II SA/Kr 1345/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu z urzędu w dniu 20 grudnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U.M. , J.O. , I.D. , A.H. , .J.P. ,W.S. I.R. , R.R. , A.K,. , H.P. , A.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 20 czerwca 2011r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a 1. zwiesić postępowanie sądowe, 2. podjąć z urzędu zawieszone postępowanie z udziałem: A.H. , A.G. , M.H. i R.H., następców prawnych zmarłej uczestniczki E.H. Sygn. akt II SA/Kr 1345/11 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U.M. , J.O. , I.D., A.H. , J.P. , W.S. , .RF. , R.R. , A.K. , H.P. , A.R. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2011r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy w sprawie ze skargi U.M. , J.O., I.D. A.H. , J.P. , W.S. , I.R. , R.R. , A.K. , H.P. , A.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 20 czerwca 2011r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia wniosek oddalić Uzasadnienie U Na podstawie uzyskanych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie informacji stwierdzone zostało, że uczestnika E.H. zmarła w dniu 1.11.2011 r. (akt zgonu w aktach sprawy o sygn. II SA/Kr 1344/11. W zaistniałej sytuacji postępowanie w sprawie należało zawiesić mając na uwadze treść art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, póz. 1270), zgodnie z którym Sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony. Jednocześnie wobec wskazania następców prawnych zmarłej było możliwe podjęcie z urzędu zawieszonego postępowania sądowego z udziałem A.H. , A.G. , M.H. , R.H. UZASADNIENIE Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W myśl § 5 cyt. przepisu postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowym wypadku strona skarżąca, w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] czerwca 2011r., nr: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2011r., nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn. "Budowa budynku mieszkalnego z częścią usługową, garażem podziemnym, stacją trafo, elementami zagospodarowania terenu na dz. nr 1 obr. [...] w K. , wraz ze zjazdem z ul. [...] na dz. nr 2 i 3 oraz infrastrukturą techniczną na dz. nr 2 , 1 i 3 obr. [...]", złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2011r., nr [..] o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podała, iż liczne błędy i niedociągnięcia oraz "naruszenie ładu przestrzennego w obszarze [...] wyznaczonym ulicami [...] oraz niewykonanie określonych uprzednio prac archeologicznych z pewnością wywoła trudne do odwrócenia skutki. Wyznaczenie zbyt dużej powierzchni planowanego budynku w decyzji ustalającej warunki zabudowy może też wyrządzić permanentną, znaczącą szkodę osobom zamieszkującym w sąsiednich kamienicach. W przedmiotowym stanie sprawy zrealizowane są zatem przesłanki określone w treści przepisu art.61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi." Jak wynika z treści zacytowanego na wstępie przepisu, przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, mogą być niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tak więc same okoliczności dotyczące wadliwości zaskarżonej decyzji nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia takiego wniosku. Na wstępie podkreślić należy, iż strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2011r., nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla wspomnianego już we wstępie zmierzenia inwestycyjnego – a więc decyzji organu I instancji, a nie decyzji organu odwoławczego, która jest przedmiotem zaskarżenia i kontroli Sądu. Co więcej właśnie wskutek wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2011r. i wydania decyzji przez organ odwoławczy decyzja organu I instancji nie pozostaje w obrocie prawnym a zatem nie można wstrzymać jej wykonania. Należy w tym miejscu podkreślić, że decyzja o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji nie jest decyzją o zatwierdzeniu decyzji pierwszoinstancyjnej przez organ odwoławczy powodującą, że w obrocie prawnym pozostaje zatwierdzona decyzja organu pierwszej instancji. W sytuacji, gdy przepisy szczególne przewidują obowiązek zatwierdzania decyzji organu pierwszej instancji w drodze decyzji organu wyższej instancji, to owo zatwierdzenie stanowi jedynie przesłankę prawidłowości decyzji i nie stanowi szczególnego rodzaju postępowania odwoławczego; do zatwierdzania decyzji nie mają zatem zastosowania przepisy o odwołaniach (zob. M. Jaśkowska, A. Wróbel: Komentarz do art. 138 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U.00.98.1071), w: M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze, 2005, wyd. II.). Charakter rozstrzygnięć organu odwoławczego w sposób bezpośredni zdeterminowany jest zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Jej istota polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonej decyzji. Wypływa stąd obowiązek traktowania postępowania odwoławczego jako powtórzenia rozstrzygania tej samej sprawy. Decyzja organu II instancji jest takim samym aktem stosowania prawa, jak decyzja organu I instancji, a działanie organu odwoławczego nie ma charakteru kontrolnego, ale jest działaniem merytorycznym, równoważnym działaniu organu I instancji (T. Woś, J. Zimmermann, glosa do uchwały SN z dnia 23 września 1986 r., III AZP 11/86, PiP 1989, z. 8, s. 147). Zwrot art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. "utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję" ma charakter skrótu wyrażającego zasadę, że nowe, powtórne rozstrzygnięcie organu odwoławczego jest identyczne (pokrywa się) z rozstrzygnięciem zawartym w decyzji organu I instancji. Ten skrót myślowy (techniczny) oznacza zatem, iż organ II instancji doszedł w wyniku swojego postępowania w sprawie do takiej samej konkluzji, jak organ I instancji (J. Zimmermann, glosa do wyroku NSA z dnia 2 lutego 1996 r., IV SA 846/95, OSP 1997, z. 4, poz. 83, G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan: Komentarz do art. 138 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U.00.98.1071), w: G. Łaszczyca, A. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom II. Komentarz do art. 104-269, LEX, 2007, wyd. II.). Decyzja administracyjna pierwszej instancji nie obowiązuje ("upada") z chwilą kiedy zdecydowano się na powtórzenie postępowania w sprawie, które musi się zakończyć nową decyzją (J. Zimmermann: Polska jurysdykcja administracyjna, Warszawa 1996, s. 186). "Utrzymanie w mocy" nie jest jedynie efektem kontroli decyzji pierwszej instancji, ale wynika z przeprowadzonego zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej nowego postępowania w sprawie, a decyzja organu odwoławczego ma charakter merytoryczny – "dlatego nie obowiązuje decyzja "utrzymania w mocy", ale decyzja ostateczna od momentu jej wydania (doręczenia)" (J. Zimmermann: Ordynacja podatkowa. Komentarz. Postępowanie podatkowe, Toruń 1998, s. 293). Organ "utrzymuje w mocy" decyzję nie z powodu jej zalet, ale dlatego, że doszedł do takiego samego rozstrzygnięcia (J. Zimmermann: Polska jurysdykcja administracyjna, Warszawa 1996, s. 187). Zatem już sam fakt żądania przez stronę skarżącą wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2011r., nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy - decyzji organu I instancji, której nie ma wskutek wydania ostatecznej decyzji organu II instancji – sprawia, że wniosek taki nie może być uwzględniony. Nadto w ocenie Sądu w żaden sposób nie zostały przez stronę skarżącą uprawdopodobnione przesłanki wstrzymania wykonania decyzji tj., że może ona spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Strona skarżąca tylko ogólnie powołuje się tylko na możliwość wyrządzenia permanentnej, znaczącej szkody, ale w żaden sposób nie wykazuje na czym będzie ona polegać, jakie będą jej rozmiary. Sąd nie dopatrzył się groźby uszczerbku majątku w dobrach prawnie chronionych strony skarżącej, tym bardziej poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Podobnie ocenić należy uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą przesłanki trudnych do odwrócenia skutków Żadna z powyższych przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie, w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi. Decyzja ustalająca warunki zabudowy nie wywołuje skutków w postaci ograniczenia bądź naruszenia prawa własności lub innych praw rzeczowych skarżących. Co więcej nie przesądza nawet o prowadzeniu przez inwestora dalszych etapów procesu budowlanego tj. o wystąpieniu przez niego o pozwolenie na budowę. Nie stanowi także podstawy do wszczęcia jakichkolwiek robót budowlanych przez inwestora. Nie ma zatem mowy o niebezpieczeństwie wyrządzenia skarżącym znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W konsekwencji wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji uznać należało za nieuzasadniony. Tym samym nie spełnione zostały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w związku z czym uznając wniosek za nieuzasadniony, orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.