VII SA/Wa 26/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi W. K. i K. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r. znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2009 r. znak: [...] wydaną na podstawie art. 48 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r - Prawo budowlane nakazał się inwestorowi H. K. rozbiórkę: utwardzenia terenu wykonanego bez wymaganego pozwolenia na budowę jako budowa na istniejącym zjeździe indywidualnym, zjazdu publicznego do stacji paliw, rozumianego jako "połączenie drogi publicznej z nieruchomością położoną przy drodze, stanowiące bezpośrednie miejsce dostępu do drogi publicznej w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym", w kilometrażu km 15+142 (tj. wg obowiązującego systemu referencyjnego: - odcinek 050 km 0+242,5) drogi wojewódzkiej Nr [...] relacji [...] (strona lewa) po stronie istniejącej stacji benzynowej w miejscowości [...]", o powierzchni 104,00m2 i długości 10,93m na działkach o nr ewid. [...] obr. [...] oraz wykonanie odtworzenia pierwotnego stanu chodnika poprzez: wykonanie chodnika w nawierzchni z płyt betonowych chodnikowych (o wymiarach 50x50) jako chodnik obniżony wraz krawężnikiem na szerokości jak pozostałe zjazdy indywidualne w chodniku wzdłuż DW [...] (strona lewa), wykonanie obrzeża chodnikowego wzdłuż wewnętrznej strony chodnika (nieobniżony) na działce o nr ewid. [...] na szerokości chodnika istniejącego wraz z uporządkowaniem terenu po rozbiórce poza chodnikiem na działce [...],[...] tj: rozplantowaniem terenu poza tym chodnikiem w obrębie rozebranego zjazdu, wg stanu na gruncie przed wykonaniem utwardzenia miejsca dostępu do drogi publicznej. W uzasadnieniu podał, iż postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte z urzędu w dniu 22 lipca 2004r. W trakcie oględzin stwierdzono, że inwestor H. K. na działkach nr ewid. gr. [...] obr. [...] będących współwłasnością inwestora i jego żony A. K. samowolnie wykonał zjazd publiczny do stacji paliw na istniejącym zjeździe indywidualnym poprzez dobudowanie części zjazdu w nawierzchni betonowej do starej już istniejącej nawierzchni betonowej stanowiącej zjazd indywidualny do posesji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] września 2004r wstrzymał prowadzenie robót nakładając na inwestora obowiązki, o których mowa w art. 48 ust 3 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego. Inwestor złożył wymagane dokumenty w postaci projektu budowlanego oraz oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zdaniem organu przedłożony projekt budowlany nie spełniał wymagań określonych w art. 29 ust 2 ustawy o drogach publicznych. Mianowicie projekt nie zawiera decyzji właściwego zarządcy drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu publicznego, nie posiada uzgodnienia docelowej organizacji ruchu przez ZDW, nie zawiera informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia wskazanej w art. 20 ust 1 pkt 1 b ustawy Prawo budowlane, brak jest oświadczenia o którym mowa w art. 20 ust 4 Prawa budowlanego oraz nie spełnia warunków określonych przez zarządcę drogi w opinii z dnia 26.08.2004 r. W tej sytuacji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że inwestor nie wykonał nałożonego obowiązku i decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. nakazał na podstawie art. 48 ust 1 i 4 Prawa budowlanego rozbiórkę wykonanego zjazdu. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę H. i A. małż. K. uchylając obie decyzje wyrokiem z dnia [...] marca 2006 r., sygn. akt VII S.A./Wa 494/05. Powodem uchylenia było naruszenie przez organy przepisów prawa procesowego poprzez nie doręczenie pełnomocnikowi skarżących obu zaskarżonych decyzji, a także brak pełnej dokumentacji dotyczącej przedmiotowej sprawy co pozbawiło Sąd możliwości oceny zaskarżonej decyzji. Po ponownym rozpatrzeniu [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że nie jest organem właściwym w zakresie właściwości rzeczowej do prowadzenia jako organ I instancji postępowania w sprawie przedmiotowego zjazdu. Wobec powyższego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 105 § 1 kpa decyzją z dnia19 lutego 2008 r. umorzył postępowanie. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli W. i K. K.. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznając, że odwołujący nie są stroną postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją umorzył postępowanie odwoławcze. Decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008 r. umarzająca postępowanie odwoławcze została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2008 r., sygn. akt VII S.A./Wa 829/08. Z oceny prawnej wynika, że organ odwoławczy odmawiając skarżącym W. i K. K. przymiotu strony błędnie powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 października 2006 r., sygn. akt III S.A./Kr 855/04. W uzasadnieniu przedmiotowego wyroku podkreślono bowiem, że przymiot strony W. i K. K. oceniony został wyłącznie na potrzeby postępowania prowadzonego w sprawie w trybie art. 29 ust 2 ustawy o drogach publicznych tj. w sprawie zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po ponownym rozpatrzeniu odwołania W. i K. K. decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. umorzył postępowanie odwoławcze uznając, że odwołanie nie pochodzi od strony. W toku niniejszego postępowania w odrębnym postępowaniu wyjaśniającym [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ustalił strony postępowania, którymi są A. i H. K., Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...] oraz Prokurator. Organ ustalił również, iż obszar oddziaływania przedmiotowego zjazdu nie przekracza granic działek na których zjazd jest zrealizowany. Następnie postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. nałożył na inwestora H. K. obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej oraz oceny technicznej odnoszącej się do stanu technicznego wykonanego zjazdu. Po przeanalizowaniu złożonych dokumentów [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż nie jest możliwe doprowadzenie wykonanego zjazdu publicznego do stanu zgodnego z prawem, tym samym nałożył na inwestora zgodnie z art. 48 ust. 1 rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania A. i H. K., decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Organ odwoławczy stwierdził, iż w rozpatrywanej sprawie zachodzi konieczność skorzystania z dyspozycji art. 138 § 2 Kpa, zgodnie z którym organ administracji publicznej może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Zdaniem organu odwoławczego wyjaśnienia wymaga kwestia wyłączenia organów nadzoru budowlanego stopnia powiatowego od załatwienia sprawy dotyczącej utwardzenia terenu objętego decyzją [...] WINB z dnia [...] września 2009 r., znak: [...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż wydając przedmiotową decyzję organ pierwszej instancji ([...] WINB) orzekał w sprawie dotyczącej utwardzenia terenu na działkach nr [...]obr. [...]. W aktach sprawy znajduje się postanowienie [...] WINB z dnia [...] lipca 2005 r., znak: [...], z którego wywnioskować można, iż w związku z wystąpieniem okoliczności określonych w art. 26 § 3 w zw. z art. 24 § 1 pkt 4 i 6 Kpa w odniesieniu do PINB w [...],[...] WINB stał się właściwy do załatwienia sprawy dotyczącej utwardzenia powierzchni działek nr [...] i [...] położonych w [...]. W związku z powyższym zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyjaśnienia wymaga kwestia właściwości organu do orzekania w odniesieniu do działki nr [...]. Wątpliwości powyższe są tym bardziej uzasadnione z uwagi na decyzję GINB z dnia [...].04.2008 r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] WINB z dnia [...].02.2008 r., znak: [...] umarzającą postępowanie administracyjne "w sprawie: dobudowy zjazdu z drogi wojewódzkiej nr [...] relacji [...] w km 15+142 (strona lewa) na wysokości stacji benzynowej w miejscowości [...] (w granicy pasa drogowego) (...)", jako bezprzedmiotowe ze względu na niewłaściwość organu orzekającego w pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazał, iż organ I instancji powinien rozważyć zasadność prowadzenia postępowania administracyjnego dotyczącego utwardzenia terenu w trybie art. 48 ustawy Prawo budowlane, który dotyczy budowy obiektu budowlanego lub jego części. Zdaniem organu odwoławczego na mocy przedmiotowego przepisu można orzec rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, nie można natomiast orzekać obowiązku wykonania określonych robót budowlanych. Zastrzeżenia organu II instancji dotyczyło również uzasadnienie decyzji pierwszoinstancyjnej, które liczy 14 stron, jest zawiłe i niezrozumiałe. Ponadto przekazane organowi odwoławczemu akta administracyjne zawierają liczne braki w odniesieniu do dokumentów wymienionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli W. i K. K. wnioskując o uchylenie zaskarżonej decyzji jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Skarżący podnieśli, iż pomimo oczywistego przymiotu strony nie zostali poinformowani o toczącej się sprawie. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji wnosząc o oddalenie skargi i podnosząc, że skarżącym nie przysługuje przymiot strony Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Sąd oddalił skargę z uwagi na brak legitymacji skargowej W. i K. K. wnoszących skargę. Przepis art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm) pozwala na uruchomienie sądowej kontroli działań i bezczynności organów administracji publicznej, każdemu, kto ma we wszczęciu tej kontroli interes prawny. Podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na podstawie art. 50 § 1 p.p.s.a. jest ten kto wykaże związek pomiędzy sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem lub czynnością . Istnienie interesu prawnego we wniesieniu skargi podlega badaniu przez sąd administracyjny. W niniejszej sprawie badając interes prawny W. i K. K. we wniesieniu skargi na decyzję kasatoryjną Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r. znak: [...] sąd stwierdził, iż skarżący nie posiadają interesu prawnego rozumianego jako istnienie związku między sferą ich indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem. W odniesieniu do zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji, nie został wskazany żaden przepis prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego, z którego można byłoby wywodzić uprawnienie lub obowiązek skarżących pozostający w związku z treścią zaskarżonej decyzji. Skarżący nie brali udziału jako strona w toku postępowania zakończonego decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009 r. oraz decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r. znak: [...] uchylającą zaskarżoną decyzję w całości i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W postanowieniu z dnia [...] lipca 2008 r. wydanym po rozpoznaniu wynikłych w toku postępowania kwestii procesowych i przeanalizowaniu zebranego w sprawie materiału dowodowego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego określił zakres stron postępowania. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że w niniejszym postępowaniu interes prawny wynikający w prawa własności do działek na których zrealizowano inwestycję posiadają A. i H. K., interes prawny wynikający z prawa zarządu do stanowiącej własność zarządu województwa małopolskiego, drogi wojewódzkiej na której prowadzono w/w roboty budowlane posiada Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...] ponadto interes prawny posiada Prokurator, który zgłosił swój udział w sprawie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził również, iż niniejsze postępowanie zostało wszczęte z urzędu, a obszar oddziaływania zjazdu nie przekracza granic działek na których zjazd jest zrealizowany. Zdaniem organu pierwszej instancji W. i K. K. nie posiadają przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym przedmiotowego zjazdu. Sąd podziela w tym zakresie stanowisko organów, iż skarżącym nie przysługuje przymiot strony postępowania w sprawie zjazdu z uwagi na brak interesu prawnego. Z ustaleń organów wynika, że W. i K. K. są właścicielami działek nr ew [...] i [...]. Żadna z tych działek nie graniczy bezpośrednio z działkami na których położona jest zrealizowana inwestycja tj. z działkami o nr ew [...]. Działka skarżących o nr ew [...] jest oddzielona od działki inwestora [...] działką nr [...] będącą własnością T. C.. Natomiast działka skarżących o nr ew [...] znajduje się po przeciwnej stronie drogi wojewódzkiej nr [...] i nie jest położona naprzeciw działek inwestora nr [...] i nr [...]. Skarżący nie wskazali w jaki sposób budowa przedmiotowego zjazdu oddziaływuje na ich nieruchomość. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organów, iż lokalizacja przedmiotowego zjazdu pozostaje bez wpływu na wykonywanie prawa własności przez skarżących. Przymiot strony przyznany skarżącym w postępowaniu prowadzonym w sprawie w trybie art. 29 ust 2 ustawy o drogach publicznych tj. w sprawie zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu nie oznacza, że przysługuje skarżącym również w niniejszym postępowaniu. Z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 października 2006 r., sygn. akt III S.A./Kr 855/04 wynika, że przymiot strony W. i K. K. oceniony został wyłącznie na potrzeby postępowania prowadzonego w trybie art. 29 ust 2 ustawy o drogach publicznych. W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm), skargę oddalił.