II FZ 568/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 21 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 lipca 2011 r. sygn. akt I SA/Bd 123/11 w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 29 grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 28 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Bd 123/11, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wezwał A. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 30 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Bd 123/11, w kwocie 100 zł w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. Jako podstawę prawną wpisu sądowego wskazano § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, dalej jako rozporządzenie). Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie podnosząc, że skoro odbyło się wspólne posiedzenie, wydano jeden wyrok to niesłuszne jest żądanie wpisu za każdą sprawę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone zarządzenie nie narusza prawa. Strona skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnego w kwocie 100 zł. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy prawidłowo określił wysokość należnego wpisu. Stosownie bowiem do prawidłowo powołanego w zaskarżonym zarządzeniu § 3 rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi nie mniej niż 100 zł. Odnosząc się do twierdzenia strony, iż niesłuszne jest żądanie wpisu za każdą sprawę, ponieważ odbyło się jedno wspólne posiedzenie i wydano jeden wyrok wskazać należy, że skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargi na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. wydane w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2007, 2008, 2009 i 2010. Sąd wojewódzki rozpoznając skargi na posiedzeniu w dniu 30 maja 2011 r. postanowił na podstawie art. 111 § 2 P.p.s.a. połączyć sprawy skarżącego o sygn. akt I SA/Bd 120/11, I SA/Bd 121/11, I SA/Bd 122/11, I SA/Bd 123/11 do wspólnego rozpoznania, gdyż pozostają ze sobą w związku. Natomiast, wbrew twierdzeniom strony, Sąd wydał w każdej ze spraw oddzielny wyrok, do czego obligował go art. 111 § 1 P.p.s.a., bowiem sprawy te nie mogły być objęte jedną skargą. Na marginesie należy wskazać, że sprawy, których przedmiotem jest wymiar podatku od nieruchomości za poszczególne lata podatkowe nie mogą być, bez względu na to ilu lat dotyczą, objęte jedną skargą, bowiem zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej O.p.), rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, a więc określenie wymiaru tego podatku przez organ następuje odrębnie za każdy rok kalendarzowy. Każde z takich rozstrzygnięć stanowi władczy, jednostronny przejaw woli organu administracyjnego, rozstrzygający indywidualną sprawę administracyjną, tj. zobowiązania w podatku od nieruchomości ciążącego na danym podmiocie za rok podatkowy. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że połączenie kilku oddzielnych spraw na podstawie art. 111 § 1 lub § 2 P.p.s.a., w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia ma charakter techniczny, organizacyjny i należy do pojęć z zakresu tzw. ekonomii procesowej. Nie powoduje to jednak powstania jednej nowej sprawy. Połączone sprawy zachowują nadal swoją odrębność i samodzielność. Sąd administracyjny zobligowany jest do wydania rozstrzygnięcia co do każdej sprawy z osobna. W zależności od tego, czy połączenie dotyczyło jedynie rozpoznania, czy również rozstrzygnięcia spraw, sąd sporządza wyrok dla każdej sprawy z osobna bądź w jednym orzeczeniu zawiera kilka rozstrzygnięć, odnosząc się do wszystkich spraw połączonych (por. postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2007 r., sygn. akt I GZ 142/07). Obowiązek uiszczenia wpisu powstaje natomiast z chwilą wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (art. 230 § 1 P.p.s.a.). Skoro zatem strona złożyła więcej niż jedną skargę kasacyjną, to ciąży na niej obowiązek opłacenia wszystkich wniesionych do sądu pism. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.