III SA/Wa 1043/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Sędzia WSA Anna Wesołowska, Protokolant st. sekretarz sądowy Iwona Mazek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi M. B. i P. B. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki oddala skargę Postanowieniem z [...] listopada 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w P. dokonał z urzędu sprostowania oczywistej omyłki zawartej w postanowieniu z [...] listopada 2010 r. utrzymujacym w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z [...] września 2010 r. w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec Skarżących – M. B. i P. B., w ten spoósb, że na stronie 4 ww. postanowienia z [...] listopada 2010r., w ostatnim wierszu zamiast daty “28.04.3010r." powinna być data “28.04.2010r.". W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący wnieśli o jego "cofnięcie" poprzez usunięcie z obrotu prawnego ze względu na fakt, iż powstała w postanowieniu omyłka nie stanowi oczywistego błędu w rozumieniu art. 113 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) – dalej: “kpa." Zdaniem Skarżących przedmiotowy błąd pisarski nie jest błędem oczywistym i stanowi formę "błędu prawnego" wynikającego z oczywistej nonszalancji urzędniczej. W związku z powyższym zaskarżone postanowienie jest nieważne z mocy prawa. Postanowieniem z [...] stycznia 2011r. Minister Finansów utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P.. Organ, przywołujac brzmienie art. 113 § 1 k.p.a. wyjaśnił, iż sprostowanie dokonywane w trybie tego przepisu może dotyczyć tylko nieistotnych wadliwości decyzji, postanowienia, polegających na prostowaniu błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek. Oczywistość omyłki można więc stwierdzić, porównując tekst decyzji z tekstem niektórych dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Ponadto wskazał, iż zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa omyłkę należy uznać za oczywistą, jeżeli nie zmienia ona rozstrzygnięcia i co do istoty stoi na równi z błędami pisarskimi lub rachunkowymi. Mając na uwadze powyższe organ uznał, iż materiał dowodowy daje podstawy do stwierdzenia, że w uzasadnieniu postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w P. z [...] listopada 2010 r., na stronie czwartej, w ostatnim wierszu powinno być wpisane: "(....) rozpatrywany zarzut wpłynął do urzędu skarbowego w dniu 28.04.2010r (....)" zamiast: "(...) rozpatrywany zarzut wpłynął do urzędu skarbowego w dniu 28.04.3010r (...)". W ocenie organu popełniony błąd w dacie pisma ewidentnie wskazuje, iż omyłka ma charakter oczywisty. W częsci opisującej przebieg postępowania Dyrektor Izby Skarbowej w P. podał bowiem właściwą datę złożonego przez stronę pisma w sprawie zarzutów. Oznacza to, że w dalszej części uzasadnienia nastąpiło jedynie niezamierzone wpisanie niewłaściwej cyfry. Skonfrontowanie treści postanowienia z materiałem dowodowym wskazuje zatem, iż powstały w rozstrzygnięciu Dyrektora Izby Skarbowej w P. z [...] listopada 2010 r. błąd miał charakter oczywistej omyłki pisarskiej, który podlegał korekcie w trybie art. 113 k.p.a. W skardze na powyższe postanowienie Ministra Finansów Skarżacy wnieśli o jego uchylenie. Podtrzymali stanowisko i argumentację zawartą w zażaleniu na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P.. Podnieśli również, że gdyby przedmiotowy błąd, będący w ich opinii ewidentnym przykładem nonszlancji urzędniczej, został popełniony przez nich, to na pewno zostaloby to wykorzystane przez urzędników. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a ocenie Sądu podlega zgodność wydanych aktów, w tym przypadku postanowienia, zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego, stosownie zaś do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") - Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Cytowany wyżej przepis dopuszcza możliwość sprostowania decyzji. Przedmiotem sprostowania mogą być błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki, zawarte w wydanych przez organy administracyjne rozstrzygnięciach. Powyższy przepis ma także zastosowanie do postanowień wydawanych w toku egzekucyjnego postępowania administracyjnego, zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) Dokonywanie powyższych czynności jest możliwe zarówno z urzędu, jak i na wniosek strony. Możliwość sprostowania błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek nie jest ponadto ograniczona jakimkolwiek terminem, co oznacza możliwość zgłoszenia takiego żądania w dowolnym czasie. Ustawodawca nie daje jednak ustawowej definicji pojęć "błędów pisarskich i rachunkowych" oraz innych "oczywistych pomyłek", , w związku z czym, stosując ten przepis, należy mieć na uwadze potoczne ich znaczenie, a więc takie, jakie jest stosowane w życiu codziennym (wyr. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 1998 r., sygn. akt I SA/Lu 1091/96, LEX nr 33532). Pojęcie "błąd" w powszechnym tego słowa znaczeniu to "niezgodność z obowiązującymi regułami pisania, liczenia, wymowy itp.; odstępstwo od normy; pomyłka". Najwyższy Trybunał Administracyjny w wyroku z dnia 13 stycznia 1932 r., L. Rej. 8534/30 (cyt. przez J. Pokrzywnickiego, Postępowanie administracyjne..., s. 40-41) uznał, że błąd pisarski to "widoczne wbrew zamierzeniu władzy niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia albo widoczne niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów itp.". Z kolei "błąd rachunkowy oznacza omyłkę w wykonaniu działania matematycznego, np. dodawania lub dzielenia", a inna oczywista omyłka to "co do istoty swojej stojące na równi z błędami pisarskimi lub rachunkowymi, a zatem tylko omyłki polegające na tym, że w decyzji wyrażono coś, co widocznie jest niezgodne z myślą wyrażoną niedwuznacznie przez władzę, a zostało wypowiedziane tylko przez przeoczenie, niewłaściwy dobór słów itp." (J. Pokrzywnicki, tamże, s. 40-41). Wydaje się więc, że zaproponowane już dawno propozycje ujmowania tych pojęć nie odbiegają od współczesnego ich rozumienia. Do tej kategorii błędów zaliczać więc można podanie np. niewłaściwej daty w decyzji, w której podany rok wydania oznaczony jest liczbą pięciocyfrową. Innym spotykanym uchybieniem jest wpisywanie niewłaściwej daty, a zwłaszcza oznaczenia roku w tej dacie, wskutek przyzwyczajenia, które występuje zwykle w pierwszych dniach nowego roku, bowiem w tym wypadku odruchowo wpisywany jest jeszcze rok poprzedni. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż przedmiotem sprostowania była błędna data zawarta w uzasadnieniu postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w P. z [...] listopada 2010 r., a mianowicie na stronie czwartej, w ostatnim wierszu widniał zapis "(...) rozpatrywany zarzut wpłynął do urzędu skarbowego w dniu 28.04.3010r (...)". Błąd ten zdaniem Sądu nosił znamiona oczywistej omyłki, bowiem oczywistym (widocznym i niepodważalnym) jest, iż czas oznaczony tą datą jeszcze nie nadszedł. Oczywistość tego błędu potwierdza nadto wcześniejsza treść uzasadnienia prostowanego rozstrzygnięcia, gdzie wskazano właściwą datę otrzymania przez organ zarzutu w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, a także zawarte w aktach sprawy pismo Skarżących zawierające ten zarzut. Powyższe przesądza, iż właściwą datą wpływu zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego do organu egzekucyjnego był dzień 28 kwietnia 2010r., a omyłą oczywistą było oznaczenie tej daty na dzień “28.04.3010 r". Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, wydane w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia odpowiadają prawu. W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.