VI SA/Wa 1680/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji na wzór przemysłowy pt. "Teczka na dokumenty" ([...]) oddala skargę Powyższa sprawa była już raz rozpatrywana przez tut. Sąd. Mianowicie, wyrokiem z dnia 26 lutego 2010 r., sygn. VI SA/Wa 35/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi p. Z. P. (uprawnionego, skarżącego) uchylił zaskarżoną decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (UP) z dnia [...] października 2008 r. w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Teczka na dokumenty" nr [...] (dalej: sporne prawo) na wniosek "B." Spółka z o.o. z siedzibą w [...] oraz "E." Spółka z o.o. z siedzibą w [...] (wnioskodawcy). W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji powołano art. 102, 103 i 104 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.; dalej: p.w.p.). Decyzją UP z dnia [...] marca 2011 r., po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] marca 2011 r. wniosków tych samych wnioskodawców o unieważnienie prawa z rejestracji na wzór przemysłowy pt.: "Teczka na dokumenty" o numerze [...], udzielonego na rzecz uprawnionego, na podstawie art. 117 ust. 1 i 89 ust. 1 w związku z art. 102, 103 i 104 p.w.p., a także art. 256 ust. 2 p.w.p. w zw. z art. 98 k.p.c., unieważniono prawo z rejestracji na powyższy wzór przemysłowy oraz przyznano wnioskodawcom zwrotu kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Za podstawę swojego żądania wnioskodawcy podali przepisy art. 102, art. 103 i art. 104 p.w.p. podnosząc brak nowości i oryginalności spornego wzoru. Swój interes prawny wnioskodawcy wywodzili z faktu, że produkują i wprowadzają do obrotu gospodarczego teczki na dokumenty, w tym także teczki na dokumenty o cechach objętych spornym prawem z rejestracji, a więc sporne prawo prowadzi do ograniczenia zagwarantowanej swobody działalności gospodarczej wnioskodawcy, przy czym strony są konkurentami na rynku. Wnioskodawcy podnieśli, że przedmiotowy wzór w dacie jego zgłoszenia do rejestracji, według której oznacza się jego pierwszeństwo, tj. dnia [...] września 2002 r., nie był nowy ani oryginalny, ponieważ teczki na dokumenty o cechach objętych spornym prawem z rejestracji były powszechnie znane i stosowane w obrocie gospodarczym przed tą datą, a w szczególności były oferowane przez różne podmioty gospodarcze poprzez ogólnie dostępne katalogi ofertowe. Na potwierdzenie twierdzeń dotyczących braku nowości i oryginalności spornego wzoru wnioskodawcy przedłożyli liczne katalogi (do akt sprawy zostały załączone ich kopie). Ustosunkowując się do wniosku i przedłożonych materiałów uprawniony do spornego prawa wniósł o odrzucenie wniosku jako pozbawionego podstaw faktycznych i formalnych, oraz o przeprowadzenie postępowania z udziałem Prokuratora Rejonowego [...]. Wyjaśnił, że wszystkie powołane przez wnioskodawców dowody przedstawiają wyroby oklejone papierem lub papierem laminowanym, zaś żaden dowód nie przedstawia teczki oklejonej folią PP (polipropylenową). Zdaniem uprawnionego, wyłącznie folia PP nadaje specyficzne nowe walory teczkom, którymi są wyjątkowa trwałość wyrobów i niespotykane walory estetyczne. Urząd Patentowy RP przyjął, że skoro sporny wzór został zgłoszony do rejestracji z pierwszeństwem od dnia [...] września 2002 r., a więc przed wejściem w życie nowelizacji p.w.p. w dniu 18 października 2002 r., zastosowanie znajdą przepisy tej ustawy w brzmieniu ogłoszonym w tekście pierwotnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 49, poz. 508). Ponadto organ wskazał, iż w świetle tych przepisów nie jest możliwe przeprowadzenie postępowania przed Urzędem Patentowym RP z udziałem innych organów administracji państwowej, np. prokuratorskich lub sądowych. Oceniając całokształt materiału dowodowego zebranego w sprawie Urząd Patentowy RP uznał interes prawny wnioskodawców. Organ wskazał na konstytucyjną zasadę wolności prowadzenia działalności gospodarczej zagwarantowanej w art. 20 Konstytucji RP i potwierdzonej w art. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, z której wynika, że wnioskodawcom przysługuje uprawnienie do prowadzenia produkcji i wprowadzania do obrotu różnorodnych rozwiązań technicznych. Jeżeli takie rozwiązanie zostało objęte ochroną wbrew ustawowym warunkom określonym w stosownych przepisach, to podmiot prowadzący taką działalność w świetle powołanych wyżej przepisów ma prawo do wystąpienia z żądaniem unieważnienia prawa wyłącznego. Interes prawny "E." Sp. z o.o. wynika ponadto z postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym w [...] o naruszanie prawa z rejestracji spornego wzoru przemysłowego poprzez wprowadzanie do obrotu teczek tożsamych z przedmiotowym wzorem przemysłowym. Natomiast w odniesieniu do "B." Sp. z o.o. interes prawny wynika z toczącego się przed Prokuraturą Rejonową w [...] postępowania na skutek wniosku złożonego przez uprawnionego. UP ustalił ponadto, że wnioskodawcy jako producenci teczek na dokumenty mają interes prawny w domaganiu się unieważnienia prawa z rejestracji na sporny wzór przemysłowy. W odrębnych pismach z dnia [...] sierpnia 2010 r. wnioskodawcy podnieśli, że na podstawie prawa z rejestracji na wzór przemysłowy ochronie podlega wyłącznie wygląd zewnętrzny wytworu i w związku z tym ocenie powinny podlegać jedynie widoczne cechy wzoru. Wnioskodawcy zauważyli, że przedmiotem analizy nie mogą być cechy, które są uwarunkowane wyłącznie względami technicznymi i funkcjonalnymi. Według strony, jedynie kwestia pokrycia zewnętrznych płaszczyzn folią galanteryjną polipropylenową może stanowić podstawę do ustalenia nowości lub oryginalności spornego wzoru, których to cech sporny wzór, według wnioskodawcy, nie posiada. Na rozprawie w dniu [...] marca 2011 r. strony podtrzymały swoje stanowiska. Wnioskodawca przedstawił, pochodzące sprzed daty zgłoszenia, katalogi zawierające ofertę teczek na dokumenty oraz przykładowe teczki na dokumenty pochodzące z 2001 r. Podkreślił, że zastosowanie przechodzenia folii z zewnętrznej strony na stronę wewnętrzną jest efektem użycia technologii zabezpieczania krawędzi tekturowej teczki przed rozwarstwieniem. Uprawniony stwierdził, że folia, o której mowa zapobiega efektowi odblaskowemu (olśnieniu). Przedstawił dwie teczki, jedną oklejoną folią galanteryjną, a drugą folią laminacyjna. W odpowiedzi na pytanie UP uprawniony wyjaśnił, że folia galanteryjna jest folią kolorową, matową, nieprzezroczystą i nie posiadającą gładkiej powierzchni. Folia ta nie jest śliska i nie odbija światła. Z kolei folia laminacyjna jest folią przezroczystą, gładką, śliską, błyszczącą, a ponadto odbija światło. UP uznał, że stosownie do przepisów art. 89 ust. 1 w związku z art. 117 ust. 1 p.w.p. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego może być unieważnione na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny. W myśl art. 255 ust. 1 pkt 1 p.w.p. sprawy o unieważnienie prawa z rejestracji rozpatruje Urząd Patentowy RP w trybie postępowania spornego. Zgodnie z art. 315 ust. 3 p.w.p. ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia wynalazku, wzoru użytkowego, znaku towarowego albo topografii układów scalonych w Urzędzie Patentowym. Organ w decyzji z dnia 24 października 2008 r. słusznie wskazał na konieczność zastosowania ustawy Prawo własności przemysłowej w wersji pierwotnej (Dz. U. z 2001 r., Nr 49 poz. 508). Kwestia ta nie była negowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W związku z tym w sprawie zastosowanie znajdą przepisy ustawy Prawo własności przemysłowej w jej pierwotnym brzmieniu. Także prawidłowo UP uznał, że po stronie wnioskodawców istnieje interes prawny. Wynika on z art. 20 Konstytucji RP i art. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, a także postępowań karnych wszczętych na skutek wniosku złożonego przez uprawnionego. Powyższe ustalenie również nie było negowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W dacie zgłoszenia spornego wzoru przemysłowego art. 102 ust. 1 p.w.p. stanowił, że wzorem przemysłowym jest nowa i oryginalna, nadająca się do wielokrotnego odtwarzania, postać wytworu, przejawiająca się w szczególności w jego kształcie, właściwościach powierzchni, barwie, rysunku lub ornamencie. Przepis art. 102 ust. 2 p.w.p. precyzował, że nie stanowi wzoru przemysłowego postać wytworu uwarunkowana wyłącznie względami technicznymi lub funkcjonalnymi. Definicję nowości wzoru przemysłowego zawierał art. 103 p.w.p., według którego wzór uważa się za nowy, jeżeli nie został on podany do powszechnej wiadomości przed datą jego pierwszeństwa w sposób umożliwiający jego odtworzenie, to jest odtworzenie postaci tego wytworu. W orzecznictwie panuje pogląd, że w przypadku wzoru przemysłowego chodzi o postać wytworu lub jego części, czyli o wygląd nadany przez określone cechy czy elementy postrzegane zmysłem wzroku i przez to wywołujący określone wrażenie ogólne podczas oglądania wytworu, w którym wzór został zastosowany lub jest zawarty, w takiej postaci, w jakiej występuje on na rynku podczas prezentacji i przed nabyciem wytworu. Elementy wytworu, które nie są widoczne lub ze względu na jego właściwości nie mogą być uwidocznione bez istotnej zmiany postaci wytworu w trakcie jego oglądania na rynku, nie mają znaczenia dla oceny nowości i indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego, a tym samym nie są objęte ochroną (zob. wyrok NSA z dnia 20 marca 2007 r., sygn. II GSK 276/06). Zgodnie z praktyką UP ocenie nowości (i oryginalności) w zakresie zdolności rejestrowej wzoru przemysłowego podlega jedynie postać tego wzoru ujawniona w jego dokumentacji zgłoszeniowej. Wzór przemysłowy powinien być oceniany w takiej postaci, w jakiej będzie możliwe wizualne zapoznanie się z nim przy zachowaniu wszystkich właściwości wyrobu (zob. wyrok NSA z dnia 20 marca 2007 r., sygn. akt II GSK 277/06). W doktrynie podkreśla się, iż w świetle art. 102-104 p.w.p. wzór ujmowany jest zawsze całościowo, nie zaś jako zbiór poszczególnych właściwości. Ujęcie to sprawia, że przy weryfikacji przesłanki nowości ocenie poddany zostaje wzór właśnie jako całość. Z drugiej strony. cechy nowości ustala się zawsze w odniesieniu do określonego produktu (A. Wojciechowska, Wzory przemysłowe - warunki uzyskania prawa z rejestracji w świetle ustawy: Prawo własności przemysłowej oraz regulacji wspólnotowej, Radca Prawny 3/2004). UP powołał się również na poglądy doktryny, w myśl których nowość wymagana od wzorów przemysłowych ma charakter obiektywny, nie zaś subiektywny, jak to ma miejsce w przypadku ochrony utworów w prawie autorskim. Nowym wzorem jest wzór, który nie jest znany gronu osób zajmujących się zawodowo dziedziną, której wzór dotyczy (zob. P. Kostański, Prawo własności przemysłowej. Komentarz, Warszawa 2010). Ustalenie występowania przesłanki nowości wymaga porównania między wzorem, którego dotyczy ocena, oraz wcześniejszymi podobnymi wzorami. Ocena powinna być dokonywana według stanu na dzień zgłoszenia wniosku o rejestrację. Zestawiane i porównywane powinny być wzory przemysłowe tego samego rodzaju (zob. E. Nowińska, U. Promińska, M. du Vall, Prawo własności przemysłowej. Komentarz, Warszawa 2010). Po stwierdzeniu, że mamy do czynienia z wytworem tego samego rodzaju lub podobnym, należy przystąpić do oceny jego wyglądu (M. Poźniak-Niedzielska, Wzory zdobnicze i ich ochrona, Warszawa 1978). W dokumentacji zgłoszeniowej przedmiotowy wzór przemysłowy został określony jako teczka na dokumenty w kształcie prostokąta zawierająca część wierzchnią i spodnią, której zewnętrzne płaszczyzny pokryte są folią galanteryjną polipropylenową (PP). Folią PP pokryte są też krawędzie, a także "płaszczyzny wewnętrzne teczki, gdzie tworzą paski o określonej szerokości". Ponadto teczka ta ma zamknięcie za pomocą rzepów usytuowanych na wewnętrznej stronie części wierzchniej i na zewnętrznej płaszczyźnie listwy wzdłużnej części spodniej, a także rączkę umożliwiającą trzymanie. Zastrzeżenia dotyczą formy wzoru (prostopadłościan), pokrycia teczki folią galanteryjna PP oraz zamknięcia. Według UP, z uwagi na fakt, że sporna teczka na dokumenty jest użytkowana w postaci zamkniętej lub otwartej, cechy przedmiotowego wzoru przemysłowego dotyczące powierzchni wierzchniej, krawędzi, a także "płaszczyzn wewnętrznych teczki, gdzie tworzą paski o określonej szerokości" mogą podlegać ocenie nowości (i oryginalności) spornego wzoru przemysłowego jako cechy widoczne w trakcie normalnego użytkowania. Z kolei brak zastrzeżeń dotyczących rączki powoduje, że cecha ta nie podlega ocenie. Istota sporu w niniejszej sprawie dotyczy "nowej postaci przedmiotu przejawiającej się w szczególności we właściwościach powierzchni". Argumenty wnioskodawców, że pokrycie krawędzi uwarunkowane jest wyłącznie względami technicznymi UP odrzucił. Analogicznie bowiem możnaby uznać, że pokrycie zewnętrznej powierzchni teczki wynika również z uwarunkowań technicznych, mianowicie zabezpiecza tekturę, na którą nałożona została folia. Zdaniem UP, pokrycie folią galanteryjną PP wierzchniej warstwy teczki, krawędzi i "płaszczyzn wewnętrznych teczki, gdzie tworzą paski o określonej szerokości" nadaje spornemu wzorowi walor estetyczny, który dotyczy w szczególności właściwości powierzchni. A przecież w rozpoznawanej sprawie zasadnicza kwestia dotyczy właśnie właściwości powierzchni - pokrycia teczek galanteryjną folią polipropylenową. UP zapoznał się z materiałami przedłożonymi przez wnioskodawcę (w postaci oryginałów i kopii), a w szczególności z szeregiem katalogów materiałów biurowych, wśród których istotną pozycję stanowiły przedmiotowe teczki. Wszystkie te materiały pochodzą sprzed daty dokonania zgłoszenia spornego wzoru przemysłowego i zwierają zdjęcia wzorów o postaci praktycznie tożsamej z postacią spornego wzoru przemysłowego. Także zamknięcia wykorzystywane przez innych producentów przed datą zgłoszenia spornego wzoru należy uznać za identyczne z zamknięciem zastosowanym w spornym wzorze. Przykładowo w broszurze "[...]" na str. 34 przedstawione teczki na dokumenty są tożsame z postacią przedmiotowego wzoru ukazaną na fig. 4, 5, 6 i 7 dokumentacji zgłoszeniowej spornego wzoru. Ponadto w katalogu "[...]" na rok 2001, katalogu "[...]", katalogu "[...]", katalogu "[...]" i katalogu "[...]" zawarta została informacja, że wskazane teczki na dokumenty są pokryte folią polipropylenową. Cecha ta była negowana przez uprawnionego do spornego prawa. Tym samym, przed datą dokonania zgłoszenia spornego wzoru, ujawniona została cecha określona jako pokrycie folią polipropylenową. Uprawniony podkreślał, że nowość jego wzoru przemysłowego polega na pokryciu teczki folią polipropylenową, która zapobiega efektowi odblaskowemu (olśnieniu). Według niego może ona mieć postać folii galanteryjnej lub laminacyjnej, przy czym folia galanteryjna jest folią kolorową, matową, nieprzezroczystą i nieposiadającą gładkiej powierzchni, a folia laminacyjna jest folią przezroczystą, gładką, błyszczącą i śliską. Uprawniony zaznaczył nadto, że folia galanteryjna nie odbija światła. Trzeba zaznaczyć, że przedstawione na rozprawie w dniu [...] marca 2011 r. dowody w postaci teczek na dokumenty pochodzące sprzed daty dokonania zgłoszenia spornego wzoru przemysłowego miały takie cechy, tzn. były pokryte folią polipropylenową. Przedstawione teczki miały powierzchnię matową, nieprzezroczystą i nie odbijały światła. UP przyjął zatem, że pokryte zostały folią galanteryjna PP. Także zdjęcia teczek w przedstawionych przez wnioskodawcę katalogach (oryginały) wskazują, że teczki pokryte były folią galanteryjną PP. W dokumentacji zgłoszeniowej spornego wzoru zdjęcie stanowiące fig. 6 przedstawia front teczki z widocznym odbiciem lampy błyskowej. Fakt ten neguje to, że rozproszenie światła padającego na folię galanteryjną PP eliminuje efekt olśnienia. Z kolei w katalogu "[...]" na rok 2001, na str. 293, przedstawiona została teczka zawierająca zamknięcie za pomocą rzepów usytuowanych na wewnętrznej stronie części wierzchniej i na zewnętrznej płaszczyźnie listwy wzdłużnej części spodniej, czyli tożsame z zamknięciem ujawnionym w dokumentacji zgłoszenia spornego wzoru. Nawiązując do zarzutów wskazanych przez WSA w Warszawie należy uznać, że pokrycie teczek folią galanteryjną polipropylenową jest cechą istotną spornego wzoru. Można przyjąć, że teczki dzięki folii galanteryjnej polipropylenowej posiadają walory estetyczne, a dodatkowo faktura na powierzchni folii powoduje rozproszenie światła padającego na folię eliminując efekt olśnienia. Ze zgromadzonych materiałów wynika jednak, że tego rodzaju teczki były oferowane przed datą zgłoszenia spornego wzoru przemysłowego, co powoduje, że nie można stwierdzić przymiotu nowości w spornym wzorze. Należy przyjąć, że choć oklejenie krawędzi jest podyktowane, choć nie wyłącznie, względami technicznymi, to element ten spełnia również walory estetyczne. Zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że zawarte we wskazanych katalogach teczki posiadały takie wykończenie. Analizowane materiały dowodowe dają podstawę, aby stwierdzić, że cechy nowości nie posiada też zamknięcie w postaci zamka zatrzaskowego. Brak nowości spornego wzoru przemysłowego wynika z tego, że został on podany do powszechnej wiadomości poprzez przytoczone publikacje oraz wytwory w postaci teczek zaprezentowanych na rozprawie w dniu [...] marca 2011 r. przez wnioskodawców, przed datą jego pierwszeństwa w sposób umożliwiający jego odtworzenie, to jest odtworzenie postaci tego wytworu, w zakresie cech widocznych w trakcie normalnego użytkowania tego wytworu, a ponadto bez cech wynikających wyłącznie z jego funkcji technicznej. A zatem spełniona została przesłanka z art. 103 p.w.p. dotycząca podania do powszechnej wiadomości w sposób umożliwiający odtworzenie takiego wzoru jak sporny wzór przemysłowy. W dacie zgłoszenia spornego wzoru kwestię oryginalności regulował art. 104 p.w.p., według którego wzór przemysłowy uważno za oryginalny, jeżeli różnił się w sposób wyraźny od wzorów znanych i jego cechy nie były wyłącznie kombinacją cech znanych wzorów. W dacie dokonania zgłoszenia spornego wzoru nie obowiązywały przepisy dotyczące konieczności oceny zakresu swobody twórczej przy opracowywaniu wzoru, ani przepisy nakazujące ocenę indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego. W świetle wyroku NSA z dnia 27 stycznia 2009 r. (sygn. II GSK 612/08) przesłanki te należy jednak brać pod uwagę. W cytowanym wyroku NSA stwierdził, że konieczność ich uwzględnienia wynika z błędnej transpozycji dyrektywy nr 98/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. w sprawie prawnej ochrony wzorów i obowiązku pro wspólnotowej wykładni przepisów krajowych. UP uznał, że wskazane materiały dowodowe przedłożone przez wnioskodawcę świadczą o braku oryginalności spornego wzoru przemysłowego, gdyż wzór ten nie różni się w sposób wyraźny od wzorów przedstawionych we wskazanych materiałach oraz teczek okazanych na rozprawie w dniu [...] marca 2011 r. UP miał na uwadze, że wszystkie przeciwstawione wzory w postaci teczek na dokumenty mają kształt prostopadłościanu, zamknięcie za pomocą rzepów oraz są powleczone folią polipropylenową. UP uznał, że zachodzi ogólne wrażenie podobieństwa z wzorami wcześniej ujawnionymi i wobec tego sporny wzór nie spełnia przesłanki oryginalności. Odnośnie indywidualnego charakteru, zdaniem UP, całościowe wrażenie, jakie sporny wzór wywołuje na zorientowanym użytkowniku, nie różni się od wrażenia, jakie wywiera na tym użytkowniku wzór, który został udostępniony publicznie przed dniem dokonania zgłoszenia spornego wzoru. Istotna była też ocena zakresu swobody twórczej. Urząd Patentowy RP miał na względzie to, że tam, gdzie zakres swobody twórczej jest większy, dokonywana ocena indywidualnego charakteru może pozwalać na przyjęcie tezy, iż różnice powinny mieć łatwo zauważalny charakter. Z kolei, w przypadku wzorów o małym zakresie swobody twórczej pamiętać warto, iż doktryna przyjmuje, że nawet stosunkowo małe różnice nie pozostaną niezauważone przez poinformowanego użytkownika (K. Szczepanowska-Kozłowska, Zdolność rejestracyjna wzoru w prawie Unii Europejskiej, PPH 3/2005). Także w tym przypadku decydujące było to, że na rynku występowały tożsame teczki przed datą dokonania zgłoszenia spornego wzoru przemysłowego. Skargę na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] marca 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uprawniony. Skarżący zarzucił UP naruszenie w rozpatrywanej sprawie: art. 2559 p. 3 p.w.p.; art. 2558 p. 2 p.w.p.; art. 24 § 1 p. 1 K.p.a.; art. 304 §. 3 k.p.k.; § 3 ust. 1 pkt 17) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej; art. 104 p.w.p. Przedmiotowej decyzji skarżący zarzucił pominięcie kluczowych dla sprawy dowodów rzeczowych i obrazę prawdy materialnej. Nadto zarzucił UP RP urzędowe potwierdzenie nieprawdy w uzasadnieniu przedmiotowej decyzji i działanie na szkodę skarżącego oraz szkodę interesu publicznego. W związku z powyższymi zarzutami skarżący wniósł o stwierdzenie braku dowodów potwierdzających tezy strony przeciwnej w sprawie o unieważnienie spornego wzoru przemysłowego, uchylenie przedmiotowej decyzji w całości oraz umorzenie postępowania. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że przedmiotem sporu jest wzór przemysłowy teczki na dokumenty, którego istotą jest nowość i oryginalność wynikająca z zastosowania do oklejania (kaszerowania) powierzchni zewnętrznej litego polipropylenu czyli galanteryjnej folii pp. Fakt powyższy powoduje, że przedmiotowe teczki różnią się postaciowo od teczek starego typu m.in. tym, że ich powierzchnia nie wywołuje olśnienia, inaczej działają na zmysł dotyku, słuchu, zapachu itp. Teczki wytworzone w oparciu o sporny wzór przemysłowy są jednoznacznie odróżniane przez użytkowników od teczek starego typu. Poza sporem są teczki starego typu, do produkcji których wykorzystywano i wykorzystuje się jako okleiny zewnętrznej inne rodzaje folii (w tym inne rodzaje folii pp - np. laminacyjną folię pp), papieru itd. Poza sporem pozostają detale teczek na dokumenty, jak np. kształty rączek, nie mające znaczenia dla odbioru teczki jako całości. Skarżący nie zgadza się z zaskarżoną decyzją ponieważ brak dowodów potwierdzających jej tezy, a nadto obraża ona następujące istotne fakty bezsporne, pominięte lub zatajone: 1) Do 2002 r. skarżący sprzedawał do firmy E. teczki na dokumenty produkując je na podstawie wzorów dostarczonych przez b. dyr. handlowego tej firmy. Zarówno wzory, jak i wyroby skarżącego oklejane były wyłącznie laminatem z użyciem folii pp (folia laminacyjna pp) - różniącej się od litego propylenu czyli galanteryjnej folii pp używanej po 2002 r. W latach 2002-2005 skarżący dostarczał tej firmie teczki na dokumenty produkowane na podstawie zarejestrowanych wzorów przemysłowych, czyli teczki kaszerowane litym polipropylenem - galanteryjną folią pp. Od połowy 2005 r. firma E. produkuje i sprzedaje teczki tożsame z zarejestrowanymi na rzecz skarżącego wzorami przemysłowymi (oklejane galanteryjną folią pp), podkreślając że produkuje je na podstawie własnych wzorów przemysłowych zarejestrowanych w Urzędzie Patentowym RP (w związku z czym na podstawie dotychczasowych ustaleń Prokuratury Rejonowej [...] skarżący uważa, że doszło do przestępstwa zarejestrowania plagiatów moich wzorów przemysłowych). Do 2005 r. firma D. (aktualnie B.) wprowadzała do obrotu towarowego teczki na dokumenty kaszerowane laminatem z użyciem laminacyjnej folii pp. Od 2005 r. sprzedaje wyłącznie teczki na dokumenty kaszerowane litym polipropylenem - galanteryjną folią pp. 2) Firma E. oraz firma B. należą do największych na świecie firm w branży artykułów biurowych. Zatrudniają najlepiej zorientowanych fachowców w tej branży. Obie firmy były i są użytkownikami spornych teczek. 3) W/w specjaliści w katalogach firmowych przy teczkach kaszerowanych litym propylenem - galanteryjną folią pp jednoznacznie podkreślają "[...]", "[...]", "[...]", zaś we wcześniejszych katalogach odnośnie teczek na dokumenty starego typu brak jakichkolwiek określeń. 4) Zarejestrowany przez skarżącego skok w sprzedaży między teczkami starego typu a teczkami nowymi (oklejanymi litym polipropylenem - galanteryjną folią pp) świadczy, iż zorientowani użytkownicy tych teczek preferują teczki wytworzone na podstawie wzorów przemysłowych skarżącego. 5) Uprawniony nie rości sobie żadnych praw do teczek na dokumenty starego typu; nie robił żadnych trudności producentom tych teczek (w tym z zastosowaniem innych niż galanteryjna folii pp, a przedstawianych w dostarczonych przez wnioskodawców katalogach) - wręcz przeciwnie, zgodnie z nimi współpracował. Uprawniony zachęca wnioskodawców do powrotu do sprzedaży teczek starego typu jednakże wnioskodawcy nie chcą takiego powrotu. Z powyższego oraz z całości materiału w sprawie wynikają, według skarżącego, bezspornie następujące wnioski: 1) Uprawniony oraz wnioskodawcy - najlepiej zorientowani użytkownicy zgodni są, że teczki na dokumenty oklejane litym polipropylenem (galanteryjną folią pp) na tyle różnią się od wcześniejszych teczek tego typu (w tym produkowanych z zastosowaniem innych niż galanteryjna folii polipropylenowych), że można je określać mianem [...],[...],[...]. 2) Uprawniony oraz wnioskodawcy stoją na wspólnym stanowisku, że zorientowani użytkownicy bez trudu odróżniają teczki wyprodukowane na podstawie zarejestrowanych wzorów przemysłowych i preferują teczki uprawnionego. 3) Ponieważ teczki oferowane są do sprzedaży w formie zamkniętej, zorientowani użytkownicy preferują sporne teczki w całości, ze szczególnym uwzględnieniem cech charakterystycznych ich powierzchni. Ani uprawniony, ani wnioskodawcy, ani zorientowani użytkownicy nie mają cienia wątpliwości, że sporne teczki wykazują istotne oryginalne cechy powierzchni pozwalające wyróżnić je od innych teczek traktowanych jako całość. Walor oryginalności jest niepodważalny. Skarżący zakwestionował następnie materiały dowodowe przedłożone przez wnioskodawców, mające świadczyć o braku oryginalności spornego wzoru przemysłowego. W ocenie skarżącego, żaden katalog, żadne zdjęcie w tych katalogach, żaden opis tych zdjęć nie dowodzą, że przedstawiają one teczki na dokumenty kaszerowane galanteryjną folią pp, posiadające walory estetyczne tożsame z wzorem przemysłowym, gdzie m.in. faktura powierzchni powoduje rozproszenie światła. Katalogi przedstawiają wyłącznie wyroby dwóch firm: V. oraz R. Z oświadczeń dostarczonych przez uprawnionego i załączonych do akt wynika natomiast, że te firmy nie produkowały teczek kaszerowanych litym polipropylenem - galanteryjną folią pp. Z przedmiotowych oświadczeń wynika ponadto, że do produkcji tychże teczek w/w firmy wykorzystywały laminacyjną folię pp do wyprodukowania laminatu i oklejenia teczek. Jako fakt przyznany potraktować należy w tym miejscu wyżej wspomniane stanowisko stron postępowania oraz UP, iż teczki oklejane litym polipropylenem - galanteryjną folią pp zasadniczo różnią się od teczek, do produkcji których wykorzystano inne okleiny, w tym laminaty. Przedmiotowa decyzja rażąco też obraża przepisy prawa materialnego, a wyżej wspomniana seria czynów niedozwolonych nie została wyczerpana. Poza wykorzystaniem nieprawdy jako rzekomego dowodu w sprawie oraz poza urzędowym poświadczeniem nieprawdy, iż rzekomo istnieją jakieś teczki oklejane galanteryjną folią pp, seria tych czynów jest znacznie bardziej obszerna (m.in. członek referent Kolegium Orzekającego – M. K. jest partnerem biznesowym pełnomocnika wnioskodawców). W odpowiedzi na skargę UP przedstawił swoje stanowisko wnosząc jednocześnie o oddalenie skargi Urząd Patentowy nie zgadza się ze stanowiskiem skarżącej. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 2559 pkt 3 p.w.p. Urząd Patentowy RP wyjaśnił, że wydanie decyzji nastąpiło po terminie określonym w przedmiotowym przepisie z uwagi na chorobę członka Kolegium Orzekającego. W kwestii naruszenia art. 2558 pkt 2 p.w.p. organ wyjaśnił przyczyny późniejszego przygotowania uzasadnienia decyzji w sprawach [...] i [...] w odpowiedzi na skargę z [...] czerwca 2011 r. Podobnie zarzut dotyczący naruszenia art. 24 § 1 pkt 1 K.p.a. został wyjaśniony w przedmiotowej odpowiedzi na skargę. Zarzut ten jest bezzasadny, a osoby te nie pozostają w stosunku prawnym, który mógł wpłynąć na wynik sprawy. Przedmiotowa broszura została opracowana w 2007 r. i stanowiła adaptację ulotki opracowanej przez Światową Organizację Własności Intelektualnej. M. K., będąc wówczas zatrudniony jako specjalista w UP, zajmował się wraz z czterema innymi osobami - pracownikami Urzędu Patentowego RP - opracowaniem wersji polskiej broszury. Z kolei p. C., pełniący wówczas funkcję redaktora naczelnego "Rzecznika Patentowego", był zaangażowany w ten projekt jako reprezentant Polskiej Izby Rzeczników Patentowych. Z uwagi na zakres kompetencji UP niezrozumiały jest zarzut dotyczący naruszenia art. 304 § 3 k.p.k. W postanowieniu z dnia [...] października 2010 r. organ zajął stanowisko w kwestii naruszenia § 3 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Urzędu Patentowego RP. Urząd Patentowy RP współdziała z organami ścigania i wymiaru sprawiedliwości — w sprawach zapobiegania naruszaniu przepisów prawa własności przemysłowej. Przejawem tego jest współpraca z Sądem Rejonowym w [...] w sprawach dotyczących przedmiotowego prawa z rejestracji. Dodatkowo skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów materialnoprawnych, mianowicie art. 104 p.w.p. Argumentację w tym zakresie organ przedstawił w zaskarżonej decyzji. Należy podkreślić, że organ w toku postępowania spornego dokładnie przeanalizował nadesłaną przez obie strony sporu dokumentację i wyczerpująco zbadał wszystkie okoliczności faktyczne, związane z niniejszą sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisów prawa, zgodnie z naczelną zasadą postępowania, tj. zasadą prawdy obiektywnej. Rozpatrzenie sprawy, niezgodnie z oczekiwaniem jednej ze stron sporu nie świadczy o braku uwzględnienia przez organ materiałów dowodowych. UP, wydając zaskarżoną decyzję, kierował się obiektywizmem i konkretnymi przepisami prawa, a tym samym uczynił zadość zasadzie pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa. UP dokonał wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału o czym świadczy kilkunastostronicowe uzasadnienie decyzji. Oprócz tego, rozpatrując materiał dowodowy, organ nie pominął żadnego z dowodów zgromadzonych w przedmiotowej sprawie i odniósł się do poszczególnych zarzutów przedstawionych przez obie strony postępowania. W szczególności trudno jest zgodzić się za skarżącą, że organ wydał decyzję dokonując zupełnie dowolnych i nie znajdujących poparcia w materiale dowodowym ustaleń faktycznych. Urząd Patentowy RP nie zgadza się z zarzutami naruszenia przepisów prawa materialnego i proceduralnego przedstawionymi przez skarżącą i podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko w niniejszej sprawie, wyrażone w zaskarżonej decyzji. Po ponownym przeanalizowaniu, na skutek złożonej skargi, swojej decyzji z dnia [...] marca 2011 r. pod kątem stwierdzeń sformułowanych w nadesłanej w dniu [...] lipca 2011 r. skardze organ nie dopatrzył się uchybień, w szczególności mających istotny wpływ na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; zwaną dalej p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję UP z dnia [...] marca 2011 r., którą unieważniono prawo z rejestracji na wzór przemysłowy pt.: "Teczka na dokumenty" o numerze [...], udzielone na rzecz uprawnionego - p. Z. P., na wniosek "B." Spółka z o.o. z siedzibą w [...] oraz "E." Spółka z o.o. z siedzibą w [...]. Jak wspomniano na wstępie, powyższa sprawa była już raz rozpatrywana przez tut. Sąd. Mianowicie, wyrokiem z dnia 26 lutego 2010 r., sygn. VI SA/Wa 35/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi uprawnionego, uchylił zaskarżoną decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (UP) z dnia [...] października 2008 r. w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Teczka na dokumenty" nr [...] na wniosek tych samych wnioskodawców. W następstwie tego Urząd Patentowy podjął zaskarżoną decyzję z dnia [...] marca 2011 r. Właściwość prawa ustalono na dzień rejestracji, a więc prawidłowo. Interes prawny skarżących uznano na podstawie ogólnych zasad dotyczących prowadzenia działalności gospodarczej, jak i konkretnych, podejmowanych przez nich działań. W wyroku uchylającym z dnia 26 lutego 2010 r., sygn. VI SA/Wa 35/09, WSA w Warszawie wskazał, że organ administracji jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i ocenić cały materiał dowodowy (art. 7, 77 i 80 K.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w przepisach art. 107 § 3 K.p.a. Według WSA w Warszawie, w rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja nie spełniała omówionych wyżej kryteriów, bowiem organ nie ustalił stanu faktycznego sprawy w sposób właściwy. Zdaniem Sądu, Urząd Patentowy RP nie poddał szczegółowej analizie podnoszonej przez skarżącego kwestii zastosowania powlekania powierzchni teczek folią polipropylenową, co w konsekwencji eliminuje efekt olśnienia, powodując nowe walory estetyczne wyrobów, świadczące o ich oryginalności. W ocenie WSA w Warszawie, organ całkowicie pominął, iż w opisie wzoru załączonym do wniosku o rejestrację wskazano, że istotę wzoru przemysłowego stanowi "nowa postać przedmiotu przejawiająca się w szczególności we właściwościach powierzchni. Teczka dzięki folii galanteryjnej polipropylenowej posiada walory estetyczne. Poza tym faktura na powierzchni folii powoduje rozproszenia światła padające na folię, a tym samym eliminuje efekt olśnienia". Brak odniesienia do walorów estetycznych wyrobu związanych z powleczeniem teczek folią PP (eliminacja efektu olśnienia) uniemożliwia ustalenie czy jest to cecha istotna czy też nie oraz czy jest wyłącznie konsekwencją zastosowanego rozwiązania technicznego. WSA w Warszawie zakwestionował, że ocena spornego wzoru winna dotyczyć teczek w postaci zamkniętej, gdyż używanie teczek na dokumenty ze swej istoty polega także na ich otwieraniu i zamykaniu. Według WSA, w toku ponownego postępowania, organ winien szczegółowo ustosunkować się do wszystkich bez wyjątku kryteriów oceny wzoru, w tym cechy dotyczącej "krawędzi przechodzących na płaszczyzny wewnętrzne teczki, gdzie tworzą paski o określonej szerokości". W ocenie Sądu orzekającego ponownie w rozpatrywanej sprawie organ wykonał przedstawione wyżej wskazania Sądu. I tak, Urząd Patentowy tym razem trafnie uznał, że istota sporu w rozpatrywanej sprawie dotyczy "nowej postaci przedmiotu przejawiającej się w szczególności we właściwościach powierzchni". Nawiązując do zarzutów wskazanych przez WSA w Warszawie Urząd uznał, że pokrycie teczek folią galanteryjną polipropylenową jest cechą istotną spornego wzoru. Przyjął, że teczki dzięki folii galanteryjnej polipropylenowej posiadają walory estetyczne, a dodatkowo faktura na powierzchni folii może powodować rozproszenie światła padającego na folię eliminując efekt olśnienia. Co do tej kwestii Urząd przeprowadził nowe postępowanie dowodowe, w którym zapoznał się z materiałami przedłożonymi przez wnioskodawców (w postaci oryginałów i kopii), w tym katalogiem "[...]" na rok 2001, katalogiem "[...]", broszurą "[...]", broszurą "[...]", katalogiem "[...]", katalogiem "[...]", katalogiem "[...]", a także broszurą "[...]". Wszystkie pochodzą sprzed daty dokonania zgłoszenia spornego wzoru przemysłowego i zwierają zdjęcia wzorów o postaci praktycznie tożsamej z postacią spornego wzoru przemysłowego. Także zamknięcia wykorzystywane przez innych producentów przed datą zgłoszenia spornego wzoru należy uznać za identyczne z zamknięciem zastosowanym w spornym wzorze. Organ zapoznał się również z przedstawionymi na rozprawie w dniu [...] marca 2011 r. dowodami w postaci teczek na dokumenty pochodzącymi sprzed daty dokonania zgłoszenia spornego wzoru przemysłowego i stwierdził, że miały takie cechy, tzn. były pokryte folią polipropylenową. Przedstawione teczki miały powierzchnię matową, nieprzezroczystą i nie odbijały światła. UP przyjął zatem, że pokryte zostały folią galanteryjna PP. Także zdjęcia teczek w przedstawionych przez wnioskodawcę katalogach (oryginały) wskazują, że teczki pokryte były folią galanteryjną PP. Przedstawiony materiał dowodowy (w tym m.in. przykładowo w broszurze "[...]", str. 34) pozwolił Urzędowi Patentowemu stwierdzić, że przedstawione teczki na dokumenty są tożsame z postacią przedmiotowego wzoru ukazaną na fig. 4, 5, 6 i 7 dokumentacji zgłoszeniowej spornego wzoru. Ponadto w katalogu "[...]" na rok 2001, katalogu "[...]", katalogu "[...]", katalogu "[...]" i katalogu " [...]" zawarta została informacja, że wskazane teczki na dokumenty są pokryte folią polipropylenową. Cecha ta była negowana przez uprawnionego do spornego prawa. W konsekwencji, po ponownym rozpatrzeniu sprawy Urząd stwierdził, że cecha określona jako pokrycie przedmiotowych teczek folią polipropylenową została ujawniona przed datą dokonania zgłoszenia spornego wzoru. Dalej, odnosząc się do twierdzenia uprawnionego, że nowość jego wzoru przemysłowego polega na pokryciu teczki folią polipropylenową, która zapobiega efektowi odblaskowemu (olśnieniu), organ zauważył, że w dokumentacji zgłoszeniowej spornego wzoru zdjęcie stanowiące fig. 6 przedstawia front teczki z widocznym odbiciem lampy błyskowej. Fakt ten neguje to, że rozproszenie światła padającego na folię galanteryjną PP eliminuje efekt olśnienia. Z kolei w katalogu "[...]" na rok 2001, na str. 293, przedstawiona została teczka zawierająca zamknięcie za pomocą rzepów usytuowanych na wewnętrznej stronie części wierzchniej i na zewnętrznej płaszczyźnie listwy wzdłużnej części spodniej, czyli tożsame z zamknięciem ujawnionym w dokumentacji zgłoszenia spornego wzoru. Przypomnieć tutaj trzeba, że za podstawę swojego żądania wnioskodawcy podali przepisy art. 102, art. 103 i art. 104 p.w.p. podnosząc brak nowości i oryginalności spornego wzoru. Zgodnie z art. 102 ust. 1 p.w.p. wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację. W ocenie Sądu, w świetle tej definicji teczki pokryte folią polipropylenową spełniają wymagania pozwalające je uznać za wzór przemysłowy i trafnie Sąd w wyroku uchylającym z dnia 26 lutego 2010 r., sygn. VI SA/Wa 34/09, podniósł, że brak odniesienia do walorów estetycznych wyrobu związanych z powleczeniem teczek folią PP (eliminacja efektu olśnienia) stanowił istotną wadę zaskarżonej decyzji UP z dnia [...] października 2008 r. Jak jednak wynika z kolejnych przepisów p.w.p. odnoszących się do wzorów przemysłowych, wskazana cecha przedmiotowych teczek ma znaczenie o tyle, o ile sam wzór przemysłowy jest nowy, tzn. jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, identyczny wzór nie został udostępniony publicznie przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób, z zastrzeżeniem ust. 2. Wzór uważa się za identyczny z udostępnionym publicznie także wówczas, gdy różni się od niego jedynie nieistotnymi szczegółami (art. 103 ust. 1). Zgodnie z art. 104 p.w.p. wzór przemysłowy powinien również odznaczać się indywidualnym charakterem, co oznacza, że ogólne wrażenie, jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku, różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo, przy czym – jak trafnie zaznaczył Urząd Patentowy, odwołując się w tym zakresie do powołanego wyroku NSA, przy ocenie indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego bierze się pod uwagę zakres swobody twórczej przy opracowywaniu wzoru. Jak wskazano powyżej, Urząd stwierdził, że cecha określona jako pokrycie przedmiotowych teczek folią polipropylenową została ujawniona przed datą dokonania zgłoszenia spornego wzoru, przy czym nie jest pewne, że zastosowany rodzaj pokrycia zapobiega zjawisku olśnienia. W następstwie Urząd stwierdził, że brak nowości spornego wzoru przemysłowego wynika z tego, że został on podany do powszechnej wiadomości poprzez przytoczone publikacje oraz wytwory w postaci teczek zaprezentowanych na rozprawie w dniu [...] marca 2011 r. przez wnioskodawców, przed datą jego pierwszeństwa w sposób umożliwiający jego odtworzenie, to jest odtworzenie postaci tego wytworu, w zakresie cech widocznych w trakcie normalnego użytkowania tego wytworu, a ponadto bez cech wynikających wyłącznie z jego funkcji technicznej. A zatem spełniona została przesłanka z art. 103 p.w.p. dotycząca podania do powszechnej wiadomości w sposób umożliwiający odtworzenie takiego wzoru jak sporny wzór przemysłowy. Sąd podziela powyższą ocenę. Odnosząc się z kolei do kwestii oryginalności spornego wzoru przemysłowego Urząd Patentowy uznał, że przedmiotowy wzór nie różni się w sposób wyraźny od wzorów przedstawionych we wskazanych materiałach oraz teczek okazanych na rozprawie w dniu [...] marca 2011 r. UP słusznie miał na uwadze, że wszystkie przeciwstawione wzory w postaci teczek na dokumenty mają kształt prostopadłościanu, zamknięcie w za pomocą rzepów oraz są powleczone folią polipropylenową. UP trafnie zatem – w ocenie Sądu - uznał, że zachodzi ogólne wrażenie podobieństwa z wzorami wcześniej ujawnionymi i wobec tego sporny wzór nie spełnia przesłanki oryginalności. Odnosząc się do wymogu indywidualnego charakteru wzoru UP stwierdził, że całościowe wrażenie, jakie sporny wzór wywołuje na zorientowanym użytkowniku, nie różni się od wrażenia, jakie wywiera na tym użytkowniku wzór, który został udostępniony publicznie przed dniem dokonania zgłoszenia spornego wzoru. W rezultacie Urząd Patentowy trafnie podzielił ocenę wnioskodawców, że przedmiotowy wzór w dacie jego zgłoszenia do rejestracji, tj. dnia [...] września 2002 r., nie był nowy ani oryginalny, ponieważ teczki na dokumenty o cechach objętych spornym prawem z rejestracji były powszechnie znane i stosowane w obrocie gospodarczym przed tą datą, a w szczególności były oferowane przez różne podmioty gospodarcze poprzez ogólnie dostępne katalogi ofertowe. W ocenie Sądu, można dać wiarę zapewnieniom uprawnionego, że folia PP nadaje specyficzne nowe walory teczkom, którymi są wyjątkowa trwałość wyrobów i niespotykane walory estetyczne. Nie sposób natomiast, w świetle przedstawionych dowodów uznać, że żaden z tych dowodów nie przedstawia teczki oklejonej folią PP (polipropylenową). Ponadto oceniając zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. Nr 153, poz. 127, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.