VII SA/Wa 1215/11

PostanowienieWSA w Warszawie2012-01-17

Skład orzekający: Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Mirosława Pindelska, Krystyna Tomaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy czynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad polegająca na odmowie wykonania zjazdu z drogi krajowej do nieruchomości skarżącego podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?
Ratio decidendi
Czynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad polegająca na odmowie wykonania zjazdu z drogi krajowej do nieruchomości skarżącego nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 PPSA, ponieważ nie posiada cech władztwa administracyjnego. Dotyczy ona działalności inwestycyjnej zarządcy drogi, a nie rozstrzygania o uprawnieniach lub obowiązkach wynikających z przepisów prawa w drodze władczego działania. W związku z tym skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący D.W. zwrócił się do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA) o wykonanie zjazdu z drogi krajowej do jego nieruchomości. GDDKiA odmówiła, wskazując, że nie posiada dokumentów potwierdzających istnienie takiego zjazdu wcześniej i że przebudowano jedynie istniejące zjazdy gruntowe. Skarżący wniósł skargę na czynność GDDKiA do WSA w Warszawie, domagając się wykonania zjazdu. W trakcie postępowania działki zostały sprzedane nowym właścicielom, którzy nie zajęli stanowiska w sprawie.
Rozstrzygnięcie
I. Skargę odrzucono; II. Nakazano Skarbowi Państwa – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wypłacić D.W. kwotę 200 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, , Sędzia WSA Mirosława Pindelska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant st. sekr. sądowy Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi D.W. na czynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w przedmiocie odmowy wykonania zjazdu w pasie drogowym postanawia: I. skargę odrzucić; II. nakazać Skarbowi Państwa – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wypłacić D.W. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego wpłaconego w dniu 22 czerwca 2011r. pod poz. 14405. Wnioskiem z dnia [...] listopada 2010 r. skarżący D.W. zwrócił się do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...] o wykonanie zjazdu z drogi krajowej nr [...] do nieruchomości skarżącego składającej się z działek o nr ew [...] i [...], w trakcie robót związanych z budową chodnika wzdłuż drogi krajowej nr [...]. Pismem Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] października 2010 r. poinformowano skarżącego, że art. 29 ust 2 ustawy z dnia 31 marca 1985 r. o drogach publicznych nakłada na zarządcę drogi obowiązek budowy lub przebudowy zjazdów dotychczas istniejących. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad nie posiada żadnych dokumentów, z których wynikałoby, że kiedykolwiek wydawała zezwolenie lub uzgadniała lokalizację zjazdu do wskazanych działek skarżącego. W odpowiedzi na pismo wzywające do usunięcia naruszenia prawa Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad pismem z dnia [...] lutego 2011 r. podtrzymał stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] października 2010 r. podnosząc, iż przy przebudowie chodnika zostały przebudowane istniejące zjazdy o nawierzchni gruntowej, które były wyposażone w przepusty zgodnie z inwentaryzacją wykonaną przez zarząd drogi w 2009 r. Zarząd drogi nie wykonał innych zjazdów niż ujęte w projekcie budowlanym, jak też nie zlikwidował żadnych zjazdów istniejących. Na czynność Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad polegającą na nie wybudowaniu zjazdu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł D.W. domagając się wybudowania zjazdu. Skarżący podniósł, iż przed przebudową drogi istniał od zawsze zjazd ziemny do działek wykonany przez wcześniejszych właścicieli. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie. W trakcie toczącego się postępowania sądowo-administracyjnego skarżący sprzedał działki o nr [...] i [...] małżonkom T. i J.S. oraz małżonkom K. i M.S., którzy prawidłowo powiadomieni o toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym nie zajęli stanowiska w sprawie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. mającym zasadnicze znaczenie w rozpoznawanej sprawie, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach skarg na inne niż decyzje administracyjne i postanowienia, akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem skargi przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 4 wskazanej ustawy mogą być tego rodzaju akty lub czynności, które mają charakter publicznoprawny, a więc skarga może dotyczyć aktów i czynności tych państwowych i niepaństwowych jednostek organizacyjnych, które są uprawnione do prowadzenia działalności mieszczącej się w zakresie pojęcia działalności administracji publicznej. Kryterium to oznacza, że w zakresie właściwości sądów administracyjnych mieszczą się akty lub czynności zawierające element władztwa administracyjnego. Władcze działanie to takie, w którym o treści uprawnienia lub obowiązku przesądza jednostronnie organ wykonujący administrację publiczną, adresat jest związany tym jednostronnym działaniem, z kolei jednostronne działanie jest zagwarantowane możliwością stosowania środków przymusu państwowego. Te trzy elementy nie zawsze muszą wystąpić łącznie. Wystarczający jest element jednostronności działania, od którego uzależnione jest korzystanie z uprawnienia, aby zakwalifikować akt lub czynność do aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Akt lub czynność musi dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa co oznacza, że musi istnieć ścisły związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem (oraz ich odmowami), a możliwością realizacji uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa. W rozpoznawanej sprawie nie zostały spełnione wyżej wymienione przesłanki umożliwiające poddanie czynności Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad kontroli sądowoadministracyjnej. Czynność Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad polegająca na odmowie wykonania zjazdu nie jest związana bezpośrednio z czynnościami zarządcy drogi realizowanymi w ramach władczych działań organu administracji publicznej, o których mowa m.in. w art. 13, art. 29 ust. 1, art. 40 ustawy o drogach publicznych lecz wynika z działalności inwestycyjnej zarządcy drogi takiej jak budowa, przebudowa bądź remonty dróg. Przebudowa zjazdu przy okazji wykonywania przebudowy drogi nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej. Przepis art. 29 ust 2 ustawy o drogach publicznych nie stanowi podstawy prawnej do wydania aktu lub podjęcia czynności w zakresie administracji publicznej dotyczącej budowy bądź przebudowy zjazdu. Wskazany przepis ma charakter kompetencyjny, a czynności, o których w nim mowa mają charakter czynności faktycznej, a nie prawnej. Przedmiotowa skarga została więc wniesiona w sprawie nie podlegającej kognicji sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skargę należało odrzucić. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło