II FZ 908/12

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2012-11-21

Skład orzekający: Jacek Brolik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przy ocenie wniosku spółki jawnej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym należy brać pod uwagę sytuację majątkową wspólników tej spółki?
Ratio decidendi
Tak, należy brać pod uwagę sytuację majątkową wspólników spółki jawnej przy ocenie jej wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wynika to z solidarnej i nieograniczonej odpowiedzialności wspólników za zobowiązania spółki, co oznacza, że brak środków spółki może być uzupełniony majątkiem wspólników. Niewykazanie przez spółkę sytuacji majątkowej wspólników uniemożliwia przyznanie prawa pomocy.
Stan faktyczny
Spółka jawna złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym (WSA) dotyczącym umorzenia zaległości podatkowych. WSA odmówił przyznania prawa pomocy, wskazując na konieczność oceny sytuacji majątkowej wspólników spółki. Spółka wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów Konstytucji. Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. Spółka Jawna w C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 września 2012 r. sygn. akt I SA/Gl 1010/11 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi P. Spółka Jawna w C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 24 sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych postanawia oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 września 2012 r., sygn. akt I SA/Gl 1010/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił "P." Spółka Jawna w C. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym W motywach orzeczenia Sąd podkreślił, że w sytuacji, gdy spółka jawna nie ma środków na pokrycie kosztów postępowania, ze względu na odpowiedzialność wspólników tej spółki określoną w art. 22 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2000 r., Nr 94, poz. 1037 ze zm.; dalej: k.s.h.), należy przy ocenie zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy, wziąć również pod uwagę sytuację majątkową samych wspólników, bowiem każdy wspólnik spółki jawnej odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem solidarnie z pozostałymi wspólnikami oraz ze spółką. Sąd pierwszej instancji zauważył, że w rozpoznawanej sprawie nie jest jasna sytuacja majątkowa drugiego wspólnika skarżącej Spółki, tj. Z. L. W aktach sprawy znajduje się co prawda wyciąg z urzędowego formularza PPF, obejmujący oświadczenie tego wspólnika o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, brak jest jednak zarówno jego deklaracji podatkowej na potrzebę podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r., jak również wyciągów z jego rachunków bankowych, o które wzywano. Brak wskazanej wyżej dokumentacji - w ocenie Sądu - nie pozwala na rozwianie rodzących się w niniejszej sprawie wątpliwości co do sytuacji majątkowej drugiego ze wspólników Spółki, uniemożliwia korzystne dla skarżącej rozpoznanie wniosku i zastosowanie art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.). W zażaleniu z dnia 28 września 2012 r. Spółka zarzuciła naruszenie art. 78, art. 32 § 1 i 2, art. 45 § 1, art. 69 Konstytucji, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadajacej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest formą jej finansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się jedynie do przypadków, w których strona nie posiada środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym i wykaże to w sposób przekonywujący. W rozpoznawanej sprawie podmiotem ubiegającym się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest spółka jawna. Słusznie wobec tego Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę na treść art. 22 § 2 k.s.h., zgodnie z którym każdy wspólnik spółki jawnej odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem solidarnie z pozostałymi wspólnikami. W sytuacji, gdy spółka jawna nie ma żadnych środków na pokrycie kosztów postępowania, to ze względu na odpowiedzialność wspólników tej spółki określoną w powołanym wyżej przepisie, należy przy ocenie zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy, wziąć pod uwagę sytuację majątkową samych wspólników. W rozpoznawanej sprawie, w oparciu o treść art. 255 p.p.s.a., Sąd pierwszej instancji wezwał Spółkę do przedstawienia niezbędnych dokumentów, które wskazywałyby, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest uzasadniony. Z akt sprawy wynika, że spółka wywiązała się z obowiązku określonego w art.255 p.p.s.a. tylko w części. Nie przedstawiono bowiem (na wezwanie Sądu) wszystkich dokumentów obrazujących sytuację materialną drugiego wspólnika – Z. L. (m.in. wyciągów z rachunków bankowych). Z uwagi na fakt nie przedstawienia wszystkich żądanych dokumentów brak było przekonywujących podstaw do stwierdzenia, iż sytuacja Spółki wypełnia przesłanki z art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Nieuzasadnione byłoby bowiem przyjęcie, że przy przyznaniu prawa pomocy spółce jawnej, sytuacja majątkowa wspólników nie ma znaczenia w przypadku wskazywania na brak po stronie tej Spółki środków na pokrycie kosztów sądowych, jeżeli nie ulega wątpliwości, że wspólnicy odpowiedzialni są za zobowiązani tej spółki. Stawiałoby to wspólników spółki jawnej w postępowaniu w zakresie przyznania prawa pomocy w korzystniejszej sytuacji niż w innych postępowaniach. Zaskarżone postanowienie jest zatem zgodne z prawem; nie narusza też elementarnych zasad konstytucyjnych, o których mowa w art. 32 ust. 1 i 2, art. 45 ust. 1, art. 69, art. 78 Konstytucji RP. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło