V SA/Wa 1166/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Protokolant - spec. Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARIMR w W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych Oddala skargę Przedmiotem skargi wniesionej przez P. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] marca 2011r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z [...] października 2010r., Nr [...] o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: P. K. w dniu 14 maja 2009 r. złożył wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej. We wniosku deklarował pakiet rolnictwo ekologiczne o pow. [...] ha oraz pakiet ekstensywne trwałe użytki zielone pow. [...] ha. W wyniku przeprowadzonych kontroli administracyjnych stwierdzono, iż powierzchnia deklarowana działki rolnej A, B, D, E, F przekracza dopuszczalną powierzchnię referencyjną ustaloną w oparciu o system informacji geograficznej. Ponadto w wyniku kontroli administracyjnej ustalono, że działki rolne A, D, oraz G nie spełniają wymagań dotyczących kwalifikowania gruntów jako trwały użytek zielony który definiują przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz.Urz. UE L z 2004r., Nr 141 ze zm.) zwane dalej rozporządzeniem Komisji (WE) nr 796/2004. W związku z powyższym wystosowano do strony wezwanie. W odpowiedzi na nie skarżący złożył korektę wniosku odnosząca się do części błędów zawartych w wezwaniu. Wnioskodawca natomiast podtrzymał swoją deklarację dotyczącą działek A, D i G. Decyzją z [...] stycznia 2010r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. przyznał płatności rolnośrodowiskowe w pomniejszonej wysokości, tj. do gruntów o powierzchni [...] ha. Rozpoznając sprawę w wyniku złożonego odwołania Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. decyzją z [...] sierpnia 2010r. uchylił decyzję Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. z [...] stycznia 2010r. oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy wezwano skarżącego do złożenia wyjaśnień. W odpowiedzi na powyższe skarżący złożył korektę wniosku. Decyzją z [...] października 2010r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. przyznał płatności rolnośrodowiskowe w pomniejszonej wysokości, tj. do gruntów o powierzchni [...] ha. Organ wskazał, że działki nr A (działki ewidencyjne nr [...]), D (działka ewidencyjna nr [...]) i G (działki ewidencyjne nr [...]) nie spełniają warunku definicji trwałego użytku zielonego, o którym mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 796/2004, gdyż działki te były włączone do płodozmianu w okresie pięciu. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. zauważył, że na podstawie ewidencji wniosków o przyznanie płatności obszarowych wynikało, iż na działkach ewidencyjnych [...] w roku gospodarczym 2006 uprawiany był owies. Natomiast na działce ewidencyjnej nr [...] w roku gospodarczym 2005 uprawiana była mieszanka zbożowo-strączkowa. Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W., w wyniku rozpoznania odwołania skarżącego, zaskarżoną decyzją z [...] marca 2011r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z [...] października 2010r. Organ odwoławczy odnosząc się do kwestii "obrazy prawa materialnego" dotyczącej interpretacji definicji trwałego użytku zielonego (TUZ) zauważył, iż płatność rolnośrodowiskowa w wariantach 2.4 i 3.1 jest przyznawana do powierzchni działek rolnych będących, w chwili składania wniosku trwałym użytkiem zielonym, a więc zgodnie z przywołanym w odwołaniu art. 2 pkt 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 gruntem przeznaczonym do uprawy trawy lub innych upraw zielonych zasianych naturalnie, lub uprawianych (zasianych), nie włączonych do systemu płodozmianu gospodarstwa przez okres pięciu lat lub dłużej. W ocenie organu odwoławczego powyższa definicja jest jednoznaczna i nie pozostawia pola do interpretacji. Twierdzenie strony, że przyjmując interpretację Kierownika Biura Powiatowego ARiMR, bezzasadnie wyłączylibyśmy stosowanie rozporządzenia do gruntów, które producenci rolni zobowiązali się trwale wyłączyć z produkcji na okres pięciu lat i które w momencie wejścia w życie rozporządzenia były jeszcze włączone do płodozmianu jest błędne, gdyż jeśli dany grunt będzie wyłączony z płodozmianu przez okres 5 lat a jednocześnie będzie prowadzona na nim uprawa traw lub innych roślin zielonych automatycznie będzie spełniał w/w definicję TUZ. Pismem z 26 kwietnia 2011r. skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] marca 2011r. wnosząc m.in. o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucił: - obrazę prawa administracyjnego procesowego, która miała decydujący wpływ na ostateczne rozstrzygnięcie sprawy, a w szczególności: 1) art. 6 ustawy z 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej k.p.a. przez wydanie zaskarżonej decyzji wbrew wyraźnym i prawidłowo interpretowanym przepisom obowiązującego prawa wspólnotowego, 2) art. 7 k.p.a. przez załatwienie niniejszej sprawy w sposób daleki od interesu społecznego i słusznego interesu obywateli - co skutkowało utrzymaniem w mocy bezzasadnej decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. o przyznaniu płatności rolno-środowiskowej w pomniejszonej wysokości, 3) art. 8 k.p.a. przez działanie w sposób odległy od pogłębiania zaufania do organów Państwa i utrzymanie w mocy bezzasadnej decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P., 4) art. 11 k.p.a. przez niewyjaśnienie zasadności przesłanek, którymi kierował się organ przyjmując kwestionowaną interpretację art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, 5) 107 § 3 k.p.a. przez zamieszczenie rażąco ogólnikowego i lakonicznego uzasadnienia zaskarżonej decyzji. - obrazę przepisów prawa wspólnotowego, w szczególności: 1) art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 przez niezasadne przyjęcie, iż dyspozycja tego przepisu wymaga, by grunty zakwalifikowane jako "trwałe użytki zielone" w programie rolno - środowiskowym były wyłączone z produkcji rolnej przez okres 5 lat lub więcej już w momencie składnia wniosku o przyznanie płatności z tego programu. W uzasadnieniu skargi oprócz szerszego uzasadnienia zarzutów formalnych skarżący podniósł zasadniczy zarzut naruszenia art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004. Zdaniem skarżącego w powołanym rozporządzeniu nie ma żadnej wzmianki, iż wymaga się, by grunty zakwalifikowane jako "trwałe użytki zielone" w programie rolno - środowiskowym wariant 2.4 były wyłączone z produkcji rolnej przez okres 5 lat lub więcej już w momencie składnia wniosku o przyznanie płatności z tego programu. Dodanie takiego wymogu jest swobodną kreacją prawną pracowników organów ARiMR. Zdaniem skarżącego gdyby Prawodawca Europejski miał taki zamysł wprowadził by do analizowanego przepisu rozporządzenia Komisji wyraźnie wskazanie, iż przepis wymaga, by działki rolne zakwalifikowane jako "trwałe użytki zielone" były wyłączone z produkcji rolnej przez 5 (pięć) lat lub więcej licząc wstecz od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności rolno - środowiskowej. Zdaniem skarżącego takie rozumienie ww. przepisu jest nie do pogodzenia z zakazem retroakcji prawa wspólnotowego. Przyjmując za Kierownikiem Powiatowego Biura ARiMR w P. oraz Dyrektorem [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. taką interpretację analizowanego przepisu bezzasadnie wyłączono by stosowanie rozporządzenia do właścicieli gruntów rolnych, którzy dopiero zobowiązali się trwale wyłączyć spod płodozmianu swoje działki na okres 5 (pięciu) lat lub dłużej. Na uwagę zasługuje również fakt, iż przy przekształcaniu użytku typowo rolnego w trwały użytek zielony wyłączony z płodozmianu ów grunt staje się trwałym użytkiem zielonym już z chwilą przekształcenia. Nie jest tu wymagany żaden okres wyłączenia z płodozmianu. Zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program Rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (Dz.U. Nr 33, poz. 262 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem MRiRW z 26 lutego 2009r. termin "trwałe użytki zielone" oznacza grunty, na których uprawiane są rośliny z gatunków wymienionych w załączniku nr: 4 do rozporządzenia. Nie jest tu konieczne wyłączenie z płodozmianu przez jakikolwiek okres wstecz. Na zakończenie skarżący wskazał, że program został opracowany przez upoważnionego doradcę rolno środowiskowego MODR i skarżący nie wierzy, że źle interpretował on prawo, tym bardziej, że opinia innych doradców w Polsce jest identyczna z jego, czyli bez "dodawania" słowa "wstecz". W odpowiedzi na skargę Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi. W piśmie procesowym z 30 sierpnia 2011r. skarżący ponownie podtrzymał zarzuty, twierdzenia i wnioski zawarte w skardze z 26 kwietnia 2011 r. Przedstawił także zarzuty dotycząc postępowania z wniosku dotyczącego 2008r. Dodatkowo wskazał, że jego zdaniem, istnieją dwa różniące się tłumaczenia definicji TUZ opublikowane w Dz. Urz. UE, oraz w wydaniu polskim DZ. Urz. UE. W definicji Trwałego Użytku Zielonego opublikowanego w polskim wydaniu rozporządzenia796/2004 w art.2 pkt 2, a także w Załączniku nr 4 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wyartykułowane jest pojęcie "grunt zajęty". Natomiast w definicji opublikowanej w Dz.Urz.UE rozporządzenia WE 796/2004 z 21 kwietnia 2004 temu wyrażeniu odpowiada stwierdzenie "ziemie przeznaczone". Zdaniem skarżącego grunt zajęty, uwidoczniony w polskim tłumaczeniu definicji sugeruje działanie dokonane. Natomiast pojęcie ziemia przeznaczona jest pojęciem szerszym i może oznaczać, że ktoś kiedyś dawno lub nie dawno, bądź w teraźniejszości daną ziemię przeznaczył lub przeznacza pod uprawę jakichś roślin w tym przypadku traw z myślą użytkowania tej ziemi jako Trwały Użytek Zielony. Skarżący podniósł, że grunt od momentu zasiania z przeznaczeniem na TUZ jest fizycznie już wyłączony z płodozmianu i na nim uprawiane są trawy i nadal będzie wyłączony w sumie przez minimum pięć lat. Jeżeli ktoś włączy go z powrotem do płodozmianu przed upływem pięciu lat to grunt ten traci status trwałego użytku zielonego. Do kontrolowania tego stanu są odpowiednie służby np. coroczne kontrole Jednostki Certyfikującej. Agencja też ma uprawnienia, a za nie wywiązanie się ze zobowiązań są dotkliwe kary dla beneficjenta. Przybyły na rozprawę w dniu [...] grudnia 2011r. pełnomocnik skarżącego złożył załącznik do protokołu rozprawy, w którym podniósł zarzut niedostatecznego wyjaśnienia powodów "wykluczenia" powierzchni [...] ha działki nr [...] z przyznanej pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Sąd kontrolując zaskarżoną decyzję nie stwierdził naruszenia prawa mającego lub mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, które w myśl postanowień art.145 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), obligowałoby Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r. Nr 64, poz. 427 ze zm.), zwanej dalej ustawą z 7 marca 2007r., program jest realizowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i obejmuje (...) program rolnośrodowiskowy. Na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ww. ustawy zostało wydane rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 lutego 2009 r. W myśl postanowień § 2 ust. 1 rozporządzenie MRiRW z 26 lutego 2009r. r., płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi, jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny; 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których prowadzona jest działalność rolnicza w rozumieniu art.2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009 wynosi, co najmniej 1.0 ha; 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z 20 września 2005 r. w sprawie rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. UE L 277 s.1, ze zm.), obejmujące wymogi wykraczające ponadpodstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej, na gruntach, na których rolnik zadeklarował realizację tego zobowiązania we wniosku o przyznanie pierwszej i kolejnych płatności rolnośrodowiskowych; 4) spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia MRiRW z 26 lutego 2009r. zobowiązanie rolnośrodowiskowe jest realizowane w ramach co najmniej jednego z następujących pakietów: Pakiet 2. Rolnictwo ekologiczne (§4 ust. 1 pkt 2), Pakiet 3. Ekstensywne trwałe użytki zielone (§ 4 ust. 1 pkt 3). Wymogi dla poszczególnych pakietów i ich wariantów są określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia (§ 4 ust. 3 rozporządzenia). W § 9 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia MRiRW z 26 lutego 2009r. wskazano, że w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 2 płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do działek rolnych użytkowanych jako trwałe użytki zielone - w przypadku wariantu trzeciego i czwartego. Podobny zapis odnosi się do Pakietu 3. Zgodnie z § 9 ust. 3 rozporządzenia MRiRW z 26 lutego 2009r. w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 3 płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do działek rolnych użytkowanych jako trwałe użytki zielone. Zasadniczy spór w sprawie dotyczy prawidłowej wykładni art. 2 pkt 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, definiującego "trwałe użytki zielone". Prawidłowe zakwalifikowanie gruntów, jako trwałych użytków zielonych jest istotne z uwagi warunek zawarty w cyt. wyżej § 9 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 rozporządzenia MRiRW z 26 lutego 2009r. Płatności rolnośrodowiskowe dla pakietów 2.4 i 3.1 są przyznawane do działek rolnych użytkowanych jako trwałe użytki zielone. I tak w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 trwałe użytki zielone oznaczają grunt zajęty pod uprawę traw lub innych upraw zielnych naturalnych (samosiewnych) lub powstałych w wyniku działalności rolniczej (zasianych), niewłączony do płodozmianu w gospodarstwie przez okres pięciu lat lub dłużej (...). W tym miejscu należy podkreślić, że powyższa definicja jest aktualna do stanu faktycznego przedmiotowej sprawy. Dlatego też niezasadne jest powoływanie się przez skarżącego w piśmie procesowym z 30 sierpnia 2011r. na pierwotną definicję trwałego użytku zielonego (w którym użyto słów "ziemia przeznaczona"), zamieszczoną w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 796/2004 opublikowanym w Dzienniku Urzędowym UE w dniu 30 kwietnia 2004r., gdyż definicja ta została zmieniona rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 239/2005 z dnia 11 lutego 2005r. zmieniającym i sprostowującym rozporządzenie (WE) nr 796/2004 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania (...) (Dz.Urz. UE L z 2005r., Nr 42, s. 3). Na marginesie należy również zauważyć, że późniejsze rozporządzenie Komisji (WE) nr 380/2009 z dnia 8 maja 2009r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 796/2009 (...) (Dz.Urz. UE L z 2009r., Nr 116, s.9) także posługuje się powyższą definicją. Rozporządzenie to jedynie dostosowuje definicję (TUZ) do nowego stanu prawnego, jednakże nie ma zastosowania do przedmiotowej sprawy, gdyż odnosi się do wniosków o pomoc dotyczących lat lub okresów premiowych rozpoczynających się od 1 stycznia 2009r., natomiast wniosek skarżącego był wnioskiem kontynuacyjnym. Przechodząc do analizy powyższej definicji należy zauważyć, że z powyższego wynika, iż dla potrzeb płatności rolnośrodowiskowej, nie każdy grunt zajęty pod uprawy zielone stanowi trwały użytek zielony, lecz jedynie taki, który spełnia wszystkie warunki określone w przytoczonej wyżej definicji tj. oprócz tego, że jest zajęty pod uprawę traw lub innych upraw zielonych naturalnych dodatkowo przez okres pięciu lat lub dłużej, nie był włączony do płodozmianu w gospodarstwie, a więc grunty te służyły do upraw traw lub innych upraw zielonych naturalnych, co najmniej przez pięć kolejnych lat, po ich przekształceniu. Tym samym ustalenia, dokonane na podstawie analizy wniosków składanych przez skarżącego o przyznanie płatności obszarowych w latach 2005-2006, że na spornych powierzchniach działek A, D i G w okresie pięciu lat występowały uprawy inne niż trawy lub uprawy zielone naturalne, dawały organom podstawę do wykluczenia z dopłat rolnośrodowiskowych powierzchni działek ewidencyjnych zadeklarowanych w pakietach 2.4 Trwałe użytki zielone (w okresie przestawienia) i 3.1 Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach, o którym mowa w § 4 ust.1 pkt 2 i 3 rozporządzenia MRiRW z 26 lutego 2009r . Grunty te, bowiem nie służyły do upraw traw lub innych upraw zielonych przez, co najmniej pięć kolejnych lat, po ich przekształceniu, a więc nie spełniały definicji trwałego użytku zielonego w świetle wyżej przytoczonej definicji określonej w przepisach prawa wspólnotowego. Powyższe czyni niezasadnym zarzut błędnej i sprzecznej z treścią art. 2 pkt 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, wykładni pojęcia trwałych użytków zielonych. Organ tym samy nie naruszył powołanego w skardze art. 11 k.p.a., gdyż prawidłowo przedstawił definicję trwałego użytku zielonego i wskazał powody dla których działki A, D i G tej definicji nie spełniają. Odnosząc się do zarzutu braku wyjaśnienia powodów "wykluczenia" obszaru [...] ha działki nr [...] należy zauważyć, że jest on zasadny, jednakże w żaden sposób nie mógł mieć wpływu na wynik postępowania. Należy bowiem zauważyć, że istotnie organ nie wyjaśnił w sposób prawidłowy powodów powyższego "wykluczenia". Niemniej jednak trzeba mieć na uwadze, że działka nr [...] została wykluczona nie tylko w części obszaru [...] ha, ale została ona wykluczona w całości. Powyższe jednoznacznie wynika z uzasadnienia decyzji, w którym wskazano, że działki A, D i G zostały wykluczone, gdyż nie odpowiadają definicji trwałego użytku zielonego. W związku z tym cała działka, niezależnie od ustalonej powierzchni została wykluczona z płatności rolnośrodowiskowej, gdyż w 2005 roku gospodarczym, na tej działce uprawiana była mieszanka zbożowo-strączkowa na paszę. Badając sprawę w zakresie powierzchni pozostałych działek należy zauważyć, iż organ przyjął ją w całości z korekty wniosku z 4 października 2010r., nie dokonując w zakresie pozostałych działek żadnych wykluczeń. Dodatkowo należy podkreślić, iż skarżący za 2008 rok otrzymał płatności w wariancie 2.4 trwałe użytki zielone (w okresie przestawienia) również do powierzchni [...] ha, czyli do wielkości takiej jak w niniejszej sprawie objętej wnioskiem kontynuacyjnym. Sąd również za niezasadne uznał wszystkie zarzuty odnoszące się do wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych za 2008 rok, gdyż wykraczają one poza zakres kontroli Sądu. Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest przyznanie płatności rolnośrodowiskowych za 2009 rok, a nie lata poprzednie. Dlatego też podnoszone zarzuty odnoszące się do 2008 roku pozostają poza kontrolą Sądu. W ocenie Sądu Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. nie naruszył powołanych w skardze przepisów postępowania administracyjnego. W tym miejscu należy wyjaśnić, że część powołanych przez skarżącego przepisów nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie, gdyż ustawa z 7 marca 2007r. wprowadziła własne odrębne od kodeksu postępowania administracyjnego, zasady postępowania i tak zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy z 7 marca 2007r. w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. W związku z powyższym to od inicjatywy samego skarżącego zależało, czy organ udzieli niezbędnych pouczeń i informacji, a także zapewni czynny udział w postępowaniu. Reasumując organy obydwu instancji nie naruszyły przepisów postępowania w sposób uzasadniający uchylenie decyzji. Organy dopełniły powinności tak wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego jak i prawidłowej jego oceny, nie naruszając w tym względzie podstawowej zasady postępowania dowodowego, tj. zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 80 k.p.a. Ocena zebranych w sprawie dowodów znalazła swój wyraz w uzasadnieniu skarżonej decyzji i zdaniem Sądu jest ona prawidłowa. Ponieważ nie stwierdzono naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, które mogłoby stać się podstawą uchylenia zaskarżonej decyzji, skargę jako bezzasadna oddalono na mocy art.151 p.p.s.a.