II SA/Po 933/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Protokolant St. sekretarz sądowy Katarzyna Sierszeńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2011 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] 2011 r. Nr [...] w przedmiocie poświadczenia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych; oddala skargę. Naczelnik Urzędu Celnego w P. decyzją z dnia [...] 2011 r. Nr [...], na podstawie art. 8, art. 129 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz.U. Nr 201, poz. 1540), mając na uwadze §10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003r. w sprawie warunków urządzenia gier i zakładów wzajemnych (Dz.U. Nr 102,m poz. 946 z późn. zm.) odmówił spółce A. sp. z o.o. z siedzibą w W. dokonania poświadczenia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych o nazwie BLACK HORSE, nr fabryczny [...], stwierdzając, iż automat ten, w świetle przepisów ustawowych, nie jest automatem do gier o niskich wygranych. W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, że w wyniku przeprowadzenia dowodu z zeznań A. S. sporządzającego opinię techniczną z 6 marca 2009r., nr . z badania poprzedzającego rejestrację automatu do gier o niskich wygranych, wyraźnie zakwestionowano pozytywny charakter tej opinii. W ocenie organu została ona sporządzana w oparciu o błędne przekonanie sporządzającego opinię, co do prawidłowego rozumienia stawki za udział w jednej grze i wygranej – w zakresie automatów do gier o niskich wygranych. Na skutek odwołania od powyższej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. złożonego przez spółkę A. sp. z o.o., Dyrektor Izby Celnej w P. decyzją z dnia [...] 2011r. na podstawie art. 8, art. 129 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540) oraz §7, §8 oraz §10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 03 czerwca 2003r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946 ze zmianami) utrzymał zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy. W motywach rozstrzygnięcia Dyrektor Izby Celnej wskazał, że spółka A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. pismem z dnia 22 września 2010 r. wystąpiła do Naczelnika Urzędu Celnego o poświadczenie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych, z uwagi na wygaśnięcie zezwolenia, o którym mowa w art. 24 ust. 1b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych. Do pisma dołączono wniosek o rejestrację automatu lub urządzenia do gier - druk GL-1 z dnia 21 września 2010 r., opinię techniczną zawierającą wynik badania poprzedzającego rejestrację automatu do gier o niskich wygranych z dnia 6 marca 2009r., nr [...] oraz potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...]2009 r. Nr [...] wraz z zatwierdzonym regulaminem gry. W trakcie prowadzenia postępowania pierwszoinstancyjnego do akt sprawy włączono materiały dowodowe w postaci kserokopii oświadczenia A. S. z dnia [...] 2010 r. oraz kserokopii protokołów z jego przesłuchania z dnia 1 października 2009 r. oraz z dnia 2 października 2009 r. w sprawie prowadzonej przez Prokuraturę Apelacyjną w B., sygn. akt [...] wraz z decyzją Ministerstwa Finansów z dnia [...] 2008 r. Następnie Dyrektor Izby Celnej przywołał treść przepisów art. 129 ust. 1, art. 129 ust. 3, art. 144 ustawy o grach hazardowych. Z kolei zachowany art. 16 pkt. 2 ustawy o grach i zakładach wzajemnych stanowił, że minister właściwy do spraw finansów publicznych, mając na względzie ochronę interesów uczestników gier lub zakładów oraz zapewnienie prawidłowości przebiegu takiej gry lub zakładu, określi, w drodze rozporządzenia m. in. szczegółowe warunki dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier oraz warunki przyznania uprawnień określonym podmiotom do wprowadzenia do eksploatacji i użytkowania takich automatów lub urządzeń. Uznano także, że wydane na podstawie tego art. 16 ustawy, rozporządzenie z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych, zachowało moc prawną. Obowiązek rejestracji automatu do gry został określony w treści §7 rozporządzenia, zgodnie z którym warunkiem dopuszczenia automatu lub urządzenia do gier do eksploatacji i użytkowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest rejestracja takiego automatu lub urządzenia na podstawie badania takiego automatu lub urządzenia, o którym mowa w §8 rozporządzenia. Po przeprowadzeniu badania poprzedzającego rejestrację automatu lub urządzenia do gier jednostka badająca wydaje opinię techniczną, zawierającą m.in. wskazanie jednorazowej wygranej i maksymalnej stawki za udział w jednej grze - w przypadku automatów do gier o niskich wygranych (§ 8a ust. 1 i ust. 2 pkt 8 rozporządzenia). Z powyższego wynika, iż opinia techniczna powinna odnosić się do problemu maksymalnej wartości stawki i maksymalnej wysokości jednorazowej wygranej. W opinii technicznej z dnia 6 marca 2009r. zawierającej wyniki badania poprzedzającego rejestrację przedmiotowego automatu do gier o niskich wygranych zapisano: ustalona maksymalna wygrana 500 pkt (50 zł); maksymalna stawka 2 pkt (20 gr). Stosownie zaś do §9 ust. 1 rozporządzenia, po wydaniu przez jednostkę badającą opinii technicznej zawierającej pozytywny wynik badania automatu lub urządzenia do gier poprzedzającego ich rejestrację, na wniosek podmiotu urządzającego gry lub zakłady wzajemne, wyznaczony naczelnik urzędu celnego dokonuje rejestracji automatu lub urządzenia do gier. Warunkiem dopuszczenia automatu do gier o niskich wygranych do eksploatacji, poprzez jego rejestrację, jest więc zapewnienie przez konstrukcję automatu prawidłowego ustalenia maksymalnej wartości stawki i maksymalnej wysokości jednorazowej wygranej za udział w grze. Dla przedmiotowego automatu warunki te kształtowały się następująco. Zgodnie z obowiązującymi w dacie złożenia wniosku o rejestrację przedmiotowego automatu przepisami (art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych), grami na automatach o niskich wygranych są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 50 gr. Jak już wskazano w opinii technicznej z dnia 6 marca 2009 r. ustalono, że maksymalna wygrana wynosi 500 pkt (50 zł), a maksymalna stawka 2 pkt (20 gr). Natomiast z dokonanych w toku postępowania ustaleń na podstawie protokołów przesłuchań świadka A. S., przez prokuraturę apelacyjną w B. wynika, iż badane wówczas automaty do gier o niskich wygranych charakteryzowały się tym, że posiadały dwa liczniki. Dokonane przez organy I, jak i II instancji ustalenia oznaczają zatem, że przedmiotowy automat umożliwia zarówno, grę za wyższe stawki jak i możliwość uzyskania wyższej wygranej niż wskazana w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Stwierdzenie wykazanych powyżej nieprawidłowości, musiało, wiązać się z konsekwencją dokonania odmowy poświadczenia rejestracji przedmiotowego automatu. Dyrektor Izby Celnej nie podzielił zarzutu Strony odnośnie naruszenia art. 180, art. 187, art. 229 Ordynacji podatkowej, poprzez zaniechanie dopuszczenia szeregu dowodów, które miałyby istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności dowód z przesłuchania biegłego z jednostki badającej poprzedzającej badanie urządzenia oraz dowodu z przesłuchania Strony, jak również oparcie się wyłącznie na nieuwierzytelnionych kserokopiach, które w świetle przepisów prawa nie stanowią dowodu. W ocenie Dyrektora Izby Celnej nietrafny jest również zarzut naruszenia przepisów art. 191 i art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej oraz § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych poprzez odmowę wiarygodności dokumentowi urzędowemu - opinii biegłego, przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie całkowicie dowolnej oceny, iż urządzenie nie spełnia wymogów przewidzianych przez ustawę dla automatów do gier o niskich wygranych. Zwrócono uwagę na to, że opinia jednostki badającej wyraża stanowisko na określony dzień. W przedmiotowej sprawie opinia była sporządzona dnia 6 marca 2009r. Na podstawie art. 30 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy o Służbie Celnej (tekst jedn. Dz. U. z 2009 r. Nr 168, poz. 1323, ze zmianami) kontroli podlega przestrzeganie przepisów regulujących urządzanie i prowadzenie gier hazardowych, o których mowa w ustawie z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych oraz zgodność tej działalności z udzieloną koncesją lub zezwoleniem, a także zatwierdzonym regulaminem (art. 30 ust. 2 pkt 3). Służba Celna jest zatem uprawniona do kontroli przestrzegania przepisów regulujących urządzanie i prowadzenie gier i zakładów wzajemnych oraz zgodność tej działalności z udzielonym zezwoleniem oraz zatwierdzonym regulaminem. Uprawnienie to obejmuje zatem również kontrolę urządzania gier na automatach o niskich wygranych. Nie można zatem przyjąć, jak chce Strona odwołująca, że ustalenia zawarte w opinii technicznej zachowują w każdej sytuacji ważność i to co zostało w nich stwierdzone, jest poza późniejszą oceną. Może więc nastąpić weryfikacja spełnienia przez zgłoszony do rejestracji automat wymogów określonych w ustawie o grach hazardowych. Nie sposób zgodzić się również ze stanowiskiem Spółki, że dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie wymagane są wiadomości szczególne, których organ nie posiadał. Nie wymaga bowiem szczególnych wiadomości ocena wyjaśnień złożonych przez osobę sporządzającą opinie techniczne (również dla przedmiotowego automatu) do protokołu z dnia 1 października 2009 r. oraz z dnia 2 października 2009 r., zwłaszcza, że wyjaśnienia te są logiczne, spójne i nie budzą jakichkolwiek wątpliwości. Po za tym nie sposób uznać, że osoby działające w imieniu organu (Naczelnika Urzędu Celnego), upoważnione z mocy ustawy m. in. do dokonywania poświadczeń rejestracji automatów, cofania poświadczeń rejestracji, czy też kontroli prawidłowości działania urządzeń do gier hazardowych, nie posiadają wiadomości niezbędnych w tym zakresie. W wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej, Spółka A. sp. z o.o. w W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Spółka zarzuciła rażące naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 180 §1, art. 187 §1, art. 229 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa, poprzez przeprowadzenie postępowania dowodowego z zaniechaniem dopuszczenia szeregu dowodów, które miałyby istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności dowodu z przesłuchania biegłego z jednostki badającej poprzedzającej badanie urządzenia oraz dowodu z przesłuchania Strony, a ponadto wydanie decyzji w oparciu o kserokopie protokołów przesłuchania A. S., który w ramach postępowania przed Prokuraturą Apelacyjną w B. wyjaśniał jako podejrzany, wobec czego należy wyjaśnienia te traktować jako przybraną linię obrony, a nie zgodne z rzeczywistym stanem faktycznym zeznania, które winien złożyć podczas bezpośredniego przed organem przesłuchania w charakterze świadka, pouczony o konsekwencjach wynikających z art. 233 k.k. Nadto skarżąca zarzuciła rażące naruszenie art. 194 §1 Ordynacji podatkowej, poprzez odmowę wiarygodności dokumentowi urzędowemu, a to opinii biegłego powołanego przez Ministra Finansów do badania i wydawania opinii w przedmiocie kwalifikacji urządzenia oraz art. 191 Ordynacji podatkowej, prowadząc do błędu w ustaleniach faktycznych, poprzez rażące przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie oceny całkowicie dowolnej, wyrażającej się w przyjęciu, iż urządzenie nie spełnia wymogów przewidzianych przez ustawę dla automatów do gier o niskich wygranych. Nadto zarzucono naruszenie § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych, poprzez przyjęcie, iż opinię dotyczącą ustalenia zasad działania automatu do gier o niskich wygranych, może wydać osoba niebędąca jednostką badającą upoważniona przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, a co uczynił organ kwestionując prawidłowość sporządzenia przez biegłego opinii. Zarzucono także naruszenie innych przepisów postępowania, jak art. 180 i art. 200 Ordynacji podatkowej, poprzez wydanie decyzji bez przeprowadzenia postępowania dowodowego, a oparcie się wyłącznie na nieuwierzytelnionych kserokopiach, które w świetle przepisów prawa nie stanowią dowodu. Skarżąca podniosła naruszenie przepisu art. 2 ust. 2b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych poprzez błędną interpretację pojęcia "wartość maksymalnej stawki za udział w "jednej grze" i pojęcia "jednej gry" poprzez zastosowanie interpretacji wynikającej z nowelizacji Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych, a obowiązującej dopiero od dnia 21 marca 2009 r., w sytuacji w której stan faktyczny dotyczy okresu sprzed nowelizacji powyższego rozporządzenia. Uzasadniając podniesione zarzuty pełnomocnik Strony wskazał, że z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wydaje się wynikać, iż podstawą rozstrzygnięcia było ustalenie przez organy, że przedmiotowy automat nie spełnia wymogów technicznych przewidzianych dla automatów do gier o niskich wygranych, przy czym ustalenia te zostały oparte na własnych odczuciach, przy całkowitym pominięciu obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa. Powołując przepisy art. 24 ust. 1a ustawy o grach i zakładach wzajemnych oraz §7 i §8 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych Skarżąca podnosiła, że wszystkie wymagania przewidziane tymi przepisami zostały przez Spółkę spełnione, a w szczególności, urządzenie zostało zbadane przez upoważnionego biegłego i uzyskało opinię techniczną stwierdzającą, że jest to automat do gier o niskich wygranych. Pełnomocnik Spółki nie zgadzał się również z twierdzeniem organu, że podstawą odmowy rejestracji automatu może być kserokopia oświadczenia, czy też protokołów przesłuchania, o których mowa w zaskarżonej decyzji. Nic nie stało na przeszkodzie, aby organ prowadząc niniejsze postępowanie dopuścił "własny" dowód z opinii uprawnionego biegłego i wykorzystał ją przy wydawaniu decyzji. Skarżąca zauważyła ponadto, że badanie automatów do gier o niskich wygranych przeprowadzić może włącznie jednostka badająca, upoważniona przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych i tylko ta jednostka ma prawo wydawać opinie dotyczące zasad działania urządzeń. Skarżąca podnosiła zatem, że w przedmiotowej sprawie organ oparł końcowe rozstrzygnięcie na własnej opinii, choć organ nie tylko nie posiadał upoważnienia ministra, ale również - wbrew prawu - nie kieruje się jego wytycznymi. Zdaniem pełnomocnika Strony nie do przyjęcia jest, aby w postępowaniu w sprawie rejestracji urządzenia, prowadzonym na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej, własna opinia organu, choć w tym celu wymagane są wiadomości szczególne, których to organ nie posiada, mogła stanowić podstawę jakichkolwiek ustaleń. Podnosi także, że organ podważył, a w zasadzie całkowicie zakwestionował opinię biegłego, nie mając ku temu jakichkolwiek kwalifikacji. Wskazuje przy tym, że organ dokonując rozstrzygnięcia w oparciu o dokumenty uzyskane w ramach innego postępowania, winien zważyć na ich walor wiarygodności. Zdaniem pełnomocnika, zeznania podejrzanego w sprawie, należy traktować jako przyjętą linię obrony, a nie wiarygodne zeznania świadka składane po pouczeniu o odpowiedzialności karnej, wynikającej z art. 233 k.k. Skarżąca zaznaczyła także, że własna opinia organu, która stała się podstawą wydania zaskarżonej decyzji, w żaden sposób nie wskazuje wedle jakich przepisów prawnych dotyczących badania urządzeń, została wydana. Skarżąca podnosiła nadto, że organ przy rozstrzyganiu sprawy zupełnie pominął okoliczność związaną z funkcjonowaniem automatów do gier o niskich wygranych, a to z określeniem wysokości stawki za udział i wygranej w jednej grze, tj. interpretację art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Z uwagi na brak definicji pojęcia "jedna gra", konieczne jest zdaniem Skarżącej ustalenie przez organy przebiegu gry i zasad jej rozgrywania, czego nie dokonano. Dodatkowo podniesiono, że pomimo wezwania do zapoznania się z materiałem dowodowym, Strona nie mogła dokonać tych czynności, ponieważ organ go nie posiadał. Dysponował jedynie kserokopiami oświadczenia i protokołu przesłuchania, które w świetle obowiązujących przepisów Ordynacji, nie mogą stanowić dowodu. Końcowo pełnomocnik Spółki podnosił, że w przedmiotowym postępowaniu nie przeprowadzono innych dowodów mających istotne znaczenie dla niniejszej sprawy, np. w postaci przesłuchania sporządzającego opinię techniczną automatu, czy Skarżącej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Organ II instancji w szerokim zakresie przywołał uzasadnienie swojej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że na podstawie art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) w związku z art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. – o grach hazardowych (Dz.U. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.) organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa. Oznacza to, że organy powinny działać na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów prawa i w toku postępowania powinny stać na straży praworządności. Komentowany przepis wyraża regułę, która równocześnie jest zasadą konstytucyjną. W myśl bowiem art. 7 Konstytucji RP, organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Przepis ten nakłada na organy państwowe obowiązek działania zgodnie z obowiązującymi przepisami kompetencyjnymi (wyrok TK z dnia 27 maja 2002 r., K 20/01, OTK-A 2002, nr 3, poz. 34). Podobnie zasadę tę interpretuje orzecznictwo NSA, wskazując, że w postępowaniu podatkowym nie ma zastosowania zasada, że dozwolone jest wszystko to, co nie jest przez prawo zakazane (wyrok NSA z dnia 26 lutego 2001 r., III SA 167/00, LEX nr 47930.). Przy czym zaznaczyć należy, że chodzi o działanie na podstawie przepisów prawa obowiązującego w chwili orzekania. Mając powyższe na uwadze, zgodnie z treścią art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier, na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy, prowadzona jest do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Przepisami tymi są regulacje zawarte w ustawie z dnia 29 lipca 1992r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz.U. z 1998r. Nr 102, poz. 650 z późn. zm.). W niniejszej sprawie Skarżąca w toku postępowania o rejestrację automatu Black Horse o numerze fabryczny [...], dołączyła zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] października 2009r., na okres sześciu lat - do dnia [...] października 2015r. W niniejszej sprawie, zatem zastosowanie znajdują więc przepisy ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Przepis art. 16 powyższej ustawy zawiera delegację ustawową, zgodnie z którą szczegółowe warunki dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier oraz warunki przyznania uprawnień określonym podmiotom do wprowadzenia do eksploatacji i użytkowania takich automatów lub urządzeń określa rozporządzenie ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Warunki urządzenia gier i zakładów wzajemnych zgodnie z powyższym upoważnieniem reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003r. (Dz.U. Nr 102, poz. 946 z późn. zm.) - §1 pkt 2 rozporządzenia. W tym miejscu należy wskazać, że art. 30 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 168, poz. 1323, z późn. zm.) stanowi, że do zadań Służby Celnej należy kontrola polegająca na sprawdzeniu prawidłowości przestrzegania przepisów prawa przez zobowiązane do tego osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, zwane dalej "podmiotami podlegającymi kontroli", w zakresie, o którym mowa w ust. 2 i 3. Kontroli podlega przestrzeganie przepisów regulujących urządzanie i prowadzenie gier hazardowych, o których mowa w ustawie z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, oraz zgodność tej działalności z udzieloną koncesją lub zezwoleniem oraz zatwierdzonym regulaminem (art. 30 ust. 2 pkt 3). Słusznie zatem wskazuje organ administracji I, jak i II instancji, że Służba Celna jest zatem uprawniona do kontroli przestrzegania przepisów regulujących eksploatację i użytkowanie automatów i urządzeń do gier. Uprawnienie to obejmuje również rejestrację automatu lub urządzenia do gier i wydawanego w tym celu poświadczenia rejestracji automatu do gier, w szczególności do gier o niskich wygranych. Wobec powyższego organ celny w związku z wnioskiem o rejestrację automatu dokonuje analizy stanu sprawy zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi w dniu wydania decyzji I instancji, a następnie decyzji organu II instancji. Uwzględnia przy tym niezbędne dokumenty, wymagane przez przepisy prawa, które co do zasady winny być aktualne i sporządzone w oparciu o przepisy prawa obowiązujące na dzień orzekania przez organ. Zgodnie z obowiązującym §7 rozporządzenia warunkiem dopuszczenia automatu lub urządzenia do gier do eksploatacji i użytkowania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej jest rejestracja takiego automatu lub urządzenia na podstawie badania, o którym mowa w §8 rozporządzenia. Po przeprowadzeniu badania poprzedzającego rejestrację automatu go gier jednostka badająca wydaje opinię techniczną (§8a ust. 1 rozporządzenia). Nadto rozporządzenie szczegółowo wymienia elementy takiej opinii (§8a ust. 2 rozporządzenia). Tymczasem do wniosku o rejestrację przedmiotowego automatu Skarżąca dołączyła opinię techniczną z dnia 6 marca 2009r., sporządzoną na podstawie rozporządzenia obowiązującego przed istotną jego nowelizacją z dnia 24 lutego 2009r. (Dz.U. Nr 36, poz. 280), która weszła w życie 21 marca 2009r. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009r. zmieniające rozporządzenie z dnia 3 czerwca 2003r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych w istotny sposób zmieniło regulacje dotyczące eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier o niskich wygranych, a w szczególności zmieniono §8 ust. 2 pkt 5, §9, §10 ust. 4 pkt 2a, §10 ust. 5, §15, skreślono §8 ust. 5, §10 ust. 6, §13 oraz dodano §8a i §8b oraz §14a. Doprecyzowało regulację, zgodnie z którą badanie poprzedzające rejestrację polega na sprawdzeniu, m.in. czy konstrukcja automatu o niskich wygranych zapewnia prawidłowe ustalenie wartości maksymalnej stawki i uniemożliwienie przekraczania wartości maksymalnej stawki w wyniku kontynuacji gry za uzyskane wygrane, a także prawidłowe ustalenie wartości jednorazowej wygranej i uniemożliwienie uzyskania jednorazowej wygranej w kwocie wyższej niż 15 euro, w której mowa w art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Nowelizacja dotyczyła zatem najistotniejszej kwestii dotyczącej dopuszczenia do użytkowania automatu do gry o niskich wygranych, jak w niniejszej sprawie. Nowym rozwiązaniem było także to, że po przeprowadzeniu badania poprzedzającego rejestrację automatu jednostka badająca wydaje opinię techniczną, która winna zawierać minimalny zakres danych zawartych w opinii technicznej określony w art. 8a ust. 2 rozporządzenia. Wobec powyższego znajdująca się w aktach niniejszej sprawy opinia techniczna z 6 marca 2009r. nie przystaje do nowych wymagań legislacyjnych. W tym stanie rzeczy, w wyniku zmienionego stanu prawnego, organ orzekający na podstawie przepisów obowiązujących w dniu wydania decyzji nie mógł uwzględnić przedłożonej opinii technicznej przedmiotowego automatu do gry o niskich wygranych, co musiało skutkować odmową jego rejestracji. Na marginesie należy wskazać, że w przypadku konieczności dostosowania automatu, przez podmiot prowadzący gry na automatach o niskich wygranych, do wymogów, o których mowa w art. 2 ust. 2b ustawy, jednostka badająca może potwierdzić w szczególności prawidłowe ustalenia wartości maksymalnej stawki i wartość maksymalnej jednorazowej wygranej w wydanym uzupełnieniu do opinii technicznej. Istotą sprawy, bowiem jest bezsporne stwierdzenie, że automat dopuszczany do gry o niskich wygranych spełnia ustawowe wymogi przewidziane dla automatu tego rodzaju. W tym stanie rzeczy zarzuty podnoszone przez Skarżącą mają drugorzędne znaczenie. Ustosunkowanie się do zarzutów skargi, w szczególności w zakresie zakwestionowania wiarygodności i prawidłowości opinii technicznej przedmiotowego automatu, jest zasadne dopiero w momencie, gdy opinia ta spełni wymogi formalne przewidziane obowiązującymi przepisami prawa. Wobec powyższego Sąd uznał, że w obecnym stanie sprawy zbędne jest odnoszenie się do zarzutów skargi dotyczących opinii technicznej z 6 marca 2009r. oraz zasadności i prawidłowości przeprowadzonego postępowania dowodowego dlatego, że niekwestionowane dowody są wystarczające do podjęcia końcowej decyzji przez organ. Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a. nie dopatrzył się również innych naruszeń przepisów postępowania, które skutkowałoby uchyleniem zaskarżonego orzeczenia organu II instancji. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.