IV SA/Wa 1982/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2012 r. sprawy ze skargi W. G. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] sierpnia 2011 r. znak [...]; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na rzecz skarżącego W. G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. IV SA/Wa 1982/11 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] sierpnia 2011 r., którym odmówiono uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, budynku gospodarczego oraz niezbędnej infrastruktury technicznej na działce o nr ewidencyjnym [...] w obrębie B. W uzasadnieniu organ wywodził, że działka na której planowana jest realizacja spornego przedsięwzięcia położona jest w granicach obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 [...], obszaru o znaczeniu dla Wspólnoty Natura 2000 [...] oraz Obszaru Chronionego Krajobrazu "[...]". Organ motywował, że obszar inwestycji i jego sąsiedztwo ze względu na znajdująca się tam mozaikę zróżnicowanego krajobrazu rolniczego, terenów otwartych, zbiorników wodnych oraz bezpośrednie sąsiedztwo lasu jest atrakcyjnym obszarem dla takich gatunków ptaków chronionych w obszarze Natura 2000 [...] jak: bocian czarny, bocian biały, derkacz, orlik krzykliwy, błotniak łąkowy, puchacz i włochatka. Derkacz, Błotniak i orlik krzykliwy to gatunek, który nigdy nie wykorzystuje do gnieżdżenia czy żerowania działek zabudowanych. Wymagają one dużych terenów na których mogą zbierać pokarm, wobec czego zabudowa nawet stosunkowo niewielkiego obszaru spowoduje, że ptaki te będą musiały przenieść się w inne rejony lub przestana się gniazdować. Kolejnym argumentem przeciwko planowanej inwestycji jest, według Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, duże znaczenie otwartych powierzchni, takich jak łąki śródleśne, polany czy zręby jako ważny element siedlisk dla żubra – gatunku priorytetowego w obszarze Natura 2000 [...]. W ocenie organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie, wskutek realizacji planowanej inwestycji może dojść do zmniejszenia siedlisk oraz żerowisk gatunków objętych ochroną w obszarze Natura 2000 poprzez fizyczne zajęcie terenu, jego fragmentację oraz płoszenie gatunków ptaków w okresie budowy, jak i eksploatacja planowanej inwestycji. W związku z powyższym Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska stwierdził, iż nie można wykluczyć znaczącego negatywnego oddziaływania planowanej inwestycji na gatunki chronione na tym obszarze, w szczególności ptaki drapieżne i żubra, a co za tym idzie uzgodnić przedłożonego projektu decyzji o warunkach zabudowy. Organ stwierdził, iż w tym przypadku zastosowanie ma "zasada przezorności" wyrażona w art. 191 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie wniósł W. G. zarzucając naruszenie: - art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, art. 3 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko polegające na przyjęciu, że inwestycja będąca przedmiotem uzgodnienia może znacząco oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000 [...], w tym orlika krzykliwego; - art. 6 ust. 3 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory polegające na odmowie uzgodnienia warunków zabudowy w zakresie ochrony przyrody dla w/w inwestycji bez przeprowadzenia oceny o jakiej mowa w tym przepisie; - § 4 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 21 lipca 2004 r. w sprawie obszarów specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 poprzez przyjęcie, że uzgodnienie przedmiotowej inwestycji doprowadzi do zagrożenia ochrony ptaków w szczególności orlika krzykliwego; - art. 32 Konstytucji poprzez pogwałcenie zasady równości wobec prawa; - art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nie podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego na zebranie w sposób wyczerpujący i rozpatrzenie całego materiału dowodowego; - art. 80 k.p.a. polegające na dokonaniu oceny sprawy w oparciu o pełny materiał dowodowy z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie skarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] sierpnia 20011 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalanie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uznał iż postanowienie to jak i utrzymane nim w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] sierpnia 2011 r. naruszają przepisy prawa materialnego. Przedmiotem rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie było wydanie postanowienia uzgadniającego w oparci o treść art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Zgodnie z art. 64 ust. 1 tej ustawy do decyzji o warunkach zabudowy stosuje się odpowiednio również art. 53 ust. 3 – 5a. Z treści art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynika, że w przypadku niezajęci stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie – uzgodnienie uważa się za dokonane. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż Wójt Gminy B. wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o dokonanie uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy terenu inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, budowie budynku gospodarczego wraz z niezbędną infrastruktura techniczną w ramach działki oznaczonej numerem ewidencyjnym gruntów [...], w obrębie [...] w dniu 20 lipca 2011r. Zgodnie więc z powołaną wyżej regulacją termin do wydania przez organ stosownego uzgodnienia upłynął z dniem 3 sierpnia 2011 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. wydał postanowienie odmawiające uzgodnienia projektu decyzji w dniu [...] sierpnia 2011 r., a więc po upływie zakreślonego przepisami terminu. Przepis art. 53 ust 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym statuuje zasadę, iż w przypadku niezajęcia przez organ stanowiska w terminie 2 tygodni od doręczenia wystąpienia, uzgodnienie uważa się za dokonane. W takiej sytuacji negatywne stanowisko wydane po upływie zakreślonego przepisami terminu zawarte w postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2011 r. Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. oraz utrzymujące je w mocy postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2011 r. jako wydane z naruszeniem powołany powyżej przepisów nie mogły pozostać w obrocie prawnym. Powyższe okoliczności skutkowały, iż zbędne było odnoszenie się do zarzutów zawartych w skardze. Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 wyroku oparto o treść art. 152 powołanej wyżej ustawy, o kosztach zaś orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a.