VII SA/Wa 1839/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant st. ref. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi K. O. na pismo Prezesa Rady Ministrów postanawia: odrzucić skargę W dniu [...] czerwca 2011 r. do Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów wpłynął wniosek K. O. z dnia [...] czerwca 2011 r. o stwierdzenie niezgodności z prawem decyzji [...] i [...] Komisji Nadzoru Finansowego i byłego Generalnego Inspektora Nadzoru Bankowego. Odpowiadając na powyższe wystąpienie Kancelaria Prezesa Rady Ministrów pismem z dnia 30 czerwca 2011 r. wyjaśniła K. O., że jego wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji, jako środek względnie dewolutywny, nie może być przekazywany do rozpatrzenia organowi wyższego stopnia (bo takiego de facto nie ma), ale winny być rozpatrywane przez samą Komisję Nadzoru Finansowego, ponieważ ustawa z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2006 r., nr 157, poz. 1119, z późn. zm.) nie wskazuje wprost, do jakiej kategorii organów państwowych należy zaliczyć Komisję. Kancelaria wskazała, że analizując jej pozycję w strukturze organów państwowych oraz rodzaj i charakter wykonywanych przez nią zadań, należy uznać ją za centralny organ państwa o charakterze kolegialnym, wypełniający kodeksową definicję ministra - art. 5 § 2 pkt 3 w związku z pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071, z późn. zm.). Pismem z dnia 9 lipca 20011 r. K. O. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem (skarga) o stwierdzenie niezgodności z prawem decyzji Premiera [...] i uprzednich; Komisji Nadzoru Finansowego [...], [...], [...] i byłego Generalnego Inspektora Nadzoru Bankowego [...]. Skarżący wskazał, że 23 maja2011 r. wystąpił do Komisji Nadzoru Finansowego lecz Komisja Nadzoru Finansowego decyzją [...] otrzymaną przez zemnie po terminie odrzuciła jego wniosek. K. O. wskazał ponadto, że zaskarżył stanowisko Komisji do Premiera RP lecz Radca Generalny Premiera RP decyzją [...] odrzucił jego zaskarżenie. W odpowiedzi na skargę K. O. pełnomocnik Prezesa Rady Ministrów RP wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, że skarga w zakresie dotyczącym "decyzji Premiera RP" nie zawiera żadnych zarzutów z których wynikałoby, aby jej rozpoznanie podlegało kognicji sądownictwa administracyjnego zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przedmiotem skargi jest pismo Kancelarii Prezesa Rady Ministrów będące odpowiedzią na wniosek skarżącego, które to pismo nie jest żadnym z wymienionych w cytowanym wyżej przepisie działaniem administracji, zatem skarga, jako niedopuszczalna - winna ulec odrzuceniu. W pozostałym zakresie przedmiotem skargi są decyzje Komisji Nadzoru Finansowego oraz Generalnego Inspektora Nadzoru Bankowego, a więc decyzję wydane przez inny organ niż Prezes Rady Ministrów w sprawach nie będących w kompetencji Prezesa Rady Ministrów. W stosunku do decyzji powyższych organów Prezes Rady Ministrów nie jest organem właściwym do rozpatrywania środków zaskarżenia, albowiem Prezes Rady Ministrów nie jest organem wyższego stopnia w stosunku do Komisji Nadzoru Finansowego, zaś Komisja Nadzoru Finansowego jest ministrem w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego (por wyrok NSA z dnia 10 czerwca 2011 r. sygn. akt II GSK 476/10), zatem skarga jako niedopuszczalna - winna ulec odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga - jako niedopuszczalna - podlega odrzuceniu. Przepis zawarty w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.) wymienia, że kontroli sądu podlegają: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sądy administracyjne kontrolują również akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej i akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż ww., podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Z treści skargi wynika, że K. O. zaskarżył pismo z dnia 30 czerwca 2011r. określając je jako decyzję Premiera [...]. Z przedstawionego wyżej stany faktycznego sprawy oraz z treści wyjaśnień udzielonych Skarżącemu w dniu 30 czerwca 2011 r. przez Kancelarię Rady Ministrów RP wynika jednoznacznie, że nie można uznać skarżonego pisma Kancelarii udzielającego odpowiedzi jako decyzji administracyjnej. Sprawa udzielenia informacji lub wyjaśnień nie należy do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Nie można więc uznać dopuszczalności skargi na w/w pisrno Kancelarię Rady Ministrów RP. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt.8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) skargę odrzucił.