II SA/Sz 1264/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędzia NSA Iwona Tomaszewska (spr.), Protokolant Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 lutego 2012 r. sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia oceny technicznej oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 81 c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U z 2010 r. Nr 24, poz. 1623) nakazał K. S. przedłożenie w organie, w terminie do [...] r., oceny technicznej samowolnie wykonanych robót budowlanych, związanych z podłączeniem mieszkania nr [...] w budynku przy ul. [...] do istniejącej kanalizacji, sporządzonej przez osobę legitymującą się odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi, wpisaną na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego potwierdzonym zaświadczeniem wydanym przez te izbę, z określonym w nim terminem ważności. Ocena techniczna powinna wskazywać zakres wykonanych robót oraz zawierać ocenę ich zgodności z warunkami technicznymi, przepisami i zasadami wiedzy technicznej a w przypadku stwierdzonych nieprawidłowości również wskazania sposobu ich usunięcia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, że pismem z dnia [...] r. S. R. poinformował tutejszy Inspektorat, że na nieruchomości przy ul. [...]stanowiącej współwłasność dwóch rodzin K. S. wykonuje roboty budowlane. Przeprowadzone oględziny nieruchomości wykazały, że K. S. wykonała roboty budowlane związane z podłączeniem mieszkania nr [...] w budynku przy ul. [...] do istniejącej kanalizacji, bez wymaganego zgłoszenia właściwemu organowi. Organ nadzoru budowlanego stwierdził, że wykonanie wskazanych robót budowlanych bez pozwolenia czy też zgłoszenia właściwemu organowi, które zostały wykonane bez zatwierdzonego projektu budowlanego, sporządzonego przez osoby uprawnione oraz bez nadzoru osoby wykonującej samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, może wskazywać na nieodpowiedni stan techniczny obiektu lub jego części. Dlatego też w przedmiotowej sprawie zaistniały uzasadnione wątpliwości co do jakości wykonanych robót budowlanych. W zażaleniu na powyższe postanowienie, K. S. opisała spór sąsiedzki między nią a współwłaścicielem nieruchomości S. R. Wskazała, że przyłączenie przez niego swojego mieszkania do miejskiej sieci kanalizacyjnej spowodowało ograniczenie jej prawa do korzystania z własnej nieruchomości. Odwołująca podała, że decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta nakazał przyłączyć użytkowaną przez nią część nieruchomości do miejskiej sieci kanalizacyjnej. Jednakże przeszkodą do wykonania tej decyzji jest S. R., który nie pozwala jej przywrócić zlikwidowanych pionów kanalizacyjnego i wodnego w pomieszczeniu sanitarnym. W ocenie skarżącej, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie dochował należytej staranności w wyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego. K. S. dodała, że uzyskała od organu budowlanego pierwszej instancji tj. Zakładu Wodociągów i Kanalizacji odpowiednie warunki zabudowy. Przyłączenia jej lokalu mieszkalnego do sieci kanalizacyjnej dokonali pracownicy przedsiębiorstwa budowlanego. Wykonane roboty zostały przyjęte przez uprawnionych pracowników działu technicznego ZWiK i naniesione przez geodetę na mapę. Nadto zawarta została umowa o przyjęcie ścieków pochodzących z mieszkania skarżącej. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 81c ust. 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.) utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że stosownie do brzmienia art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane, organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia na osoby, o których mowa w ust. 1 (uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego) obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Organ wskazał, że z dokumentacji fotograficznej znajdującej się w aktach sprawy wynika, iż roboty budowlane obejmowały min. wykonanie instalacji zewnętrznej kanalizacyjnej (od budynku do studzienki znajdującej się na nieruchomości). W świetle przepisów art. 29 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, wykonanie wyżej wymienionych prac wymaga pozwolenia na budowę od właściwego organu administracji architektoniczno budowlanej. Przedstawiona przez inwestora decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] r. nakazująca K. S. przyłączenie lokalu nr [...] do istniejącej sieci kanalizacyjnej w ulicy, wydana w oparciu o przepisy ustawy dotyczącej utrzymania czystości i porządku w gminach nie może być utożsamiana z wymaganym pozwoleniem na budowę. Inwestor nie przedstawił też dokumentów potwierdzających zgodne z przepisami i zasadami wiedzy technicznej wykonanie przedmiotowych robót budowlanych. Okazał jedynie do wglądu podczas oględzin, warunki ogólne i techniczne przyłączenia do urządzeń kanalizacyjnych z dnia [...] r. wydane przez ZWiK. Akta sprawy nie zawierają wskazanych dokumentów. W interesie skarżącej powinno być udostępnienie ich organowi powiatowemu. Mogą być przydatne w prowadzonym przez niego postępowaniu administracyjnym w przedmiotowej sprawie. Organ odwoławczy uznał, że w świetle powyższych ustaleń, uzasadnione są wątpliwości organu I instancji, co do jakości wykonanych robót. W tej sytuacji nałożenie obowiązku przedłożenia oceny technicznej wykonanych robót, organ odwoławczy uznał za zgodne z prawem. Postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego K.S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jego uchylenie. W skardze zarzuciła obrazę prawa materialnego poprzez nieustalenie stanu faktycznego sprawy. Skarżąca powtórzyła twierdzenia zawarte w odwołaniu od postanowienia organu I instancji, że podłączenie jej mieszkania do sieci kanalizacyjnej zostało wykonane zgodnie z prawem budowlanym i ze sztuką budowlaną. Wskazała też, że przyłączenie wszystkich nieruchomości zlokalizowanych przy ul. [...] odbywało się na takiej samej ścieżce legislacyjnej, gdzie organem budowlanym był ZWiK Zdaniem skarżącej organy obu instancji uchybiły obowiązkowi powiadomienia strony o zgromadzonych dowodach oraz o możliwości zgłaszania dodatkowych dowodów w sprawie. Wówczas organy dowiedziałyby się, że skarżąca wystąpiła do Urzędu Miasta ze zgłoszeniem zamiaru wykonania robót budowlanych związanych min. z przyłączeniem mieszkania do miejskiej sieci kanalizacyjnej. Prezydent Miasta decyzją dnia [...] r. umorzył postępowanie w tej sprawie uznając, że roboty w tym zakresie zostały już wykonane. Skarżąca do skargi przedłożyła Kserokopię : zgłoszenia robót budowlanych z dnia [...] r., decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r. o zgłoszeniu sprzeciwu w sprawie przystąpienia do wykonania robót budowlanych objętych zgłoszeniem z dnia [...] r. polegających na budowie instalacji wodno – kanalizacyjnej z lokalu nr [...] , w szachcie po ścianie budynku przy ul. [...] oraz o umorzeniu postępowania w sprawie przystąpienia do wykonania robót objętych tym zgłoszeniem. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi. W toku postępowania administracyjnego S. R. zbył P. K. lokal nr [...] przy ul. [...] Sąd doręczył P. K. odpis skargi wraz z odpowiedzią na skargę i zawiadomił o terminie rozprawy. Uczestnik P. K. nie zajął stanowiska w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd kontrolując zaskarżone postanowienia z punktu widzenia jego zgodności z prawem stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) uznał, że poddane sądowej kontroli postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. nie narusza prawa, a zarzuty podnoszone w skardze okazały się nietrafne. Podstawę materialnoprawną zaskarżonego postanowienia stanowi przepis art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.) dalej jako ustawa, zgodnie z którym organy administracji architektoniczno – budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego – mogą nałożyć w drodze postanowienia na uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. Przesłanką zastosowania art. 81 c ust. 2 ustawy jest istnienie uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obrotu budowlanego. Właściwy organ jest zatem uprawniony, a wręcz zobowiązany, do wydania postanowienia w trybie art. 81c ust. 2 ustawy, gdy poweźmie wątpliwości w tym zakresie. Uzasadnienie wątpliwości, o których mowa w art. 81c ust. 2 ustawy, z reguły występować będą w razie samowolnego zrealizowania obiektu budowlanego czy samowolnego wykonania innych robót budowlanych wymagających pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Ponadto wątpliwości te uzasadnione być muszą stwierdzonymi okolicznościami sprawy. W rozpoznawanej sprawie, organy ustaliły, że skarżąca wykonała roboty budowlane, polegające na podłączeniu mieszkania nr [...] do istniejącej kanalizacji (dowód : protokół oględzin z [...] r.). Na podstawie dokumentacji fotograficznej organ drugiej instancji ustalił, że roboty budowlane obejmowały między innymi wykonanie instalacji zewnętrznej kanalizacyjnej (od budynku do studzienki znajdującej się na nieruchomości). Wykonanie tych robót budowlanych tj. wykonanie instalacji kanalizacyjnej zewnętrznej od budynku do studzienki, jak trafnie wskazał organ odwoławczy nie mieści się w katalogu robót budowlanych nie wymagających uzyskania pozwolenia na budowę wymienionych w art. 29 ustawy. Dlatego, zgodnie z art. 28 ustawy, roboty nie objęte dyspozycją art. 29 można jedynie rozpocząć na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę. Niesporne jest w sprawie, że skarżąca wykonała powyższe roboty budowlane nie posiadając decyzji o pozwoleniu na budowę, zatem roboty wykonała w warunkach samowoli budowlanej, co w pełni uzasadnia ingerencję organów nadzoru budowlanego na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy. Wbrew przekonaniu skarżącej, warunki ogólne i techniczne przyłączenia do urządzeń kanalizacyjnych wydane przez Spółkę A., nie zastępują decyzji o pozwoleniu na budowę, do wydania której uprawniony jest wyłącznie organ administracji architektoniczno – budowlanej, którym w I instancji jest Starosta (art. 82 ust. 2 Prawa budowlanego). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że organy słusznie uznały, iż istnieją wątpliwości co do jakości wykonanych robót budowlanych tym samym uznać trzeba, że została spełniona przesłanka zastosowania przepisu art. 81c ust. 2 ustawy. W tym stanie rzeczy, Sąd nie dopatrzył się podstaw do uznania, że zaskarżone postanowienie narusza prawo i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.