I OSK 2073/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jolanta Rajewska, Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek, Sędzia del. WSA Agnieszka Miernik (spr.), Protokolant asystent sędziego Krzysztof Tomaszewski, po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2012 r. sygn. akt II SAB/Wa 20/12 w sprawie ze skargi W.S. na bezczynność Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 maja 2012 r. sygn. akt II SAB/Wa 20/12 w punkcie 1 zobowiązał Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego do rozpatrzenia wniosku W. S. z dnia [...] listopada 2011 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania, w punkcie 2 stwierdził, iż bezczynność nie nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa, natomiast w punkcie 3 przyznał na rzecz adw. P. R. kwotę 240 zł oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W uzasadnieniu wyroku Sąd podał następujący stan faktyczny i prawny: W. S. pismem z dnia [...] listopada 2011 r., powołując się na przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwrócił się do Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o wydanie "odpisów wszystkich protokołów przekazania wypełnionych kart KRUS i/lub kart ewidencyjnych ubezpieczonych rolników z Urzędu Gminy w Klembowie a także przekazanych z innych placówek KRUS do PT KRUS w Wołominie wraz z odpisami wszelkich załączników". Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego pismem z dnia [...] grudnia 2009 r., doręczonym adresatowi w dniu 6 grudnia 2009 r., poinformował wnioskodawcę, że powyższe żądanie nie dotyczy udostępnienia informacji publicznej, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W uzasadnieniu pisma organ podkreślił, iż informację publiczną stanowią same protokoły przekazania kart KRUS i kart ewidencyjnych ubezpieczonych rolników, jednakże żądanie załączników do tych protokołów wykracza poza zakres ustawy. W. S. pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa i w tym samym dniu wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się zobowiązania Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego do wydania odpisów dokumentów wskazanych we wniosku z dnia [...] listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 maja 2012 r. zobowiązał Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego do rozpatrzenia wniosku W. S. z dnia [...] listopada 2011 r. i wskazał, że przed Sądem tym pod sygn. akt II SAB/Wa 417/11, toczyło się już postępowanie ze skargi W. S. dotyczące podobnej sprawy, tj. wniosku z dnia [...] września 2011 r. o wydanie odpisu protokołów przekazania dokumentów KRUS J. S. i J.S. wraz ze wszelkimi załącznikami i szczegółowym wykazem przekazanych dokumentów do placówki terenowej KRUS w Wołominie. Sprawa ta zakończyła się oddaleniem skargi na bezczynność Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w zakresie udzielenia informacji publicznej. Obecnie rozpoznawana sprawa dotyczy tamtego zmodyfikowanego wniosku, jednakże modyfikacja ta czyni wniosek nieczytelnym co do jego znacznej części. Treść wniosku z dnia [...] listopada 2011 r. została bowiem przez skarżącego sprecyzowana jako żądanie wydania "odpisów wszystkich protokołów przekazania wypełnionych kart KRUS i/lub kart ewidencyjnych ubezpieczonych rolników z Urzędu Gminy w Klembowie a także przekazanych z innych placówek KRUS do PT KRUS w Wołominie wraz z odpisami wszelkich załączników". Zdaniem Sądu wobec tak sformułowanego żądania rodzi się wątpliwość, czy skarżącemu chodzi o odpis czy o kopię, a ponadto trudno zrozumieć, jak należy traktować użycie jednoczesne koniunkcji i alternatywy (i/lub). Sąd wskazał, że w sprawach objętych ustawą o dostępie do informacji publicznej organ udzielający odpowiedzi nie może domyślać się intencji zainteresowanego, powinna być ona czytelna i jasna. Zdaniem Sądu nie wiadomo również co ma być przedmiotem "...przekazania z innych placówek KRUS do PT KRUS w Wołominie wraz z odpisami wszelkich załączników" i jakiego okresu przekazanie dotyczy. Domyślać się należy, iż skarżącemu chodzi o udostępnienie, w bliżej niesprecyzowanej formie, protokołów przekazania dokumentacji ubezpieczeniowej rolników z placówek KRUS do placówki KRUS w Wołominie, które miało miejsce w bliżej niesprecyzowanym czasie. Można domyślać się również, iż dokumentacja ma dotyczyć rolników z Urzędu Gminy Klembów, jednakże wyróżnik ten nie jest precyzyjny i nie wiadomo czy dotyczy rolników urodzonych na terenie tej gminy, czy tam zamieszkujących, czy też skarżący ma na myśli inny związek tych rolników ze wskazanym Urzędem. Wobec powyższych wątpliwości w ocenie Sądu wniosek skarżącego z dnia [...] listopada 2011 r. o udzielenie informacji publicznej wymaga sprecyzowania. Sąd wskazał jednocześnie, że przedmiotowy wniosek w części dotyczy udostępnienia protokołów przekazania dokumentacji ubezpieczeniowej rolników między placówkami KRUS. Trafnie zatem organ w piśmie z dnia [...] grudnia 2011 r. stwierdza, iż protokoły takiego przekazania stanowią informację publiczną. Zostały bowiem wytworzone przez organ i dotyczą spraw publicznych, a tym samym mieszczą się w szerokim pojęciu zakreślonym przez art. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej, natomiast podmiot, do którego zainteresowany zwraca się o udzielenie przedmiotowej informacji, zawiera się w treści art. 4 ww. ustawy. Skoro jednak dla organu treść wniosku z dnia [...] listopada 2009 r. jest zrozumiała, powinien w tej części wniosku (dotyczącej protokołów przekazania) albo udzielić informacji albo wydać stosowną decyzję przewidzianą w art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej, ewentualnie zażądać sprecyzowania wniosku, czyli inaczej mówiąc, powinien rozpatrzyć w tym zakresie wniosek. Organ powinien także rozważyć, czy nie udzielił już wcześniej zainteresowanemu żądanej informacji, albowiem z akt sprawy o sygn. akt II SAB/Wa 417/11 wynika, że KRUS pismem z dnia [...] września 2011 r. udzielił już skarżącemu ogólnych informacji o sposobie przekazywania pomiędzy placówkami KRUS akt rolników objętych społecznym ubezpieczeniem. Skoro zatem w niniejszej sprawie organ we wskazanym wyżej zakresie wniosku skarżącego nie rozpatrzył, Sąd zobowiązał go do wykonania tych czynności. Odnosząc się do pozostałej części wniosku z dnia [...] listopada 2011 r., Sąd wskazał, że wobec ww. wątpliwości co do jego treści przedwczesne jest przesądzanie, czy stanowi on informację publiczną w rozumieniu przepisów ustawy o informacji publicznej. Skarżący powinien najpierw w sposób czytelny i poprawny sprecyzować swoje żądanie. Nie jest bowiem dopuszczalne, aby piastun danej informacji publicznej musiał domyślać się istoty wniosku zainteresowanego. Zdaniem Sądu nieprecyzyjność wniosku i wątpliwości co do jego treści, nie pozwalała uznać, aby bezczynność organu w rozpatrzeniu wniosku w zakresie protokołów przekazania dokumentacji miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Skargę kasacyjną od wyroku z dnia 10 maja 2012 r. wniósł Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, reprezentowany przez r.pr. K. J., zaskarżając go w części dotyczącej pkt 1, wnosząc o jego uchylenie w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie uchylenie wyroku w zaskarżonej części i rozpoznanie skargi oraz zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie: 1) przepisów prawa materialnego, tj. art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez ich zastosowanie w sytuacji, gdy odpis protokołu przekazania akt pomiędzy jednostkami KRUS w prowadzonych przez KRUS sprawach ubezpieczonych rolników jest dokumentem wewnętrznym i nie stanowi informacji publicznej, nadto załączniki do niego zawierają akta osobowe rolników ubezpieczonych w KRUS i jako takie również nie stanowią informacji publicznej; 2) przepisów postępowania, tj. a) art. 3 § 1 i 2 pkt 8 w zw. z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy organ nie pozostaje w bezczynności albowiem żądane przez skarżącego dokumenty (tj. odpisy protokołów przekazania akt wraz z załącznikami) nie stanowią informacji publicznej, o czym skarżący został poinformowany; b) art. 149 w zw. z art. 154 § 1 i § 4-6 P.p.s.a. poprzez uwzględnienie skargi w całości w sytuacji, gdy z uzasadnienia wyroku wynika, że wniosek skarżącego był nieczytelny i w znacznej części niezrozumiały, a żądane przez skarżącego materiały tylko w części stanowią informację publiczną; c) art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na zaniechaniu w uzasadnieniu wyroku wskazania i wyjaśnienia podstaw prawnych uznania odpisów protokołów przekazania akt wraz z załącznikami za informację publiczną podlegającą udostępnieniu; d) art. 133 § 1 w zw. z art. 134 § 1 w zw. z art. 141 § 4 zd. 1 P.p.s.a. poprzez oparcie wyroku o stan faktyczny niezgodny z aktami sprawy, tj. błędne założenie, iż organ w pismach skierowanych do skarżącego, w szczególności w piśmie z dnia [...] grudnia 2011 r. przyznał, że odpisy protokołów przekazania stanowią informację publiczną, a także oparcie uzasadnienia wyroku o wniosek skarżącego z dnia [...] listopada 2009 r., podczas gdy wniosek ten pochodzi z dnia [...] listopada 2011 r., co ma znaczenie w przypadku orzekania o bezczynności organu. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że wątpliwości Sądu wzbudziło jednoczesne użycie we wniosku skarżącego "koniunkcji i alternatywy (i/lub)." Treść żądania skarżącego była jednak oceniana przez organ biorąc pod uwagę powszechne rozumienie tych spójników. Zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną zwrot "odpisów wszystkich protokołów przekazania wypełnionych kart KRUS i/lub kart ewidencyjnych ubezpieczonych..." powinien być rozumiany jako postulat spełnienia przynajmniej jednego z dwu żądań, a zatem wydania "odpisów wszystkich protokołów przekazania wypełnionych kart KRUS" lub "kart ewidencyjnych ubezpieczonych..." lub obu tych żądań jednocześnie. W taki właśnie sposób wniosek skarżącego został zrozumiany przez organ. Akta rolników ubezpieczonych w KRUS zawierają bowiem zarówno karty ewidencyjne ubezpieczonych rolników jak i karty (akta) KRUS w zależności od konkretnego przypadku. Wobec powyższego organ nie miał trudności w zrozumieniu zakresu wniosku strony. Przy czym wiedząc, że już uprzednio skarżący żądał wydania odpisów protokołów i akt konkretnych osób, w wyniku czego udzielono mu informacji ogólnych o sposobie przekazywania akt KRUS, organ z góry wykluczył, że skarżący składając kolejny wniosek, domaga się informacji, które już uprzednio otrzymał. Z tego punktu widzenia niezrozumiała jest argumentacja Sądu, iż organ powinien rozważyć czy nie udzielił już informacji publicznej w żądanym zakresie oraz żądać sprostowania wniosku co do określenia, czy skarżący żąda odpisów, czy raczej kopii. Treść pism składanych przez skarżącego różniła się w sposób wyraźny. W jednym żądał on udostępnienia danych konkretnych osób, a gdy ich nie otrzymał złożył kolejny wniosek o udostępnienie danych wszystkich ubezpieczonych w trybie dostępu do informacji publicznej. Zdaniem organu błędne jest również rozstrzygnięcie Sądu uwzględniające skargę na bezczynność w całości, mimo iż w uzasadnieniu wyroku uznano, że wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej jest niejasny i wymaga sprecyzowania. Uwzględnienie w całości skargi na bezczynność powoduje z kolei doniosłe konsekwencje ze względu na treść art. 154 § 1 i § 4-6 P.p.s.a. Skarżący może bowiem, żądając wykonania wyroku, domagać się uwzględnienia jego wniosku z dnia [...] listopada 2011 r. w całości, a więc żądać wydania nie tylko odpisów protokołów przekazania, ale także odpisów z akt stanowiących przedmiot przekazania tymi protokołami (załączników do protokołu). W tym zakresie natomiast Sąd stwierdzając bezczynność, nie zajął stanowiska czy stanowią one przedmiot ustawy o dostępie do informacji publicznej, czy też są z niego wyłączone. Tym samym doszło do naruszenia art. 141 § 4 zd. 2 in fine P.p.s.a. Organ wskazał, że wprawdzie żądanie ujawnienia treści i postaci dokumentów urzędowych jest dopuszczalne na postawie art. 6 ust. 1 pkt 4 a) ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz dotyczy danych o charakterze publicznym np.: treści aktów administracyjnych czy protokołów kontroli, a nie zbiorów spraw indywidualnych prowadzonych przez dany organ. Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne organ podał, że odmowa udostępnienia informacji publicznej, następuje w sytuacji, w której organ posiada informację o charakterze publicznym, ale jej nie udostępnia, ponieważ prawo do informacji jest np. ograniczone przepisami o informacji niejawnej oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (art. 5 ust. 1 ustawy). Gdy natomiast organ odmawia udostępnienia informacji publicznej z tego powodu, że nie posiada żądanych informacji, bądź też wnioskowana informacja nie jest informacją publiczną, nie jest wymagana forma decyzji przewidziana dla odmowy udzielenia informacji. Wobec tego wydanie decyzji odmownej jest niedopuszczalne, gdy żądana informacja nie jest informacją publiczną w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Należy jedynie wnioskodawcę poinformować pismem, że sprawa nie dotyczy informacji publicznej. Wnoszący skargę kasacyjną wskazał ponadto, że w opisie stanu faktycznego Sąd wielokrotnie powołuje się na pisma z innych dat niż wynika to z akt sprawy. Dotyczy to zarówno pism skarżącego, dat ich sporządzenia i otrzymania, jak również pism organu. Sąd kilkakrotnie powołuje się na pismo KRUS z dnia [...] grudnia 2009 r., podczas gdy przedmiotowe pismo pochodzi z dnia [...] grudnia 2011 r. Sąd dwukrotnie wskazuje również, że w uzasadnieniu pisma z dnia [...] grudnia 2009 r. (prawidłowa data [...] grudnia 2011 r.) "organ podkreślił, że informację publiczną stanowią same protokoły przekazania kart KRUS i kart ewidencyjnych ubezpieczonych rolników, jednakże żądanie załączników do tych protokołów wykracza poza zakres ustawy" (str. 1 i str. 5 uzasadnienia). Pismo z dnia [...] grudnia 2011 r. nie zawiera natomiast tego typu stwierdzenia. Wszystkie podane wyżej okoliczności poddają w wątpliwość, czy rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o stan faktyczny tej konkretnej, czy innej sprawy. Zaskarżony wyrok pozostaje ponadto w sprzeczności z rozstrzygnięciem wydanym w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 417/11, którym Sąd oddalił skargę skarżącego, uznając, że nie można postawić organowi zarzutu bezczynności w udzieleniu informacji publicznej, w sytuacji gdy na żądanie zawarte w piśmie z dnia [...] września 2011 r. dotyczące wydania odpisów protokołów przekazania dokumentów KRUS dwóch osób wraz ze wszelkimi załącznikami i szczegółowym wykazem przekazanych dokumentów do placówki terenowej KRUS w Wołominie, organ udostępnił akta tych osób na podstawie pełnomocnictwa, a ponadto pismem z dnia [...] września 2011 r., odpowiadając na wniosek skarżącego z dnia [...] września 2011 r., wyjaśnił że akta rolników zostały przekazane zgodnie ze stosownymi zasadami. Protokół przekazania dokumentacji między jednostkami KRUS został sporządzony w postaci wydruku komputerowego, będącego wykazem akt i stanowi wewnętrzny dokument KRUS. W odpowiedzi podkreślono, iż żądane we wniosku z dnia [...] września 2011 r. dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Sąd oddalając skargę na bezczynność uznał natomiast postępowanie organu za prawidłowe. Odpowiedź organu w zakresie ogólnej informacji o sposobie przekazania akt wraz z załącznikami czyniła więc zadość postanowieniom ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ wykonał zatem swoje obowiązki wynikające z tej ustawy. Skoro więc skarżący otrzymał w piśmie z dnia [...] września 2011 r. informację publiczną, do której udostępnienia organ był zobowiązany, to nie można czynić organowi zarzutu bezczynności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli w sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania, wymienione w art. 183 § 2 P.p.s.a., jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, to Sąd rozpoznając sprawę związany jest granicami skargi kasacyjnej. Związanie granicami skargi kasacyjnej oznacza natomiast związanie wskazanymi w niej podstawami zaskarżenia oraz wnioskiem. Na gruncie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi udzielenie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczą w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 (inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa). Natomiast brak realizacji prawa do informacji publicznej, a wiec milczenie organu, stanowi przypadek bezczynności, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Podkreślić jednak należy, że pomimo złożenia wniosku i braku realizacji prawa do informacji publicznej, z bezczynnością będziemy mieli do czynienia jedynie w sytuacji, gdy wniosek dotyczy "informacji publicznej" w rozumieniu art.1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W rozpoznawanej sprawie prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyjął, że żądanie zawarte we wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2011 r., dotyczące udostępnienia protokołów przekazania dokumentacji ubezpieczeniowej rolników miedzy placówkami KRUS, stanowi informację publiczną. Żądane informacje dotyczą działalności organów w zakresie przekazywania dokumentów między własnymi placówkami, zostały wytworzone przez organ i dotyczą spraw publicznych. Mieszczą się zatem w określeniach zawartych w art. 1, art. 4 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. A zatem nie mógł być uznany za słuszny zarzut skargi kasacyjnej naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wbrew temu, co twierdzi skarżący kasacyjnie, w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2012 r. sygn. akt II SAB/Wa 417/11, powoływanym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku oraz w skardze kasacyjnej, Sąd uznał, że informacja o sposobie przekazywania pomiędzy placówkami KRUS akt rolników objętych ubezpieczeniem społecznym stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną W. S. wyrokiem z dnia 10 października 2012 r. sygn. akt I OSK 1499/12, uznał jedynie, że tryb dostępu do informacji publicznej był wyłączony ze względu na to, że informacja publiczna, będąca przedmiotem zainteresowania wnioskodawcy, osiągalna jest w innym trybie. W sprawie, do której odwołuje się skarżący kasacyjnie, problem polegał ponadto na czymś innym, a mianowicie na tym, że skarżący miał zapewniony dostęp do informacji, mającej charakter informacji publicznej, w oparciu o przepisy innych ustaw. Wskazane w uzasadnieniu skargi kasacyjnej argumenty co do tego, że załączniki do protokołu przekazania akt pomiędzy jednostkami KRUS w sprawach ubezpieczonych rolników, zawierają akta osobowe rolników ubezpieczonych w KRUS, nie mogą przesądzać o tym, że informacje w nich zawarte nie stanowią informacji publicznej. Ustawa o dostępie do informacji publicznej w art. 5 przewiduje ograniczenia w prawie dostępu do informacji publicznej i w sytuacji, gdy informacja publiczna istnieje, ale nie może być udostępniona na skutek ograniczeń do prawa do informacji publicznej wydaje się decyzję o odmowie udostępnienia informacji (art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Pozostawanie zaś w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, w terminie wskazanym w art. 13 ww. ustawy, stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji ani niewydanie decyzji o odmowie jej udzielenia. Wobec powyższego, nie można zarzucić Sądowi naruszenia art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku skarżącego poprzez udzielenie informacji publicznej albo wydanie decyzji przewidzianej w art. 16 cytowanej ustawy. Nie stanowi też naruszenia prawa przez Sąd wskazanie co do dalszego postępowania zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, tj. ewentualne zobowiązanie organu do żądania sprecyzowania wniosku przez skarżącego. W tej sytuacji nie jest także zasadny zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 3 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. w zw. z art. 149 P.p.s.a. Zarzut naruszenia art. 149 P.p.s.a. w zw. z art. 154 § 1 i § 4-6 P.p.s.a. jest o tyle niezasadny, że w sprawie nie miały zastosowania przepisy art. 154 P.p.s.a. Z uzasadnienia wyroku nie wynika zaś, że w wyniku wykonania wyroku organ będzie zobowiązany nie tylko do wydania odpisów protokołów, ale także odpisów z akt stanowiących przedmiot przekazania tymi protokołami (załączników do protokołu). Sąd zawarł wyłącznie wskazania nakazujące wybór jednej z prawnych form załatwienia wniosku. Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa procesowego, tj. art. 141 § 4 P.p.s.a. przede wszystkim podkreślić należy, że naruszenie przepisów postępowania stanowi skuteczną podstawę kasacyjną jedynie w przypadku, gdy uchybienie przepisom postępowania mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Wadliwość uzasadnienia wyroku może zaś stanowić przedmiot skutecznego zarzutu kasacyjnego z art. 141 § 4 P.p.s.a. jedynie wówczas, gdy uzasadnienie sporządzone jest w taki sposób, że niemożliwa jest kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku, a w szczególności jeżeli uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego I instancji nie zawiera stanowiska odnośnie do stanu faktycznego przyjętego jako podstawa zaskarżonego rozstrzygnięcia. W tego rodzaju przypadku bowiem, wadliwość uzasadnienia wyroku może być uznana za naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie zarzut naruszenia art.141 § 4 P.p.s.a. nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżony wyrok pomimo wad uzasadnienia odpowiada prawu. Błędne wskazania dat wniosków i pism w części uzasadnienia wyroku nie mogą świadczyć o błędnym ustaleniu stanu faktycznego. Noszą one znamiona oczywistej omyłki. W pozostałej części uzasadnienia – w rozważaniach prawnych, Sąd poprawnie wskazuje daty pism. Poza tym z akt sprawy jasno wynika, że chodzi o pisma z 2011 r. a nie z 2009 r. W konsekwencji należy stwierdzić, że Sąd I instancji prawidłowo zobowiązał Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego do rozpatrzenia wniosku skarżącego. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.