VII SA/Wa 1903/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant ref. staż. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) czerwca 2011 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku skargę oddala. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr (...) wydaną (...). 06. 2011r. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) z dnia (...).05.2011r. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w toku postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie realizacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. (...) w W. powiatowy organ nadzoru budowlanego decyzję wydaną w dniu (...).09.2010r. na podstawie art. 51 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego nałożył na inwestora – Przedsiębiorstwo Budowlane (...) Sp. z o.o. obowiązek przedstawienia dokumentacji powykonawczej obejmującej również powykonawczą inwentaryzację geodezyjną budynku w terminie 3 miesięcy od dnia uostatecznienia się tej decyzji. Inwestor wykonał nałożone obowiązki w związku z tym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją wydaną (...).05.2011r. na podstawie art. 51 ust 3 pkt 1 i art. 55 pkt 1 Prawa budowlanego stwierdził wykonanie obowiązku wynikającego z decyzji z dnia (...).09.2010r. i nałożył na inwestora obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku. W ocenie organu odwoławczego rozstrzygnięcie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) jest prawidłowe i zgodne z prawem, bowiem wykonanie ostatecznej decyzji wydanej w oparciu o art. 51 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego obliguje organ do wydania decyzji stwierdzającej wykonanie tego obowiązku. Nadto organ podał, że niedotrzymanie terminu wykonania nałożonego obowiązku nie może być podstawą do wydania w oparciu o przepis art. 51 ust 3 pkt 2 w/w ustawy, decyzji nakazującej zaniechania robót bądź doprowadzenia obiektu lub rozbiórki obiektu, bowiem wyznaczony w decyzji nakładającej obowiązki na podstawie art. 51 ust 1 pkt 2 termin ma jedynie charakter procesowy. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł J. G. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 51 ust 3 Prawa budowlanego poprzez błędne przyjęcie, iż niezachowanie przez inwestora terminu wyznaczonego dla wykonania obowiązku na podstawie art. 51 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego nie może być podstawą dla wydania decyzji w oparciu o przepis art. 51 ust 3 pkt 2 w/w ustawy, oraz art. 7, art. 10, art. 15, art. 11 w zw. z art. 107 § 3 i art. 136 kpa. W odpowiedzi na skargę (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji , a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju naruszenia nie wystąpiły, wobec czego należy uznać, iż skarga nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja organu nadzoru budowlanego wydana na podstawie art. 51 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Decyzja ta była konsekwencją wykonania przez inwestora obowiązków nałożonych decyzją wydaną dnia (...).09.2010r. na podstawie art. 51 ust 1 pkt 2 ustawy – tj. przedstawienie organowi dokumentacji powykonawczej (w tym powykonawczej geodezyjnej) budynku mieszkalnego wielorodzinnego położonego przy ul. (...) w W. Tok postępowania organów nadzoru budowlanego po sprawdzeniu wykonania nałożonych na inwestora obowiązków w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem określa przepis ust. 3 art. 51 Prawa budowlanego. Z treści tego przepisu wynika, iż po upływie wyznaczonego terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku. Jeżeli obowiązki zostały wykonane, organ stwierdza ten fakt w drodze decyzji. Jeżeli nie wydaje decyzją nakazującą zaniechania dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. W rozpoznawanej sprawie obowiązki nałożone decyzją z dnia (...).09.2010r. zostały przez inwestora wykonane, wobec czego organ nadzoru budowlanego prawidłowo i zgodnie z treścią art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego decyzją wydaną (...).05.2011r. stwierdził fakt ich wykonania. Z treści przepisu jednoznacznie wynika, że wykonanie przez adresata ostatecznej decyzji wydanej w oparciu o przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nałożonego w niej obowiązku, obliguje organ nadzoru budowlanego do stwierdzenia wykonania tego obowiązku, nie pozostawiając mu w tym względzie żadnej swobody. Przy czym należy podkreślić, że bez znaczenia w sprawie pozostaje, że nałożony na inwestora decyzją wydaną w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego został przez niego wykonany z uchybieniem wyznaczonego terminu. Niedotrzymanie przez inwestora terminu jaki organ wyznaczył mu dla dostarczenia dokumentacji nie może być podstawą do wydania w oparciu o przepis art. 51 ust. 3 pkt. 2 Prawa budowlanego decyzji nakazującej zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórki obiektu lub jego części, bądź doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego, bowiem wyznaczony przez organ nadzoru budowlanego na postawie art. 51 ust. 1 pkt. 2 ustawy termin ma jedynie charakter procesowy. Może być zatem ustalony przez organ stosownie do okoliczności sprawy, może też zostać wydłużony na żądanie stron. ( Wyrok NSA II OSK 608/08). Skoro zatem w obrocie prawnym obowiązuje decyzja wydana w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt. 2 Prawa budowlanego, której adresat wykonał nałożony w niej obowiązek, istniała w sprawie podstawa do wydania w oparciu o art. 51 ust. 3 pkt. 1 decyzji stwierdzającej wykonanie tego obowiązku. W tej sytuacji za niezasadny uznać należy podniesiony zarzut naruszenia art. 51 ust. 3 pkt. 1 Prawa budowlanego. W ocenie Sądu niezasadnymi są również zarzuty naruszenia przez organy zasad postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.