II GZ 144/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 6 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 1269/11 w zakresie wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi D. K. na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za niezasadne postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 6 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 1269/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalił wniosek D. K. o zawieszenie postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] września 2011 r., Nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za niezasadne. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że skarżący, w skardze do sądu administracyjnego wniesionej na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] września 2011 r. złożył wniosek o zawieszenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W odpowiedzi na zarządzenie wzywające do sprecyzowania wniosku w piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2012 r. skarżący ponowił złożony wniosek tytułując go wnioskiem o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Oddalając wniosek skarżącego Sąd I instancji stanął na stanowisku, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) nie przewidują kompetencji do wstrzymania (zawieszenia) postępowania egzekucyjnego. Wstrzymanie egzekucji możliwe jest na podstawie art. 23 § 6 i 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1964 ze zm.). Podkreślił, że skarżący nie zwrócił się o wstrzymanie zaskarżonego aktu bądź innego aktu wydanego w granicach prowadzonej sprawy administracyjnej, lecz o wstrzymanie egzekucji. W tej sytuacji wniosek skarżącego nie może być rozstrzygnięty przez sąd administracyjny w toku postępowania wpadkowego, ponieważ jego kognicją objęta jest wyłącznie możliwość wstrzymania aktu zaskarżonego lub innego aktu, o ile został on wydany w granicach danej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). D. K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu zażalenia podkreślił, że nie posiada tak dużej kwoty pieniężnej (90 tys. zł) aby wpłacić komornikowi celem zakończenia egzekucji, a dopiero potem dochodzić swoich praw, więc w tej sytuacji egzekucja komornicza wyrządzi mu poważną szkodę majątkową. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w określonych okolicznościach organ, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, może na wniosek lub z urzędu wstrzymać wykonanie aktu lub czynności (art. 61 § 2), a po przekazaniu skargi do sądu administracyjnego sąd ten może to uczynić na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3). Zatem wstrzymanie przez sąd zaskarżonego aktu lub czynności zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, które należy rozumieć jako ciąg czynności procesowych podejmowanych przez organy egzekucyjne oraz inne podmioty w celu przymusowego wykonania obowiązków objętych egzekucją administracyjną. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji, przepisy procedury sądowoadministracyjnej przewidują kompetencję do wstrzymania wykonania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, na podstawie których prowadzona jest egzekucja, nie przewidują natomiast kompetencji do wstrzymania, czy też zawieszenia samego postępowania egzekucyjnego. Zawieszenie postępowania egzekucyjnego możliwie jest natomiast w przypadku spełnienia przesłanek określonych w art. 56 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a organem władnym do zawieszenia takiego postępowania, jest właściwy organ egzekucyjny. Podkreślenia wymaga, że ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przewiduje zarówno zawieszenie postępowania egzekucyjnego (art. 56) jak i jego wstrzymanie (art. 23 § 6). Są to więc odrębne instytucje, a skarżący wniósł o zawieszenie (a nie jak stwierdził Sąd I instancji wstrzymanie) postępowania egzekucyjnego. Niemniej jednak rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest prawidłowe i wniosek skarżącego złożony w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego o zawieszenie postępowania egzekucyjnego należało oddalić. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.