II SA/Sz 1178/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Protokolant Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 lutego 2012 r. sprawy ze skargi E. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej oddala skargę Wojewoda decyzją z dnia [...] r.[...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) w związku z art. 10 ust. 7 pkt 2 i art.78 ust. 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r., Nr 69, poz. 415 ze. zm.), po rozpatrzeniu odwołania E. B. od decyzji Starosty Nr [...] z dnia [...] r. w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] r. - utrzymał w mocy zaskarżoną ducyzję. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda przedstawił stan faktyczny sprawy, z którego wynikało, że Starosta , decyzją z dnia [...] r. orzekł o utracie przez Panią E. B., statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] r. albowiem wyrokiem Sądu przyznano E. B. prawo do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy od dnia [...] r. na stałe. W odwołaniu od tej decyzji E. B. podała, że zarejestrowała się w dniu [...] r. w PUP w [...] , działając w zaufaniu do dotychczasowych świadectw pracy, i uzyskała status osoby bezrobotnej bez żadnych uwarunkowań, dotyczących trwania tej sytuacji (...) Stan ten trwał do [...] r., gdy do PUP wpłynęła informacja z KRUS, że wyrokiem Sądu odwołującej się zostało przywrócone prawo do renty rolniczej (...) Decyzją Starosty nałożono sankcje, polegające na pozbawieniu strony nabytych już wcześniej uprawnień. E. B. zarzucała Powiatowemu Urzędowi Pracy oraz Staroście brak konsekwencji w wydawanych decyzjach, które zostały zmienione po upływie [...] miesięcy kalendarzowych (...). Wojewoda rozpatrując sprawę wskazał, że istotą postępowania odwoławczego jest ocena prawidłowości zaskarżonej decyzji nie tylko w granicach zarzutów przedstawionych w odwołaniu lecz również pod kątem przepisów prawa. Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma zastosowanie treści art. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku przyznania bezrobotnemu prawa do emerytury, świadczenia przedemerytalnego, renty z tytułu niezdolności do pracy lub służby, renty szkoleniowej, renty socjalnej, zasiłku macierzyńskiego, zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego, zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego lub renty rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę na okres, w którym był bezrobotny, pozbawienie statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku następuje za okres, za który przyznano emeryturę, świadczenie przedemerytalne, rentę z tytułu niezdolności do pracy lub służby, rentę szkoleniową rentę socjalną zasiłek macierzyński, zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego, zasiłek chorobowy, świadczenie rehabilitacyjne lub rentę rodzinną w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę. Sytuacja, w której przyznano osobie bezrobotnej określone prawem świadczenia socjalne, powoduje, że traci ona status osoby bezrobotnej oraz prawo do zasiłku za ten okres, za który otrzymała odpowiednie świadczenie. Powoduje to również zmianę wcześniej już wydawanych decyzji, aby uniknąć sytuacji niezgodnej z prawem, kiedy to osobie, w tym samym czasie, przysługiwałby zarówno status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku oraz – tak jak w przypadku E. B.- renta rolnicza z tytułu niezdolności do pracy. Przeczyłoby to głównie treści art. 2 ust. 1 pkt. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zgodnie z którym bezrobotny to osoba, która nie nabyła prawa m.in. do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy. Treść art. 78 ust. 4 wskazanej powyżej ustawy ma na celu eliminacje wadliwych prawnie stanów faktycznych. Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutem E. B., że w dniu rejestracji spełniała ona wymogi uznania ją za osobę bezrobotną, Decyzja Sądu, a w ślad za nią informacja z KRUS o przywróceniu odwołującej się prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy od dnia [...] r., zgodnie z treścią art. 78 ust .4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, spowodowała utratę przez skarżąca statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] r., tj. od dnia rejestracji. Sytuacja taka nie wynika w żaden sposób, jak twierdzi skarżąca, z niekonsekwencji Starosty i PUP w [...] , a nakazana jest obligatoryjnie przepisami prawa, wobec czego zastosowanie przez Starostę sankcji, w postaci pozbawienia E. B. statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] r. jest zasadne. E. B. wniosła skargę na decyzję Wojewody ego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Powołując się na przepis art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zaskarżyła decyzję Wojewody z dnia [...] r. w całości. W uzasadnieniu skargi zakwestionowała niewłaściwą podstawę prawną przepisów proceduralnych zastosowanych w decyzji organu I instancji. Starosta jako podstawę proceduralną wymienił 104 K.p.a. Tymczasem prawidłową podstawą winien być przepis z art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, wyszły bowiem na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne (nabycie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy) istniejące w dniu wydania tych decyzji, a nieznane organowi, który je wydał. Oczywiście nowe okoliczności to faktyczny stan wnioskującej, który istniał i uprawniał skarżącą do uzyskania świadczenia rentowego już przed uzyskaniem statusu osoby bezrobotnej. Wojewoda okoliczność powyższą pominął całkowicie, wobec powyższego decyzji można zarzucić niewłaściwą podstawę prawną. Naruszenie zasady legalności powoduje wadliwość decyzji administracyjnej w stopniu obligującym właściwe organy administracji publicznej do stwierdzenia jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. Kolejnym zarzut dotyczył niewłaściwej interpretacji przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucji rynku pracy "w kontekście konieczności dokładnego rozważenia wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy uwzględnieniu zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu strony" Skarżąca twierdziła, że brak spójności przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucji rynku pracy winien być tłumaczony na korzyść strony odwołującej się. Przepis art. 2 ust. 1 powołanej ustawy definiuje osobę bezrobotną i wskazuje na konieczne przesłanki do nabycia statusu osoby bezrobotnej, natomiast art. 78 daje podstawę do pozbawienia statusu osoby bezrobotnej wstecznie pomimo, iż spełniała ona wszystkie warunki w chwili nabycia statusu. Faktycznie bowiem w spornym okresie skarżąca była osobą bezrobotną w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i miała pełne prawo korzystać z wszelkich świadczeń i przywilejów przyznanych osobom bezrobotnym z mocy przepisów prawa. W dniu rejestracji strona nie pobierała świadczenia rentowego, nabycie prawa do niego "wstecz" i możliwość wypłacenia go z wyrównaniem nie może pozbawić jej skutecznie nabytego statusu osoby bezrobotnej. Późniejsze wyjście na jaw okoliczności prawnych, nie mogło zatem tych nabytych uprawnień i ewentualnych wcześniej ukształtowanych stosunków prawnych unicestwić. E. B. na poparcie swoich twierdzeń przytoczyła wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 25 lipca 2007 r. II SA/Go 336/2007 w którym orzeczono, że: "Nabycie prawa rentowego wstecz - względem uprzedniego skutecznego nabycia statusu osoby bezrobotnej, nie może strony tego przywileju pozbawić. Późniejsze wyjście na jaw okoliczności prawnych, nie mogło nabytych uprawnień i ewentualnych wcześniej ukształtowanych stosunków prawnych unicestwić." Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz.1269 ze zm.) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ze zm.) wynika natomiast, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję w całości lub w części, albo stwierdza jej nieważność bądź niezgodność z prawem. Przy tym, z mocy art. 134 § 1 cytowanej ustawy, tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując w powyżej przedstawionych ramach kontroli legalności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji Sąd doszedł do przekonania, że naruszają one przepisy prawa, co miało wpływ na wynik sprawy. Podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji stanowił przepis art. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o promocji zatrudnienia". Przepis ust. 4 wskazanego art. 78 został dodany na mocy art. 1 pkt 31 ustawy o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 176, poz. 1243) i zgodnie z art. 8 tej ustawy wszedł w życie 26 października 2007 r. Stosownie do treści wskazanego przepisu, w przypadku przyznania bezrobotnemu prawa do emerytury, świadczenia przedemerytalnego, renty z tytułu niezdolności do pracy lub służby, o której mowa w art. 71 ust. 2 pkt 1, renty szkoleniowej, renty socjalnej, zasiłku macierzyńskiego, zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego, zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego lub renty rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę na okres, w którym był bezrobotny, pozbawienie statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku następuje za okres, za który przyznano emeryturę, świadczenie przedemerytalne, rentę z tytułu niezdolności do pracy lub służby, o której mowa w art. 71 ust. 2 pkt 1, rentę szkoleniową, rentę socjalną, zasiłek macierzyński, zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego, zasiłek chorobowy, świadczenie rehabilitacyjne lub rentę rodzinną w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca E. B. uzyskała status osoby bezrobotnej od dnia [...] r. na podstawie decyzji Starosty z dnia [...] r. Pismem z dnia [...] r. Kierownik Działu Świadczeń Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział Regionalny w [...] zawiadomił Powiatowy Urząd Pracy w [...] , że skarżącej na mocy wyroku sądu zostało przywrócone prawo do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy od dnia [...] r. na stałe. W związku z przywróceniem E. B. prawa do renty, KRUS wypłacił skarżącej wyrównanie tego świadczenia od dnia [...] r. Z przytoczonej wyżej treści przepisu art. 78 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia, odnosząc powyższe do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy wynika, że przyznanie E. B. renty z tytułu niezdolności do pracy skutkuje pozbawieniem statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku za okres, za który przyznano rentę z tytułu niezdolności do pracy. Jak już wyżej Sąd wskazał, zdarzenia prawne polegające na uzyskaniu przez skarżącą statusu bezrobotnego oraz odzyskaniu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, nastąpiły po dacie wejścia w życie przepisu art. 78 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia, tj. po dniu [...] r. W tej sytuacji do skarżącej ma zastosowanie wprost przepis art. 78 ust. 4, bez konieczności wszczynania postępowania wznowieniowego. Ustawodawca przewidział bowiem wprost w ww. przepisie możliwość pozbawienia bezrobotnego tego statusu w sytuacji, gdy zaistnieją przesłanki wynikające z art. 78 ust. 4. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia zasady nie działania prawa wstecz, w którym E. B. odwołuje się do wyroku WSA w Gorzowie Wlkp z dnia 25 lipca 2007 r. II SA/Go 336/2007, stwierdzić należy, że ocena prawna wyrażona przez ten Sąd opiera się o przepisy art. 78 ustawy o promocji zatrudnienia przed zmianą ustawy, której skutkiem było dodanie do art. 78 ustępu 4., tj przed dniem [...] r. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie dopatrując się w zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej naruszenia prawa, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- orzekł jak w sentencji.