I SA/Ke 523/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma, Sędziowie Sędzia SO (del.) Janusz Bociąga (spr.),, Sędzia WSA Maria Grabowska, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 30 grudnia 2011r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] nr [...]odmówiło J. K. przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta O. Ś. z dnia [...]. nr [...]. Organy ustaliły następujący stan faktyczny. Prezydent Miasta O. Ś. decyzją z dnia [...]., po wznowieniu postępowania na skutek wniosku złożonego przez J. K. w sprawie wysokości podatku od nieruchomości za 2000r. określonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta O. Ś. z dnia [...]. - odmówił uchylenia dotychczasowej decyzji. Decyzję doręczono stronie zgodnie z obowiązującym prawem. W związku z nieobecnością adresata w miejscu zamieszkania, ww. decyzję (pismo) poczta przechowała przez okres 14 dni w placówce pocztowej, dokonując awizacji przesyłki w dniu 11 lutego 2011r. oraz w dniu 21 lutego 2011r. Zatem decyzję doręczono prawidłowo w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej. J. K. w dniu 8 kwietnia 2011r. złożył wniosek o przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta O. Ś. z dnia [...]. Podniósł, iż nie została mu doręczona decyzja gdyż nie zawiadamiano go o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej. W jego ocenie, uchybił terminowi bez swojej winy, ponieważ jak stwierdził, zdarzają się przypadki kradzieży awiz ze skrzynki pocztowej, a gdy skrzynka jest przepełniona, awiza wywiewa wiatr. Na dowód braku pozostawiania awiz w skrzynce pocztowej w okresie od 11 lutego do 21 lutego 2011r. załączył oświadczenie E. S. zameldowanej pod tym samym adresem co J. K.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wskazało na treść art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej, z którego wynika, że podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Organ stwierdził, że J. K. uchybił temu terminowi bowiem bieg terminu 7 dniowego dla skutecznego złożenia wniosku o przywrócenie terminu należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o wydanej decyzji. Z osobistego pisma skarżącego z dnia 22 marca 2011r. niewątpliwie wynika, że już w tej dacie wiedział o decyzji Prezydenta Miasta O. Ś. z dnia [...]. Sam to potwierdził. W związku z powyższym, skoro wniosek złożył w dniu 8 kwietnia 2011r., niewątpliwie uchybił siedmiodniowemu terminowi. Organ podsumował, że w przypadku, gdy uchybienie terminu do złożenia środka zaskarżenia jest wynikiem braku wiedzy co do faktu wydania aktu administracyjnego, od którego przysługuje ten środek, dzień ustania przyczyny uchybienia terminowi, od którego liczy się 7-dniowy termin, w którym należy wnieść podanie o przywrócenie terminu w rozumieniu art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej musi być określony w sposób bezsporny co do faktu powzięcia przez stronę informacji o wydaniu tego aktu i uchybieniu terminu do jego zaskarżenia (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2009r. I FSK 373/08, POP 2009, nr 4, s.349). J. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. Wyjaśnił, że nie jest precyzyjne ustalenie organu, że dowiedział się o istnieniu decyzji już dnia 22 marca 2011r. Doręczone mu bowiem pismo w trybie art. 149 Ordynacji podatkowej w dniu 17 marca 2011r. pokwitowane zostało przez E. S., a brak jest potwierdzenia, że pismo to zostało mu przekazane. Skarżący zakwestionował skuteczność doręczenia decyzji Prezydenta Miasta O. Ś. z dnia [...]. Brak skuteczności doręczenia decyzji powoduje, że nie biegnie termin do jej zaskarżenia. Skarżący nie otrzymał obu awiz, o których mowa w zaskarżonym postanowieniu. Natomiast z oświadczenia E. S. wynika, że w skrzynce pocztowej nie było przedmiotowych awiz pocztowych pozostawionych na nazwisko J. K.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. powtórzyło argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określanej dalej jako ustawa P.p.s.a., Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Kwestią sporną była ocena, czy prawidłowo Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odmówiło J. K. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta O. Ś. z dnia [...]. Zgodnie z treścią art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz.U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od doręczenia tej decyzji stronie. W razie uchybienia terminu w postępowaniu podatkowym, w tym także terminu do wniesienia odwołania, termin ten należy przywrócić na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, przy czym podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, dopełniając jednocześnie czynności, dla której określony był termin (art. 162 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej). Z powyższego wynika, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności przez stronę w postępowaniu podatkowym jest spełnienie jednocześnie trzech warunków, tj.: złożenie w odpowiednim czasie wniosku przez zainteresowanego, dokonanie równocześnie spóźnionej czynności oraz uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Obowiązkiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. było zatem dokonanie oceny, czy w przypadku J. K. spełnione zostały powyższe trzy przesłanki. Sąd podziela pogląd organu, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania został złożony z uchybieniem terminu. Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 8 marca 2011r. nr OR 1510.1/2011r. skierowanym do J. K., Urząd Miasta w O. Ś. poinformował stronę o wydaniu decyzji z dnia [...]. Potwierdzenie odbioru tego pisma pokwitowała w dniu 17 marca 2011r. E. S.. Wprawdzie J. K. w skardze twierdzi, że nie ma dowodu, iż E. S. mu je przekazała, ale przecież w dniu 22 marca 2011r. wniósł do Urzędu Miasta w O.Ś.pismo, w którym zawarł wniosek o przesłanie decyzji z dnia [...]. W piśmie tym podniósł, że informację o istnieniu tej decyzji powziął z pisma z dnia 8 marca 2011r. nr OR 1510.1/2011r. Z powyższego wynika zatem, że najpóźniej w dniu sporządzenia pisma, tj. w dniu 22 marca 2011r. ustała po stronie J. K. przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Najpóźniej bowiem w tym dniu skarżący powziął wiedzę o wydanej wobec niego decyzji, skoro zawnioskował o jej przesłanie. Oznacza to, że od dnia następnego czyli od 23 marca 2011r. rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, który to termin upływał w dniu 30 marca 2011r. Skarżący dokonał tej czynności dopiero w dniu 8 kwietnia 2011r., czyli po upływie terminu wyznaczonego przepisem art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej. Tym samym prawidłowo organ uznał, że skarżący nie spełnił przesłanki złożenia wniosku w siedmiodniowym terminie. Przechodząc do oceny przesłanki, czy uchybienie terminu było zawinione przez stronę, należy podnieść, że J. K. nie uprawdopodobnił braku winy w niezłożeniu odwołania w ustawowym terminie. Słusznie przy tym organ podniósł, że brak winy można przyjąć tylko wtedy gdy wnioskodawca nie mógł przezwyciężyć przeszkody w zachowaniu terminu. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy prowadzeniu własnych spraw i szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Procedura zastępczego doręczenia decyzji Prezydenta Miasta O. Ś. z dnia [...]. nastąpiła w zgodzie z wymogami zawartymi w art. 150 Ordynacji podatkowej. Z art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej wynika, że organ podatkowy doręcza osobom fizycznym pisma w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. W razie niemożności doręczenia pisma w tenże sposób, art. 150 Ordynacji podatkowej przewiduje, że poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej ( § 1 ), przy czym adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w tej placówce. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni ( § 1 a ). Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w placówce pocztowej umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastodniowego okresu, o którym mowa wyżej, a pismo pozostawia się w aktach sprawy ( § 2 ). W treści potwierdzenia odbioru decyzji Prezydenta Miasta O. Ś. z dnia [...]wynika przyczyna, z powodu której nie doręczono przesyłki adresatowi osobiście. Wynika z niej, że adresat został dwukrotnie zawiadomiony o pozostawieniu przesyłki do jego dyspozycji w konkretnej placówce pocztowej. J. K. został zatem prawidłowo, zgodnie z procedurą prawną, powiadomiony o nadejściu przesyłki, o miejscu w którym może ją odebrać oraz w jakim czasie może to uczynić. W związku z faktem nieodebrania przesyłki w placówce pocztowej przez okres czternastu dni, przesyłkę tą należało uznać za skutecznie doręczoną w dniu 25 lutego 2011r. Wskazany wyżej art. 150 Ordynacji podatkowej umożliwia przyjęcie fikcji prawnej, że pismo którego adresat nie odebrał z placówki pocztowej w określonym terminie, zostało doręczone z upływem ostatniego dnia tego terminu. W celu uchylenia się od negatywnych następstw przyjętej przez ustawodawcę fikcji prawnej strona musi uprawdopodobnić, że nie wiedziała o złożeniu pisma. Nie jest przy tym wystarczające (jak to czyni skarżący w sprawie niniejszej) zaprzeczenie adresata pisma i osoby zameldowanej pod tymże adresem, że w skrzynce nie było "awiza". Z akt sprawy wynika niespornie, że na poparcie swoich twierdzeń skarżący nie przedstawił żadnych dowodów. Gołosłowne twierdzi, że zdarzały się przypadki kradzieży z jego skrzynki pocztowej oraz że przyczyną braku awiz mógł być wiatr, który wywiał awiza z przepełnionej skrzynki. Należy zauważyć, że awiza były pozostawiane w różnych terminach. J. K. nie wskazał, że w tym okresie skradziono mu konkretne przesyłki oraz że były jakieś szczególne anomalie pogodowe w postaci wichury uzasadniające jego twierdzenie o wywianiu dwóch awiz pozostawionych w różnych terminach. Należy zauważyć, że skarżący nie podnosi wadliwej pracy poczty, z resztą jak wynika z akt sprawy inne decyzje były mu doręczane. Skarżący nie uprawdopodobnił tym samym, że nie otrzymał powołanych wyżej awiz pocztowych, lub że adres pod który organ przesłał decyzję był nieprawidłowy, lub że w okresie, w którym biegł termin do odbioru przesyłki i po nim, był chory w stopniu uniemożliwiającym mu prowadzenie własnych spraw. Skarżący nie obalił domniemania o doręczeniu mu decyzji oraz nie uwolnił się od zarzutu winy w złożeniu odwołania po upływie ustawowego terminu. Podnoszone w skardze argumenty nie zasługują na uwzględnienie. Skarżący opiera bowiem skargę na twierdzeniu, że termin do zaskarżenia decyzji nie rozpoczął swojego biegu wobec nieskuteczności doręczenia decyzji z dnia 26 stycznia 2011r. Kwestia skuteczności doręczenia decyzji została omówiona powyżej. Natomiast zarzut, iż termin do wniesienia odwołania w ogóle nie rozpoczął swojego biegu jest zaprzeczeniem podejmowanych przez J. K. czynności na etapie postępowania administracyjnego, których wyrazem było złożenie wniosku o przywrócenie terminu i przyznanie w jego treści, że strona uchybiła terminowi. Jak już wyżej podniesiono, jednocześnie z podaniem o przywróceniem terminu należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Niedopełnienie tego obowiązku stanowi brak formalny podania. W przypadku jego wystąpienia, organ podatkowy właściwy do rozpoznania odwołania powinien wezwać stronę - na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej - do usunięcia braku w terminie 7 dni z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia (uchwała NSA z dnia 21 kwietnia 2009 r., II FPS 9/08, ONSAiWSA 2009, nr 4, s. 65). W niniejszej sprawie oznaczało to, obowiązkiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. było wezwania J. K. do złożenia odwołania. Organ zaniechał tej czynności. Uchybienie to stanowiło jednak naruszenie przepisów postępowania, które nie miało wpływu na wynik sprawy. Niezależnie bowiem od tej okoliczności, organ i tak podjąłby postanowienie odmawiające przywrócenia terminu – wobec wskazanego stanu faktycznego i niedochowania siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku oraz wobec nie wykazania przez stronę braku winy w uchybieniu terminu. Skoro zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. prawidłowo ustaliło, że J. K. nie spełnił warunków pozwalających na przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, to w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.