II FZ 773/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. F. od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 4 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Bd 775/11 w zakresie ustalenia wartości przedmiotu sporu oraz wpisu od skargi w sprawie ze skargi Z.F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 12 sierpnia 2011 r. nr ... w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. postanawia oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 4 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Bd 775/11 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w sprawie ze skargi Z. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 12 sierpnia 2011 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. postanowił na podstawie art. 218 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: P.p.s.a. sprawdzić z urzędu wartość przedmiotu zaskarżenia i zarządzić w tym celu dochodzenie, w wyniku którego wartość tę ustalił na kwotę 3.377 zł i jednocześnie ustalił wysokość wpisu od skargi na kwotę 135 zł. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że Dyrektor Izby Skarbowej podał wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie 5.358 zł, a skarżący wskazał, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 0 zł, gdyż otrzymał pomoc w ramach programu de minimis. Wobec powyższego Przewodniczący uznał, że wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi kwota sporna między tym co deklaruje podatnik, a tym co organ ustala w decyzji. Wartością przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie jest różnica w podatku do zapłaty mając na uwadze, że wyliczone przez organ zobowiązanie podatkowe jest następstwem zakwestionowania dotychczasowego rozliczenia. Z uwagi na powyższe wyliczono wpis zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w kwocie 135 zł. W zażaleniu na zarządzenie skarżący podniósł, że podane przez niego kwoty wpłaconego podatku i odsetek są prawdziwe i tylko takie mogą być przyjęte jako kwoty zaskarżenia. W jego ocenie skoro złożył jedną skargę do Sądu dotyczącą pięciu kolejnych lat podatkowych to Sąd winien obliczyć wartość przedmiotu zaskarżenia łącznie od całej spornej sumy za poszczególne lata a nie osobno od każdej skarżonej decyzji. Zdaniem strony prawidłowy wpis od całej spornej kwoty w wysokości 54.722 zł wynosi 2% co równa się 1.095 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone zarządzenie nie narusza prawa. Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, z uwagi na rozbieżności kwotowe wskazane jako przedmiot zaskarżenia, zarządził sprawdzić z urzędu wartość przedmiotu zaskarżenia oddzielnie dla każdej ze spraw zaskarżonych przez stronę w skardze, a dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r., 2006 r., 2007 r., 2008 r. i 2009 r. W tym celu zasadnie uznał, iż wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi kwota sporna między tym co deklaruje podatnik, a tym co organ ustala w decyzji. A zatem wartością przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie jest różnica w podatku do zapłaty mając na uwadze, że wyliczone przez organ zobowiązanie podatkowe jest następstwem zakwestionowania dotychczasowego rozliczenia. Skoro tak to zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie Przewodniczący określił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 3.377 zł, a wpis od tej kwoty w wysokości 135 zł (zgodnie z § 1 pkt 2 cytowanego rozporządzenia). Kwota 3.377 zł stanowi różnicę wskazanej przez organ wartości przedmiotu zaskarżenia (5.358 zł), a wykazanym przez podatnika w zeznaniu za 2009 r. podatkiem (1.981 zł). W kwestii zaś obliczenia przez Przewodniczącego wpisu sądowego od każdej ze spraw oddzielnie wskazać należy, że skargi wniesione przez stronę dotyczą wymiaru podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2005, 2006, 2007, 2008 i 2009 objęte są odrębnymi decyzjami administracyjnymi. Zgodnie z art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: P.p.s.a. sąd zarządza połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli mogły być objęte jedną skargą. Sprawy, których przedmiotem jest wymiar podatku dochodowego od osób fizycznych za poszczególne lata podatkowe nie mogą być, bez względu na to ilu lat dotyczą, objęte zbiorczo jedną skargą. Zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, a więc określenie wymiaru tego podatku przez organ następuje odrębnie za każdy rok kalendarzowy. Każde z takich rozstrzygnięć stanowi władczy, jednostronny przejaw woli organu administracyjnego, rozstrzygający indywidualną sprawę administracyjną, tj. zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych ciążącego na danym podmiocie za rok podatkowy. Skoro więc skarga do sądu administracyjnego może dotyczyć pojedynczego rozstrzygnięcia organu w danej sprawie, wniosek o połączenie wszystkich spraw toczących się przed tym sądem do wspólnego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli sprawy te mogły być objęte jedną skargą, w przypadku kilku decyzji w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych i skarg na nie, nie znajduje uzasadnienia w wyżej powołanym przepisie prawa (tak też postanowienie NSA z dnia 30 września 2011 r., sygn. akt II FZ 453/11) W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji