II OZ 1321/11

Dnia 20 grudnia 2011 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 listopada 2011 roku, sygn. akt IV SA/Wr 730/11 oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K.S. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] sierpnia 2011 roku, nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsc pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek K.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 19 października 2011 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zarządzenie doręczone zostało w dniu 26 października 2011 r. W dniu 3 listopada 2011 r. skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zdaniem Sądu I instancji ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy został wniesiony po upływie terminu zakreślonego w zarządzeniu wzywającym do uiszczenia wpisu od skargi, tj. po dniu 2 listopada 2011 r., to w konsekwencji należało uznać skargę za oczywiście bezzasadną w związku z nieuiszczeniem wpisu w zakreślonym terminie. Zgodnie zatem z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – prawo pomocy nie przysługiwało stronie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K.S. podnosząc, iż przesyłkę otrzymał w dniu 27 października 2011 r., gdyż w dniu 26 października 2011 r. odebrała ją siostra, na której adres przesyłka była wysłana. Wskazał też, że w związku ze świętem przypadającym na dzień 1 listopada 2011 r. oraz poprzedzającym go weekendem termin do wniesienia odwołania był krótszy, co stanowiło powód jego spóźnienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2010, str. 572-574). Podkreślenia wymaga, iż prawo pomocy nie przysługuje przede wszystkim w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skoro więc skarżący nie uiścił wpisu od skargi w zakreślonym terminie, a wniosek o przyznanie mu prawa pomocy został wniesiony już po upływie tego terminu, skarga zgodnie z cytowanym wyżej przepisem będzie podlegała odrzuceniu. Dodatkowo odnosząc się do okoliczności podniesionych w rozpatrywanym zażaleniu, wskazać należy że już w dniu 27 października 2011 r. skarżący uzupełnił brak formalny skargi poprzez nadesłanie opisu skargi (k. 13). Wezwanie do uzupełnienia tego braku znajdowało się w przesyłce zwierającej również wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. Zasadnie zatem Sąd I instancji uznał, że skoro skarga w niniejszej sprawie jest oczywiście bezzasadna z przyczyn procesowych, to stosując się do treści art. 247 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy należało oddalić. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.