IV SA/Wa 1621/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi J.G. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy - oddala skargę - Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2011 r. Prezydent Miasta T. w ramach prowadzonego postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo- magazynowego na działce nr [...] położonej przy drodze krajowej nr [...]w miejscowości T., zwrócił się do zarządcy ww. drogi tj. Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad o dokonanie uzgodnienia w trybie art. 106 k.p.a. projektu tej decyzji dla powyższej inwestycji. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. po rozpatrzeniu ww. wniosku Zastępca Dyrektora Oddziału w Ł. Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, działając z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, odmówił uzgodnienia projektu ww. decyzji. Postanowienie to zaskarżył inwestor J.G., który w trybie art. 127 § 3 k.p.a. 2:łożył wniosek z dnia [...] lipca 2011 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, działając na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych ( tekst jednolity Dz. U. z 2007 r., Nr 19, poz. 115 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 i art. 144 k.p.a. po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w przedłożonym w niniejszej sprawie do uzgodnienia projekcie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji objętej wnioskiem obsługa w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji została określona w sposób następujący, cyt. "Obsługa komunikacyjna projektowanym zjazdem z drogi krajowej - ul. [...] ". GDDKiA wyjaśnił, iż droga krajowa nr [...] zarządzeniem nr 80 Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie klas istniejących dróg krajowych, została zaliczona do dróg głównych (klasa G). Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzenia, "W celu zapewnienia wymaganego poziomu bezpieczeństwa ruchu drogowego (...) na drodze klasy G należy ograniczyć liczbę i częstość zjazdów (...)". Organ wskazał, iż zgodnie z § 78 ust. 1 w zw. z § 113 ust. 7 cyt. rozporządzenia zjazd publiczny nie może być usytuowany w obszarze oddziaływania skrzyżowania, co miałoby miejsce w przedmiotowej sprawie. Wprawdzie strona posiada zgodę na lokalizację zjazdu indywidualnego do działki nr [...], jednakże kryteria udzielenia zezwolenia na lokalizację zjazdu publicznego są bardziej rygorystyczne niż w przypadku zgody na lokalizację zjazdu indywidualnego, ze względu na fakt, iż zjazd publiczny z uwagi na swój charakter i przeznaczenie przenosi z drogi i na drogę (w przeciwieństwie do zjazdu indywidualnego) znacznie większy ruch generowany przez obiekt, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza. Bez znaczenia w ocenie organu pozostaje deklaracja inwestora, iż wjazd może być głęboko "osadzony" w działce gdyż jest ona stosunkowo długa", albowiem nią ona miejsca lokalizacji zjazdu na obszar nie będący obrębem skrzyżowania. Za bezzasadne organ uznał również zarzuty strony dotyczące faktu posiadania zjazdów przez właścicieli sąsiednich działek. Podsumowując organ stwierdził, iż pozytywne rozpatrzenie wniosku strony oznaczałoby oczywiste naruszenie powołanych powyżej przepisów, powodując pogorszenie bezpieczeństwa ruchu drogowego na drodze krajowej nr [...], zważywszy na to, że "naczelną zasadą przy wyrażaniu zgody na wykonanie nowego zjazdu z drogi jest zasada bezpieczeństwa w ruchu drogowym" (vide: wyrok NSA z dnia 31 marca 1999 r., sygn. akt II SA 188/99). Pismem z dnia [...] września 2011 r. J.G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając, iż organ nie dołożył należytej staranności w wyjaśnieniu niniejszej sprawy. Świadczy o tym fakt, iż w postanowieniu z dnia [...] lipca 2011 r. organ błędnie zlokalizował położenie działki [...] myląc skrzyżowania. Zdaniem skarżącego błędu tego nie mogło naprawić sprostowanie postanowienia w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie skarżącego uwzględnienie przez organ zaproponowanych przez niego rozwiązań w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego, chociażby poprzez zastosowanie prawoskrętów przy wjeździe i wyjeździe na działkę umożliwiłoby zlokalizowanie w tym miejscu zjazdu publicznego. Zdaniem skarżącego skoro było możliwe zlokalizowanie w tym miejscu zjazdu indywidualnego to nie ma przeszkód na funkcjonowanie w tym miejscu zjazdu publicznego, bez którego nie jest możliwe prowadzenie przez skarżącego działalności gospodarczej. Podkreślił, iż działka nr [...] jest jedyną niezagospodarowaną na tym obszarze działką. Uruchamiając działalność gospodarczą skarżący mógłby stworzyć klika nowych miejsc pracy co nie jest bez znaczenia w mieście dotkniętym dużym bezrobociem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1289 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz, U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Oznacza to, że decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżone postanowienie w oparciu o powołane kryteria stwierdzić należy, iż nie narusza ono prawa. Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad utrzymujące w mocy postanowienie tego organu odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo-magazynowego na działce nr [...] położonej przy drodze krajowej nr [...] w miejscowości T. W przedłożonym w niniejszej sprawie do uzgodnienia, projekcie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji objętej wnioskiem, obsługa w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji została przewidziana projektowanym zjazdem z drogi krajowej nr [...] - ul. [...], mającej status drogi G. Z informacji zgromadzonych w aktach sprawy wynika, że strona na przedmiotowej nieruchomości zamierza prowadzić działalność gospodarczą (budowa budynku handlowo - magazynowego). W świetle obowiązujących przepisów prawa, prowadzenie działalności gospodarczej wymaga budowy zjazdu publicznego, gdyż zgodnie z treścią § 55 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia, do obsługi obiektów, w których prowadzona jest działalność gospodarcza dojazd powinien zapewniać zjazd publiczny. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad odmawiając uzgodnienia przedmiotowej inwestycji wskazał, iż zgodnie z treścią § 9 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzenia, "W celu zapewnienia wymaganego poziomu bezpieczeństwa ruchu drogowego (...) na drodze klasy G należy ograniczyć liczbę i częstość zjazdów (...)".. Względy bezpieczeństwa ruchu drogowego na drogach krajowych przemawiają za tym, aby lokalizowanie zjazdów z takiej drogi miało miejsce tylko w sytuacjach wyjątkowych. W ocenie Sądu uwzględniając stan faktyczny sprawy oraz obowiązujące przepisy stwierdzić należy, iż Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad zasadnie odmówił uzgodnienia przedmiotowej decyzji z uwagi na bezpieczeństwo w ruchu drogowym. W ocenie Sądu decydujące znaczenie w niniejszej sprawie ma treść § 78 ust. 1 w zw. z § 113 ust. 7 rozporządzenia z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 43 poz.430), które stanowią iż zjazd publiczny nie może być usytuowany w obszarze oddziaływania skrzyżowania. Granice obszaru oddziaływania skrzyżowania określa zarządca drogi, biorąc pod uwagę m. in. funkcję drogi, lokalizację skrzyżowania (na terenie lub poza terenem zabudowy), wielkość natężenia ruchu i jego strukturę rodzajową (ruch pieszych, komunikacja zbiorowa). Dla skrzyżowania obszarem oddziaływania jest co najmniej obszar zmiany organizacji ruchu lub miejsce usytuowania znaku wskazującego na lokalizację skrzyżowania. W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostaje fakt, iż wnioskowany zjazd usytuowany byłby nie tylko w obszarze oddziaływanie skrzyżowania drogi krajowej nr [...] z drogą powiatową (ul. [...]), ale wręcz w jego obrębie. Wobec powyższego nie jest możliwe pozytywne uzgodnienie planowanej inwestycji przez zarządcę drogi, albowiem z uwagi na usytuowanie planowanego zjazdu w obrębie skrzyżowania nie byłoby możliwe wyrażenie zgody na jego lokalizację. Tym samym bez znaczenie dla wyniku sprawy pozostają propozycje skarżącego dotyczące "osadzenia wjazdu głęboko w jego działce" czy zastosowanie prawoskrętów przy wjeździe i wyjeździe z działki. Nadal zjazd pozostawałby bowiem w obrębie odziaływania skrzyżowania co w świetle powołanych przepisów jest niedopuszczalne. Bez wpływu na treść rozstrzygnięcia pozostaje również okoliczność posiadania zjazdów przez właścicieli sąsiednich nieruchomości. W ocenie Sądu nie można również zgodzić się ze stroną skarżącą, iż fakt posiadania przez nią zgody na lokalizację zjazdu indywidualnego do działki nr [...], uzasadnia wyrażenie zgody na zlokalizowania zjazdu publicznego, albowiem jak słusznie podkreślił to Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad kryteria udzielenia zezwolenia na lokalizację zjazdu publicznego są bardziej rygorystyczne niż w przypadku zgody na lokalizację zjazdu indywidualnego, ze względu na fakt, iż zjazd publiczny z uwagi na swój charakter i przeznaczenie przenosi z drogi i na drogę (w przeciwieństwie do zjazdu indywidualnego) znacznie większy ruch generowany przez obiekt, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza. Sąd nie podzielił również zarzutu strony skarżącej, iż sprawa załatwiona została bez wnikliwej analizy na co wskazuje pomylenie przez organ skrzyżowań przy których usytułowana jest działka skarżącego. Po pierwsze omyłka ta została sprostowana postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r., a ponadto organ rozpoznając sprawę ponownie na skutek wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zobowiązany był sprawę rozpoznać merytorycznie jeszcze raz, co też uczynił ustosunkowując się do wszystkich zarzutów strony. Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił skargę na podstawie art.151 p.p.s.a.