IV SA/Wa 1624/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędzia WSA Anna Szymańska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi W. L. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego - oddala skargę - Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] po rozpatrzeniu zażaleń G. i W. P., W. L. oraz Burmistrza W. uchyliło zaskarżone postanowienie Starosty [...] nr [...] z dnia [...] marca 2011r. o zawieszeniu postępowania w sprawie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...]. W uzasadnieniu podniesiono, że wymienionym postanowieniem Starosta [...] zawiesił postępowanie wszczęte w związku ze stwierdzeniem wystąpienia błędów w ewidencji gruntów polegających na rozbieżności pomiędzy stanem prawnym dwóch nieruchomości, a stanem ujawnionym w ewidencji gruntów. Jako powód zawieszenia podano toczące się postępowanie w sprawie rozgraniczenia nieruchomości stanowiącej działkę nr ew. [...] z działką nr ew. [...] i nr [...]. Podniesiono, że brak ostatecznego rozstrzygnięcia tej kwestii uniemożliwia organowi podjęcie działań mających na celu dokonanie zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Rozpoznając złożone zażalenia organ odwoławczy wskazał, że zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa może nastąpić wówczas gdy rozpatrzenie merytoryczne sprawy uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego. Wyjaśnienie prawidłowości danych wykazanych w ewidencji gruntów i budynków i ewentualne usunięcie błędów powinno nastąpić w oparciu o posiadany przez organ materiał dowodowy. Organ wymienił te dokumenty i stwierdził, iż spodziewane rozstrzygnięcie w sprawie rozgraniczenia nieruchomości będzie podstawą do wprowadzenia w ewidencji gruntów wynikającej z niego zmiany, natomiast nie zależy od niego sposób rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Dodał także, że dokumentacja geodezyjno-kartograficzna, nawet przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nie może być bezkrytycznie wykorzystana w postępowaniu administracyjnym. Skargę na powyższe postanowienie z dnia [...] sierpnia 2011r. wniosła do Sądu W. L. wnosząc o stwierdzenie nieważności zarówno zaskarżonego postanowienia, jak również postanowienia Starosty [...] nr [...] z dnia [...] marca 2011r. o zawieszeniu postępowania oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Podniosła, że postępowanie administracyjne w sprawie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków toczyło się bez jej wniosku, nadto wydane przez organy postanowienia zostały skierowane do osoby nie będącej stroną w sprawie, co stanowi naruszenie "art. 156 pkt 4 kpa". W uzasadnieniu skargi wskazała, że nigdy nie składała do starosty wniosku o dokonanie zmiany w operacie, gdy tymczasem z zaskarżonego postanowienia tak wynika. Nadto Burmistrz W. nie może być strona postępowania, gdyż Gmina W. nie figuruje w ewidencji gruntów ani jako właściciel, ani jako władający. Ulica [...] nie jest zaś drogą gminną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wchodzi więc tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Z art. 134 § 1 p.p.s.a., wynika, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną. Oznacza to, że sąd dokonuje oceny zaskarżonego aktu mając na uwadze wszelkie aspekty sprawy, nie zaś jedynie argumentację podniesioną przez stronę skarżącą. Mając na uwadze powyższe uwarunkowania Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie uchylające postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] nie narusza przepisów prawa. Na wstępie wskazać należy, iż podstawą wpisów w ewidencji gruntów i budynków są przepisy art. 20 ust. 1 i 2 oraz art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (j.t.: Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.), zwana dalej "ustawą", oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Procedurę aktualizacji ewidencji ujęto w określone ramy prawne. Nie może być dokonywana przez dowolne podmioty, czy w oparciu o dowolne dokumenty. Ustawodawca w przepisie art. 22 ust. 1 i w art. 23 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne wskazał, że określone podmioty, w tym właściciele nieruchomości, są zobowiązani do zgłaszania zmian mających znaczenie dla ewidencji, o ile wynikają one z określonych dokumentów. Procedura aktualizacji ewidencji gruntów i budynków ma zatem charakter sformalizowany w zakresie określenia dokumentów stanowiących podstawę zmienionego wpisu. Uszczegółowienia rodzaju tych dokumentów dokonano w § 46 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r., w którym wymieniono: prawomocne orzeczenia sądów, akty notarialne, ostateczne decyzje administracyjne, akty normatywne, opracowania geodezyjne kartograficzne, przyjęte od państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające wykazy zmian ewidencyjnych, dokumentację architektoniczno - budowlaną gromadzoną i przechowywaną przez organy administracji publicznej, ewidencje publiczne prowadzone na podstawie innych przepisów. Zatem jak wskazano w zaskarżonym postanowieniu skoro organ dysponował określonymi dokumentami i stwierdził, że kwalifikują się one pod względem ich rodzaju do dokumentów wymienionych w § 46 ust. 2 cytowanego rozporządzenia winien sprawę rozpoznać merytorycznie, nie zaś wiązać to postępowanie z innym postępowaniem tj. o rozgraniczenie nieruchomości i od zakończenia tamtego uzależniać rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Jednocześnie Sąd na tym etapie nie odnosi się w żadnym stopniu, a tym bardziej nie przesądza jaką treść powinna uzyskać taka decyzja rozstrzygająca sprawę co do istoty. Stwierdza jedynie, że nie istnieją żadne przeszkody procesowe, aby taka decyzja została wydana, bowiem poprzez wszczęcie tego postępowania został określony jego przedmiot oraz tytuł ewentualnego wpisu do ewidencji. Owym tytułem jest opracowanie geodezyjno-kartograficzne, sporządzone przez Z. Z. i przyjęte od państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Kwestia przyszłych dokumentów, mogących stanowić podstawę wpisu do ewidencji nie determinuje zawieszenia niniejszego postępowania. Dokumenty bowiem wytworzone na potrzeby postępowania o rozgraniczenie będą stanowiły odrębny tytuł do wszczęcia nowego postępowania o dokonanie wpisu. W tym nowym postępowaniu o wpis mapa przedstawiająca przebieg spornej granicy sporządzona w toku postępowania rozgraniczeniowego stanowić będzie "causa" wprowadzenia zmian z niej wynikających w stosunku do danych obecnie widniejących w tym rejestrze. Jednocześnie Sąd zauważa, że wbrew twierdzeniom skarżącej postępowanie w sprawie wprowadzenia zmiany do ewidencji gruntów i budynków nie zostało wszczęte na wniosek skarżącej, lecz z urzędu. Norma § 46 ust. 1 wskazywanego rozporządzenia stanowi, że dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek. Tym samym nie był konieczny wniosek skarżącej, aby organ wszczął omawiane postępowanie. Nie zasługuje również na uwzględnienie pogląd skarżącej, iż zaskarżone postanowienia są nieważne albowiem zostały skierowane do podmiotu nie będącego stroną postępowania tj. do Gminy W. Otóż w ocenie Sądu Gmina W. ma interes prawny, aby brać udział w postępowaniu w sprawie wprowadzenia zmiany do ewidencji gruntów. Dotyczy to zarówno postępowania przed organem, jak i postępowania sądowego. Interes ten ma charakter formalny, a polega na tym, że gmina ta została wpisana w ewidencji gruntów jako władająca sporną działką nr ew. [...] i [...], stanowiącą drogę. Oznacza to, że przysługuje jej prawo do ewentualnego zwalczania takiego zapisu bądź obrony tego statusu, co jest realizowane poprzez udział w postępowaniu administracyjnym i sądowym w charakterze strony. Mając powyższe na uwadze, Sąd na zasadzie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak na wstępie.