II GZ 156/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1361/11 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1361/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. odmówił W. C. wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli istnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu pierwszej instancji skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub że powstałe po jej wykonaniu skutki byłyby trudne do odwrócenia. Jak podkreślił Sąd uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w istocie sprowadza się jedynie do ogólnego wskazania na możliwość wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji materialnej skarżącego, jego rodziny i jego pracowników. W ocenie WSA, samo wskazywanie na trudną sytuację materialną nie jest wystarczającą podstawą do uznania, że zachodzą przesłanki określone w powołanym wyżej przepisie do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pogorszenie się sytuacji materialnej skarżącego jest konsekwencją cofnięcia licencji i samo w sobie nie może stanowić przyczyny wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż nie można go utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie uwzględnił również argumentu skarżącego, że wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na sytuację materialną i ekonomiczną zatrudnianych przez niego kierowców, gdyż nie wskazał on jakichkolwiek dokumentów źródłowych dotyczących jego sytuacji jako pracodawcy i przedsiębiorcy – aktualnych dochodów uzyskiwanych z działalności gospodarczej, ilości pracowników, zobowiązań wobec pracowników, ich Urzędów Skarbowych czy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz zobowiązań z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia i wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2011 r., ewentualnie uchylenia ww. postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w K. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 61 § 1 i § 3 p.p.s.a. poprzez odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Według skarżącego we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przytoczył okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku, a to wyrządzenie znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków w związku z przestojem działalności firmy – nie tylko dla skarżącego i jego rodziny, ale też dla jego pracowników, którzy stracili zatrudnienie w firmie skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Natomiast Orzeczenie odpowiada prawu mimo błędnego uzasadnienia, gdy nie ulega wątpliwości, że po usunięciu błędów zawartych w uzasadnieniu, sentencja nie uległaby zmianie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2004 r., FSK 207/04, ONSAiWSA 2005, nr 5, poz. 101; B. Gruszczyński (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku W. C. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2011 r., ponieważ skutki, które wynikają z jej wykonania już wystąpiły. Należy podkreślić, że warunkiem wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest jej niewykonanie do czasu rozpatrzenia wniosku. Wstrzymanie wykonania decyzji lub aktu nie ma zastosowania w sytuacji, gdy decyzja objęta skargą została wykonana. Nie spowoduje bowiem odwrócenia już zaistniałych następstw wykonania decyzji. Innymi słowy skoro postanowienie Sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania decyzji, to jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Odnosząc te uwagi do realiów niniejszej sprawy należy podkreślić, że zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] czerwca 2011 r., mocą której skarżącemu została cofnięta licencja na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób. Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125 z 2007 r., poz. 874 ze zm.) konsekwencją cofnięcia licencji jest obowiązek zwrotu licencji i wydanych do niej wypisów organowi, który udzielił licencji, niezwłocznie, lecz nie później niż w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o cofnięciu licencji uzyskała status decyzji ostatecznej. Ostateczna w toku instancji to taka decyzja administracyjna, od której nie przysługuje odwołanie, czyli upłynął 14-dniowy termin do wniesienia odwołania albo po rozpoznaniu wniesionego odwołania organ II instancji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Zatem w sytuacji, gdy skarżący miał obowiązek zwrócić licencję, zaskarżoną decyzję należy uznać za wykonaną. Natomiast wstrzymanie wykonania wykonanej już decyzji nie wywołałoby żadnych skutków prawnych, bowiem brak byłoby czynności nadających się do wykonania, a zatem takich, które można byłoby wstrzymać (por. postanowienie NSA z 14 lipca 2010 r., sygn. akt II GSK 779/10; postanowienie NSA z 15 lutego 2012 r., sygn. akt II GSK 132/12). Wobec tego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.