III SA/Wa 1249/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Maciej Kurasz, Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (sprawozdawca), Protokolant Maria Nałęcz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi W. S.A. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych oddala skargę Decyzją z [...] listopada 2010 r. nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. odmówił W. z siedzibą w W. (dalej "Skarżąca" lub "Spółka") stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie [...] zł. Z przedstawionego w uzasadnieniu decyzji stanu faktycznego wynikało, że Spółka na mocy dwóch umów sprzedaży nabyła grunty o łącznej powierzchni 1, 2986 ha w miejscowości P., gm. C.. Podatek od czynności cywilnoprawnych w łącznej wysokości [...] zł został pobrany przez notariusza. Wnioskiem z dnia 12 stycznia 2010 r., uzupełnionym pismem z dnia 4 lutego 2010 r. Spółka zwróciła się do organu o zwrot podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 75 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8. poz. 60 ze zm. dalej "O.p."). Z treści art. 31 ust. 1 pkt 1 lit b ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2008 r., Nr 14, poz. 92 ze zm. dalej "ustawa") wywodziła, że spółce posiadającej na mocy decyzji Wojewody [...] nr [...] status zakładu pracy chronionej, przysługuje zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych. Organ wskazał, że w świetle art. 31 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy, prowadzący zakład pracy chronionej lub zakład aktywności zawodowej w stosunku do tego zakładu jest zwolniony z podatku od czynności cywilnoprawnych - jeżeli czynność przez niego dokonana pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzeniem zakładu. Zwrot "w stosunku do tego zakładu" z językowego punktu widzenia należy zdaniem organu odczytać jako warunek, który musi spełnić prowadzący zakład pracy chronionej, aby skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w ww. przepisie. Zwolnienie to dotyczy wyłącznie podatków należnych od prowadzącego zakład pracy chronionej i pozostających w związku z funkcjonowaniem tego zakładu. Zatem zwolnienie to jest o charakterze podmiotowo-przedmiotowym i podatnik ma obowiązek wykazać, że posiada status firmy prowadzącej zakład pracy chronionej oraz, ze istnieje bezpośredni związek pomiędzy przedmiotem opodatkowania, a działalnością gospodarczą prowadzonego zakładu pracy chronionej. Oznacza to również, że ustawodawca tworząc zwolnienie warunkowe przewidział i dopuścił taką sytuację faktyczną gdy podmiot, który uzyskał status zakładu pracy chronionej, może prowadzić inne rodzaje działań, w tym gospodarczych, wykraczających poza działalność tego zakładu. Wówczas podatki należne od prowadzącego zakład pracy chronionej, ale niepozostające w związku z funkcjonowaniem tego zakładu, podlegają uiszczeniu na zasadach ogólnych. Organ stwierdził, że w niniejszym przypadku nie jest sporne, że spółka jest zakładem pracy chronionej i w ten sposób spełnia warunek podmiotowy zastosowania omawianego zwolnienia podatkowego. Jednakże Spółka powinna wykazać, że dokonana przez nią czynność, tj. zakup gruntów, pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzeniem zakładu. Pojęcie "bezpośredniego związku" nie zostało zdefiniowane na gruncie ustawy o rehabilitacji. Dokonując wykładni należy rozumieć przez to pojęcie "nie mający ogniw pośrednich, dotyczący kogoś lub czegoś wprost". Biorąc pod uwagę powyższe organ za bezpodstawne uznał stanowisko Spółki, że zakup gruntów w niniejszym przypadku jest czynnością pozostającą w bezpośrednim związku z prowadzonym zakładem pracy chronionej, ponieważ zakup jest jednym z elementów realizowanej inwestycji. Sam zamiar przeznaczenia zakupionych gruntów pod inwestycję nie świadczy o tym, że przedmiotowa czynność nie wykracza poza działalność zakładu pracy chronionej. Jak wynika z uzasadnienia wniosku wg Spółki czynnościami pozostającymi w bezpośrednim związku z prowadzonym zakładem są wszelkie czynności gospodarcze jakie w swoim statucie ma firma W. i w realizacji których uczestniczy cała załoga firmy - zakładu. W przypadku spółki jest to przede wszystkim handel towarami galanterii skórzanej oraz wszelkie czynności zmierzające do podwyższenia efektywności gospodarowania. Zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego czynność zakupu gruntów nie jest bezpośrednio związana z działalnością statutową firmy. Zwrot "bezpośredni związek z prowadzeniem zakładu", należy odnieść do bezpośredniego przedmiotu działalności, którym zajmuje się prowadzący zakład pracy chronionej. Głównym przedmiotem prowadzonej przez Spółkę działalności jak wynika z akt podatkowych jest handel towarami galanterii skórzanej. W obecnym stanie prawnym samo bycie prowadzącym zakład pracy chronionej nie upoważnia do podmiotowego zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych. Zdaniem organu jeżeli Spółka będzie dokonywać czynności cywilnoprawnych bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością np. zakup surowców do produkcji galanterii skórzanej, zakup wyrobów z galanterii skórzanej do dalszej odsprzedaży Itp., to wówczas będzie korzystać ze zwolnienia określonego w art. 31 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy. Przedstawione przez Spółkę dokumenty tj. prawomocne pozwolenie na budowę, oraz dwie kopie faktur za wykonanie projektu architektonicznego w ocenie organu nie mają wpływu na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy. Dokumenty te świadczą o prowadzeniu przez Spółkę inwestycji, która jest pośrednio związana z prowadzeniem zakładu pracy chronionej, ponieważ inwestycja ta może służyć podejmowaniu dostaw wykraczających poza działalność zakładu pracy chronionej, podczas gdy z treści zwolnienia przedstawionego w art.31 ust.1 pkt 1 llt.b ustawy jednoznacznie wynika, że obejmuje ono wyłącznie czynności dokonane, pozostające bezpośrednim związku z prowadzeniem zakładu pracy chronionej. W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka zarzuciła naruszenie art. 120 O.p. poprzez jego niezastosowanie w sprawie, czego przejawem jest stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego. Zarzuciła również naruszenie art. 31 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy. Zdaniem Spółki zakup gruntu jest związany z prowadzonym zakładem w związku z budową na nim centrum logistycznego wraz z częścią biurową. Decyzją z [...] lutego 2011 roku, znak [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Podkreślił, że z materiału dowodowego wynika, iż Spółka posiada status zakładu pracy chronionej, nie wynika natomiast, że nabyta nieruchomość ma bezpośredni związek z funkcjonowaniem zakładu pracy chronionej, a przedstawione przez stronę dowody w postaci decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia .2010 r. o przeniesieniu na nią pozwolenia na budowę budynku biurowo magazynowego produkcyjno-montażową opryskiwaczy ogrodowych oraz faktury za wykonanie projektu koncepcyjno architektonicznego logistycznego Spółki, stanowią jedynie potwierdzenie rozpoczęcia długookresowych przed inwestycyjnych Skarżącej. W ocenie organu odwoławczego w realiach sprawy zaistniała sytuacja, w której prowadzący zakład pracy chronionej nabywa nową nieruchomość, którą chce użytkować do prowadzonej działalności gospodarczej jako zakład pracy chronionej. W takim zaś przypadku, nowo nabyte nieruchomości, które prowadzący zakład pracy chronionej chce użytkować do prowadzonej działalności gospodarczej jako zakład pracy chronionej, muszą zostać objęte decyzją o przyznaniu pracodawcy statusu zakładu pracy chronionej. Dopóki zatem właściwy organ administracji nie potwierdzi, iż dany obiekt, pomieszczenie, czy nieruchomość nabyta przez zakład pracy chronionej spełnia przewidziane prawem wymogi, aby prowadzącemu w nim działalność pracodawcy można było nadać status zakładu pracy chronionej, brak jest podstaw do uznania w świetle art. 28 ust. 1 i 2 i art. 30 ust. 1 ustawy, że dana nieruchomość objęta jest decyzją przyznającą danemu pracodawcy taki status. Według organu powyższe przepisy należy interpretować przede wszystkim zgodnie z wykładnią literalno - gramatyczną, a nie celowościową, o co zabiega Spółka. Artykuł 31 ust. 1 pkt 1 b) ustawy ma charakter wyjątkowy, ponieważ ustanawia zwolnienie od podatku i nie można go interpretować rozszerzająco, gdyż zgodnie z zasadą powszechności i równości systemu podatkowego (art. 84 Konstytucji RP) wszelkie przywileje podatkowe, zwolnienia i ulgi są wyjątkiem od tej zasady. Wskazał, że taka interpretacja powyższego przepisu znalazła potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym,. Spółka nie wykazała, iż nabyte nieruchomości związane były bezpośrednio z funkcjonowaniem zakładu pracy chronionej, w szczególności nie przedstawiła decyzji Wojewody o rozszerzeniu statusu zakładu pracy chronionej na nowonabyte nieruchomości ani decyzji Państwowej Inspekcji Pracy stwierdzającej spełnianie warunków z art. 28 ustawy, a to oznacza, że deklarowany jedynie przez Spółkę bezpośredni związek dokonanej czynności nabycia działek w P. z prowadzeniem zakładu pracy chronionej nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy Dla wykazania, że nabyta nieruchomość służy działalności zakładu pracy chronionej nie wystarcza samo oświadczenie podatnika, lecz konieczne jest uzyskanie decyzji Wojewody rozszerzającej status zakładu pracy chronionej na nowozakupione obiekty (miejsca prowadzenia działalności). Tym samym nie została spełniona przesłanka zwolnienia podatkowego z art. 31 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, dlatego brak było podstawy prawnej do stwierdzenia nadpłaty podatku od czynności cywilnoprawnych. W skardze do tutejszego Sądu Spółka zarzuciła naruszenie Spółka zarzuciła naruszenie art. 120 O.p. poprzez jego niezastosowanie w sprawie, czego przejawem jest stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego. Zarzuciła również naruszenie art. 31 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy. Powtórzyła dotychczasową argumentację. W odpowiedzi na skargę Organ, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga okazała się nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 31 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy prowadzący zakład pracy chronionej w stosunku do tego zakładu jest zwolniony z podatku od czynności cywilnoprawnych, jeżeli czynność przez niego dokonana pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzeniem zakładu. Ustanowione tym przepisem zwolnienie podatkowe ma charakter podmiotowo-przedmiotowy, tzn. aby z niego skorzystać, podatnik musi posiadać statusu zakładu pracy chronionej oraz dokonana czynność cywilnoprawna musi pozostawać w bezpośrednim związku z prowadzeniem tego zakładu. W sprawie bezsporna jest okoliczność posiadania przez Skarżącą statusu zakładu pracy chronionej oraz okoliczność nieobjęcia spornej nieruchomości decyzją Wojewody o uzyskaniu statusu zakładu pracy chronionej (w dniu wydania zaskarżonej decyzji). Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy organy obu instancji zasadnie przyjęły, że zgromadzony materiał dowodowy pozwalał na przyjęcie stanowiska o braku bezpośredniego związku pomiędzy czynnością zakupu spornej nieruchomości, a funkcjonowaniem zakładu pracy chronionej. Organy stanęły bowiem na stanowisku, że Skarżąca nie wykazała, aby występował związek funkcjonalny pomiędzy zakupem przedmiotowej nieruchomością - tj. czynnością opodatkowaną, a prowadzeniem zakładu pracy chronionej. Z przedłożonych w toku postępowania podatkowego dokumentów, w szczególności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. w przedmiocie przyznania statusu zakładu pracy chronionej jak i zaświadczenia [...] Urzędu Wojewódzkiego w W. z dnia 19 maja 2009 r. o spełnianiu przez Skarżącą warunków określonych w art. 28 ust. 1-3 i art. 33 ust 1 i 3 pkt 1 i 2 ustawy, a także aktów notarialnych dotyczących zakupu nieruchomości i faktur dokumentujących ich zawarcie oraz decyzji Starosty N. z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie pozwolenia na budowę czy też faktur dotyczących wykonania projektu koncepcji architektonicznej, nie wynikało aby przedmiotowe nieruchomości zostały objęte zakładem pracy chronionej. Nadto organ odwoławczy wskazał, że podnoszone przez podatnika okoliczności wskazują jedynie, iż Spółka będąca zakładem pracy chronionej zakupiła nieruchomość i twierdzi, iż to jest związane z zakładem pracy chronionej Zdaniem organu powyższe nie przesądza o bezpośrednim związku dokonanej czynności z prowadzeniem zakładu pracy chronionej. W jego ocenie dla uzyskania zwolnienia w podatku od czynności cywilnoprawnych konieczne jest w przedmiotowej sprawie objęcie nabytych nieruchomości decyzją o przyznaniu statusu zakładu pracy chronionej. Odnosząc się do powyższego należy stwierdzić, iż Sąd nie podziela w pełni stanowiska organu, co jednak nie miało wpływu na wynik sprawy. Otóż w. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 czerwca 2010 r., sygn. II FSK 445/09 stwierdzono, założenie wskazujące na swoisty prymat wykładni językowej przepisów prawa podatkowego nie może prowadzić do całkowitej negacji możliwości wykładni systemowej czy celowościowej tych przepisów. Brak jest bowiem racjonalnych przesłanek, które wykluczałyby stosowanie innych dyrektyw wykładni prawa podatkowego, zwłaszcza w sytuacjach, gdy terminologia języka potocznego okazuje się niewystarczająca ze względu na swą nieprecyzyjność. Innymi słowy, jedynym kryterium w zakresie wyboru metody wykładni - jak to wyraził NSA we wskazanym powyżej wyroku-powinna być poprawność efektów tej wykładni, a nie dogmatyczne założenie swoistej "wyższości" jednego rodzaju wykładni nad innymi. W doktrynie prawa ugruntowane jest stanowisko, że dokonując wykładni przepisów prawa nie należy się ograniczać do jednego tylko jej rodzaju. Stanowisko takie zajął, m.in. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 8 stycznia 1993 r., sygn. akt III ARN 84/92 oraz w uchwale z dnia 7 marca 1995 r., sygn. akt III AZP 2/95 (OSNCP 1993, nr 10, poz. 183), w których stwierdził: " (...) Wykładnia gramatyczno - słownikowa jest tylko jednym z przyjmowanych powszechnie w rozumowaniu prawniczym sposobów wykładni, a wnioski z niej płynące mogą być również często mylące i prowadzić do merytorycznie błędnych, niezgodnych z rzeczywistymi intencjami ustawodawcy, a w końcu również do niesprawiedliwych i krzywdzących stronę procesu rezultatów. Dlatego też musi być ona uzupełniona wnioskami płynącymi z zastosowania innych rodzajów wykładni: historycznej, systemowej, funkcjonalnej, logicznej, a wreszcie jeżeli nie przede wszystkim - celowościowej, która w odniesieniu do indywidualnych spraw rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych uznawana jest za najodpowiedniejszą i najlepiej prowadzącą do rozszyfrowania intencji i celów ustawodawcy". Podobne stanowisko prezentuje doktryna: " (...) Wykładnia prawa podatkowego, jak w ogóle wykładnia prawa, jest (...) procesem kompleksowym, wymagającym równoczesnego stosowania co najmniej wszystkich trzech (językowej, systemowej, funkcjonalnej) przedstawionych tu rodzajów wykładni. Rezultaty wykładni językowej są więc nie tyle poddawane weryfikacji, co dalszemu uściśleniu i rozwinięciu poprzez stosowanie wykładni systemowej i funkcjonalnej. Poszczególnych rodzajów wykładni, zwłaszcza w procesie stosowania prawa podatkowego, nie można zatem traktować jak luźno ze sobą powiązanych etapów procesu interpretacji prawa, lecz jako części składowe tego procesu tworzące razem pewną całość" (R. Mastalski, Wprowadzenie do prawa podatkowego, Warszawa 1995, s. 106). W rozpoznawanej sprawie, gdy czynnością, w stosunku do której zwolnienia od podatku od czynności cywilnoprawnych domaga się skarżąca, jest zakup nieruchomości, wykazanie istnienia bezpośredniego związku z funkcjonowaniem zakładu pracy chronionej może nastąpić w zasadzie wyłącznie w drodze wnioskowania z okoliczności towarzyszących czynności jej zakupu. Formułowane przez organy podatkowe pod adresem skarżącej wymagania dotyczące wykazania bezpośredniego związku pomiędzy czynnością cywilnoprawną zakupu nieruchomości, a funkcjonowaniem zakładu są obiektywnie niemożliwe do wykazania na etapie zakupu nieruchomości w celu poszerzenia działalności zakładu pracy chronionej. Zarówno bowiem w przypadku zakupu nieruchomości niezabudowanej jak i zabudowanej budynkami przeznaczonymi do rozbiórki w celu wzniesienia nowych zabudowań przystosowanych do wymogów zatrudnienia osób niepełnosprawnych brak jest bezpośrednich dowodów wskazujących na związek czynności z funkcjonowaniem zakładu. Przyjęcie rozumowania, zaprezentowanego przez organy podatkowe spowodowałoby, (jak zwrócił na to uwagę NSA w cyt. powyżej wyroku),że w zasadzie jedynym zakupem nieruchomości uprawniającym do skorzystania z ulgi przewidzianej przepisem art. 31 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych byłoby nabycie nieruchomości od innego zakładu pracy chronionej o tożsamym profilu działalności. Sytuacja taka w praktyce-jak zauważył NSA we wskazanym wcześniej wyroku-zdarza się jednak niezmiernie rzadko. Ograniczenie zastosowanie przepisu art. 31 ust. 1 pkt 1 lit. b do tego typu sytuacji w zasadzie wyłączałoby możliwość skorzystania ze zwolnienie nim przewidzianego czyniąc go praktycznie martwym. Proces stosowania prawa powinien zaś zmierzać do urzeczywistniania intencji prawodawcy przewidującego kategorie ulgi podatkowej dla podmiotów prowadzących zakład pracy chronionej w postaci zwolnienia od podatku od czynności cywilnoprawnych nie wyłączając z jego zakresu czynności związanych z zakupem nieruchomości. Celem ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych jest tworzenie polityki zatrudnienia i realizacji zasady równości szans osób niepełnosprawnych w społeczeństwie poprzez rehabilitację zawodową i społeczną, zatem potrzebna jest taka wykładnia jej przepisów, by nie mogła służyć dla żadnych innych celów, ale jednocześnie stwarzała realne możliwości skorzystania z przewidzianych w niej przywilejów. Warunki, jakie musi spełniać zakład pracy chronionej, wskazują na szczególną dbałość o stworzenie osobom niepełnosprawnym takich miejsc pracy, które w pełni sprzyjają ich zatrudnieniu oraz rehabilitacji zdrowotnej (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 5 listopada 2001 r. sygn. akt FPS 7/01 opubl. w ONSA 2002/2/56). Sprzeczne z tak zakreślonymi celami byłoby objęcie bezwarunkowym zwolnieniem od podatku od czynności cywilnoprawnych wszystkich czynności wymienionych w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych dokonanych przez przedsiębiorcę, który prowadzi zakład pracy chronionej, a więc zwolnieniem nie uwzględniającym czy dana czynność jest związana z prowadzeniem takiego zakładu, ale także pozbawienie prowadzącego zakład pracy chronionej możliwości wykazania istnienia takiego związku za pomocą dowodów pośrednio wskazujących na jego istnienie. Powyższe twierdzenia popiera orzekający w niniejszej sprawie Sąd i tym samym stwierdza, iż błędne jest stanowisko organu podatkowego o konieczności objęcia nabytych nieruchomości decyzją o przyznaniu statusu zakładu pracy chronionej dla uzyskania zwolnienia, o którym stanowi art. 31 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy. Zatem należy ocenić, czy Skarżąca w toku postępowania podatkowego wykazała istnienie bezpośredniego związku dokonanej czynności (zakupu nieruchomości) z prowadzeniem zakładu pracy chronionej za pomocą dowodów pośrednio wskazujących na jego istnienie .W toku postępowania podatkowego Spółka przedłożyła akty notarialne z dnia 4 stycznia 2010 r. umowy sprzedaży nieruchomości położonych w miejscowości P., gm. C., w których to (ust. 4 pkt 2 – każdej z umów) są zapisy o wyrażeniu zgody przez Zgromadzenie Wspólników w dniu 3 lipca 2009 r. na nabycie przez Spółkę przedmiotowych nieruchomości. W toku postępowania podatkowego Skarżąca twierdziła, że zakup przedmiotowej nieruchomości jest bezpośrednio związany z prowadzeniem zakładu pracy chronionej. Zamiarem bowiem strony jest wybudowanie nowoczesnego centrum logistycznego, które przyczyni się do poprawy efektywności działania firmy, poprawi warunki pracy zatrudnionych pracowników a czynności, które będą się w nim odbywać, to podstawowe działania Spółki i bez wątpienia pozostają w bezpośrednim związku z prowadzonym zakładem. Natomiast środki uzyskane ze zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych zostaną przekazane na potrzeby osób niepełnosprawnych. Powyższe jednak, zdaniem Sądu, nie było wystarczającym do uznania, że wypełniły się przesłanki z art. 31 ust. 1 pkt 1 lit. b) cytowanej wcześniej ustawy. Zdaniem Sądu wszelkie przywileje podatkowe, ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności i równości opodatkowania. Tak więc w celu skorzystania ze zwolnienia wynikającego z cytowanego przepisu skarżąca spółka miała obowiązek wykazać, że dokonana przez nią czynność pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzeniem zakładu pracy chronionej. Nawet przy zastosowaniu wykładni systemowej, czy celowościowej przepisów ustawy nie można uznać, że w omawianej sprawie Skarżąca w postępowaniu podatkowym wykazała owy bezpośredni związek pomiędzy zakupem przedmiotowej nieruchomości a funkcjonowaniem zakładu pracy chronionej. Sąd orzekający zauważa, iż w aktach notarialnych złożonych do akt administracyjnych powołana została okoliczność wyrażenia zgody Zgromadzenia Wspólników Spółki na nabycie przez Skarżącą przedmiotowych nieruchomości. Skarżąca nie przedłożyła tej uchwał Zgromadzenia Wspólników w tym zakresie i nawet nie twierdziła, aby znajdował się w niej jakikolwiek zapis wskazujący chociażby na zamiar rozbudowy, poszerzenia działalności prowadzonego przez nią zakładu pracy chronionej w oparciu o planowany zakup spornej nieruchomości. W ocenie Sądu jedynie samo twierdzenie nie wystarczy do uznania, że istnieje bezpośredni związek pomiędzy zakupem przedmiotowego udziału w nieruchomości a działalnością zakładu pracy chronionej. Sąd zauważa, że w oparciu o przedłożone przez Skarżącą w toku postępowania podatkowego dokumenty nie można zakładać, iż uzyska ona w przyszłości pozytywną opinię PIP w przedmiocie spełniania przez dany obiekt warunków określonych w art. 28 powoływanej już uprzednio ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. Zatem w ocenie Sądu, chcąc skorzystać z istniejącej ulgi podatkowej nie można opierać się na zdarzeniu przyszłym i niepewnym a nadto zauważyć należy, iż sam zamiar budowy obiektu (obiektów), który służy działalności gospodarczej Spółki, jest niewystarczający skoro nie jest poparty żadnym skonkretyzowanym zachowaniem: uchwałą Zgromadzenia Wspólników Spółki, planami w zakresie ewentualnej budowy obiektu (obiektów), jego charakterze, liczby stanowisk pracy dla przyszłej rzeszy mających być zatrudnionych niepełnosprawnych w mającym w przyszłości powstać obiekcie. Z uwagi na powyższe należało uznać, że prawidłowo organy podatkowe obydwu instancji przyjęły, że Skarżąca nie wykazała aby nabyte nieruchomości związane był bezpośrednio z funkcjonowaniem zakładu pracy chronionej. W tym miejscu należy odnieść się do złożonych przez Skarżącą po wniesieniu skargi dokumentów, to jest: - umowy o realizację inwestycji z 1 lutego 2010 r., - faktur za wykonanie prac budowlanych, - decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z [...] grudnia 2010 r., o pozwoleniu na użytkowanie obiektu położonego na przedmiotowych nieruchomościach, - deklaracji na podatek od nieruchomości za 2011 r., - decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2011 r. w zakresie objęcia statusem zakładu pracy chronionej również Centrum Logistycznego W. w P. Stosownie do art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, chyba że organ nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2. Przyjęcie w art. 133 § 1 zasady, że sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy, oznacza, że sąd ten rozpatruje sprawę na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu (czynności). Zmiana stanu faktycznego lub prawnego, która nastąpiła po wydaniu zaskarżonego aktu (czynności), zasadniczo nie podlega uwzględnieniu – Andrzej Kabat, Komentarz do art. 133 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX 2011. Bezspornym jest, iż części przedstawionych po wniesieniu skargi dokumentów Skarżąca nie przedstawiła organom podatkowym, a to jak wyżej wspomniano, na niej ciążył obowiązek udokumentowania prawa do zwolnienia. Natomiast powołana wyżej decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2011 r. została wydana po wydaniu zaskarżonej decyzji i jako zmieniająca stan faktyczny sprawy nie może zostać uwzględniona w przedmiotowym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, iż decyzje organów obu instancji nie naruszają przepisów prawa materialnego ani procesowego i wniesioną skargę jako nieuzasadnioną w oparciu o przepis art. 151 p.p.s.a., oddalił.