I SA/Sz 1053/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 lutego 2012 r. sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 5 października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu podatku akcyzowego oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 maja 2011 r., wydanym na podstawie art. 165a, 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) - dalej: "O.p." - w związku z art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626) - dalej: "ustawa" - oraz § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego (Dz. U. Nr 32, poz. 246) - dalej: "rozporządzenie" - Dyrektor Izby Celnej w Szczecinie utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w Szczecinie z dnia 26 lutego 2010 r. odmawiające A B Spółce z o.o. w S (obecnie z siedzibą w P) wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodu osobowego marki [...] , numer nadwozia [...]. Jak wynika z akt sprawy, w dniu [...] r. A B Spółka z o.o. złożyła Naczelnikowi Urzędu Celnego wniosek o zwrot podatku akcyzowego od samochodu osobowego marki [...] , numerze nadwozia [...] w kwocie [...]zł z tytułu dokonanej dostawy wewnątrzwspólnotowej. Wraz z przedmiotowym wnioskiem Strona przedłożyła m.in.: - wniosek o zwrot akcyzy od samochodu osobowego zgodny z załącznikiem do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego (Dz. U. Nr 32, poz. 246), - fakturę VAT numer [...]z dnia [...]r., dokumentującą sprzedaż samochodu marki [...] , nr nadwozia [...] dokonaną pomiędzy A B Sp. z o.o. a A Dą zamieszkałą przy ul. P--, B, - dokument potwierdzający wywóz przez nabywcę nowego środka transportu z Rzeczypospolitej Polskiej do innego Państwa Członkowskiego Wspólnoty Europejskiej VAT-22, - specyfikację dostawy wewnątrzwspólnotowęj nowych środków transportu z 21 marca 2009 r., - kserokopię niemieckiego dowodu rejestracyjnego pojazdu nr [...], - kserokopię niemieckiego dowodu osobistego nabywcy samochodu, - wyciąg bankowy z 2 marca 2009 r. (tytuł operacji umowa Nr [...]A Da) oraz z 6 marca 2009 r., - fakturę VAT Nr [...] dokumentującą umowę zawartą pomiędzy V A Polska Sp. z o.o. w W a A B Sp. z o.o. w S, - oświadczenie z 4 lutego 2010 r. o wywiezieniu w dniu 21 marca 2009 r. samochodu osobowego z terytorium kraju na terytorium Niemiec, - pełnomocnictwo z 4 lutego 2010 r. do reprezentowania Spółki z o.o. A B, - kserokopię dokumentu wydanego przez Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego dotyczącego potwierdzenia zarejestrowania podmiotu jako podatnika VAT oraz VATUE. Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem nr [...]z dnia [...]r. odmówił A B Sp. z o.o. wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej przedmiotowego samochodu osobowego, z uwagi na złożenie wniosku przez podmiot nie będący stroną. Organ wyjaśnił, że podmiotem właściwym do złożenia ewentualnego wniosku o zwrot podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej przedmiotowego samochodu jest A Da. W zażaleniu, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, Spółka podniosła zarzut naruszenia art. 107 ustawy poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że wnioskodawca nie jest stroną postępowania. Spółka zaznaczyła, że przedmiotowy pojazd został wywieziony z kraju bez użycia innego środka transportu i nie mogło być w tym przypadku dokumentu przewozowego, o którym mowa w art. 107 ust. 3 ustawy. Dyrektor Izby Celnej w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przywołał treść art. 107 ustawy i stwierdził, że z dołączonej do wniosku faktury VAT Nr [...] wynika, iż A B Sp. z o.o. nabyła samochód [...]r. od V A Polska Sp. z o.o. z siedzibą w W. Z kopii faktury VAT o numerze [...]z [...]r. wystawionej przez A B Sp. z o.o. wynika natomiast, że Spółka dokonała sprzedaży tego samochodu osobie fizycznej (obywatelce niemieckiej) A Diej zamieszkałej przy ul. P-- 25A, B (Niemcy). Odbiór samochodu potwierdzony został w specyfikacji dostawy wewnątrzwspólnotowęj nowych środków transportu z dnia 21 marca 2009 r., natomiast z oświadczenia Sp. z o.o. A B z dnia 4 lutego 2010 r. dodatkowo wynika, że ww. samochód sprzedany został na podstawie faktury [...] [...]r. i "przekroczył granicę w dniu [...]roku na własnych kołach - miejsce dostarczenia: P-- 25A, B". Na tej podstawie organ stwierdził, że właścicielem samochodu w wyniku zawarcia umowy sprzedaży (czego potwierdzeniem było wystawienie ww. faktury VAT), została A Da, zamieszkała w Bie w Niemczech, a przeniesienie własności nastąpiło na terytorium kraju - w S. Potwierdzeniem odbioru samochodu przez A Dą była informacja zamieszczona w pozostającej u sprzedawcy kopii faktury VAT numer [...] o treści: podpis osoby upoważnionej do odbioru faktury - A Da. Z przedmiotowej faktury wynika również, że załącznikiem do faktury była karta pojazdu seria [...]wraz z podanym numerem świadectwa homologacji. Ponadto, ze specyfikacji z [...] r. dotyczącej odbioru wymienionego samochodu, wynika jednoznacznie, że przekazującym jest A B Sp. z o.o. a odbierającą jest A Da (podpis nieczytelny) – co oznacza, iż przekazanie samochodu nastąpiło w kilka dni po dniu sprzedaży na terytorium kraju. W aktach sprawy znajduje się także dokument potwierdzający wywóz przez nabywcę nowego środka transportu z Rzeczypospolitej Polskiej do innego Państwa Członkowskiego Wspólnoty Europejskiej VAT-22, gdzie w polu 29 tego dokumentu (data faktury potwierdzającej dostawę) oraz w polu 30 (data dostawy), widnieje data: 16 marca 2009 r. Z przedmiotowego dokumentu wynika ponadto, iż dane nabywcy, tj. A Da oraz jej adres, tj. Niemcy - B, P-- 25A, B zostały wskazane w polach D.1, D.2. Organ odwoławczy podniósł też w uzasadnieniu, że A Da złożyła w dokumencie VAT-22 oświadczenie nabywcy o treści "Oświadczam, że zamierzam wywieźć nowy środek transportu opisany w niniejszym dokumencie bez użycia innego środka transportu (przewozowego) z terytorium Rzeczypospolitej do państwa członkowskiego przeznaczenia dla wywożonego nowego środka transportu w ciągu 14 dni od daty dostawy", co oznacza - zdaniem organu - że składając przedmiotowe dokumenty, A Da potwierdziła, iż stała się właścicielem przedmiotowego samochodu na terytorium kraju. Z tą chwilą też firma A B Sp. z o.o. przeniosła własność na nabywcę. Organ stwierdził, że rozporządzającym (właścicielem) pojazdu w dniu 16 marca 2009 r. była A Da, która zakupu dokonała na terytorium kraju. Z powyższego wynika, jak wskazał organ, że tylko podmiot, który nabył prawo rozporządzania samochodem jak właściciel i następnie dokonał dostawy wewnątrzwspólnotowęj (albo dostawa ta realizowana była w jego imieniu), czyli przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego, uprawniony jest do ubiegania się o zwrot akcyzy. W świetle dokonanych ustaleń organu wynika, że z chwilą przeniesienia własności samochodu osobowego na Annę Dą, tj. z dniem [...]r. (data sprzedaży), Spółka A B utraciła prawo do ubiegania się o zwrot zapłaconej uprzednio akcyzy. Dostawy dokonał bowiem jego nowy właściciel, tj. A Da. Zatem to A Da, a nie Spółka A B dysponowała w chwili przemieszczenia z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej (według dokumentu zatytułowanego jako "oświadczenie w sprawie dostawy wewnątrzwspólnotowej" - pojazd przekroczył granicę w dniu [...]r.) tym pojazdem jak właściciel. Następnie, co wynika z niemieckiego dokumentu rejestracji "Zulassungsbescheinigung" w dniu 18 marca 2009 r. dokonano w Bie rejestracji wspomnianego samochodu (poz. B część II "Datum der Erstzulassung des Fahrzeugs" co w tłumaczeniu na język polski oznacza - data pierwszej rejestracji pojazdu). Na potwierdzenie takiego stanowiska Dyrektor Izby Celnej przywołał wyrażony w orzecznictwie pogląd, iż "w przypadku gdy podmiot wydaje na terytorium kraju samochód osobowy (niezarejestrowany w kraju, z opłaconą akcyzą) jego nabywcy (który w tym momencie może lecz nie musi być jeszcze jego właścicielem) lub jeżeli przedmiotowy pojazd wydaje przewoźnikowi działającemu na zlecenie nabywcy, to tym samym podmiot taki przestaje rozporządzać tym samochodem osobowym jak właściciel w rozumieniu art. 107 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym". Dyrektor Izby Celnej uznał zatem, że nie jest możliwe rozpoznanie wniosku o zwrot akcyzy od samochodu osobowego w sytuacji, gdy wniosek został złożony przez podmiot niebędący stroną uprawnioną do ubiegania się o ten zwrot. Organ przywołał treść art. 165a § 1 O.p., zgodnie z którym organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, gdy żądanie o którym mowa w art. 165 O.p., zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek przyczyn postępowanie nie może być wszczęte. Skoro zatem A B Spółka z o.o. złożyła wniosek o zwrot podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej przedmiotowego samochodu osobowego we własnym imieniu, to oznacza, że wniosek został wniesiony przez osobę niebędącą stroną postępowania. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skardze, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji, skarżąca Spółka A B, reprezentowana przez radcę prawnego, zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 107 ustawy o podatku akcyzowym oraz § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego, przez błędne jego zastosowanie, co miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie przepisów postępowania przez wadliwe i niepełne przeprowadzenie postępowania dowodowego w sprawie, co także miało istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skarżąca Spółka podniosła, że przedłożone przez nią wraz z wnioskiem o zwrot akcyzy dokumenty (tj. faktura dokumentująca sprzedaż, oświadczenie o wywozie samochodu osobowego ze wskazaniem daty wywiezienia z terytorium RP, ksero dowodu rejestracyjnego samochodu, który został zarejestrowany w Niemczech i była to jego pierwsza rejestracja) spełniają warunki określone w § 2 pkt 1 ww. rozporządzenia. Zdaniem Skarżącej, ustawa o podatku akcyzowym nie definiuje, kto ostatecznie powinien dokonywać przemieszczenia samochodu, zatem uznać należy, że podmiot dokonujący przemieszczenia samochodu osobowego jest w tym wypadku obojętny. Skarżąca zarzuciła, iż organ odwoławczy pomija tę okoliczność, błędnie przyjmując, że wnioskodawca nie jest stroną postępowania z uwagi na to, iż w momencie przemieszczania samochodu osobowego jego właścicielem była A Da. Skarżąca powołała przy tym wyrok NSA z 3 kwietnia 2008 r. I FSK 33/07, wydany na tle innych przepisów, ale zdaniem Spółki zachowujący swą aktualność w tej sprawie. Zdaniem Skarżącej przepisy ustawy o podatku akcyzowym nie uzależniają możliwości wnioskowania o zwrot zapłaconego na terytorium kraju podatku akcyzowego od momentu przejścia prawa własności na podmiot, a od faktu dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, którą zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o podatku akcyzowym jest "przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego", i która miała miejsce - co jest dla Spółki okolicznością nie budzącą żadnych wątpliwości. Skarżąca Spółka podnosząc, że nabyła prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, a następnie dokonała dostawy wewnątrzwspólnotowej pojazdu, polegającej na przemieszczeniu samochodu osobowego z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego, spełniając też pozostałe warunki, ma więc prawo do zwrotu podatku akcyzowego uiszczonego przez nią w niniejszej sprawie. W ocenie Spółki inne postępowanie prowadziłoby do sytuacji, w której na terytorium Wspólnot Europejskich podatek zostałby uiszczony dwukrotnie – zarówno od sprzedającego, jak i kupującego, a więc byłby de facto podwójnym opodatkowaniem, sprzecznym z zasadami europejskiego prawa podatkowego. W odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, Dyrektor Izby Celnej podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, nie podzielając zarzutów skargi. Odnosząc się do zarzutu ewentualnego podwójnego opodatkowania podatkiem akcyzowym w związku z przedmiotową sprawą, organ stwierdził, że zarzut ten jest niezasadny, bowiem Spółka A B zapłaciła podatek akcyzowy zawarty w cenie samochodu [...] - zgodnie z fakturą wystawioną przez firmę V A POLSKA Sp. z o.o. dla A B Sp. z o.o. cena netto z akcyzą wynosiła [...]zł. W związku z dalszą odsprzedażą przedmiotowego samochodu na terytorium kraju, zgodnie z treścią faktury, sprzedany samochód nie podlegał dalszemu obciążeniu akcyzą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, nie istnieją bowiem podstawy do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie nie odpowiada przepisom prawa materialnego lub uchybia przepisom postępowania w stopniu co najmniej mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do rozbieżnej interpretacji przepisów prawa podatkowego co do podmiotu, któremu przysługuje prawo do zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju samochodu osobowego, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju. Kwestie związane z takim zwrotem reguluje art. 107 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626). Zgodnie z ust. 1 tego artykułu: "Podmiotowi, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, i który dokonuje dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym samochodu osobowego, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, lub jeżeli w jego imieniu ta dostawa albo eksport są realizowane, przysługuje zwrot akcyzy na wniosek, złożony właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie roku od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego". W myśl ust. 3 omawianego artykułu, podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany posiadać dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, którymi są w szczególności: dokumenty przewozowe, celne, faktura i specyfikacja dostawy oraz inne dokumenty handlowe związane z dostawą wewnątrzwspólnotową albo eksportem. Zgodnie z ust. 4, do wniosku o zwrot załącza się dowód zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub fakturę z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, o których mowa w ust. 3. Ponadto stosownie do art. 2 pkt 8 tej ustawy określenie "dostawa wewnątrzwspólnotowa" oznacza "przemieszczanie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego". Odnosząc przytoczony stan prawny do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że organy podatkowe obu instancji zasadnie uznały, iż podmiotem który nabył w dniu [...]r. prawo rozporządzania przedmiotowym samochodem osobowym jak właściciel, i który następnie dokonał w dniu [...]r. jego przemieszczenia z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego, dokonując tym samym dostawy wewnątrzwspólnotowej tego samochodu, była A Da. Stwierdzenie to znajduje bowiem potwierdzenie w zebranym w sprawie materiale dowodowym. W aktach sprawy brak dowodu, aby A Da zlecała skarżącej Spółce dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej, a Spółka nie przedłożyła organowi wiarygodnych dokumentów potwierdzających wykonanie przez nią usługi przemieszczenia pojazdu. Z brzmienia przepisu art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym w sposób jednoznaczny wynika, iż podmiotem, któremu przysługuje zwrot akcyzy może być tylko ten, kto przed dokonaniem dostawy wewnątrzwspólnotowej nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju i który samodzielnie dokonuje dostawy wewnątrzwspólnotowej (przemieszcza ten samochód z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego) lub jeżeli w jego imieniu taka dostawa jest realizowana (np. przy pomocy przewoźnika lub innego pośrednika). Skoro zatem skarżąca Spółka dokonała w dniu [...]r. zbycia przedmiotowego samochodu osobowego, to z tą chwilą utraciła prawo rozporządzania tym pojazdem "jak właściciel", a więc już z tego powodu nie mogła skutecznie występować o zwrot akcyzy. Niezależnie od argumentów wynikających z tego przepisu, takie żądanie Skarżącej nie znajduje racjonalnego uzasadnienia, skoro nabywca pojazdu w cenie nabycia "zwrócił" sprzedawcy kwotę zapłaconej uprzednio akcyzy. Na brak podstaw do żądania przez Skarżącą zwrotu akcyzy wskazują wynikające z materiału dowodowego, przytoczone w zaskarżonym postanowieniu fakty, tj.: nabycie przedmiotowego samochodu w dniu [...]r. przez A Dą od skarżącej Spółki, zarejestrowanie przez nią pojazdu na terytorium Niemiec w dniu [...]r. oraz odebranie przez nią tego pojazdu w dniu [...]r. od Spółki i przemieszczenie pojazdu na terytorium Niemiec. Fakty te potwierdza także treść "Dokumentu potwierdzającego wywóz przez nabywcę nowego środka transportu z Rzeczypospolitej Polskiej do innego państwa członkowskiego Wspólnoty Europejskiej VAT-22" z dnia 21 marca 2009 r., w którym A Da złożyła oświadczenie, że w terminie 14 dni zamierza ona wywieźć ww. samochód osobowy z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do państwa członkowskiego przeznaczenia. Również Skarżąca w skardze potwierdziła, że to nabywca, a nie sprzedawca, dokonał przemieszczenia samochodu z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego (Dz. U. Nr 32, poz. 246) stwierdzić należy, że zarzut ten nie jest zasadny. Zgodnie z ust. 1 tego paragrafu, warunkiem otrzymania zwrotu akcyzy w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodu osobowego realizowanego bez udziału przewoźnika lub spedytora, przy użyciu własnego środka transportu, jest złożenie przez podmiot, który dokonał dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodu osobowego, pisemnego oświadczenia o terminie i sposobie wywozu oraz miejscu dostarczenia samochodu osobowego poza terytorium kraju. W myśl ust. 2, w przypadku gdy oświadczenia, o których mowa w ust. 1, oraz dokumenty wymienione w art. 107 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, [...], nie potwierdzają wykonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodu osobowego, podmiot obowiązany jest do przedłożenia innych dokumentów wskazujących na ich wykonanie, w szczególności: 1) korespondencji handlowej; 2) dokumentu dotyczącego ubezpieczenia lub frachtu; 3) dokumentu potwierdzającego zapłatę za wykonaną dostawę wewnątrzwspólnotową albo eksport [ust. 2]. Przepis ten wydany został na podstawie upoważnienia zawartego w art. 107 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym, nie może więc ulegać wątpliwości, że określa ono szczegółowe warunki i tryb zwrotu akcyzy od samochodu osobowego (co stwierdzono wprost w § 1 pkt 1), o którym mowa w wymienionym artykule ustawy. Skoro zatem, jak wykazano powyżej, skarżąca Spółka nie jest podmiotem spełniającym warunki określone w art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, nie mogą się do niej odnosić cytowane przepisy rozporządzenia. Przepisy te odnoszą się bowiem do podmiotu który dokonał dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodu osobowego zrealizowanej "bez udziału przewoźnika lub spedytora, przy użyciu własnego środka transportu", a więc nie dotyczą Skarżącej - nie mogły więc być naruszone w odniesieniu do Skarżącej, skoro nie dokonała ona dostawy wewnątrzwspólnotowej. Taki wniosek potwierdziła Skarżąca w skardze, podnosząc, iż: "Nie ulega wątpliwości w sprawie, że strony zawarły umowę sprzedaży samochodu osobowego, który następnie został zarejestrowany w Niemczech przez kupującego oraz przez niego przemieszczony z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego [...]". Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących wadliwego i niepełnego przeprowadzenia postępowania dowodowego w sprawie, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia takich zarzutów. W aktach sprawy zawarto bowiem dostateczny materiał dowodowy stwierdzający w sposób jednoznaczny, iż skarżąca Spółka nie jest podmiotem uprawnionym do wystąpienia o zwrot akcyzy. Skarżąca nie wskazała też, w jakim zakresie postępowanie dowodowe miałoby być uzupełnione. Nie jest też uzasadniony argument Skarżącej, iż podatek akcyzowy uiszczony przez Spółkę powinien mu zostać zwrócony, bowiem w przeciwnym wypadku doszłoby do podwójnego opodatkowania - zarówno sprzedającego, jak i kupującego. Podatek taki zawarty w cenie samochodu Skarżąca zapłaciła przy nabyciu samochodu od firmy V A POLSKA Sp. z o.o. W związku z odsprzedażą przez Skarżącą przedmiotowego samochodu na terytorium kraju w dniu [...]r., sprzedany samochód nie podlegał już dalszemu obciążeniu akcyzą, bowiem istotą podatku akcyzowego jako podatku pośredniego i jednofazowego jest to, iż ostatecznie jego ciężar ponosi konsument, który nabywa towar na ostatnim etapie jego obrotu – co wynika z art. 8 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym. Przepis ten stanowi, że jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została, po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy, określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie mogło więc dojść do podwójnego opodatkowania – jak twierdzi Skarżąca. W takich okolicznościach sprawy uznać należy, że organy obu instancji zasadnie - na podstawie art. 165a § 1 O.p. - odmówiły Spółce A B wnioskowanego wszczęcia postępowania o zwrot akcyzy bowiem Spółka ta nie mogła być stroną takiego postępowania. Nie znajdując więc podstaw do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie nie odpowiada przepisom prawa materialnego lub uchybia przepisom postępowania w stopniu co najmniej mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, stosownie do przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – Sąd orzekł o oddaleniu skargi.