IV SA/Wa 1657/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w M. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Głównego Inspektora Sanitarnego na rzecz skarżącej S. Sp. z o.o. z siedzibą w M. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] grudnia 2010 r., spółka S. Sp. z o.o z siedzibą w M. zwróciła się do [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z wnioskiem o stwierdzenie nieważności ostatecznego postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] lipca 2006 r., znak: [...] dotyczącego uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań dla ww. przedsięwzięcia. Zdaniem wnioskodawcy ww. postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa, w tym art. 48 ust. 2a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, ze zm.), gdyż zawiera sformułowania ogólnikowe odnośnie obowiązku spełnienia poszczególnych wymogów ochrony środowiska i przewidzianych norm, a także art. 7 i 77 k.p.a., ze względu na brak jakichkolwiek analiz odnoszących się do warunków higieniczno-sanitarnych w fazie realizacji i eksploatacji planowanego przedsięwzięcia, co w konsekwencji miało wpływ na dalsze postępowanie dotyczące przedsięwzięcia i jest przesłanką do stwierdzenia nieważności postanowienia pierwszej instancji. [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r., odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] lipca 2006r., dotyczącego uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia pn. Budowa drogi klasy GP [...] (wg lokalnego kilometraża), od km [...] do km [...] (wg kilometraża DK 94) łączącej poprzez tereny Gminy W., Węzeł [...]z projektowanym Węzłem [...]- (pomiędzy osiami węzłów) wraz z budową Węzła [...] III etap. Na ww. postanowienie zażalenie do Głównego Inspektora Sanitarnego wniosła spółka S. Sp. z o.o. zarzucając zaskarżonemu postanowieniu, iż zostało wydane z naruszeniem prawa, m.in.: art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851, ze zm.) oraz art. 7, art. 77, art. 80, art. 107 oraz art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. Główny Inspektor Sanitarny działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 12 ust 2 pkt 2 i art. 37 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, po rozpatrzeniu zażalenia S. Sp. z o.o. orzekł o utrzymaniu zaskarżonego postanowienie w mocy. Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym, w oparciu o przedłożone dokumenty organ odwoławczy wskazał, iż projektowane przedsięwzięcie stosownie do § 3 ust. 1, pkt 56 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwziąć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573, ze zm.), zaliczone zostało do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 65, poz. 627, ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonego postanowienia. Stosownie do postanowień art. 46 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 48 ust. 1 i ust. 2 pkt la oraz pkt 3 litera b, art. 51 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, realizacja przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko jest możliwa po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na jego realizację. Wydanie decyzji wymaga postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, a także postępowania w celu ustalenia obowiązku opracowania raportu, przez właściwy organ, którym w przedmiotowej sprawie jest Wójt Gminy W. Organem właściwym do wydania opinii co do obowiązku sporządzenia raportu oraz uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań jest państwowy powiatowy inspektor sanitarny. Działając na podstawie obowiązujących przepisów Wójt Gminy W. pismem z dnia [...] lipca 2006 r., w związku z wnioskiem z dnia [...] czerwca 2006 r. Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pn. Budowa drogi klasy GP [...] (wg lokalnego kilometraża), od km [...] do km [...] (wg kilometraża DK 94) łączącej poprzez tereny Gminy W., Węzeł [...]z projektowanym Węzłem [...]- (pomiędzy osiami węzłów) wraz z budową Węzła [...] III etap - zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. o uzgodnienie środowiskowych uwarunkowań dla ww. przedsięwzięcia. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. postanowieniem z dnia [...] lipca 2006 r., orzekł w przedmiocie konieczności opracowania raportu i określenia jego zakresu. Na podstawie przedłożonych dokumentów, o których mowa w art. 48 ust. 3 ww. ustawy, w tym: ww. wniosku z dnia [...] czerwca 2006 r. Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, postanowienia Wójta Gminy W. z dnia [...]lipca 2006 r., o konieczności sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko dla ww. inwestycji, "Raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko" opracowanego przez [...] w K. w lipcu 2006 r. (w zakresie określonym m.in. w opinii-postanowieniu Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...].07.2006 r.) oraz wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...], uzgodnił środowiskowe uwarunkowania dla ww. przedsięwzięcia. Wójt Gminy W. decyzją z dnia [...] lipca 2006 r., oraz prostującą ją decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r., (zmieniającą nazwę przedsięwzięcia), określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pn. Budowa drogi kasy GP [...] (wg lokalnego kilometraża), od km [...] do km [...] (wg kilometraża DK 94) łączącej poprzez tereny Gminy W., Węzeł [...]z projektowanym Węzłem [...]- (pomiędzy osiami węzłów) wraz z budową Węzła [...] III etap. Główny Inspektor Sanitarny stwierdził, iż Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. wydając postanowienie z dnia [...] lipca 2006r., oparł się m.in. o raport oddziaływania na środowisko, w którym zostały uwzględnione działania mające na uwadze ograniczenie wpływu inwestycji na zdrowie okolicznych mieszkańców, w tym takich czynników jak emisja zanieczyszczeń powietrza oraz zagrożenie hałasem. Tereny najbliższej zabudowy mieszkaniowej przewiduje się zabezpieczyć za pomocą ekranów akustycznych, a także w miarę możliwości poprzez wprowadzenie zieleni izolacyjnej. Zdaniem organu odwoławczego poprzez zastosowanie odpowiednich rozwiązań zaproponowanych w raporcie oddziaływania na środowisko, planowana inwestycja nie będzie miała negatywnego wpływu na zdrowie i życie ludzi. Dlatego też Główny Inspektor Sanitarny po przeanalizowaniu sprawy oraz ze względu na fakt, iż w analizowanej sytuacji nie stwierdzono wad powodujących nieważność postępowania, odmówił stwierdzenia nieważności Państwowego Powiatowego Inspektor Sanitarny w K. wydając postanowienie z dnia [...] lipca 2006r. Pismem z dnia [...] września 2011r. spółka S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła, iż zostało ono wydane z naruszeniem następujących przepisów prawa materialnego oraz procesowego (mającego istotny wpływ na wynik sprawy) tj: 1.art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. - z uwagi na przyjęcie przez Głównego Inspektora Sanitarnego prawidłowości rozstrzygnięcia wydanego przez [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (organ I instancji), na mocy którego odmówiono stwierdzenia nieważności postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] lipca 2006 r. pomimo tego, iż rozstrzygnięcie organu I instancji (odmawiające stwierdzenia nieważności) zapadło wskutek pominięcia przez ten organ szeregu istotnych okoliczności świadczących o tym, iż poddawane weryfikacji w trybie nadzorczym postanowienie (uzgodnienie) rażąco narusza m. in.: art. 3 ust. 2 lit. a) ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. (zasadę prawdy obiektywnej), art. 80 k.p.a. (reguły rządzące prowadzeniem przez organy administracji postępowania dowodowego) oraz art. 107 §3 k.p.a.; 2. art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. (zasady prawdy obiektywnej), art. 11 k.p.a. (zasady przekonywania - wyjaśniania stronie "zasadności przesłanek" rozstrzygnięcia) oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. oraz 144 k.p.a. - z uwagi na brak dokonania przez Głównego Inspektora Sanitarnego ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy toczącej się z wniosku strony skarżącej o stwierdzenie nieważności postanowienia Państwowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] lipca 2006 r. (znak: [...]) oraz brak przedstawienia w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia motywów faktycznych i prawnych rozstrzygnięcia; 3. art. 130 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. - wobec braku uchylenia przez Głównego Inspektora Sanitarnego postanowienia organu I instancji oraz braku wydania rozstrzygnięcia o stwierdzeniu nieważności postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] lipca 2006 r. (znak: [...]), pomimo tego, iż w świetle art. 156 § 1 pkt 2 k.pia. w zw. z art. 126 k.p.a. oraz zgromadzonych w niniejszej sprawie materiałów powołane powyżej postanowienie uznać należy za wydane z rażącym naruszeniem przepisów prawa. Mając powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2011 r. oraz poprzedzającego jego wydanie postanowienia [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] lutego 2011 r. oraz o przekazanie organom administracji sprawy o stwierdzenie nieważności postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] lipca 2006 r. do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od Głównego Inspektora Sanitarnego na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu bardzo obszernej skargi strona rozwinęła powyższe zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1289 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Oznacza to, że decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego utrzymujące w mocy postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, którym odmówiono stwierdzenia nieważności ostatecznego postanowienia z dnia [...] lipca 2006 r., znak: [...]Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. dotyczącego uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia pn. Budowa drogi klasy GP [...] (wg lokalnego kilometraża), od km [...] do km [...] (wg kilometraża DK 94) łączącej poprzez tereny Gminy W., Węzeł [...]z projektowanym Węzłem [...]- (pomiędzy osiami węzłów) wraz z budową Węzła [...] III etap. Zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego wydane zostało w trybie nieważnościowym określonym w art. 156 i nast. k.p.a. Rolą organu nadzoru było zatem ustalenie, czy oceniane w tym postępowaniu postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. zostało wydane przy spełnieniu wszystkich wymagań określonych w obowiązujących wówczas przepisach prawnych, w szczególności, czy spełnienie tych wymagań zostało należycie wyjaśnione i udokumentowane. Obowiązkiem organu nadzoru było zatem dokonanie oceny, czy organ wydający postanowienie uzgodnieniowe odnoszące się do opisanej wyżej inwestycji prawidłowo ustalił czy zachodzą wszystkie wymagane przesłanki do wydania takiego rozstrzygnięcia. Z akt sprawy wynika, że organ nadzoru nie wywiązał się z tego obowiązku należycie. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Główny Inspektor Sanitarny ograniczył się w zasadzie bowiem do przedstawienia dotychczasowego przebiegu sprawy, przytoczenia treści pism strony skarżącej oraz do stwierdzenia, iż w ocenie Głównego Inspektora Sanitarnego "przy zastosowaniu odpowiednich rozwiązań zawartych w raporcie oddziaływania na środowisko planowana inwestycja nie będzie miała negatywnego wpływu na zdrowie i życie ludzi". Podkreślenia jednak wymaga, iż rolą organu nadzorczego prowadzącego postępowanie nieważnościowe nie jest rozpoznanie sprawy po raz kolejny merytorycznie lecz wyłącznie ocena danego aktu pod kątem jego zgodności z obowiązującymi w dacie jego wydania przepisami. Mimo, iż oceniane w postępowaniu nieważnościowym postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. jest bardzo ogólnikowe wręcz lakoniczne w swojej treści i ogranicza się do stwierdzenia, iż organ "postanawia uzgodnić środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia PN, "budowa drogi klasy GP (...) bez zastrzeżeń", organy nadzoru bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania wyjaśniającego w tym zakresie uznały, iż ww. postanowienie nie narusza rażąco prawa. Rolą organów nadzoru było dokonanie oceny czy w świetle obowiązujących w dacie wydania poddanego weryfikacji w ramach postępowania nadzorczego postanowienia, organ sanitarny tj. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. wywiązał się z ciążących na nim obowiązków uzgadniając pozytywnie przedmiotową inwestycję. Jak zasadnie podnosiła w swojej skardze skarżąca zakres kompetencji organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej, wynikających z ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 122 poz. 851) wskazuje, iż Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K., działając jako organ uzgadniający, powinien dokonać wszechstronnego rozważenia rozwiązań projektowych dla planowanej inwestycji (w tym wypadku budowy drogi krajowej klasy GP) co najmniej w zakresie odnoszącym się do zagadnień gospodarki wodno - ściekowej, gospodarki odpadami a także ochrony przed zanieczyszczeniami powietrza oraz przed hałasem. Wszystkie odnoszące się do tych kwestii rozwiązania projektowe mają bowiem wpływ na zapewnienie bezpieczeństwa higieniczno - zdrowotnego. Organ nadzoru powinien, więc ocenić przy dokonywaniu uzgodnienia inwestycji p.n.: "Budowa drogi klasy GP [...] (wg kilometraż lokalnego) oraz od km [...] do km [...] (wg kilometraż DK Nr 94 pomiędzy osiami węzłów) łączącej - przez tereny Gminy W. – Węzeł [...] z projektowanym Węzłem [...] wraz z budową III Etapu Węzła [...] - Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. odnieść się do konkretnych okoliczności faktycznych związanych z tą inwestycją, mających wpływ na warunki higieniczno - zdrowotne zarówno na etapie projektowania, jak i realizacji oraz eksploatacji tego zamierzenia. Kwestii tych nie poddano jednak ocenie w przeprowadzonym postępowaniu nieważnościowym. Ponadto mając na uwadze, iż w postanowieniu Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. nie zawarto jakichkolwiek warunków pod jakimi przedmiotowa inwestycja może zostać zrealizowana (mimo iż w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] lipca 2006r. organ powoływał się na zapisy raportu dotyczące ochrony przed hałasem) niezbędne jest poddanie tego postanowienia ocenie w kontekście całego postępowania środowiskowego przeprowadzonego w przedmiotowej sprawie, w szczególności wydanej decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedmiotowej. Na uwzględnienie zasługuje również zarzut naruszenia przez Głównego Inspektora Sanitarnego zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego sformułowaną w art. 15 k.p.a. Istota zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a.) polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. W orzecznictwie podkreśla się, że; "Do uznania, że zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a.) została zrealizowana, nie wystarcza stwierdzenie, że w sprawie zapadły dwa rozstrzygnięcia dwóch organów różnych stopni. Konieczne jest też, by rozstrzygnięcia te zostały poprzedzone przeprowadzeniem przez każdy z organów, który wydał decyzje, postępowania umożliwiającego osiągnięcie celów, dla których postępowanie to jest prowadzone" (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 listopada 1992 r., V SA 721/92, ONSA 1992, nr 3-4, poz. 95). Rozstrzygnięcie organu II instancji jest bowiem takim samym aktem stosowania prawa, jak rozstrzygnięcie organu I instancji, a działanie organu II instancji nie ma charakteru kontrolnego, lecz jest działaniem merytorycznym, równoważnym działaniu organu I instancji. Nie spełnia powyższego wymogu jedynie kontrola zasadności argumentów podniesionych w stosunku do rozstrzygnięcia organu I instancji (B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz .Wydawnictwo C.H. BECK Warszawa 2005r. , s. 96-97, por. także wyr. NSA z dnia 22 marca 1996 r., SA/Wr 1996/95, ONSA 1997, nr 1, poz. 35; wyr. NSA z dnia 19 lipca 2001 r., V SA 3872/00, niepubl.). Dlatego właściwe wypełnienie zasady dwuinstancyjności wymaga nie tylko podjęcia dwóch kolejnych rozstrzygnięć różnych organów, lecz zakłada ich podjęcie w wyniku przeprowadzenia przez każdy z tych organów postępowania umożliwiającego osiągnięcie celów, dla których postępowanie to jest prowadzone (por. wyr. NSA z dnia 29 kwietnia 1999 r., I SA/Łd 112/98, niepubl.; wyr. NSA z dnia 12 listopada 1992 r., V SA 721/92, ONSA 1992, nr 3-4, poz. 95). Chodzi zatem o to, by "przeprowadzono dwukrotnie merytoryczne postępowanie, by dwukrotnie oceniono dowody, w sposób rzeczowy i poważny przeanalizowano wszelkie argumenty i opinie, i w konsekwencji doprowadzono do wydania takiego rozstrzygnięcia, które najlepiej odpowiadać będzie prawu, interesowi publicznemu i słusznym interesom strony" (uzasadnienie uch. SN z dnia 1 grudnia 1994 r., III AZP 8/94, OSNAPiUS 1995, nr 7, poz. 82). Przenosząc wskazane rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż Główny Inspektor Sanitarny rozpoznając zażalenie skarżącej spółki ograniczył się w zasadzie do oceny prawidłowości wydanego przez [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Tymczasem skarżący w swoim odwołaniu sformułował konkretne zarzuty pod adresem decyzji organu pierwszej instancji i obowiązkiem organu odwoławczego było ponowne merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy przy uwzględnieniu zarzutów odwołania. Mając na uwadze powyższe Sąd doszedł do przekonania, że sprawa wymaga ponownej szczegółowej analizy we wskazanym wyżej kierunku. Aby zaskarżone rozstrzygnięcie ocenić w sposób prawidłowy, Sąd musi dysponować stanowiskiem organu zawierającym odniesienie do wszystkich zarzutów stawianych przez stronę skarżącą. Sąd administracyjny nie czyni bowiem własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę, których w niniejszej sprawie nie poczyniono. Tym samym stwierdzić należy, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów stawianych przez normę zawartą w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art.126 k.p.a. zgodnie z którą uzasadnienie faktyczne decyzji (postanowienia) powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne decyzji powinno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, iż zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Jednocześnie Sąd - działając w oparciu o przepis art. 200 p.p.s.a. - zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego, w tym zwrot uiszczonego wpisu sądowego (który w niniejszej sprawie wynosił 200 zł), a także postanowił o zwrocie kosztów zastępstwa procesowego na podstawie przepisu art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 1 4 ust.2 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1349 z późn. zm).