. 3 w związku z art. 135r ust. 9 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.), odmówił przyjęcia zażalenia adwokat A. O. reprezentującej A. N. na postanowienie nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. z dnia [...] marca 2011 r. o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego, ze względu na to, że wniesienie zażalenia nastąpiło po upływie terminu określonego w art. 135r ust. 9 cytowanej ustawy. W uzasadnieniu organ wskazał, iż zgodnie z art. 135r ust. 9 cytowanej ustawy na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego ukaranemu oraz członkowi rodziny uprawnionemu do renty rodzinnej służy zażalenie do wyższego przełożonego dyscyplinarnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia. Natomiast, w myśl art. 135f ust. 1 cyt. ustawy, orzeczenia, postanowienia, zawiadomienia i inne pisma, wydane w toku postępowania dyscyplinarnego, doręcza się obwinionemu oraz obrońcy, jeżeli został ustanowiony. W razie doręczenia obwinionemu i obrońcy w różnych terminach pisma, od którego przysługuje odwołanie lub zażalenie, termin do złożenia odwołania lub zażalenia liczy się od dnia doręczenia, które nastąpiło wcześniej. Tak więc, przed merytorycznym rozpatrzeniem sprawy, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy nie uchybiono 7-dniowemu terminowi do złożenia tego środka zaskarżenia. Z materiałów sprawy wynika, że postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego skutecznie doręczono A. N. w dniu 5 kwietnia 2011 r., wobec czego należy stwierdzić, że ostatni dzień terminu do złożenia zażalenia przypadał na 12 kwietnia 2011 r. Zażalenie przez jego pełnomocnika zostało złożone w dniu 15 kwietnia 2011 r., a więc po terminie ustawowym. W tej sytuacji, zdaniem organu, zgodnie z dyspozycją art. 135k ust. 3 ustawy o Policji należało odmówić przyjęcia zażalenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. N. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazał, iż powyższe postanowienie opiera się na bezprawnym założeniu, iż bieg terminu do złożenia zażalenia dla pełnomocnika biegnie od dnia doręczenia postanowienia stronie, a nie od dnia doręczenia pełnomocnikowi. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia i to z przepisami obowiązującymi w dacie jego wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z obowiązującymi przepisami prawa. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Zgodnie z treścią art. 135r ust. 9 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego ukaranemu oraz członkowi rodziny uprawnionego do renty rodzinnej, o którym mowa w ust. 6, służy zażalenie do wyższego przełożonego dyscyplinarnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia, z tym że na postanowienie wydane przez Komendanta Głównego Policji przysługuje jedynie w takim samym terminie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Natomiast, w myśl art. 135f ust. 6 ustawy orzeczenia, postanowienia, zawiadomienia i inne pisma, wydane w toku postępowania dyscyplinarnego, doręcza się obwinionemu oraz obrońcy, jeżeli został ustanowiony. W razie doręczenia obwinionemu i obrońcy w różnych terminach pisma, od którego przysługuje odwołanie lub zażalenie, termin do złożenia odwołania lub zażalenia liczy się od dnia doręczenia, które nastąpiło wcześniej. W niniejszej sprawie A. N. korzystał z pomocy pełnomocnika adwokat A. O. Z materiałów sprawy wynika, iż postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego zostało skutecznie doręczone A. N. w dniu 5 kwietnia 2011 r., natomiast jego pełnomocnikowi w dniu 8 kwietnia 2011 r. Słusznie więc organ przyjął, iż 7-dniowy termin do złożenia zażalenia na powyższe postanowienie upłynął w dniu 12 kwietnia 2011 r. Natomiast zażalenie zostało złożone przez pełnomocnika skarżącego A. O. w urzędzie pocztowym w dniu 15 kwietnia 2011 r., a więc z uchybieniem terminu do jego złożenia. Termin do wniesienia środka zaskarżenia jest terminem zawitym i jako norma bezwzględnie obowiązująca, nie może być przedłużany ani skracany, natomiast w przypadku jego niezachowania przełożony dyscyplinarny zobligowany jest odmówić przyjęcia tego środka, zgodnie bowiem z treścią art. 135k ust. 3 cytowanej ustawy wyższy przełożony dyscyplinarny odmawia przyjęcia odwołania w drodze postanowienia, jeżeli zostało wniesione po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalne. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.