II OZ 325/12

Dnia 24 kwietnia 2012 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L.K. i Z.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 lutego 2012 roku sygn. akt II SA/Bd 1136/11 o odmowie dopuszczenia D.S., E.S. i E.P. do udziału w postępowaniu sądowym w sprawie ze skargi L.K. i Z.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia [...] sierpnia 2011 roku nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił D.S., E.S. oraz E.P. dopuszczenia w charakterze uczestników do udziału w sprawie ze skargi L.K. i Z.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia [...] sierpnia 2011 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że skarżący wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia [...] sierpnia 2011 r., na mocy której umorzono postępowanie odwoławcze od decyzji Burmistrza Tucholi z dnia [...] czerwca 2011 r. określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie elektrociepłowni na biogaz w Gminie Tuchola, działki [...], we wsi [...]. Organ uznał, że skarżący nie są stroną postępowania zakończonego decyzją organu I instancji. W piśmie z dnia 2 lutego 2012 r. D.S., E.S. i E.P. wnieśli o dopuszczenie ich do udziału w postępowaniu toczącym się na skutek przedmiotowej skargi. Sąd I instancji wskazał, że dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania uzależnione jest nie tylko od zgłoszenia przez wnioskodawcę zamiaru uczestniczenia w postępowaniu na prawach strony, ale także od przedstawienia dowodów i argumentów, które przemawiają za tym, że wynik postępowania sądowoadministracyjnego dotyczy jego interesu prawnego. W ocenie Sądu I instancji, wnioskodawcy nie wykazali, że wynik postępowania sądowego w rozpoznawanej sprawie dotyczy ich interesu prawnego. Sąd I instancji wyjaśnił, że orzeczenie o umorzeniu postępowania odwoławczego nie jest decyzją orzekającą co do istoty sprawy. Sąd I instancji kontroluje więc jedynie, czy odwołanie pochodzi od strony postępowania. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący. Zarzucili naruszenie przepisów postępowania – art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a także art. 28 k.p.a., poprzez ich pominięcie. Wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i dopuszczenie wnioskodawców do udziału w postępowaniu. W odpowiedzi na zażalenie uczestnik postępowania W.P. wniosła o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., Nr 270) – zwanej dalej p.p.s.a. - udział w charakterze uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie. Jak słusznie podkreślił Sąd I instancji, w orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie utrwalony jest pogląd, że o tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny (zob. wyr. NSA z dnia 15 kwietnia 1993 r., I SA 1719/92, OSP 1994, z. 10, poz. 199 z aprobującą glosą P. Kucharskiego). Wnioskodawcy nie posiadają interesu prawnego w występowaniu w niniejszym postępowaniu. Podkreślenia wymaga zasadnicza różnicy między rozstrzygnięciem organu I instancji, a decyzją organu odwoławczego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy doszło do przekonania, że skarżący nie mają statusu strony postępowania i w związku z tym umorzyło postępowanie odwoławcze. Wnosząc skargę na powyższe rozstrzygnięcie skarżący poddali ocenie sądu administracyjnego wyłącznie kwestię ich uprawnień do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Chodzi tu zatem o uprawnienie indywidualne, ściśle związane ze skarżącymi. To, że inne osoby mogą znajdować się w analogicznej sytuacji, nie oznacza, że mają interes prawny do występowania w niniejszym postępowaniu, bowiem rozpoznanie skargi wniesionej przez skarżących w żaden sposób nie będzie wpływało na ich uprawnienia wynikające z przepisów prawa materialnego. Oznacza to, że w przypadku, gdyby wnioskodawcy wnieśli odwołanie od decyzji organu I instancji, a Kolegium postanowiło o umorzeniu postępowania stwierdzając, że nie ma oni statusu strony postępowania, to byliby uprawnieni do kwestionowania tego rozstrzygnięcia na drodze postępowania sądowoadministracyjnego, bowiem dotyczyłoby ono ich indywidualnego uprawnienia. Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.