II SAB/Kr 137/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Zimmermann Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak (spr.) NSA Anna Szkodzińska Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi J.P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę skargę oddala W skardze do WSA w Krakowie J.P. zarzuciła Wojewodzie przewlekłość i niezałatwienie w terminie ustawowym przez Wojewodę sprawy [...], a konkretnie - nierozpoznanie, po kolejnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 1042/10, odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...]maja 2011 r. nr [...] o odmowie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości składającej się z części działek nr 1, 2, 3, obręb [...] gmina K. , w granicach wywłaszczonych działek nr 4 i nr 5 obręb [...] b. dz. adm. P W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że Wojewoda zawiadomieniem z dnia 14 lipca 2011 r. poinformował ją, iż nie jest możliwe zakończenie w ustawowym terminie sprawy rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] maja 2011 r. orzekającej o odmowie zwrotu wywłaszczonych nieruchomości i powołując art. 36 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego wyznaczył nowy termin załatwienia tej sprawy do 30 września 2011 roku. Pismem z dnia 21 lipca 2011 roku skarżąca złożyła do Ministra Infrastruktury zażalenie m.in. na przewlekłość i niezałatwienie w terminie ustawowym przedmiotowej sprawy przez Wojewodę. Następnie skarżąca opisała przebieg postępowania administracyjnego zainicjowanego jej wnioskiem o zwrot nieruchomości złożonym w dniu 15 maja 2000 roku i podała m.in., że Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...] maja 2011 roku odmówił zwrotu nieruchomości. W dniu 6 czerwca 2011 roku zostało złożone odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta K. do Wojewody , który zawiadomieniem z dnia 14 lipca 2011 roku poinformował, że nie jest możliwe zakończenie postępowania w terminie ustawowym ponieważ nie zakończył postępowania wyjaśniającego w przedmiotowej sprawie. Skarżąca uznała, że działanie Wojewody jest niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa oraz wynika z intencji dalszego opóźniania załatwienia sprawy. Zdaniem skarżącej, mając na względzie aktualnie obowiązujące przepisy regulujące terminy załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym, podane w zawiadomieniu argumenty nie mogą stanowić dla strony postępowania administracyjnego podstawy do rezygnacji z prawa przysługującego jej z przepisu art.37 § 1 kpa. Wg skarżącej, w zawiadomieniu z dnia 14 lipca 2011 roku Wojewoda nie podał żadnej, prawnie dopuszczalnej, przyczyny niezałatwienia sprawy w terminie ustawowym ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że nie zakończono postępowania wyjaśniającego. Termin rozpatrzenia odwołania wyznaczony przedmiotowym zawiadomieniem, do dnia 30 września 2011 roku, nie ma więc żadnego prawnego i faktycznego uzasadnienia. Nie może nim być powołany art.36 § 2 kpa, gdyż przepis art.36 kpa zobowiązuje organ administracji państwowej do zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art.35 kpa z podaniem przyczyn zwłoki i wskazaniem nowego terminu załatwienia sprawy. Ale ten nowy termin załatwienia sprawy nie może wynikać jedynie z samego przepisu art.36 kpa, a w szczególności nie może być terminem ustalanym przez organ administracyjny w sposób dowolny. Nowy termin załatwienia sprawy może być dłuższy od terminów określonych w art.35 kpa jedynie wtedy, gdy organ administracyjny powoła konkretne, inne przepisy prawa regulujące czas dokonywania określonych czynności niezbędnych do załatwienia sprawy. Zdaniem skarżącej, Wojewoda żadnych czynności przewidzianych w przepisach prawa, uzasadniających przedłużanie terminów określonych w art.35 kpa nie podał. Czynnością taką nie może być w sposób oczywisty niezakończenie postępowania wyjaśniającego. Skarżąca stwierdziła, że Wojewoda nie zamierza załatwić tej sprawy i aktualnie organ ten pozostaje w bezczynności w jej załatwieniu. W związku z powyższym skarżąca wniosła o uznanie skargi za uzasadnioną, zobowiązanie Wojewody do wydania aktu administracyjnego w terminie 30 dni, orzeczenie o wymierzeniu Wojewodzie grzywny i zasądzenie od Wojewody kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że skargę wniesioną przed upływem wyznaczonego terminu tj. 30 września 2011r., należy uznać za przedwczesną. Podniósł, że opóźnienie przy wydaniu decyzji spowodowane było faktem, iż przedmiotowa sprawa należy do spraw o znacznym stopniu złożoności. Wymaga ona przeprowadzenia szczególnie wnikliwego i dokładnego, w konsekwencji bardzo czasochłonnego postępowania wyjaśniającego. Zaskarżona decyzja jest bowiem wynikiem postępowania administracyjnego prowadzonego od roku 2000, a akta liczą ponad 500 kart zgromadzonych w trzech tomach. Okoliczności te uniemożliwiły wydanie przez Wojewodę decyzji administracyjnych w ustawowym terminie, gdyż zgodnie z ugruntowanym poglądem sądów administracyjnych, realizowanie zawartej w art. 12 kpa zasady szybkości działania organów administracji publicznej, nie może odbywać się kosztem naruszenia zawartej w art. 7 zasady prawdy obiektywnej, która ma w tym kontekście charakter nadrzędny. Nadto, organ podniósł, że pismem z dnia 5 września 2011r. Wydział Skarbu Państwa i Nieruchomości MUW zwrócił się do Sądu Okręgowego Wydział I Cywilny w K. o udzielenie informacji dotyczących zakresu i przedmiotu powództwa J.P. przeciwko [...] Fundacji Promocji Zdrowia im. św. [...] w likwidacji i innym. Z otrzymanego pisma wynika, iż pełnomocnik powódki cofnął pozew wobec zawarcia ugody pozasądowej, a Sąd umorzył postępowanie. Organ podniósł również, że w dniu 30 września 2011r. została wydana decyzja w niniejszej sprawie - utrzymująca w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] maja 2011r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawie skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. u. nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.), jak również na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Uwzględniając skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, sąd administracyjny, na mocy art. 149 § 1 p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Podkreślić należy, że jedna z podstawowych zasad postępowania administracyjnego została zawarta w art. 7 kpa, zgodnie z którym organy administracji są zobowiązane do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Niewątpliwe zaś w słusznym interesie obywateli leży, by organy administracji publicznej działały wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami do załatwienia sprawy, co nakazuje art. 12 § 1 kpa ustanawiający zasadę szybkości postępowania. Rację ma jednak organ odwoławczy, że realizowanie zawartej w art. 12 kpa zasady szybkości działania organów administracji publicznej, nie może odbywać się kosztem naruszenia zawartej w art. 7 zasady prawdy obiektywnej. W przedmiotowej sprawie skarżąca zarzuciła organowi m.in. przewlekłe prowadzenie postępowania tj. przewlekłe rozpoznanie jej odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. wniesionego 6 czerwca 2011 r. i to pomimo wydania przez organ zawiadomienia z dnia 14 lipca 2012 r., że organ odwoławczy nie zakończył postępowania wyjaśniającego, dlatego odwołanie zostanie rozpatrzone do dnia 30 września 2011 r. W dniu 30 września Wojewoda wydał decyzję, którą utrzymał w mocy decyzje organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny przy ocenie zasadności skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania odwoławczego uznał, że w dniu wniesienia skargi (a tym bardziej w dniu orzekania) organowi odwoławczemu nie można było postawić zasadnego zarzutu prowadzenia postępowania w sposób przewlekły. Okres pomiędzy wpłynięciem do organu odwołania w dniu 14 czerwca 2011 r., a jego rozpoznaniem i wydaniem decyzji w dniu [...] września 2011 r. przekroczył wprawdzie miesięczny termin, o którym mowa w przepisie art.33 § 3 kpa, ale charakter sprawy, stopień jej skomplikowania, udostępnienie akt Sądowi Okręgowemu do sprawy prowadzonej z powództwa skarżącej i konieczność uzyskania informacji z tego Sądu, co nastąpiło w dniu 21 września 2011 r. (k.[...] akt II inst.) nie pozwalają na uznanie, że organ odwoławczy prowadził postępowanie w sposób przewlekły, nie mając zamiaru zakończenia sprawy. Pomimo, że przyczyna zwłoki w załatwieniu sprawy podana została w zawiadomieniu z 14 lipca 2011 r. rzeczywiście w sposób bardzo ogólny, to Sąd orzekając na podstawie całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, wziął pod uwagę, że termin rozprawy w Sądzie Okręgowym w K. w sprawie z powództwa J.P. przeciwko m.in. [...]j Fundacji Promocji Zdrowia im [...] w likwidacji o uznanie czynności za bezskuteczną wyznaczony został na 15 września 2011 r. W związku z tym nie uznał samego zawiadomienia za czynność pozorowaną, która mogłaby przesądzić o zasadności przedmiotowej skargi. Wprost przeciwnie zasada prawdy obiektywnej wymagała aby przed podjęciem decyzji organ odwoławczy znał wynik postępowania przed sądem powszechnym. Dlatego po powzięciu informacji o rozprawie w Sądzie Okręgowym z pisma z dnia 6 czerwca 2011 r., doręczonego organowi odwoławczemu w dniu 13 czerwca 2011 r. (k. [...] akt adm. II inst.), organ ten zasadnie przedłużył termin rozpoznania odwołania skarżącej, o czym zawiadomił strony postępowania. W związku z powyższym Sąd uznał, że skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w niniejszej sprawie należy uznać za nieuzasadnioną i orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.