I OZ 322/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] SA Oddział w Polsce na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 stycznia 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 1251/11 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] SA Oddział w Polsce na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie nakazu niezwłocznego wypłacenia pracownikom należności pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił spółce [...] SA wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Okręgowego Inspektora Pracy w Krakowie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż w jego skarżąca spółka nie wykazała, aby w sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, co mogłoby stanowić przesłankę wstrzymania wykonania decyzji określoną w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. Sąd podkreślił, iż w sprawie chodzi o świadczenie pieniężne i nie można twierdzić, że sprawa o charakterze pieniężnym wywołuje skutki nieodwracalne. W przypadku bowiem uwzględnienia skargi istnieje możliwość zwrotu określonych kwot. Nadto kwestia ewentualnego sporu sądowego co do zwrotu wypłaconych świadczeń i powoływania się przez pracowników na art. 409 Kodeksu cywilnego stanowi w okolicznościach sprawy kwestię hipotetyczną. Wstrzymanie wykonania decyzji utrzymującej w mocy nakaz wypłaty wynagrodzeń, a także odpraw wydany przez organ Państwowej Inspekcji Pracy byłoby zaprzeczeniem uprawnień wynikających z art. 11 pkt 7 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz.U. Nr 89, poz. 589 ze zm.). Oznacza to, że wstrzymanie wykonania decyzji wydanej przez Okręgowego Inspektora Pracy kolidowałoby ze słusznym interesem byłych pracowników. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła spółka [...] SA, prawidłowo reprezentowana, domagając się zmiany zaskarżonego orzeczenia i wstrzymania wykonania decyzji, ewentualnie uchylenia postanowienia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu spółka wskazała, powołując sięna art. 409 kodeksu cywilnego, iż wbrew ustaleniom Sądu w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków w postaci pozbawienia skarżącej możliwości domagania się zwrotu wypłaconych na rzecz byłych pracowników świadczeń. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. Art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. stanowi, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest jedynie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania okoliczności uprawdopodobniających takie niebezpieczeństwo spoczywa na stronie. Dokonując oceny złożonego w przedmiotowej sprawie wniosku Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż nie skarżąca nie wskazała, aby wykonanie zaskarżonej decyzji powodowało powstanie niebezpieczeństwa, o jakim mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Stanowisko to uznać trzeba za usprawiedliwione. Także zażalenie wniesione przez skarżącą spółkę nie wskazywało, aby wykonanie zaskarżonego aktu mogło spowodować zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej w sprawie decyzji Okręgowego Inspektora Pracy w Krakowie. Podkreślenia wymaga bowiem, na co zwrócił uwagę także Sąd I instancji, iż zgodnie z art. 11 pkt 7 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa pracy właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy uprawnione są do nakazania pracodawcy wypłaty należnego wynagrodzenia za pracę, a także innego świadczenia przysługującego pracownikowi. Przepis ten ma za zadanie, przede wszystkim, umożliwić ochronę zagrożonych interesów pracownika jeszcze przed wydaniem rozstrzygnięcia w postępowaniu sądowym, zaś wydane w tych sprawach nakazy podlegają natychmiastowemu wykonaniu. Stwierdzić zatem należy, iż wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w tym przedmiocie stanowiłoby zaprzeczenie sensu tej regulacji. Ponadto zgodzić się trzeba z Sądem I instancji, iż w niniejszej sprawie do czynienia mamy ze świadczeniem pieniężnym, a co za tym idzie, że sprawa o takim charakterze nie wywołuje stanu nieodwracalnego. W razie uwzględnienia skargi istniała będzie możliwość dochodzenia zwrotu uiszczonych kwot. Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za odpowiadające prawu, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.