III SA/Kr 725/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Barbara Pasternak (spr.) Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi A. F. na Starostę w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2005 r. w sprawie II SA/Kr 1158/02 I. wymierza Staroście grzywnę w kwocie 500 zł ( pięćset złotych), II. zasądza od Starosty na rzecz skarżącego kwotę 100 zł ( sto złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 17 stycznia 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 1158/02, po rozpoznaniu skargi B. J. i A. F., uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 28 marca 2002r. znak: [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta A z dnia 28 stycznia 2002 r. znak: [...]. Uchylone decyzje administracyjne orzekały zatwierdzeniu zmian powierzchni, konfiguracji i oznaczenia w ewidencji gruntów i budynków działek oznaczonych nr 1 w obrębie 10 oraz nr 550 i 555 w obrębie 4 miasta A. Jako przyczyny uchylenia ww. decyzji Sąd wskazał: - brak ustalenia, czy operat "Wywłaszczenie nieruchomości ul. B" stanowi integralną część aktu ostatecznie rozstrzygającego o wywłaszczeniu, a więc, czy może być podstawą wprowadzenia zmian w ewidencji; - brak udziału w postępowaniu właściciela działki l.kat. 8717/118 obj. KW [...], która jako części działki ewid. nr 1 miała wejść w skład działki ewid. nr 565; - pozbawienie skarżących możliwości wypowiedzenia się co do zebranych materiałów i dowodów przed wydaniem decyzji; - brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy; - dokonywanie wymiany błędnych danych ewidencyjnych, które zdaniem organów widniały w ewidencji już w 1997r. na podstawie zdarzeń późniejszych. W dniu 19 maja 2011 r. A. F. wniósł do WSA w Krakowie skargę na niewykonanie przez Starostę ww. wyroku. Zdaniem skarżącego Starosta naruszył art. 153 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ nie dokonał usunięcia z ewidencji gruntów i budynków wskazanych przez Sąd nieprawidłowości. Skarżący wskazał, że 18 marca 2011 r. wezwał Starostę do wykonania ww. wyroku WSA w Krakowie, jednakże wezwanie to pozostało bez odpowiedzi ze strony organu. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie. Starosta wskazał, że wskutek wypowiedzenia porozumienia nr [...] z dnia 24 marca 1995 r. zawartego pomiędzy Kierownikiem Urzędu Rejonowego, a Zarządem Miasta A od 29 grudnia 2003 r, Starosta stał się organem właściwym do załatwienia sprawy, w której wydany został wyrok WSA w Krakowie. Dlatego pismem z dnia 15 kwietnia 2009 r. (data wpływu 20 kwietnia 2009r.) Urząd Miasta A przesłał akta sprawy prowadzonej pod sygnaturą: [...]. Następnie pismem z 19 czerwca 2009 r. znak: [...] Starosta poinformował strony o toczącym się postępowaniu. Starosta wyjaśnił, że uwzględniając wskazane w uzasadnieniu wyroku WSA w Krakowie wady prowadzonego postępowania, a w szczególności niekompletność materiału dowodowego, organ uzupełniał materiał dowodowy. Do akt sprawy włączono więc wypisy z rejestru gruntów (wg stanu na czerwiec 2009 r.), kopię mapy ewidencyjnej, kserokopię ostatecznej decyzji Wojewody znak: [...] w sprawie stwierdzenia nabycia przez Gminę Miasto A własności nieruchomości położonej w jednostce ewidencyjnej A, stanowiącej działkę ewid. nr 565/4, kserokopię ostatecznej decyzji Wojewody z dnia 15 kwietnia 2007 r. znak: [...] stwierdzającej nieodpłatne nabycie przez Województwo działki ewid. nr 2. Ponadto Starosta, po analizie przekazanych przez Burmistrza Miasta A akt sprawy, stwierdził ich niekompletność, dlatego pismem z dnia 25 czerwca 2009 r. zwrócił się do organu o dosłanie brakującej dokumentacji. Starosta podał, że podejmował także działania mające na celu ustalenie, czy operat techniczny "Wywłaszczenie nieruchomości ul. B" stanowił integralną część aktu ostatecznie rozstrzygającego o wywłaszczeniu. W tym celu w dniach 7 lipca 2009 r., 7 września 2009 r., 25 września 2009 r. oraz 12 października 2009 r. zwracał się do Burmistrza Miasta A. Natomiast w związku z wnioskami A. F. z 14 września 2009 r. i 16 grudnia 2009 r. i L. C. z 14 września 2009 r. dotyczącymi wglądu do akt sprawy Starosta występował do Burmistrza o dosłanie brakującej części akt, lub wskazanie miejsca położenia brakującej dokumentacji (pismo z 22 września 2009 r., 27 października 2009 r. oraz 7 stycznia 2010 r.). Akta sprawy [...] wpłynęły do Starosty 29 stycznia 2010 r. Ponadto Starosta uzupełnił materiał dowodowy o dokumentację zalegającą w aktach sprawy prowadzonej przez Burmistrza Miasta A, dotyczącej uregulowania stanu prawnego działki ewid. nr 1 obręb 10 A, zajętej częściowo pod drogę publiczną (pismo z dnia 18 marca 2010 r.). W celu ustalenia m.in. katalogu stron postępowania organ w dniu 3 sierpnia 2010r. wystąpił do Sądu Rejonowego z wnioskiem wydanie odpisów zwykłych ksiąg wieczystych nr [...], [...], [...] i [...], a w dniu 4 sierpnia 2010 r. z wnioskami o wydanie odpisu dokumentów z akt księgi wieczystej. W wyniku poczynionych ustaleń pismem z dnia 31 sierpnia 2010 r. organ rozszerzył katalog stron postępowania i 31 sierpnia 2010 r. zawiadomił strony o braku możliwości zakończenia postępowania w ustawowym terminie, wyznaczając nowy termin załatwienia sprawy na dzień 29 października 2010 r. Następnie, w wyniku czynności związanych z gromadzeniem materiału dowodowego, do akt sprawy włączono wypisy skrócone z rejestru gruntów wg stanu na dzień 2 listopada 2010 r., oraz kserokopie decyzji z dnia 23 listopada 2000 r. znak: [...] w sprawie zmiany operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu 10 A w przedmiocie konfiguracji i powierzchni działki ewid. nr 3 wraz z zawiadomieniem o zmianie znak: [...] z dnia 28 lutego 2001 r. i decyzji z dnia 23 listopada 2000 r. znak: [...] w sprawie zmiany operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu 10 A w przedmiocie zmiany powierzchni i konfiguracji działki ewid. nr 469 wraz z zawiadomieniem o zmianie znak: [...] z dnia 28 lutego 2001 r. Zawiadomieniem z dnia 2 listopada 2010 r. Starosta poinformował strony o zgromadzeniu materiału dowodowego i jednocześnie poszerzył katalog stron postępowania, doręczając pozostałym stronom zawiadomienie o wszczęciu przedmiotowego postępowania. W dniu 22 listopada 2010 r. wpłynął wniosek A. F. o dołączenie do akt sprawy dokumentacji stanowiącej integralną część księgi wieczystej nr [...] oraz [...]. Pismami z dnia 28 grudnia 2010 r. oraz 20 stycznia 2011 r. Starosta informował stronę o braku powołanych dokumentów w aktach ksiąg wieczystych i jednocześnie wezwał do wskazania okoliczności, na które przeprowadzone mają zostać dowody, przedłożenia do akt sprawy tych dokumentów lub wskazania miejsca ich położenia. W dniu 26 stycznia 2011 r. do akt sprawy włączono kolejny wniosek A. F. (z 24 stycznia 2011 r.), w którym strona wniosła o zgromadzenie wszystkich operatów działki macierzystej nr 8717 oraz protokołów granicznych. W dniu 26 stycznia 2011 r. A. F. złożył pismo opatrzone tytułem "wezwanie do zastosowania się do wyroku sądu" datowane na dzień 27 stycznia 2011 r., w którym ponowił żądanie przeprowadzenia dowodu z dokumentu w postaci całościowej dokumentacji geodezyjnej, tj. wszystkich operatów podziałowych parceli gruntowej nr 8717 działki macierzystej oraz ewentualnego zawieszenia postępowania do czasu odtworzenia akt oraz uzupełnienia braków postępowania administracyjnego. Starosta wyjaśnił, że WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 17 stycznia 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 1158/02 uchylił decyzje o wprowadzeniu zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta A w przedmiocie działki ewid. nr 1 obręb 10, działki ewid. nr 565 obręb 4 oraz działki ewid. nr 550 obręb 4. Starosta prowadził z urzędu odrębne postępowanie administracyjne, którego przedmiotem tego postępowania była aktualizacja operatu ewidencyjnego w odniesieniu do działki ewid. nr 565/5 i w dniu 7 lutego 2011 r. sprawa ta rozstrzygnięta została decyzją znak: [...]. Mimo tego pismem z dnia 18 marca 2011 r. A. F. wezwał organ do wykonania polecenia sądu poprzez "doprowadzenie treści ksiąg wieczystych do zgodności ze stanem faktycznym poprzez wyeliminowanie błędów istniejących w mapach ewidencyjnych". 30 marca 2011 r. Starosta postanowieniami oddalił wnioski o przeprowadzenie dowodów wnioskowanych przez A. F. w dniach 18 marca 2011 r., 27 stycznia 2011 r. oraz 19 listopada 2010 r. Organ wskazał, że w aktach sprawy znajduje się dokumentacja geodezyjna pochodząca z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jak również z akt ksiąg wieczystych, która dotyczy przedmiotowego postępowania. Organ uznał, że dołączanie do akt dokumentacji, która w nich już zalega, jest niezasadne i powoduje przewlekłość postępowania. Równocześnie postanowieniem z dnia 30 marca 2011 r. Starosta orzekł o odmowie zawieszenia prowadzonego postępowania administracyjnego do czasu odtworzenia akt, oraz uzupełnienia braków postępowania, czego domagał się A. F. w piśmie z dnia 27 stycznia 2011 r. Zawiadomieniem z dnia 1 kwietnia 2011 r. Starosta poinformował strony postępowania o zgromadzeniu materiału dowodowego umożliwiającego wydanie decyzji rozstrzygającej w sprawie aktualizacji danych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków oraz poinformował strony postępowania, że decyzja rozstrzygająca w przedmiotowej sprawie wydana zostanie do dnia 30 kwietnia 2011 r. A. F. nie zapoznał się z aktami sprawy i zebranym materiałem dowodowym, lecz pismem z dnia 7 kwietnia 2011 r. ponowił swój wniosek o natychmiastowe odtworzenie całościowej dokumentacji geodezyjnej dotyczącej parceli gruntowej nr 8717, nadto wniósł o wyznaczenie nowego terminu zapoznania się z całością materiału dowodowego. Jednocześnie A. F., za pośrednictwem Starosty, wniósł skargę do Wojewody na "naruszenie art. 6, 11, 12, 14 kpa oraz ustawy o ochronie danych osobowych". Domagał się przede wszystkim podzielenia sprawy prowadzonej przez Starostę na dwa niezależne od siebie postępowania administracyjne: 1) w sprawie aktualizacji danych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do działki ewid. nr 1 obręb 10 A, działki ewid. nr 550 obręb 4 A, dawnej działki ewid. nr 565/5 obręb 4 A, odpowiadającej aktualnie działkom ewid. nr 878 i nr 879 obręb 10 A, działek ewidencyjnych nr 2 i 3 obręb 10 A oraz działki ewid. 469 obręb 4 w A, 2) w sprawie aktualizacji operatu ewidencyjnego w odniesieniu do działki nr 160/4 i nr 161/3 obręb 4 A. W dniu 23 maja 2011 r. Starosta przesłał do Wojewody akta sprawy a Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego rozpatrzył skargę A. F. i zwrócił akta Staroście w dniu 8 czerwca 2011 r. Mając na uwadze przedstawione okoliczności, oraz fakt, że zainicjowane przez Burmistrza Miasta A z urzędu postępowanie administracyjne prowadzone przez Starostę pod sygnaturą: [...] dotyczyło aktualizacji operatu ewidencyjnego kilku działek, tj. działki ewidencyjnej nr 3 obręb 10 A, działki ewid. nr 10 A, działki ewid. nr 1 obręb 10 A, działki ewid. nr 565/5 obręb 43, odpowiadającej aktualnie działkom ewidencyjnym nr 878 i 879 obręb 4, działki 469 obręb 4 A, oraz działki ewid. 550 obręb 4 A, zdaniem Starosty nie było możliwości załatwienia sprawy w ustawowym terminie. Ponadto przewlekłość postępowania powodowały opisane wyżej liczne wnioski skarżącego o przeprowadzenie dowodów. Także skarga wniesiona przez A. F. do Wojewody wywołała konieczność przesłania akt sprawy i utrudniła zakończenie postępowania w ustawowym terminie. Natomiast Starosta niezwłocznie po otrzymaniu zwrocie akt sprawy (8 czerwca 2011 r.) dokonał analizy zgromadzonego materiału dowodowego i zakończył postępowanie dotyczące aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków w przedmiocie m.in. działki ewid. nr 1 obręb 10 A, stanowiącej współwłasność skarżącego, wydaniem decyzji znak: [...]. W ocenie Starosty wszystkie te okoliczności przemawiają za oddaleniem skargi. W piśmie opatrzonym datą 24 listopada 2011 r. A. F. uzupełnił swoją skargę, podnosząc, że Starosta, na mocy § 54 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku jest obowiązany do aktualizowania danych rejestru gruntów. Mimo tego organ nadal: - nie wykonał nowej ewidencji gruntów w obrębie 4 w A, - nie przeprowadził żadnego postępowania aktualizacyjnego operatów podziałowych działki macierzystej nr 87171 w A, - nie podjął jakiejkolwiek czynności zmierzającej do zaktualizowania nieaktualnych operatów podziałowych w obrębie 4 w A (dowód: postanowienie WSA w Krakowie z dnia 14 października 2009roku sygn. akt III SA/Kr 306/09). Dlatego zdaniem skarżącego Starosta naruszył: - art. 9 zdanie 1 kpa, poprzez brak należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania dotyczącego aktualizacji danych rejestru gruntów, - art. 9 zdanie 2 w związku z art. 6 kpa poprzez nieudzielenie skarżącemu niezbędnych wyjaśnień i wskazówek, co do trybu i sposobu przeprowadzenia postępowania dotyczącego aktualizacji danych rejestru gruntów w A, - art. 35 § 1 kpa przez przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie aktualizacji danych rejestru gruntów, co naraża stronę na poniesienie bezpośredniej szkody, - art. 10 kpa poprzez niepowiadomienie strony o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, - art. 7, 77, 80 kpa przez niezebranie całości materiału dowodowego wymaganego do przeprowadzenia aktualizacji danych rejestru gruntów w szczególności: a) dokumentu z badania Iwh 2515 b) dokumentu z badania Iwh 2517, c) mapy działki macierzystej 8472 wraz ze wszystkimi operatami podziałowymi, d) manualiów dotyczących Iwh 2515, e) manualiów dotyczących Iwh 2517, f) protokołów dochodzeń do Iwh 2515, g) protokółów dochodzeń do Iwh 1517, h) karty posiadłości gruntowej Iwh 2515, i) karty posiadłości gruntowej Iwh 2517, j) protokołów z podpisami z przyjęcia granic między działką 161/3, a działką 549/36, k) protokół z podpisami z przyjęcia granic miedzy działką nr 160/3 a działką nr 160/4. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Art. 154 § 1 p.p.s.a. przewiduje możliwość wniesienia skargi na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu, lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu. Z przepisu tego wynika nadto, że warunkiem wniesienia skargi na niewykonanie wyroku sądu jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. W przedmiotowej sprawie warunek ten został przez skarżącego spełniony, ponieważ z akt sprawy wynika, iż 18 marca 2011 r. wezwał on Starostę do wykonania wyroku WSA w Krakowie z dnia 17 stycznia 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 1158/02. Dlatego też skarga podlegała merytorycznemu rozpoznaniu. W ocenie Sądu skarga A. M. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2005 r. , sygn. akt II SA/Kr 1158/02 przez Starostę jest uzasadniona z niżej wskazanych względów Jedna z podstawowych zasad postępowania administracyjnego - zasada prawdy obiektywnej - została zawarta w art. 7 kpa. Zgodnie z ta zasadą, organy administracji są zobowiązane do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Niewątpliwie w słusznym interesie obywateli leży, by organy administracji publicznej działały wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami do załatwienia sprawy, co nakazuje art. 12 § 1 kpa, ustanawiający zasadę szybkości postępowania. W celu zapewnienia ochrony tej zasadzie ustawodawca ustanowił wymogi proceduralne, które należy dochować w przypadku, gdy dana sprawa nie może być załatwiona w ustawowym terminie. Należy tu wskazać przede wszystkim art. 35-38 kpa zawierające reguły postępowania w zakresie terminowości załatwiania spraw. Zgodnie z art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Starosta w odpowiedzi na skargę przyznał, że po wydaniu wyroku WSA w Krakowie akta sprawy otrzymał 20 kwietnia 2009 r. i tę datę należy traktować jako początek biegu terminu, w którym Starosta zobowiązany był do załatwienia sprawy. Akta sprawy jednoznacznie wskazują, że sprawa, w której toczyło się kontrolowane postępowanie, wymagała postępowania wyjaśniającego, a wręcz powinna być uznana za szczególnie skomplikowaną. Jednak nawet tego rodzaju sprawy kpa nakazuje załatwiać nie później niż w ciągu dwóch miesięcy. Tymczasem, jak podał sam Starosta, dopiero 19 czerwca 2009 r., a więc niemal po dwóch miesiącach od otrzymania akt sprawy, poinformowano strony o toczącym się przed Starostą postępowaniu oraz o sygnaturze, pod którą zarejestrowano sprawę. Dopiero 25 czerwca 2009 r. Starosta rozpoczął kompletowanie akt sprawy. Wszystkie następne okoliczności opisane przez organ w odpowiedzi na skargę potwierdzają, że sprawa była skomplikowana, wymagała podejmowanie licznych czynności, a strony postępowania składały liczne wnioski. Nie zmienia to jednak faktu, że od dnia otrzymania przez Starostę akt (20 kwietnia 2009 r.) do dnia wniesienia skargi (19 maja 2011 r.), czyli w okresie ponad dwóch lat organ nie wydał orzeczenia rozstrzygającego sprawę co do istoty. Wskazania wymaga, że niniejsze postępowanie jest drugim już postępowaniem ze skargi A. F. na niewykonanie wyroku WSA w Krakowie z dnia 17.01.2005 r. , sygn. akt II SA/.Kr 1158/02. Postanowieniem z dnia 14 października 2009 r. sygn. akt III SA/Kr 306/09 tut. Sąd uwzględnił skargę A. F. w przedmiocie niewykonania tegoż wyroku, wymierzając Staroście grzywnę w kwocie 2 000 zł. Z urzędu sądowi wiadomo, że akta sprawy wraz z odpisem prawomocnego postanowienia w sprawie III SA/Kr 306/09 zostały przekazane organowi 27 kwietnia 2010 r. Nawet więc uwzględniając stopień skomplikowania trudno uznać, że rozpatrywanie sprawy przez tak długi okres nie stanowi bezczynności Starosty w rozumieniu art. 154 § 1 ppsa. Ponadto akta sprawy wskazują na to, że organ zwlekał z dokonaniem ważnych i podstawowych ustaleń, np. o wydanie odpisów ksiąg wieczystych w celu ustalenia katalogu stron postępowania wystąpiono do Sądu Rejonowego 3 sierpnia 2010 r., a więc po ponad roku od otrzymania akt sprawy i ponad trzy miesiące od otrzymania postanowienia wymierzającego grzywnę za niewykonanie wyroku. W ocenie Sądu w takich okolicznościach bezczynność organu jest oczywista i nie mogą tego zmienić kolejne zawiadomienia stron o przesuwaniu terminu załatwienia sprawy. Kodeks postępowania administracyjnego oczywiście przewiduje taką procedurę, lecz służy ona informowaniu stron o przyczynach niedotrzymywania przez organy terminów załatwiania spraw a nie powinna być traktowana jako usprawiedliwienie dla bezczynności. Innymi słowy samo przedłużenie terminu zakończenia postępowania w trybie art. 36 kpa nie chroni automatycznie organu administracji przed zarzutem bezczynności. Odnośnie zarzutów skargi wskazujących na to, że Starosta w sposób wadliwy prowadził przedmiotowe postępowanie administracyjne poprzez naruszanie przepisów proceduralnych i regulujących zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków, wyjaśnić trzeba, że niniejsze postępowanie sądowe zostało zainicjowane skargą wniesioną w trybie art. 154 § 1 ppsa zarzucającą niewykonanie wyroku. Rozpoznanie tego rodzaju skargi polega na zbadaniu, czy organy po wyroku dopuściły się bezczynności lub przewlekle prowadziły postępowanie. Takie są granice sprawy w rozumieniu art. 134 § 1 ppsa. Badanie natomiast przez Sąd prawidłowości merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy stanowiłoby wykroczenie poza granice sprawy. Podkreślić trzeba, że tego rodzaju kwestie mogą być przedmiotem badania w postępowaniu sądowym zainicjowanym skargą na decyzję administracyjną kończącą postępowanie, a nie skargą na niewykonanie wyroku sądu, która jest rodzajem skargi na bezczynność organu. Dlatego też zarzuty skargi, dotyczące kwestii merytorycznych, a więc w istocie mające na celu żądanie przeprowadzenia przez sąd w niniejszym postępowaniu kontroli, czy organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy postąpił zgodnie z przepisem art. 153 p.p.s.a. statuującym obowiązek związania organu oceną prawną i wskazaniami zawartymi w orzeczeniu sądu, nie mogły mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Okoliczność, że w dniu 21 czerwca 2011 r. została wydana decyzja kończąca postępowanie przed organem l instancji nie mogła skutkować oddaleniem skargi na niewykonanie wyroku. Jak bowiem stanowi art. 154 § 3 p.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Istotny i decydujący o uwzględnieniu skargi był stan w dniu wniesienia skargi (19 maja 2011 r.) a jak wskazano wyżej, w dacie tej niewątpliwie Staroście można było zarzucić niewykonanie wyroku WSA. W związku z tym Sąd uznał skargę za zasadną, lecz orzekając o wysokości grzywny wymierzonej organowi wziął pod uwagę fakt wydania decyzji po wniesieniu skargi. Stosownie do art. 154 § 6 maksymalna wysokość tej grzywny może wynieść nawet dziesięciokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, jednak żądanie skarżącego wymierzenia organowi grzywny w wysokości 10 000 zł należało uznać za nieuzasadnione, wziąwszy także pod uwagę, iż grzywna wymierzona zostaje po raz drugi. Sąd wziął także pod uwagę poziom skomplikowania sprawy rozpatrywanej przez Starostę i uznał, że powinna zostać wymierzona grzywna w wysokości 500 zł, czyli w dolnych granicach dopuszczonych przez ustawę. Mając na uwadze powyższe okoliczności, orzeczono jak w pkt l sentencji na podstawie art. 154 § 1 i § 6 ppsa oraz obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 lutego 2011 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2010 r. i w drugim półroczu 2010 r. (M. P. z 2011 r. Nr 15, poz. 156). W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 ppsa, zasądzając na rzecz skarżącego kwotę odpowiadającą kwocie uiszczonego wpisu od skargi.