I OZ 449/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 1073/11 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 2 kwietnia 2013 r. w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił R.S. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 2 kwietnia 2013 r., którym oddalono wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 25 kwietnia 2013 r. Sąd podniósł, iż skarżący jako przyczynę uchybienia wskazał, że jego pełnomocnik przekazał mu w dniu 15 kwietnia 2013 r. postanowienie z dnia 2 kwietnia 2013 r., które z kolei pełnomocnikowi doręczono w dniu 8 kwietnia 2013 r. Przekazanie postanowienia stronie nastąpiło więc w ostatnim dniu terminu do wniesienia zażalenia. Zdaniem skarżącego działanie pełnomocnika miało na celu uniemożliwienie stronie wniesienia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny, odmawiając przywrócenia terminu, podkreślił, iż w jego ocenie wskazane przez skarżącego okoliczności nie wskazują na brak winy strony w uchybieniu. Sąd podniósł, iż strona ponosi konsekwencje czynności podejmowanych przez pełnomocnika w jej imieniu, jak i konsekwencje braku podjęcia tych czynności. Relacje między mocodawcą i pełnomocnikiem pozostają bez wpływu na bieg terminów procesowych. Niezadowolenie strony ze sposobu prowadzenia sprawy przez pełnomocnika nie stanowi przesłanki uzasadniającej brak jej winy w uchybieniu terminu. Wobec powyższego Sąd I instancji oddalił wniosek R.S. na podstawie art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zażalenie na to postanowienie wniósł R.S., domagając się jego uchylenia i przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 2 kwietnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje możliwość przywrócenia przez Sąd uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. Przywrócenie takie uzależnione jest od wykazania przez stronę braku jej winy w uchybieniu, zaś okoliczności wskazujące na brak winy wykazane winny być we wniosku o przywrócenie terminu, co wynika z art. 87 § 2 tej ustawy. W przedmiotowej sprawie postanowienie z dnia 2 kwietnia 2013 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 kwietnia 2013 r. Termin do wniesienia skargi upływał więc w dniu 15 kwietnia 2013 r. Zażalenie R.S. złożone zostało jednak w dniu 16 kwietnia 2013 r. Twierdzenie, iż sytuacja taka jest wynikiem celowego działania pełnomocnika nie może w żadnym razie wskazywać na brak winy strony w uchybieniu terminu. Podkreślenia wymaga bowiem, że wszelkie uchybienia, których dopuszcza się pełnomocnik obciążają stronę, którą reprezentuje, dlatego też zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, iż okoliczności wskazane we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu nie mogą zostać uznane za wskazujące na brak winy strony w uchybieniu, zaś postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia uznać należy za nienaruszające prawo. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.