II SA/Kr 1754/09

WyrokWSA w Krakowie2010-04-14

Skład orzekający: Andrzej Niecikowski, Krystyna Daniel, Ewa Rynczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej ma obowiązek wstrzymać wykonanie decyzji, jeśli istnieją okoliczności wskazujące na prawdopodobieństwo uchylenia tej decyzji w wyniku wznowionego postępowania, a jednocześnie nie upłynął termin przedawnienia?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej ma obowiązek wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, a jednocześnie nie występuje przesłanka przedawnienia. Wstrzymanie wykonania decyzji nie wymaga dowodzenia, że decyzja podlega uchyleniu, a jedynie uprawdopodobnienia tej możliwości. Sąd bada legalność postanowienia o wstrzymaniu wykonania, a nie merytoryczną zasadność decyzji, której dotyczy wznowione postępowanie.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi na postanowienie Wojewody utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta o wstrzymaniu wykonania decyzji pozwolenia na budowę. Prezydent Miasta wstrzymał wykonanie decyzji, uznając, że istnieją nowe okoliczności (brak zgody współwłaścicieli na prace budowlane) wskazujące na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę w wyniku wznowionego postępowania. Wojewoda utrzymał postanowienie w mocy, podzielając argumentację organu pierwszej instancji. Strona skarżąca kwestionowała prawidłowość wykładni przepisów dotyczących prawa do dysponowania nieruchomością i zakresu pełnomocnictwa.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie WSA Krystyna Daniel / spr. / Ewa Rynczak Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2010 r. sprawy ze skargi "A" Spółka Jawna na postanowienie Wojewody [...] z dnia 18 września 2009 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji skargę oddala Prezydent Miasta K. postanowieniem z [...] czerwca 2009 r., na podstawie art. 152 § 1 oraz art. 123 w zw. z art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z 7. 07. 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, póz. 1118 ze zm.) wstrzymał z urzędu wykonanie ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę Nr [...] z 04 .09.2007 r., wydanego po rozpatrzenia wniosku "A. " Spółka Jawna, ul. [...] w K. dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na wykonaniu prac budowlanych związanych ze zmianą funkcji lokalu handlowego na lokal gastronomiczny wraz z wykonaniem wewnętrznych instalacji co, cwu, gazu, energii elektrycznej i wentylacji mechanicznej oraz wymianą okien i zmianą kolorystyki elewacji w budynku przy ul. [...] w K. na działce nr 1 obr. [...] . W uzasadnieniu organ wskazał, że pismem z 27.04.2009 r. Wydawnictwo B. Sp. z o.o., reprezentowane przez E.W. podało, że inwestor nie posiadał wymaganej zgody wszystkich współwłaścicieli nieruchomości na wykonanie robót budowlanych objętych wnioskiem o pozwolenie na budowę w opisanej wyżej sprawie. W w/w piśmie Wydawnictwo B. Sp. z o.o. wskazało, że jako właściciel nieruchomości przy ul. [...] w K. zwróciło się za pośrednictwem poczty elektronicznej do J.D.R. - jednego z ówczesnych współwłaścicieli nieruchomości, dla której została wydana przedmiotowa decyzja pozwolenia na budowę - z zapytaniem czy udzielał zgody na prace budowlane objęte wnioskiem i uzyskał odpowiedź, że zgody takiej nie udzielono. Ponadto wnioskodawca podniósł, że rozmawiał w P. z pozostałymi ówczesnymi współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości - państwem R. - i oni także nie udzielali zgody na prace budowlane związane z przebudową lokalu sklepowego przy ul. [...] na restaurację. Organ wskazał, że E.G. oraz S.M. wspólnicy występującej o pozwolenie na budowę Spółki Jawnej A. do wniosku o pozwolenie na budowę złożyli oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością nr 1 obr. [...] w K. na cele budowlane, powołując się na stosunek zobowiązaniowy przewidujący uprawnienie do wykonywania robót i obiektów budowlanych, zaś jako dokumenty, potwierdzające powyższe prawo wskazali na zgodę wszystkich współwłaścicieli na wykonanie robót budowlanych oraz umowę najmu z dnia 08.03.2007 r. zawartą z J.K. , który w dniu 22. 02. 2007 r. zawarł z K.O. - pełnomocnikiem właścicieli przedmiotowej nieruchomości umowę najmu na okres 10 lat tj do 6 maja 2017 r. Wobec powyższego postanowieniem z [...].05.2009 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt. 5 k.p.a. wznowione zostało postępowanie w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę, o którym mowa powyżej oraz nałożony został obowiązek przedłożenia przez inwestora dokumentów, z których wynika zgoda właścicieli działki nr 1 stanowiącej teren inwestycji na wykonanie robót budowlanych objętych decyzją pozwolenia na budowę z [...] .09.2007 r. W odpowiedzi, inwestor przedłożył upoważnienie z 26.02.2007 r. K.O. , pełnomocnika ówczesnych współwłaścicieli nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] i [...] , kopię pełnomocnictwa I.R.R. udzielonego K.O. , kopię tłumaczenia uwierzytelnionego z języka francuskiego pełnomocnictwa M.C.R. udzielonego K.O. , kopię tłumaczenia uwierzytelnionego z języka francuskiego pełnomocnictwa J.D.R. udzielonego K.O. , kopię tłumaczenia uwierzytelnionego z języka francuskiego pełnomocnictwa C.R. udzielonego K.O. Ponadto wskazano, iż ww. spółka w chwili wystąpienia z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę niezależnie od przedłożonego upoważnienia pełnomocnika współwłaścicieli dla najemcy J.K. , dysponowała własnym tytułem do lokalu, objętego pozwoleniem na budowę tj. umową podnajmu, niemniej jednak umowa ta nie została przez nich załączona. W ocenie organu z przedłożonych dokumentów nie wynika zgoda ówczesnych współwłaścicieli nieruchomości na wykonanie robót budowlanych objętych wnioskiem o pozwolenie na budowę. Powyższe okoliczności stanowiące podstawę wznowienia postępowania, wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia w wyniku wznowienia postępowania decyzji o pozwoleniu na budowę, a co za tym idzie uzasadniają wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji. Zażalenie na postanowienie organu l instancji do Wojewody złożyła C. Restauracja [...] Spółka Jawna w K. , zarzucając naruszenie art. 152 § 1 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie oraz rażące naruszenie art. 98 zd. pierwsze k.c. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu wskazała, że wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji na podstawie art. 152 §1 kpa nie zależy od swobodnego uznania organu. Ocena zasadności wstrzymania wykonania decyzji musi być oparta na udokumentowanych i wiarygodnych materiałach dowodowych, gdyż w przeciwnym razie może dojść do naruszenia zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznych. Zaniechanie przez organ wskazania w postanowieniu tego rodzaju okoliczności nie czyni zadość zarówno art. 152 § 1 jak i art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie strony odwołującej się nie wyszły na jaw żadne nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w chwili wydania pierwotnej decyzji Prezydenta M. K. z [...].09. 2007 r., które byłyby nieznane organowi l instancji. Inwestor przedłożył w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę wszystkie wymagane prawem dokumenty. Inwestor posiadał zgodę od pełnomocnika wszystkich współwłaścicieli –K.O. , który pełnił wówczas funkcję zarządcy i administratora nieruchomości na mocy udzielonych mu pełnomocnictw. Okoliczność posiadania lub nie posiadania zgody osoby uprawnionej do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie jest nowym faktem ani dowodem, który mógłby stanowić podstawę wznowienia postępowania. Podstawy wznowienia postępowania można by ewentualnie upatrywać w przepisie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. gdyby okazało się, że dowody na podstawie których dokonano ustaleń w sprawie okazały się fałszywe. Wojewoda , postanowieniem z [...] września 2009 r., znak: [...] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu podał, że wstrzymanie wykonania decyzji nie zależy od swobodnego uznania organu. Przeciwnie, jeśli zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji, gdy jednocześnie nie występuje przesłanka przedawnienia określona w art. 146 § 1 k.p.a., organ jest obowiązany wstrzymać wykonanie decyzji. W niniejszej sprawie, do czasu wydania zaskarżonego postanowienia, żaden z okresów określonych w art. 146 § 1 i § 2 k.p.a. jeszcze nie upłynął. Współwłaściciele nieruchomości oświadczyli, iż w 2007 r. nie wyrażali zgody na prowadzenie przedmiotowych robót budowlanych. W ramach prowadzonego przez organ l instancji postępowania inwestor nie przedstawił dokumentu, z którego wynikałoby, iż zgoda taka została przez nich udzielona. Jednoznaczny zapis w przedłożonym oświadczeniu o istnieniu takiej zgody, nie może zostać zastąpiony oświadczeniem K.O. - administratora nieruchomości z 26.02.2007, bowiem dokument ten nie został wskazany w oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowania terenem na cele budowlane. Organ Odwoławczy dodał, że z analizy treści przedłożonego przez pełnomocnika inwestora "upoważnienia" dla K.O. z 26.02.2007r. wynika, iż w umowie najmu z 22.02.2007 r. (również wskazanego jako źródło uprawnienia) nie jest zawarte upoważnienie do prowadzenia robót budowlanych. W tej sytuacji należy ocenić, że brak jest dokumentu, na który powołano się w ww. oświadczeniu co wskazuje, iż w sprawie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe fakty, istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydawał decyzje. Dodał, że z treści pełnomocnictw udzielonych administratorowi nieruchomości przez jej współwłaścicieli wynika dla niego w zakresie robót budowlanych jedynie upoważnienie do honorowania robót związanych z remontem i konserwacją budynku przy ul.[...] . Nie wynika natomiast prawo do prowadzenia innego zakresu robót w tym robót budowlanych związanych z jego przebudową. W tej sytuacji organ odwoławczy stwierdził, że zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji z powodu istnienia wady postępowania, z powodu których postępowanie zostało wznowione. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Wojewody wniosła Restauracja [...] Spółka Jawna w K. zarzucając naruszenie art. 152 § 1 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie oraz rażące naruszenie art. 98 zdanie pierwsze k.c. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że wykładania przedłożonych pełnomocnictw dokonana przez organ jest błędna. Wskazała, że w piśmiennictwie przyjmuje się, że najszerszym, a przy tym najmniej sprecyzowanym rodzajem pełnomocnictwa dopuszczonego przez ustawodawcę jest pełnomocnictwo ogólne, które obejmuje umocowanie do dokonywania czynności zwykłego zarządu. Przepis art. 98 in fine wskazuje, że pełnomocnictwo szczególne wymagane jest wyłącznie wówczas gdy wymaga tego przepis rangi ustawowej. Organ odwoławczy dokonał wykładni rozszerzającej art. 4 oraz art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy prawo budowlane uznając, że udzielone pełnomocnictwa nie zawierały zgody na prowadzenie prac budowlanych. Stanowisko to jest błędne, bowiem powoduje, że należałoby uznać, że przepisy prawa budowlanego wymagają dla ustalenia prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane pełnomocnictw szczególnych. Skoro K.O. pełnił w chwili wydania zgody na dysponowanie nieruchomością funkcję zarządcy i administratora, to dokument z 26 lutego 2007 r. jest wystarczającym tytułem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Nadto umowę zawartą pomiędzy J.K., a spółką należy wykładać łącznie z umową najmu zawartą pomiędzy ówczesnymi współwłaścicielami za pośrednictwem pełnomocnika K.O. a J.K. , w których to umowach jednoznacznie wskazano jakie prace remontowo-budowlane mają zostać wykonane. Strona skarżąca podniosła, że organ II instancji dokonał błędnej wykładni i oceny przedłożonych pełnomocnictw odnośnie uprawnienia zarządcy i pełnomocnika do wykonywania robót związanych z remontem i konserwacją budynku. Wykładnia językowa pojęcia "remont" nie może być zawężona wyłącznie do prac niewymagających pozwolenia na budowę. Odwołała się do treści art. 3 pkt 7 i pkt 8 prawa budowlanego oraz słownikowej definicji pojęcia remontu. W ocenie skarżącej w przedmiotowej sprawie opis zamierzenia budowlanego zawartego w decyzji Prezydenta Miasta K. z [...] września 2007 r. nie może być uznany za przebudowę, skoro prace budowlane miały doprowadzić do zmiany funkcji lokalu handlowego na gastronomiczny, co połączono ze zmianą kolorystyki elewacji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wskazał, że mocodawcy ustanawiając M.O. (prawidłowo powinno być K. ) pełnomocnikiem "dla administrowania czynnego i biernego" sprecyzowali w treści pełnomocnictwa zakres zarządu nieruchomością który w odniesieniu do robót budowlanych dotyczył jedynie robót budowlanych związanych z remontem i konserwacją budynku, a nie jego przebudową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art. 1 i art. 3 § 1 i 2 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. W wyniku dokonanej kontroli należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ w niniejszej sprawie organy administracji publicznej nie naruszyły przepisów prawa materialnego oraz postępowania administracyjnego w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu l instancji. Zgodnie z art. 152 § 1 kpa organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Z treści przytoczonego przepisu art. 152 § 1 kpa jednoznacznie wynika, że wstrzymanie wykonania decyzji zależy od uprzedniego wykazania okoliczności wskazujących na wystąpienie w sprawie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania (por. wyrok NSA z 22. 03. 1999 r. sygn. akt IV 474/97., Lex 46812). Ocena stopnia prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowionego postępowania należy zawsze do organu administracyjnego, przy czym - zgodnie ze stanowiskiem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie - w przypadku gdy zachodzi takie prawdopodobieństwo tj. gdy istnieje przekonanie o zasadności przesłanek do wznowienia postępowania i gdy jednocześnie nie występuje przesłanka przedawnienia wskazana w art. 146 § 1 kpa, organ ma obowiązek wstrzymać wykonanie decyzji dotychczasowej. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko wyrażone w wyroku NSA z 13.01. 1998 r. (sygn. akt USA 1154/97, Lex 41348). Natomiast wystąpienie przesłanki z art. 146 § 2 kpa -wskazującej, że nie uchyla się decyzji w przypadku, gdy w wyniku wznowionego postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej - może być jedynie wynikiem ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy. Nie może więc stanowić przeszkody do pojęcia postanowienia o wstrzymaniu decyzji (por. wyrok NSA z 7. 01. 2009 r., sygn. akt l OSK 863/08, Lex 484864). Powyższe wskazuje, że w postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji w oparciu o przepis art. 152 § 1 kpa nie bada się merytorycznie zgodności z prawem decyzji stanowiącej przedmiot wznowionego postępowania oraz konieczności ewentualnego wyeliminowania jej z obiegu prawnego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się incydentalny charakter postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania dotychczasowej decyzji na podstawie art. 152 § 1 kpa, trafnie zwracając uwagę, że brak jest podstaw do traktowania tej instytucji jako procesowej, tak jak gdyby wydanie w/w postanowienia następowało na podstawie tych samych reguł co załatwienie sprawy administracyjnej co do istoty, a więc po zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego, zgodnie z art. 77 § 1 kpa. Zaistnienie przesłanki prawdopodobieństwa uchylenia decyzji dotychczasowej nie wymaga zatem udowodnienia, że decyzja dotychczasowa podlega uchyleniu (por. wyrok NSA Z 7.01. 2009 r. sygn. akt. l OSK 863/08, Lex 484864). Organ administracji publicznej w postanowieniu wydanym w oparciu o art. 152 § 1 kpa powinien wskazać, że w sprawie zaistniała przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 kpa, brak jest przesłanki negatywnej do uchylenia decyzji dotychczasowej oraz zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji. Nadto organ powinien zbadać kwestię przedmiotowości ewentualnego wstrzymania wykonania decyzji pierwotnej. Odnosząc powyższe do realiów rozpatrywanej przez Sąd sprawy trzeba na wstępie wskazać, że Prezydent M. K. postanowieniem z [...]. 05. 2009 r. wznowił postępowanie - wskazując przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 kpa - sprawie zakończonej decyzją własną z [...] 09. 2007 r. , znak: [...] , którą zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla " A. Spółka Jawna, w K. dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na wykonaniu prac budowlanych związanych ze zmianą funkcji lokalu handlowego na lokal gastronomiczny wraz z wykonaniem wewnętrznych instalacji co, cwu, gazu, energii elektrycznej i wentylacji mechanicznej oraz wymianą okien 5 zmianą kolorystyki elewacji w budynku przy ul. [...] w K. na działce nr 1 obr. [...] . Należy podkreślić, że w sprawie nie upłynął wskazany w art. 146 § 1 kpa termin przedawnienia uniemożliwiający uchylenie decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Zgodnie bowiem z treścią przepisu art. 146 § 1 In fine uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 nie może nastąpić jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło 5 lat. Nadto należy wskazać, że w niniejszej sprawie nie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania ponieważ z przedłożonych akt administracyjnych sprawy nie wynika, że proces inwestycyjny realizowany w oparciu o dotychczasową decyzję Prezydenta M. K. z [...]. 09. 2007 r. został ukończony. Proces inwestycyjny związany z realizacją pozwolenia budowlanego nie kończy się bowiem wykonaniem inwestycji, ale wymaga zgodnego z prawem przystąpienia do jej użytkowania. Natomiast jak wynika z dokumentów przedłożonych do akt administracyjnych sprawy, w tym protokołu oględzin przedmiotowego lokalu przeprowadzonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki w dniu 2 września 2009 r., inwestor nie posiada pozwolenia na użytkowanie lokalu po dokonaniu w nim robót budowlanych, o których mowa w w/w decyzji z [...]. 09. 2007 r., natomiast przystąpił do jej użytkowania. Także z oświadczenia pełnomocnika inwestora złożonego do protokołu rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w dniu 31 marca 2010 wynika, że nic mu nie jest wiadome, iż w sprawie zostało wydane pozwolenie na budowę. Przechodząc do kwestii podstawowej, jaką stanowi określenie w zaskarżonym postanowieniu - stosownie do dyspozycji z art. 152 § 1 kpa -prawdopodobieństwa uchylenia dotychczasowej decyzji Prezydenta M. K. z [...]. 09. 2007 r., należy wskazać, że organy obu instancji ustaliły, iż podstawą do wszczęcia postępowania wznowieniowego jest przepis art. 145 § 1 pkt 5 kpa, tj. wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, które nie były znane organowi wydającemu dotychczasową decyzję. W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 4 ustawy z 7. 07. 1994 r.- Prawo budowlane każdy ma prawo do zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami, zaś zgodnie z przepisem art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Należy podkreślić, że Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie podziela poglądu wyrażonego przez stronę skarżącą, że od wejścia w życie ustawy z 27 . 03. 2003 r.- o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. nr 80, póz. 718) tj. od 10 lipca 2003 r. oświadczenie inwestora złożone w trybie cyt. art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego nie może być skutecznie kwestionowane w postępowaniu o wydanie pozwolenia budowlanego. Przeciwnie złożenie w ww. trybie oświadczenia nie odbiera organowi administracji architektoniczne- budowlanej kompetencji do zbadania jego prawdziwości. W szczególności domniemanie prawdziwości oświadczenia może być obalone dowodami przeciwnymi (dokumentami, dowodami z zeznań świadków), a nawet wiadomościami znanymi organowi z urzędu (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 19.12.2005 r. II SA/Go 306/06, Prawo budowlane pod red. A. Glinieckiego, Lexis-Nexis, W-wa 2007 s. 192; wyrok NSA z 3. 04. 2007, II OSk 577/06, tamże s. 190-191). W ocenie Sądu organy obu instancji, badając czy istnieje prawdopodobieństwo uchylenia dotychczasowej decyzji z [...] . 09. 2007 r. wyraziły zasadne wątpliwości czy inwestor tj. E.G. i S.M. wspólnicy występującej o pozwolenie na budowę Spółki Jawnej " A. posiadali prawo do dysponowania przedmiotową nieruchomością na cele budowlane. Organy obu instancji wskazały bowiem, że zarówno E.G. i S.M. składając w dniu 22.08. 2007 oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania przedmiotową nieruchomością, oznaczoną jako działka nr 1 obr. 1 przy ul. [...] w K. wskazali, że posiadane przez nich uprawnienie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wynika ze zgody wszystkich ówczesnych współwłaścicieli, znajdującej swój wyraz w umowie najmu lokalu w budynku przy ul. [...] zawartej 8. 03. 2007 r., natomiast jak ustaliły organy l i II instancji wskazana w oświadczeniu umowa zgody takiej nie zawierała. Nadto ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym z oświadczeń ówczesnych właścicieli nieruchomości zabudowanej budynkiem przy ul. [...] -przedłożonych do administracyjnych akt sprawy - wynika, iż nie wyrażali oni zgody na wykonanie przedmiotowych robót budowlanych. Organy zwróciły również uwagę, że umowa najmu z 8 marca 2007 r. na którą powołuje się inwestor stanowi umowę podnajmu i została zawarta z J.K. który z kolei wywodzi swoje uprawnienie do dysponowania przedmiotową nieruchomością z umowy zawartej w dniu 22.02.2007 r. z pełnomocnikiem ówczesnych właścicieli K.O. uprawnionym do zarządu i administracji nieruchomością. Jak jednak wynika z przedłożonych do akt administracyjnych sprawy dokumentów w tym: kopii pełnomocnictwa I.R.R. udzielonego K.O. kopii tłumaczenia uwierzytelnionego z języka francuskiego pełnomocnictwa M.C.R. udzielonego K.O. , kopii tłumaczenia uwierzytelnionego z języka francuskiego pełnomocnictwa J.D.R. udzielonego K.O. oraz kopii tłumaczenia uwierzytelnionego z języka francuskiego pełnomocnictwa C.R. udzielonego K.O. i K.O. został upoważniony do " zlecania i honorowania wszelkich robót niezbędnych dla konserwacji i bieżących remontów budynku przy ul. [...] , nie upoważniono go natomiast do przebudowy przedmiotowego budynku. Z kolei oceniając przedłożone przez inwestora "upoważnienie" K.O. z 26 lutego 2007 r. , który powołując się na ww. pełnomocnictwa właścicieli wyraził zgodę dla J.K. na "wykonanie prac budowlanych, które okażą się konieczne przez ewentualnych podnajemców przedmiotowej nieruchomości należy wskazać, że dokument ten nie został wskazany w oświadczeniu inwestora o posiadanym prawie do dysponowania terenem na cele budowlane, a nadto z analizy treści przedłożonego przez pełnomocnika inwestora "upoważnienia" dla K.O. z 26.02.2007r. nie wynika, iż miał on odpowiednie umocowanie ówczesnych właścicieli, na które powołuje się w przedmiotowym upoważnieniu z 26.02.2007 r. W ocenie Sądu powyższe ustalenia prawidłowo poczynione przez organy l i II instancji wskazują, iż inwestorzy mimo złożonego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania przedmiotową nieruchomością na cele budowlane nie posiadali takiego uprawnienia. W szczególności świadczą o tym jednoznaczne oświadczenia ówczesnych właścicieli nieruchomości oznaczonej jako działka nr 1 obr. [...] przy ul. [...] w K. tj. M.C.R. , C.R. J.D.R. oraz I.R. . Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut skargi, w którym wskazano, że właściciele udzielili K.O. pełnomocnictwa w zakres, którego wchodziło uprawnienie do przebudowy budynku przy ul. [...] . Sąd, w całości podziela w tym względzie stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, że z treści pełnomocnictw jakie posiadał K.O. wynika, iż był on uprawniony jedynie do wyraźnie wskazanych czynności związanych z administrowaniem i zarządem przedmiotową nieruchomość tj. do "administrowania czynnego i biernego" oraz prowadzenia robót budowlanych związanych z bieżącym remontem i konserwacją budynku, a nie do jego przebudowy. Tym samym w ocenie Sądu organy l i II instancji prawidłowo wskazały wszystkie ustawowo wymagane okoliczności uprawdopodobniające uchylenie decyzji Prezydenta M. K. z [...] . 09. 2007 r. we wznowionym, na wniosek Wydawnictwa B. Sp. z o.o. w K. - aktualnego właściciela nieruchomości oznaczonej jako działka nr 1 obr. [...] w K. - postępowaniu, a to uzasadnia wstrzymanie wykonania w/w decyzji. Mając powyższe na uwadze WSA w Krakowie na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło