II GSK 729/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej R. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 1 lutego 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 2659/11 w sprawie ze skargi R. S. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych z budżetu Unii Europejskiej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie I Postanowieniem objętym skargą kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę R. S. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2011 r., w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych z budżetu Unii Europejskiej. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że pismem z [...] września 2011 r. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówiła skarżącemu przyznania pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw". Pismem z dnia 3 października 2011 r. skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z [...] listopada 2011 r. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformowała skarżącego o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Sąd I instancji podał, że w dniu 1 grudnia 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący złożył skargę na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uznał, że skarga podlega odrzuceniu, ponieważ została ona wniesiona na pismo z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...], stanowiące odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowiło jedynie obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegało pismo z [...] września 2011 r., znak [...]. To właśnie pismo stanowiło akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270), dalej powoływanej jako p.p.s.a. II R. S. zaskarżając powyższe postanowienie w całości domagał się jego uchylenia. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że przedmiotem zaskarżenia było pismo z dnia [...] listopada 2011 r., stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Podał, że pismo z dnia [...] listopada 2011 r. otrzymał w dniu 5 grudnia 2011 r., a skarga do WSA została nadana 1 grudnia 2011 r. Zatem nie mógł on zaskarżyć pisma stanowiącego odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, ponieważ w dniu składania skargi jeszcze go nie otrzymał. R. S. podkreślił, że przedmiotem skargi był akt z dnia [...] września 2011 r., w jej treści wskazał, iż zaskarża rozstrzygnięcie ARiMR w przedmiocie "pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o przyznanie pomocy / odmowę przyznania pomocy", które to stwierdzenie było wytłuszczone w piśmie z dnia [...] września 2011 r. Wynika to również z uzasadnienia skargi. Wskazanie sygnatury akt Prezesa ARiMR wynikało z tego, że skarga została wnoszona za jego pośrednictwem. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a. dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego uwarunkowana jest uprzednim wyczerpaniem środków zaskarżenia służących skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Przez środek zaskarżenia rozumie się np. odwołanie, czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postawiony w art. 52 § 1 p.p.s.a. warunek dopuszczalności skargi ma charakter bezwzględny. Oznacza to, że niewykorzystanie przez stronę dostępnych środków zaskarżenia powoduje, iż złożona do sądu administracyjnego skarga oceniona zostanie jako niedopuszczalna, co z kolei skutkować będzie jej odrzuceniem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie podlegające zaskarżeniu do Sądu pismo z dnia [...] września 2011 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 września 2011 r., w dniu 4 października 2011 r. (data stempla pocztowego) R. S. wystąpił z wezwaniem o usunięcie naruszenia prawa. Znajdująca się w aktach sprawy odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została opatrzona datą [...] listopada 2011 r., ale nie wiadomo kiedy została nadana, ani kiedy została odebrana przez adresata. W dniu 1 grudnia 2011 r. (data stempla pocztowego) R. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na "rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR) w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o przyznanie pomocy / odmowę przyznania pomocy" nie podając daty zaskarżonego aktu a wskazując jedynie oznaczenie [...] Należy zwrócić uwagę, że w treści skargi R. S. odwołuje się do treści pisma z dnia [...] września 2011 r. i polemizuje z jego argumentacją, zaś nie odnosi się w ogóle do pisma z dnia [...] listopada 2011 r., co zgodnie z sugestiami zawartymi w skardze kasacyjnej może wskazywać, że w dacie wnoszenia skargi pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie zostało mu jeszcze doręczone. Mając na uwadze powyższe okoliczności, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucając skargę w sytuacji, gdy skarżący nieprecyzyjnie określił przedmiot zaskarżenia, zastosował nieadekwatną sankcję do wskazanych uchybień o naturze formalnej. Z treści skargi można było wywnioskować, że wolą jego autora było zaskarżenie pisma z dnia [...] września 2011 r. Ze wszystkich podanych względów należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a.