II SA/Kr 36/12

PostanowienieWSA w Krakowie2012-01-09

Skład orzekający: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie sądowe, które zostało zawieszone na zgodny wniosek stron, a wniosek o jego podjęcie nie został złożony w terminie trzech lat od daty zawieszenia?
Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie sądowe, które zostało zawieszone na zgodny wniosek stron, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został złożony w terminie trzech lat od daty jego zawieszenia. Brak złożenia wniosku o podjęcie postępowania w ustawowym terminie skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowego i koniecznością jego umorzenia.
Stan faktyczny
Skarżący S. C. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie na decyzję Dyrektora Wydziału Planowania Przestrzennego, Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Wojewódzkiego w T. z dnia 28 listopada 1985 r. odmawiającą zatwierdzenia planu realizacyjnego i udzielenia pozwolenia na budowę. Postępowanie sądowe zostało zawieszone na zgodny wniosek stron w dniu 16 kwietnia 1986 r. Do dnia 9 stycznia 2012 r. nie złożono wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. C. na decyzję Dyrektora Wydziału Planowania Przestrzennego, Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Wojewódzkiego w T. z dnia 28 listopada 1985 r., znak [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia planu realizacyjnego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: umorzyć postępowanie sądowe W dniu 30 grudnia 1985 r. S. C. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie na decyzję Dyrektora Wydziału Planowania Przestrzennego, Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Wojewódzkiego w T. z dnia [...] listopada 1985 r. znak [...] odmawiającą zatwierdzenia planu realizacyjnego i udzielenia pozwolenia na budowę. Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie postanowieniem z dnia 16 kwietnia 1986 r. sygn. akt SA/Kr 127/86 zawiesił postępowanie w sprawie na zgodny wniosek stron. Do dnia 9 stycznia 2012 r. żadna ze stron nie złożyła wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. W tej sprawie zostało postępowanie sądowe zawieszone na zgodny wniosek stron. Stosownie do treści art. 130 § 1 P.p.s.a. sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jeżeli wniosek o podjęcie tak zawieszonego postępowania nie został złożony w przeciągu 3 lat od daty zawieszenia. W tej sprawie okres trzyletni minął w 1989 r. Sąd ustalił, że na podstawie art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) że organem odwoławczym w sprawach z zakresu administracji architektoniczno-budowlanej jest obecnie wojewoda. W tej sprawie zaś, mając na uwadze właściwość miejscową, właściwym organem odwoławczym jest Wojewoda [...]. Umorzenie postępowania oznacza brak możliwości merytorycznego badania legalności zaskarżonej decyzji. Jest to więc sytuacja wskazująca na bezprzedmiotowość postępowania sądowego. Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 130 § 1 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło