I SA/Gl 833/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Sędzia WSA Teresa Randak (spr.), Sędzia NSA Ewa Madej, Protokolant Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2012r. sprawy ze skargi A S.A. w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. – dalej zamiennie określane "Kolegium" po rozpoznaniu zażalenia A S.A. z siedzibą w K. – dalej określanej zamiennie "Spółka" lub "A" utrzymało w mocy – na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. Nr 98, poz. 1071 z 2000 r. z późn. zm., powoływanej dalej jako k.p.a./ oraz art. 17 § 1, art. 18 i art. 64 c § 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz. U. Nr 229, poz. 1954 z 2005 r. z późn. zm., powoływanej dalej jak u.p.e.a./ – postanowienie Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie określenia wysokości kosztów egzekucyjnych w łącznej kwocie [...] zł. powstałych w wyniku postępowania egzekucyjnego prowadzonego do majątku A S.A. na podstawie tytułów wykonawczych o Nr [...] oraz [...]. Uzasadniając rozstrzygnięcie, organ nadzoru przedstawił stan faktyczny sprawy wskazując w tym zakresie, że A pismem z dnia 26 stycznia 2011 r. zwróciła się do Prezydenta Miasta R. z wnioskiem wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych powstałych w związku z egzekucją administracyjną prowadzoną przez Prezydenta Miasta R. w oparciu o tytuły wykonawcze z dnia [...] r. Nr [...]. W uzasadnieniu wniosku Spółka podniosła, że w związku z uznaniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze K. postanowieniem Nr [...] r. zasadności zgłoszonych przez A zarzutów i umorzeniem postępowania egzekucyjnego, Prezydent Miasta R., stosownie do art. 64c § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji obowiązany był do zwrotu pobranych w egzekucji środków w kwocie [...] zł., powiększonych o odsetki ustawowe. Zobowiązana zaznaczyła, że w związku z tym, że organ egzekucyjny takiego zwrotu nie dokonał zasadny jest jej wniosek o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych. Prezydent Miasta R. pismem z dnia 8 lutego 2011 r. przedstawił Spółce rozliczenia kwot pobranych w toku prowadzonej egzekucji administracyjne, a postanowieniem Nr [...] z dnia [...] r. określił koszty egzekucyjne w łącznej wysokości [...] zł., powstałe na podstawie w/w tytułów wykonawczych. Pismem z dnia 11 lutego 2011 r., A wniosła o uzupełnienie postanowienia Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r. przez orzeczenia, że organ egzekucyjny – Prezydent Miasta R. obowiązany jest do określenia poza wysokością kosztów, także ich zwrotu wraz z ustawowymi odsetkami i obciążenia nimi wierzyciela. Postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta R. odmówił zobowiązanej Spółce uzupełnienia postanowienia w sprawie określenia wysokości kosztów egzekucyjnych. Spółka, na w/w postanowienie wniosła zażalenie do Kolegium domagając się jego uchylenia oraz określenie kosztów egzekucyjnych w kwocie [...] zł. i orzeczenia o obowiązku zwrotu tych kosztów wraz z o odsetkami ustawowymi naliczonymi do dnia ich pobrania przez Prezydenta Miasta R.. Odnosząc się do argumentacji podniesionej w zażaleniu, Kolegium w pierwszej kolejności wskazało, że decyzją Nr [...] z dnia [...] r. Prezydent Miasta R. określił A wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2004 w wysokości [...] zł. Decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. Po rozpoznania odwołania Spółki, Kolegium w K. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Z uwagi na brak wpłaty zobowiązania Prezydent Miasta R. w dniu [...] r. wystawił tytuły wykonawcze, które obejmowały poszczególne raty podatku od nieruchomości za rok 2004. W tytułach wykonawczych nie wskazano okresu przerwy w naliczaniu odsetek. Pismami z dnia 31 grudnia 2009 r. A zgłosiła zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych Nr [...]. Prezydent Miasta, postanowieniem z dnia [...] r. uznał zarzuty za nieuzasadnione. Kolegium z kolei, postanowieniem z dnia [...] r. uchyliło postanowienie organu egzekucyjnego i umorzyło postępowanie egzekucyjne. Dokonując ponownego opisu stanu faktycznego, Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 64 c § 3 u.p.e.a. jeżeli po pobraniu od zobowiązanego należności z tytułu kosztów egzekucyjnych okaże się, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem, należności te, wraz z naliczonymi od dnia ich pobrania odsetkami ustawowymi, organ egzekucyjny zwraca zobowiązanemu, a jeżeli niezgodne z prawem wszczęcie i prowadzenie egzekucji spowodował wierzyciel, obciąża nimi wierzyciela, z zastrzeżeniem § 3a. Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych na żądanie zobowiązanego albo z urzędu, jeżeli koszty te obciążają wierzyciela. Na postanowienie to przysługuje zażalenie (art. 64c § 7 wyżej ustawy). Nie zgadzając się z argumentacją A, Kolegium zauważyło, że obowiązek zwrotu już pobranych kosztów egzekucyjnych w przypadku niezgodnego z prawem wszczęcia i prowadzenia egzekucji wynika wprost z art. 64c § 3 u.p.e.a. i nie wymaga konkretyzacji w drodze indywidualnego aktu prawnego. Żądając wydania postanowienia w sprawie kosztów postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 67c § 7 ustawy zobowiązany może uzyskać rozstrzygnięcie o wysokości i podstawie naliczenia kosztów, a następnie kwestionować zasadność tego naliczenia (wyrok WSA w Warszawie z dnia 31 stycznia 2006 roku, sygn. akt SA/Wa 2965/05, niepublikowany). Organ egzekucyjny obciąża przy tym kosztami postępowania egzekucyjnego wierzyciela tylko wtedy, gdy jest nim inny podmiot. W przeciwnym razie koszty postępowania egzekucyjnego obciążają organ egzekucyjny, co powoduje, że wydanie postanowienia w tej sprawie jest bezprzedmiotowe. W skardze, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, A zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 64 c § 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Uzasadniając skargę, Spółka w pierwszej kolejności opisała przebieg postępowania egzekucyjnego oraz zapadłe w sprawie rozstrzygnięcia, które zostały opisane w pierwszej części niniejszego uzasadnienia, zatem nie ma konieczności ponownego ich przedstawiania. Jak zaakcentowała Spółka spór sprowadza się do rozważenia zagadnienia, czy w świetle art. 64c § 7 zdanie pierwsze ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny wydając postanowienie w sprawie kosztów powinien określić jedynie ich wysokość, czy też ze względu na przebieg postępowania egzekucyjnego zapadłe rozstrzygnięcie powinno odnosić się także do innych kwestii związanych z rozpatrywanymi kosztami. W ocenie A, zwrot kosztów egzekucyjnych na bazie art. 64c § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie sprowadza się jedynie do materialno – technicznej czynności polegającej na przekazaniu zobowiązanemu określonej kwoty środków. Rozpatrywany zwrot jest zdeterminowany koniecznością uznania, że w sprawie istotnie doszło do niezgodnego z prawem wszczęcia i prowadzenia egzekucji administracyjnej. W ocenie A przewidziany w art. 64c § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wymóg zwrotu kosztów egzekucyjnych uwarunkowany jest wszczęciem i prowadzeniem egzekucji z naruszeniem prawa. Okoliczności, w których do sytuacji takiej dochodzi są przy tym niedookreślone. Stąd też wymagają one uznania administracyjnego przez organ egzekucyjny tudzież sprawujący nad nim nadzór organ odwoławczy. Tymczasem w kwestii takiego uznania nie przewiduje się wydania żadnego odrębnego rozstrzygnięcia. W szczególności brak przepisu wskazującego, aby organ egzekucyjny miał wydać postanowienie, w którym orzekałby, co do zgodności z prawem egzekucji administracyjnej w kontekście jej wszczęcia i prowadzenia. W konsekwencji są to zagadnienia wymagające rozważenia w ramach postępowania prowadzonego w przedmiocie kosztów egzekucyjnych. Zdaniem A taki też stan rzeczy przesądza o konieczności orzeczenia w zapadłym odnośnie kosztów egzekucyjnych postanowieniu nie tylko w kwestii ich wysokości, ale także w pozostałych związanych z nimi kwestiami. Powyższe stanowisko znajduje jednocześnie potwierdzenie w treści samego art. 64c § 7 ustawy, który nie przewiduje wydania postanowienia w sprawie określenia wysokości kosztów egzekucyjnych lecz postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych, nie precyzując bliżej jakie zagadnienia mają stać się przedmiotem rozstrzygnięcia. Tym samym w opinii A, o tym, jakie kwestie w zakresie kosztów egzekucyjnych wymaga orzeczenie decyduje przebieg konkretnego postępowania egzekucyjnego. Z tego też powodu, Spółka uznała, że stanowisko organu nadzoru w zakresie zastosowania art. 64 c § 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji naruszyło w/w przepis. A wniosła o: 1. uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, 2. zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w odpowiedzi na skargę, wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w treści objętego skargą postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie zasadnym jest wskazanie, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) "Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej". "Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej" (art. 1 § 2 cyt. ustawy). Stwierdzenie zatem, iż zaskarżona decyzja lub postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; obliguje Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji/postanowienia (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skarga okazała się uzasadniona, a to z tej przyczyny, że zaskarżone postanowienie narusza prawo w sposób uzasadniający wyeliminowanie go z obrotu prawnego. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta R. w przedmiocie określenia wysokości kosztów prowadzonego postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych także przez Prezydenta Miasta R. w dniu [...] r. o numerach od [...]. Spór w sprawie dotyczył natomiast odpowiedzi na pytanie, czy wydając rozstrzygnięcie – na wniosek zobowiązanej A – w oparciu o treść art. 67 c § 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny winien określił poza ich wysokością, także inne elementy związane z tymi kosztami, głównie zaś kogo te koszty obciążają. W opinii organu egzekucyjnego oraz organu nadzoru wydanie takiego rozstrzygnięcia było bezprzedmiotowe, a to z tej przyczyny, że wierzycielem w niniejszej sprawie był organ egzekucyjny, a to przesądzało, że nie mógł obciążyć samego siebie tymi kosztami. Organ zauważył także, że zwrot kosztów egzekucyjnych następuje w trybie art. 64 c § 3 u.p.e.a., który to przepis nie wymaga wydania żadnego rozstrzygnięcia. Oceniając legalność zaskarżonego postanowienia należy wskazać, że Prezydent Miasta R. pełnił w postępowaniu w sprawie zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2004 r. potrójną rolę, będąc organem podatkowym, wierzycielem i organem egzekucyjnym. Zobowiązana Spółka, zwróciła się z wnioskiem z dnia 26 stycznia 2011 r. o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych, po tym jak Samorządowe Kolegium Odwoławcze, uznając zasadność wniesionych zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, uchyliło postanowienia Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r. umarzając postępowanie egzekucyjne postanowieniem z dnia [...]r. Spółka wskazała zarówno we wniosku, jak i w zażaleniu na postanowienie, że Prezydent Miasta R. do dnia składania w/w dokumentów nie dokonał zwrotu pobranych kosztów egzekucyjnych w łącznej kwocie [...]zł. W świetle powyższego, nie budzi wątpliwości okoliczność, że celem Spółki było uzyskanie rozstrzygnięcia orzekającego nie tyle o wysokości kosztów, co o zasadzie ich ponoszenia. W ocenie Sądu, dla rozstrzygnięcia tak zaistniałego sporu istotne znaczenie mają dwa przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a to art. 64 c § 3 i § 7. Pierwszy z tych przepisów stanowi, że "Jeżeli po pobraniu od zobowiązanego należności z tytułu kosztów egzekucyjnych okaże się, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem, należności te, wraz z naliczonymi od dnia ich pobrania odsetkami ustawowymi, organ egzekucyjny zwraca zobowiązanemu, a jeżeli niezgodne z prawem wszczęcie i prowadzenie egzekucji spowodował wierzyciel, obciąża nimi wierzyciela, z zastrzeżeniem § 3a". Z kolei zgodnie z art. 64 c § 7 u.p.e.a. "Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych na żądanie zobowiązanego albo z urzędu, jeżeli koszty te obciążają wierzyciela. Na postanowienie to przysługuje zażalenie". Analiza treści art. 64 c § 3 u.p.e.a. uprawnia do wniosku – wysuniętego przez SKO – że zwrot kosztów egzekucyjnych pobranych od zobowiązanego, w sytuacji, gdy wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem następuje bez potrzeby wydania w tej sprawie orzeczenia. Nie jest jednak zasadne przyjęcie poglądu, że w sytuacji, gdy zwrotu tego organ nie dokonuje to wniosek zobowiązanego – w badanej sprawie A – co do kosztów, w tym co do obciążenia kosztami – obarczony jest cechą bezprzedmiotowości. Postanowienie "w sprawie kosztów" winno zawierać wszystkie elementy, które pozwoliłyby zobowiązanemu na dochodzenie pobranych, a nie zwróconych kosztów egzekucyjnych. Na marginesie należałoby podnieść, że o ile zwrot nienależnie pobranych kosztów egzekucyjnych następuje na podstawie w/w art. 64 c § 3 u.p.e.a., to już odmowa takiego zwrotu winna nastąpić w formie postanowienia, co wynika z łącznej wykładni art. 64 c § 3 i § 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organ egzekucyjny bowiem "na wniosek zobowiązanego" wydaje postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych (odmowy ich zwrotu). Przyjęcie innej wykładni pozbawiałoby zobowiązanego jakiejkolwiek możliwości dochodzenia swoich praw, co pozostawałoby w sprzeczności z zasadą praworządnego państwa prawa wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym "Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej". Niemożność uzyskania orzeczenia, co do kosztów egzekucyjnych, w tych ramach zaś zwłaszcza, co do zasad ich ponoszenia/obciążenia de facto oznaczałby brak możliwości dochodzenia ich przez zobowiązanego, który poniósł je, na skutek wszczęcia i prowadzenia egzekucji niezgodnie z prawem, w administracyjnym trybie, pomimo, że koszty te zostały pobrane w tym właśnie trybie tj. w postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Analiza w/w przepisów prowadzi do kolejnego wniosku, a to takiego, że w sytuacji, gdy koszty egzekucyjne obciążają wierzyciela, to organ egzekucyjny, wydaje z urzędu postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych. Taki wniosek wypływa wprost z treści art. 64 c § 7 u.p.e.a. Nie oznacza to jednak, że jeżeli z wnioskiem takim wystąpi zobowiązany, to wydanie postanowienia w tym przedmiocie – w sytuacji, jaka miała miejsce w badanej sprawie tj. połączenia funkcji organu egzekucyjnego i wierzyciela – pozbawia organ egzekucyjny możliwości wydania takiego postanowienia. W/w przepis nie posiada takiego wyłączenia, a więc rozumując na zasadzie a contrario wydanie takiego postanowienia znajduje oparcie w w/w przepisie. Zaakcentowania wymaga ponadto, że wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych następuje już po zakończeniu postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych na żądanie zobowiązanego albo z urzędu, jeżeli koszty te obciążają wierzyciela (art. 64c § 7 u.p.e.a.). W przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego zobowiązana może wystąpić z żądaniem wydania postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Natomiast, gdy zakończenie postępowania egzekucyjnego nastąpiło wskutek wyegzekwowania wykonania obowiązku, zobowiązana może wystąpić z żądaniem wydania postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych w terminie 14 dni od dnia powiadomienia zobowiązaną przez organ egzekucyjny o wysokości pobranych kosztów egzekucyjnych (art. 64c § 8 u.p.e.a.). Organ egzekucyjny wydając postanowienie w sprawie ustalenia kosztów egzekucyjnych uwzględnia między innymi dokonane w toku postępowania egzekucyjnego czynności egzekucyjne powodujące powstanie kosztów egzekucyjnych, poniesione wydatki egzekucyjne. Obowiązany jest także uwzględnić wydane w toku tego postępowania postanowienia powodujące wyłączenie odpowiedzialności zobowiązanej za koszty egzekucji, jeżeli postanowienia takie zostały wydane. W badanej sprawie poza sporem pozostaje okoliczność, że skarżąca Spółka w toku postępowania egzekucyjnego skorzystała z przysługującego jej prawa zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej i że zarzuty te uznane zostały za zasadne, co skutkowało umorzeniem prowadzonego postępowania egzekucyjnego na mocy postanowienia SKO z dnia [...]r. Spółka wystąpiła także do organu egzekucyjnego o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych. Poprzestanie na wydaniu postanowienia tylko w sprawie wysokości tych kosztów – w ocenie Sądu – naruszało przepis art. 64 c § 3 w zw. z art. 64 c § 7 u.p.e.a. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II FSK 1027 "Użyte w art. 64c § 7 u.p.e.a. wyrażenie "postanowienie w sprawie kosztów" należy rozumieć w ten sposób, że może ono dotyczyć zarówno wysokości tych kosztów, ale także zasady ich ponoszenia, w szczególności, gdy obciążają one wierzyciela. To właśnie w postępowaniu "w sprawie kosztów egzekucyjnych" powinny być rozstrzygane szczególne okoliczności przewidziane art. 64c § 3 lub § 4 u.p.e.a., decydujące o rozdziale tych kosztów". W pełni zgadzając się z zaprezentowanym poglądem, należy zaakcentować, że w niniejszej sprawie, organ egzekucyjny, wydając postanowienie w sprawie kosztów winien w zależności od przyjętego stanowiska: – albo określić wysokość kosztów egzekucyjnych i obciążyć nimi wierzyciela ( art. 64 c § 7 ) albo też, – określić wysokość kosztów i odmówić ich zwrotu ( art. 64 c § 7 w zw. z art. 64 c § 3). Ujmując rzecz inaczej, postanowienie wydane w sprawie kosztów w trybie art. 64 c § 7 u.p.e.a. nie może ograniczać się wyłącznie do wysokości tych kosztów w sytuacji, gdy z wniosku zobowiązanego wynika, że wniosek złożony został głównie w celu uzyskania wiedzy co do zasad ponoszenia tych kosztów. Treść wniosku determinuje zakres rozstrzygnięcia organu egzekucyjnego, a w przypadku wniosku, co do kosztów postępowania egzekucyjnego złożonego przez zobowiązanego, należy ocenić ten wniosek zgodnie z jego treścią. Jeżeli z wniosku wynika – a tak było w badanej sprawie – że głównym jego celem było uzyskanie postanowienia co do tego, kogo te koszty obciążają, to wydanie postanowienia tylko i wyłącznie o wysokości kosztów, narusza przepisy art. 64 c § 7 u.p.e.a. Przepis ten wyraźnie bowiem wskazuje na postanowienie w sprawie kosztów, a nie wysokości kosztów, a to oznacza, że w jego ramach należy orzec także o zasadach ich ponoszenia. Z wyżej wskazanych przyczyn Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie narusza przepisy prawa materialnego tj. art. 64c § 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zaś naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł o jego uchyleniu. O kosztach postępowania rozstrzygnięto natomiast na podstawie art. 200 tej ustawy oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności radcy prawnego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu ( Dz. U. Nr 163,, poz. 1349), zasądzając zwrot kosztów, na które składa się uiszczony wpis sądowy, koszty zastępstwa procesowego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.