II OSK 1670/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 lutego 2012 r. sygn. akt II SAB/Kr 189/11 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki w przedmiocie załatwienia podania z 10 maja 1996 r. postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 10 lutego 2012 r. sygn. akt II SAB/Kr 189/11 odrzucił skargę A. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki w przedmiocie załatwienia podania z dnia 10 maja 1996 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący nie poprzedził złożonej skargi zażaleniem na bezczynność, a jedynie powołał się na art. 221 i 227 k.p.a. W ocenie Sądu wniesienie takiej skargi nie może zostać uznane za wyczerpanie środka zaskarżenia w przypadku skargi na bezczynność organu administracyjnego. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), skargę jako niedopuszczalną odrzucił. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł skarżący A. K., zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W skardze kasacyjnej podniesiono zarzut naruszenia art. 58 §1 pkt 6) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 52 §1 i 2 tej ustawy, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu, że skarżący składając skargę nie wyczerpał środka zaskarżenia w administracyjnym toku instancji nie wnosząc zażalenia na bezczynność, podczas gdy zażalenie to zostało przez niego złożone pismem z dnia 14 lipca 2011 r. nazywając je "Zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie". Intencją skarżącego było złożenie zażalenia na bezczynność organu i wbrew stanowisku Sądu I instancji nie powoływał się na art. 221 i 227 k.p.a. i nie składał skargi w tym trybie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Zgodnie z art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego "§1 Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. (...)". Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że skarżący nie wyczerpał w sprawie instancyjnego toku postępowania. Z akt sprawy wynika, że pismo z dnia 14 lipca 2011 r. – na które powołał się skarżący w zażaleniu – było pismem wniesionym na podstawie art. 221 i 227 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepisy te skarżący powołał w tym piśmie wprost i z tego względu nie można go uznać za wyczerpujące przewidziane w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego środki zaskarżenia w sprawie ze skargi A. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji postanowienia.