II OSK 1807/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz, po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. Ś. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. IV SA/GL 1487/11 w sprawie ze skargi A. Ś. na decyzję Śląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. IV SA/GL 1487/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A. Ś. na decyzję Śląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia [...] września 2011 r., w przedmiocie choroby zawodowej. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że pomimo skutecznego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu, brak ten nie został uzupełniony bowiem przedstawiony egzemplarz nie został podpisany, w związku z czym skargę należało odrzucić wobec nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła A. Ś., zarzucając naruszenie art. 47 § 1 ppsa w zw. z art. 49 § 1 ppsa w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa poprzez bezzsadane przyjęcie, iż skarga nie mogła otrzymać prawidłowego biegu wobec nieusunięci braków formalnych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreśla się, że odrzucenie skargi było wynikiem zbyt rygorystycznej interpretacji przepisów, skutkującej pozbawieniem Strony prawa do Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 49 § 1 ppsa jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli braki skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie skarga podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa). Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że pełnomocnik Strony skarżącej składając skargę do Sądu I instancji nie dołączył do niej odpisu, w związku z czym został prawidłowo wezwany do uzupełnienia tego braku formalnego. Przedłożony egzemplarz skargi nie został podpisany, co w uznaniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach stanowiło nieuzupełnienie braku formalnego, a w konsekwencji skutkowało odrzuceniem skargi. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego odrzucenie skargi przez Sąd I instancji z powodu niepodpisania nadesłanego dodatkowego egzemplarza skargi należy jednak w warunkach niniejszej sprawy uznać za zbyt rygorystyczne. W sytuacji nadesłania niepodpisanego egzemplarza skargi Sąd I instancji powinien bowiem potraktować tę okoliczność jako usuwalny brak formalny i wezwać Stronę do jego uzupełnienia. Wobec niedokonania przez Sąd I instancji tej czynności, zaskarżone orzeczenie należy uznać za przedwczesne. Odmienne rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, stałoby w sprzeczności z wykładnią art. 49 § 1 ppsa dokonaną przez pryzmat konstytucyjnej zasady prawa strony do sądu (art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej). Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 ppsa.